Alle inzendingen over eelt

119 resultaten.

Sorteren op:

Mijn behoeder de duivenvoeder

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 508
de hebzucht danst op horentjes kijkt met een dikke laag eelt op de ellebogen honend op mij neer ziek en hulpeloos voel ik hoe veel het is geweest dat mijn klein mensenhart heb moeten verdragen en wacht op mijn behoeder de duivenvoeder in hemelvogels komt hij mij nabij om mijn ziel niet murw te laten worden de Here is mijn…

Grijzig zwart

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
tochten waar eens de vlammen schroeiden het blauw en geel afwisselend gloeiden daalt nu de hamer van de smid vormt het zachte ijzer tot een hoef het slaan der gaten voor het koelen moet om wat extra te houden op de nieuw beslagen voet diep in mijn herinnering ruik ik het branden van het nog hete ijzer in geschoond eelt…
wil melker5 december 2018Lees meer >

Zonneklaar

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 856
Met de laatste rollende golf slaat het bootje op het zand alle kracht kan niet voorkomen dat een weg terug verzopen is eelt op beide handen toont het knokken tegen de stroom in haar huid, inmiddels licht getint, verbergt bont geslagen blauw lippen gebarsten door verbijten en pijnlijk bijtend zout trekken een harde streep in het eens zo…
metha2 augustus 2005Lees meer >

Handschrift

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Handen, bezitten niet doch raken aan zijn gezichtloos kunnen zonder naam bestaan werken hard getuige knoestig eelt strelen teder zacht zodat een lichaam heelt hoeven in samenspraak niets meer te zeggen omdat zij zich op gekrenkte schouders leggen lezen louter wat tussen regels is gehoord omdat zij spreken zonder een overbodig woord…
Iniduo8 september 2012Lees meer >

Het niet weten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
De dood onderaan de lijst schraapt mijn eelt van de dragers van de pion die hier schrijft, voeten tillen niet meer maar slijten als verstekelingen die bij verstek niet worden gehoord de weg van adem, vergezeld door kokers gevuld met lood, gaat met lange halen die de vlucht van een buizerd volgt op haar jacht naar het aangeschoten wild schitteringen…
elze15 augustus 2015Lees meer >

vergeven

hartenkreet
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.069
groot de liefde nog zó intens ik heb jou vergeven nu nog praten, een laatste wens of wil jij dan verder gaan tot één van ons wat gebeurt en degeen die achterblijft een leven lang treurt met spijt dat woorden niet meer werden gesproken gevoelens niet meer gedeeld dat de liefde verwoestend was ons hart van binnen verbrand van buiten eelt…
Bob Vorama10 december 2003Lees meer >

vluchtsporen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
op vertwijfeld op zoek naar wat niet deert sporen vormen paden uitgesleten in het zand na iedere nieuwe storm onherkenbaar toegedekt maar als het lot niet valt te keren vluchten een redding lijkt maken rode druppels telkens nieuwe sporen in het zachte zand tot tijd de wonden heelt alle littekens verandert in overgevoelig eelt…
geeraardt17 februari 2011Lees meer >

baardag verjaardag

hartenkreet
2.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 14.974
tanig eelt in palmen van handen herbergt korrels zand al jaren aangedroogd in plooien vastgeloogd verjaren gaat per dag steeds korreliger tijden troebel lijfljk ingeteerd traan zout hand op lijnen vingers aangebrand onthand tasten mis mens in 't verband hitte heilig vuur de doofpot schrijnen de ziel de strot zachte lach ogen glinsteren…

loopt op stof van verre schapen

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.456
ik zie je vingers dwalen, handen kunnen ook geen woord vertalen je laat de binnenkanten zien met het eelt van veel misschien je hangt geesten aan de muur loopt op stof van verre schapen in uren voel je nog geen duur je weet dat honger zal doen gapen je ziet wanneer de mannen gaan bent klaar als ze weer komen je schoont de kinderen en…
wil melker18 september 2003Lees meer >

Mijn hart ontbrandt

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 990
vanmorgen is mijn hart ontwaakt het laagje eelt op mijn ziel verdwenen verdriet in het leven vrijgemaakt daarvoor zijn hoop en geluk verschenen rode rozen zien bloeien in een wereld vol zonneschijn waar kinderen angstloos opgroeien in hun eigen vertrouwde domein het lichaam met warmte overspoeld door smeulend vuur in mijn hart dit fraais…
bert vos29 september 2004Lees meer >

Ongekend

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 611
Als het leven mij zoekt ik me niet laat kennen gaat het mij onbeschaamd voor strooit met liefde die z’n plaats niet kent waar geen mens me ziet staan bekijk ik de dagen buiten mij om gevuld met gulle minnaars die hun eelt op handen dragen stille killers die doodleuk op facebook foto ‘s van slachtoffers…

Ode aan de terreinknecht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
De boel aan kant om ruimte te creëren, in ochtendstilte loopt een man, hij zucht en uit zijn mond ontsnapt een wolkje lucht, hij schudt zijn schouders los en schikt zijn kleren Nog gisteren werd op dit gras gespeeld, de noppen hebben veel geruïneerd, de man, hij bukt, bekijkt een pol en keert de sprietjes in zijn handen vol met eelt Vakkundig…

moeder

netgedicht
3.6 met 49 stemmen aantal keer bekeken 6.810
moeder in uw omhelzing kan ik rust terugvinden gij legt mij de zachte woorden in de mond stillend, een schuilplaats voor stormwinden in u is de bal van mijn geluk wel rond en kan hij rollen, mij de lach aansteken moeder gij schonk mij een grote mond vol tanden al moet gij hem vaak zelf eerst openbreken tussen de eelt schuilt er fluweel in uw…
tim balthazar31 augustus 2003Lees meer >

Leeg

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Vazen in de keuken kuchen neerslachtig stof) (Kinderlaarzen dromen water en weten niet meer of ze lekken) (Een deuntje tracht met dof geluid voorbije sferen te behouden) (Het tapijt zal nooit meer vlekken Geen gestoei meer op haar huid) (Boven verliest speelgoed zijn felle kleuren in de kast) (Gereedschap in de schuur mist het eelt…
Jeroen Zwaal22 augustus 2002Lees meer >

geitenpad

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 752
Gegroefd en doorspekt met eelt zijn de knuisten. De haren geplakt de schoenen voor de zondag gepoetst. Handenvol gras en grint uitgestrooid voor de voeten. Vuurbloemvlinders spelen traag met vaag danslicht. Het ochtendorkest strijkt de stokken voor de ogen. De blauwe zondag wijst opnieuw het lange geitenpad.…

Binnenstebuiten

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 991
door de tijd krassen in mijn huid die mijn spiegelbeeld steeds vaker verrassen Ik word kriegel van rimpels die niet passen bij een man als ik zo jong van geest draai me maar binnenstebuiten waar het beest in mij ontsnapt door de openstaande deuren die niet altijd even goed meer sluiten slijtage sluipt stiekem in mijn lijf als eelt…

L'adieu,

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 579
Hoe verder ik dit pad zal gaan, hoe meer ik eelt verzamel op het bot.…
pama3 februari 2009Lees meer >

Fictie

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
Eelt verdwijnt weer van m'n handen, 'k ga weer blozen als ik lieg en op schoolbanken belanden. Dra verschijnen melktanden en dan op tot aan de wieg. Zal 'k op tijd realiseren, want gevolgen zijn zeer groot, dat het tij niet valt te keren en ik dus moet accepteren: M'n geboortedag word m'n dood!…
Frans Vanhove18 augustus 2009Lees meer >

Clint Eastwood

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 685
Ik ben een vreemdeling dichter onder de mensen het spreken het spekschieten in een verdikking, het klontert onder het eelt het spervuur holle frasen breedspectrum pleister op de wonden die afgeschoten worden beleefdheidsverzoeken en handwapens Ik schrijf liever voorbij de streep van de dood waar het gezegde geen naam meer heeft ik leef…

IMPRESSIE

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
Vier gaten in een lege muur Het ‘Pedicure’ is verdwenen Zeker te weinig eelt en tenen Of misschien gewoon te duur ‘t Is zondag zo rond negen uur De kerkklok luidt en in mijn genen Worden ze vederlicht, de stenen En voel ik me weer rein en puur Mijn kerkgebouw ligt in de polder Mijn hond kwispelt een prima preek Binnenin klinkt een oude…

WEEMOEDIG KWIJNMEISJE (2)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Alice, de ogen zedig neergeslagen Moest lachen om de rol haar toebedeeld Later heeft ze -wat moest ze- nagespeeld Wat anderen nu eenmaal in haar zagen Ze wilde Eddy du Perron behagen Maar deze had een ander afgodsbeeld Platonischer, en op zijn ziel veel eelt Hij wist Alice te pesten en te plagen Ze dreigde zich van kant te willen maken…

Zee en zand (2)

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 805
Jaren geleden heb ik je voor het laatst gezien Mijn geliefde zee met je schuimende golven die troostend over me heen dansen alles wegspoelen dat niet meer in mijn leven hoort Te lang geleden dat ik jou heb gevoeld Mijn geliefde zand dat mij doet aarden natte klei tussen mijn tenen vaste grond verwarmend poeder dat het harde eelt…

Je eigen blote bips

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 491
voorrang hadden geld hebben en vreemd doen rollen vaak de rode loper al uit in de verte lonken snel roem en een vette buit om dat kacheltje te laten branden zijn er genoeg ongure types voor handen de artiest krijgt zoveel zorg daarvoor tot hij zij of het de maatschappij ingaat rugzakken worden geleegd door handen zonder eelt…

We noemen hem Kees XI; ‘de zaak’

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
weer een nacht abominabel geslapen ik lag daar voor apegapen denkend aan ‘de zaak’ aan dat verse eelt op de toppen van zijn linker vingers hij moet vlak voor zijn dood nog hebben gespeeld ‘deinend als de zee’ in zijn laatste gedicht bekommert hij zich slechts om de melodie boven elke ritmiek en zelfs thematiek die amper ter zake…
Sjors Boesch26 december 2025Lees meer >

Schuld

hartenkreet
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.404
Nooit geweten ongewild Bekent met besef van toen Ik zoek tranen, geen gedood Vergissing ooit gedacht Wijsheid komt met jaren Eelt slijt gevend zacht…

Mens zonder naam

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 494
Een vreemdeling werd kaal geboren, de huid en broek zaten hem te wijd, de riem te strak, het gewei van corruptie stak tussen beide oren, liep voorop in een verloren strijd, achtervolgde de balans van alle ongeboren stemmen, die de wereld in bezit namen, dat kon de gedachten niet remmen, respect is niet te temmen, gevat in het eelt…
pama22 augustus 2009Lees meer >

Onweer

netgedicht
1.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.081
Ik heb me er op toe gelegd, eelt te vormen, laag op laag. We lopen noodgedwongen wel dezelfde ruimten in of door, maar lenen elkaar niet het oor doch draaien om, als op bevel. Na een stille avond, komt de nacht voor beiden als een loden last. In bed wordt de ruimte afgepast, elke ademtocht een stille klacht.…

DICHTER OP TERRA

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
Elk in hun eigen capsule Verwijderen de poëten zich Van hun planeten van ijs, hitte, Grijs, roze soms Eenmaal aangemeerd bij Hun eenpersoons ruimtestation Tanken ze gewichtloos bij, maar Blijven mens Spieren verslappen, botten ontkalken Eelt op voeten en zielen verdwijnt Terugkeer wacht Eenmaal geland trainen ze, sterken Aan en…

Danser in Elysion

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
Mijn zus beitelde haar afscheidswoorden diep in mijn hart, in het eelt op mijn ziel was vrij toen ze in vergetelheid viel zoekend naar het licht dat elders gloorde Zag haar weer in droom - vanop 'n grazig strand haar drijvende graf deinde zachtjes mee op Darckheims groen-golvende meersenzee 'n wijze wind blies d'r naar de overkant Want…

gemaskeerd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 372
nu langzaam de deuren weer naar de wereld ons opengaan dekmantelen wij ons aanzien met een schijn van veiligheid tot gezichten zonder mond met daarin ogen van paniek die bang de afstand blikken waaraan wij nu gehouden zijn nu langzaam de deuren weer naar de wereld ons opengaan is er als onzichtbaar korstje het eelt van gebleven angst…