223 resultaten.
Drijfzand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
695 De weg is lang
Het oordeel van de mensen hard
Als je kwetsbaar bent
Een kluwen van herinneringen
Doolhof zonder eind
Geplaveid met angst en pijn
Zoekend naar balans
Wadend door drijfzand
Zak ik langaam verder weg…
Verdwaald
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
830 Verdwaald
in zoveel ideeën
loop ik doelloos rond
Verdwaald
in mijn eigen gedachten
pieker ik mij suf
Verdwaald
in zoveel onrecht
zoek ik nog steeds wat rust
Verdwaal
in een eindeloos doolhof
van denken
Wie toont mij de uitgang?…
De Engel in ons
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
476 De engel in ons
die het spoor naar de hemel
was verloren
de weg naar de aarde
ook volledig kwijt
komt in aanmerking
voor een wonder
om uit het doolhof te komen
vriendelijke woorden spreken
die als muziek mogen klinken
in alle mensen oren
die lijden aan en onder
liefdeloosheid…
doolhof lentebriest een tranendal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.206 een zacht gevoel overdondert
wanneer ik even in gedachten zweef
door de koelte van een lentebries
lijkt mijn geest voor jou gevangen
dolend als een lamme zak
dwaal ik in een doolhof rond
maar kan jou nergens vinden
mijn hart verandert in een tranendal…
De beer is los
snelsonnet
3.5 met 28 stemmen
1.383 Wie bindt de beer de bel aan in dit Russsich doolhof?
De hoop van velen richt zich op Gary Kasparov!…
Verloren
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.219 Verhard door de hardheid van de wereld
Ontzield en ijzig koud
Bedwelmd door een giftige atmosfeer
Verstikt door het gebrek aan emotionele zuurstof
Gevangen door een zelfgebouwde muur
Vertwijfeld over wat is en wat was
Verdwaald in een doolhof van gevoelens
Verbannen van het liefdes licht
Verloren, maar niet onbegrensd.…
Gevangen in een doolhof
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
822 Daar waar zwijgen
herrie maakt
snijdt glas de laatste
tranen
-zwarte onzekerheid maakt het hart zo bang-
daar waar vluchten
de noodstop is
zijn woorden gevangen
in een letterspel
daar waar één bloem
onkruid wieden verbiedt
waar één meeuw leven tekent
is de geest gevangen
in een slecht gebouwd doolhof…
doolhof (senryu)
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
927 wirwar van gangen,
verdwalen in gevoelens
doodlopende weg?…
Het Doolhof van Verlangen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.476 Je durft geen stap te zetten,
in het doolhof van verlangen.
Angst zal jou beletten,
om mijn passie te ontvangen...…
Doolhof - tweeluik
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
564 I
tussen al je zwijgzaamheid
trillen snaren
melktobbe gedachten
wortels raken niet gehecht
aan de grond tussen paden
als je de eindregels
niet kan vinden
over de goddelijke deugden
(geloof, hoop en liefde)
ter inzage tot geluk
liefste mijn lief
in ogenschoot
van oeroude klanken
van innerlijkheid
primavera
amen
II…
Gevolg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
636 als in 'n glazen doolhof
ren ik als geen ander
opzoek naar antwoorden
die door middel van
een immense stilte
uitblijven
almaar kleiner wordend
lijkt de zin des
levens te vervagen
ondanks de transparantie
krabbel ik overeind
en vervolg de weg
die ik gaan moet…
Nu de nakende morgen haast voelbaar wordt
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.293 nu de nakende morgen haast voelbaar wordt
tussen deze lakens
wikkel ik mij nog een laatste maal
in de doolhof van jouw handen
waar ik mezelf kruimel
tussen hart en levenslijn
er teder knoopjes leg
opdat jij me sneller terug zou vinden
en ik wacht -nu al…
men zegt
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
710 men zegt dat poëzie
oogverblindend is
kristal van schoonheid
toegankelijk is
spiegelt in het water
vloeiend in woorden
in overbrugging
naar dichtwerk
maar soms trekt het
als een labyrint
door het leven
vol vraagtekens
bouwt een doolhof
van mysteries in de taal
en legt een hypotheek
van onwetendheid…
Waar is?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
817 Ongeziene tranen, in een
doolhof van gedachten.
Waar is het vrolijke meisje
van toen toch gebleven?
Met de tijd meegenomen,
door de wolken gedragen.
Verwaaid door de wind,
toch is er nog veel bewaard.
Beelden van het verleden,
vol van warmte en tederheid.
Die ze heel goed zal bewaren,
heel diep binnen in haar hart.…
De laatste
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.279 Zonder, zonder iets
het donkere niets kijkt me aan
Ik wacht en zie niets
Ben ik de laatste
Zonder, zonder iets
Ik vraag me af waarom
Het lijkt een doolhof in mijn gedachten
Ben ik de laatste
Het is koud en nat in mijn hoofd
Ik zie mensen rennen
Zie vogels vliegen
Zie bomen me uitlachen
Ik voel me zo dom
Ben ik de laatste…
Labyrint
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.051 In een doolhof van gedachten
Wanhopig zoekend dat wat is
Teruggetrokken uit het heden
Zijn geest is zijn gevangenis
Onderhuids kolken emoties
Als een ondergrondse stroom
Duizend tranen opgesloten
Stormvloed in een boze droom
Zoektocht naar een nieuw verleden
Twijfelend in niemandsland
Zonder uitzicht op een leven
Na de vloed opnieuw gestrand…
Het touw der liefde
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.211 De welbekende weg door het gros bewandeld,
leid naar het doolhof vol vragen onbehandeld.
Het zal twijfel doen zaaien in het hoofd van menigeen,
het zal de liefde doen vergeten op de lange weg erheen.
Diegenen die zich hiervan weerhouden,
lopen op de draad van emotie.…
Op de sofa.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
603 Hij sjouwde
en vloekte zich
door buxushaagjes
waar oneindige paden
steeds hetzelfde ogen
kringloop van `zijn`
tot de volgende boom..…
Bitter is de smaak van het leven...
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.293 Wat kan het ons dan nog baten
In deez’ doolhof verder te gaan,
Wanneer wij ten leste toch verlaten
In het lege donker blijven staan!…
zonder de meesterhand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.092 verdwaald
in het labyrint
samen met vissen
vogels en reptielen
allemaal op zoek
naar de uitgang
die niet te vinden is
in dit perpetuum mobile
slechts één ingang is er
en het wordt steeds voller
in wonderlijk Escherland
zonder die meesterhand…
Spiegelpad
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
568 Woorden waren rond
verdronken in zichzelf
ver buiten elke zinnen
luisterend naar raad
zinvol in ‘t kwadraat
haal je raadsels binnen
kus vaarwel
je zelfportret
dat schaduwrijk
de muren vult
je aanstaart
met die blik
- jij komt niet ver-
want op de tast
van het gevoel
stap voor stap
zoek je sleutels
voor de doolhof
in je hoofd…
DAT VREEMDE LICHT
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
597 Een weg is nooit een doel op zich
een doolhof is een wangedrocht
het leven is het èèn of het ander
de wandeling is kort of lang
maar doorgaan en het eindpunt zien
is niet voor ieder weggelegd
we willen wel, we doen ons best
maar weten toch de route niet
je kunt hier links of rechts,
rechtdoor of terug
de zekerheid is ongewis
stel…
Dag verloren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.114 Dan een man daar
die zijn dwaasheid snel erkent
en, met het portier nog open,
naar zijn zwaktes wijst als schuldigen
van het doolhof
waarin roos met doornen prikt.
Bloed op het tapijt.…
Bevangen (4)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Het is een doolhof van rotaties
gericht tot de kern van onze paso doble
het fundament van onze metafoor tijdens middernacht.
Bij een brandende open haard
draait jouw been sierlijk uit de split van je jurk
met de beheersing als een python rondom mijn utopie vannacht.…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.538 Rouw dragen de bomen
en grauw is de lucht
't gezang van de vogels
verstomd door verdriet
het zwijgen van alles
wat leven moet zijn
is als het graf
dat mijn ziel heeft geborgen
moe dwalend door 't doolhof
blijf ik zoeken naar 't licht
dat doofde op het moment
waarop jij mij verliet...…
Naar binnnen
gedicht
4.2 met 37 stemmen
12.285 Omzichtig door
de doolhof die zij is.
Daar is een kamer vol met
alles wat zij mist. Feiten,
dagen, mensen door elkaar.
Het heeft gewaaid in haar.
Een man is hier die dood is.
Een kind dat niet bestaat.
Ik snuffel in een leven, kan
met alles niets beginnen.…
Gelijk een bange wezel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 slalom jij je leven lang al
om de waarheid heen
om maar geen kleur
te hoeven bekennen
in een doolhof vol leugens
waan jij je thuis
op dat niemand ooit
te dichtbij zal geraken
ontwijk je je spiegelbeeld
om jezelf niet in de ogen
te hoeven kijken
stel dat ‘ie barst…
Wie mij kende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 Wie mij kende heeft mij
ongemerkt verlaten,
Is opgelost in een
dampende doolhof
Van ongekend verlangen
waar ik niet langer
Toe behoren kan,
Ik ben slechts nog
in mijzelf gevangen -
De woorden waarin ik
haar naam nog noem
Zijn in de wind
vervlogen, naam van ooit,
Naam van altijd, naam van een
eeuwig bloeiende bloem.…
op weg naar
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
1.321 Het eeuwig duistere doolhof waar de caroussel draait,
zwevend in de lege leemte om hem heen.
De adelaar vliegt door de onvatbare wolken
en ziet haar prooi alsof het altijd op haar iris heeft gezeten.
Zij stort als een raket neer.
Niet te missen...
...op weg naar...…
ontluistering
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.682 zachte zinnen
verbrokkeld tot
kruimels woorden
dwalend in lege
rusteloze dagen
het licht gedoofd
in vroege jaren
weer ontstoken
het broze lichaam
uitgewoond, zijn
oude ziel verstild
nog een schim
van wie hij was
op weg naar huis
vanwaar hij kwam
zijn doolhof al
geruisloos verlaten…