11632 resultaten.
ochtendlicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 niemand ziet wat zich voltrekt
in het vroege ochtendlicht
een witte vogel schrijft in
vertraagde cirkeltaal dat
ik met jou waden kan
door sterrentuinen en
dat onze ogen vensters zijn
van licht dat jij me raakt
tot in het hart hier in het
vroege ochtendlicht…
Tuinen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
644 Vouw het einde van de wereld wat op
en leun,
Leun overmoedig over de rand van vlezig geluk
Laat krijtwitte vingertoppen glijden over het water van de eeuwigheid
Doop
Ik waad wel
Hoor, het gezoem van de tijd
Word maar warm…
Veerboot
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
974 Ze gingen naar een eiland van de Wadden.
Dankzij het reukvermogen van zo’n hond
Die wiet en drugs en hasjiesj bij hen vond,
Greep men daar negen jongens bij hun kladden.
Waardoor voor mij afdoende is verklaard
Waarom de speedboot Koegelwieck daar vaart.…
Het eilandgevoel van Schier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 Waar vind je nog , ver van het stadsgewoel,
De rust aan zee en ruimte rond de duinen,
De kwelders, wad en strand om lang te struinen
Het eenzaam-niet-alleen eilandgevoel?
Niet op de Waag van Alkmaar of in Koog
Maar buitengaats, in zee: Schiermonnikoog…
Het weer
snelsonnet
3.9 met 15 stemmen
703 Het is de junimaand nog niet ontstegen
Het grasveld zompt en voelt haast als het wad
De naaktslak viert massaal io vivat
En onkruid tiert als dank voor bakken regen
Het is dus flink genieten, echt en puur,
Van deze zomerpracht van de natuur…
Wadden
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.018 Ik was met een vriend
op de Wadden, in het
hotel waar we dat voorjaar
samen ook geweest waren.
Je wist toen al dat de pijn
in je rug geen rugpijn was
maar gaf geen millimeter
toe aan dat weten.
Je weigerde de gifbeker
tot de laatste druppel.…
Waddentrek
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
721 Een internetfraudeur is heus geen held
Maar hoe grijp je zo’n kerel in de kladden
Als hij je bij hem thuis vraagt op de Wadden
Voor een nieuwe telefoon voor weinig geld
De lijst voor nieuwe woorden is net klaar
Maar de ‘Waddensmoes’ gaat mee voor volgend jaar…
Veerboot
snelsonnet
3.4 met 15 stemmen
1.409 Misschien, zo denk ik bang, loopt ook ons schip
Wel midden in de Wadden op een klip.…
jouw rivier
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
834 jouw rivier ontsprong in de mijne
een twinkeling van stroming
puur en onbevangen
van inéénvloeiende voorjaarssneeuw
vol van leven met vaste drang
we rijpen, we groeien
de bedding waardoor we waden
is voor langer dan even…
Nachtzwemmen
gedicht
2.6 met 90 stemmen
23.752 We waden ernaar
naakt in het donker
raken niet verloren
langs de baan van de maan
van licht door het water
alleen zichtbaar
voor dat van elkaar
in ons lichaam.
-----------------------------------
uit: 'Loper van licht', 2008.…
Veerboot (H)
snelsonnet
3.7 met 9 stemmen
1.421 Misschien, zo denk ik bang, loopt ook ons schip
Wel midden in de Wadden op een klip.…
Vergeult in droogval
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
597 een lage zon
spat kleuren
op het wad
prijst in
lange slierten rood
de avond aan
de einder kruipt
snel dichterbij
in onontkoombaarheid
donker vlijt
de schoot van leven
met zijn nachtgezicht
vergeult in
droogval wachtend
op het eerste ochtendlicht…
een open plek
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.066 ik waad door dag en dauw en derde dennen
naar een open plek met trillend zonnestof
geen dier geen mens geen god is hier te kennen
de stilte staat en zingt het morgenlof
----------------------------------------------------------
woensdag 12 december 2001
zonneleen 11
weblog: www.abelstaring.tk…
Stoet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
790 In de wade van het water
twee zwanen.…
Week 1
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
853 Een vonkenvuur bedreigde Scheveningen
De Wadden vormen bijna piepschuimbaden
Met oud en nieuw weer tig miljoenen schade
Veel Groningers zijn nóg aan ‘t handenwringen
Een breekbaar vaasje? Er is veel meer loos:
De inhoud lijkt erg op Pandora’s doos…
het ongeschonden Wad
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.036 Verwachtingsvol zijn de ogen
die naar me staren
als ongeletterdheid
de dorst is van trouw
laat me dan maar zwijgen
om slechts met denkbeelden
te zeggen dat de avondzon
zich laat verzinken in de diepte
van mijn Wad
en in de wolken lees ik
de spiedende nacht
die met hun witte rook
de bazuinen vullen
met adem van
het eindeloze tij…
Andromeda
netgedicht
4.9 met 65 stemmen
931 en jij bent de nacht
de rust der stille straten
door het leven zo wij waden
ogen gekleurd als Andromeda
sterren twinkelend en vragend
antwoorden die ik adem
dansend op het ritme van bestaan
jij bent het licht van mijn maan
de stilte in de nacht…
In leunende schoven
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
590 de storm beweegt in leunende schoven
over het Wad, het licht dat als een viool
het water bespeelt markeert mijn geweten
met gezette passen,
passen die het opgeworpen zand kruien in de maat
van herfst
de kwelder, leeg van ontboezeming draagt
het naakt in schorren zeewier dat als een raster
het land lijkt te beschermen,
hoe innemend het…
Het Wad.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 mijn vergezicht vertaalt het blauw
in vergevingsgezindheid, loyaal te zijn
waarmee de wolken zijn doortrokken
het vult de geest om witter te zijn, het
zelf waarmee het weinig wordt omhult,
mijn wad wordt zacht en lispelt voort,
de geest in passe-partout zodat het
moment wordt ingelijst, tot het tij mij
naar de lippen rijst, vereist meer…
Zonderling
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
885 Hoewel de zon scheen
werd ik geleid
door een maan
die me wegen wees
die niet te gaan
maar slechts te
waden waren.
Nochtans was ik gelukkig
en prees de dag.…
Orang Petani
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
820 Waar sawa’s nattig liggen te drogen
In alles verzengend zonlicht
Oogsten zij pijnlijk voorover gebogen
Verschroeide ogen op zuigend slijk gericht
Vermoeid verlangend naar de dis
Waden zij moede naar bamboehuisjes
Waar hun wacht rijst met zoute vis…
zeezicht
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
494 ik zit graag op het duin
helm beschermend, uit de wind
ik volg de zon weerkaatsend
de ondergang is kleurrijk gezwind
dan wordt het langzaam donker
en doe ik mijn ogen even dicht
dat moment zie ik de zee
het water, de golven, het wad
ik draai om
naar de lichten van de stad…
Toekomsdbeelt
snelsonnet
3.3 met 27 stemmen
2.311 Dosenten zauden beiles moeten nemen
Daar de leesvaardighijt van menig kint
Zig op een veel te laach nievoo bevint
En dad zorchd later voor volop problemen
Waar bleifd straks dad zjenie, die sgerpe cheesd
Die alles wad hier staad probleemloos leesd?…
LEVENSBRON
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
633 ik pluk de sterren
van de hemel
aai de maan over haar bol
vang de schijn van
de alles verwarmende zon
misschien wou ik dat dit
alles in werkelijkheid kon
maar zo lang ik het
tòch probeer
en me daardoor nog realiseer
waar alles ooit begon
waad ik nog steeds
op m’n blote voeten
door ons aller levensbron…
ver is mijn Wad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 het land naar zee grenst
oevers over de wrakke
kwelder die met water
lijkt besprenkeld
morgen is de zee weer
haalbaar dichtbij
en draaien kolken onbemand
de wisseling van wacht, eb naar
vloed in tijden nooit gekeerd, onhebbelijk
staar ik naar het Wad dat steeds opnieuw
in dromen aanlandig mij verrast
zij is als een viool ter hand…
Fijne korrel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
591 Een eindeloos luieren
op watergekoeld schuurpapier
met gesloten ogen verdampen
op het wad de grenzen
water en zand slikken de kim
voor even weg
De wind etst beelden
in strandgeel en zeehondengrijs
schuren hoeken rond
stormvrees is een mensenkwaal
niet voor hen die in golven huizen
of in het water dat goden draagt.…
Wad, jij verzoent
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
710 ik zag je, jouw polder in 't hoogelaand
drijvend op het gras de voet gebeend
tot weke klei het oor gericht naar
de reling van het Wad
wie jij bent, tja wat opgeworpen aarde met de
bolling van een oud huzaar, je nagelriem verankerd
waar het water lestig vele monden voedt, je armen die
de vleugels vangen van een vers gesmede slagpin
ik ken…
Warden en wierden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
437 Ik wed dat het wad
in de tijd dat de ee
en de lauwers uitvloeiden
in één grote zee
ten zuiden waarvan
het zompige land
een laagvlakte was
met enkel hoog gras
en dorpen op wierden
en kerken op terpen
de eilanden niets waren
dan platen van zand
met enkel hoge
duinen als warden…
In het grijze ochtendlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 de nacht
was koud het graf
gesloten met een steen
nog waakten zij
de vrouwen uit
zijn groep discipelen
maar in het grijze
ochtendlicht ontwaarden
zij een lege tombe
witte waden
toonden vormen
van zijn gehavend lijf
maar hij was
opgestaan en
naar de mens gegaan
zijn boodschap
sprak in alle talen
bemin elkander in genade…
Sprankelende ijlte
netgedicht
5.0 met 137 stemmen
526 ik heb
me vergist
in het wad
zijn zuigende
modder in een
te grote stap
laag hangende
koude mist dat
het zonlicht
voor even vergat
wij spraken
onze glinsterende
woorden met het
vloeibare van water
een sprankelende
ijlte die brak net
als het water was in
twee componenten
momenten in
leven en dood
een symbiose
die zij zelf…