1853 resultaten.
hout, aarde en liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
874 onbestaand is
niets is tijd, alles is tijd
in de ronde van de zon
om twaalf uur zal ik afscheid nemen
met een beetje aarde in mijn handen
ik zal naar hem wuiven
op het pad van bloemen
en bij het zien van de hemel
een gedicht neerleggen
niets is tijd in het zeggen
van een woord
*
het land van duizend heuvels
Afrikaans hout…
Blauwe ballen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
737 Haar houten hart ruw,
ze gaf me splinters
in mijn pik.…
DE PROFEET EN ZIJN OPVOLGER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
935 De nederigen en de vrouwen
Geloven 't open woord gezwind;
Zij overreden het mistrouwen
Der mannen; en een eenzaam kind
Glipt 's avonds heimlijk in ons lover,
En heeft zijn nest zo diep gebouwd,
En geeft zich zo gewillig over,
Alsof hij één werd met ons hout.…
liefde rijpt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
896 pril is de liefde
die opgewekt ontwakend
elkaar de zinnen prikkelend
mensen vurig verleiden kan
lustig is de liefde
die verlokkend en verleidend
de een en de ander
dartel dagen doet
geloofd is de liefde
in een geringd verbond
die zich verbinden laat
voor altijd tot eeuwig
waar is de liefde
die aandachtig en geduldig
in en aan elkaar…
Dood hout zorgt voor nieuw leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
512 ooit was hij oersterk
reeën schuurden vaak hun vacht
aan de bast van deze pracht
een kanjer van een zilverberk
maar hij moest het zwaar bekopen
stond voor velen in de weg
de kettingzaag werd in zijn stam gezet
zo triestig kan het bomenleven lopen
zo, het dode hout is wat er rest
enkele zwammen proberen te overleven
tevens wat gekraak,…
Lekker (h)eerlijk helder vuur!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Opbranden voor de lucht van hout
wat?
Omdat ik me daar lekker bij voel
wat?
Alsof ik weer de kolenkachel van vroeger aanmaak met zelf gehakte houtjes met scheuren krantenpapier en dan wat cokes.
In het ouderlijk huis, Maaskade 63b, R'dam-Noordereiland.…
Weerbaar hout
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 fraai bouwde
hout zijn
blokken tegen
de oplopende
buitenmuur
de kleuren
al gespleten
voordat de
stammen
zijn vergeten
nog ongeringd
klinken de
jonge basten
met nog slanke
onvolgroeide kwasten
alleen de droge
grond ver achteraan
draagt weerbaar
hout dat muziek in
alle koren laat horen…
De wieken...
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.449 maken de houten raderen het meel weer fijn…
Standard Mill
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
445 Langs de uitgestrekte horizon
staat de houten reus majestueus te zijn,
in het spel van de opkomende wind,
maken de houten raderen het meel weer fijn.…
De man die hout liet luisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
246 Zo herinnerde het hout zich zijn verborgen gestalte.…
Vergeten in hout
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.390 Was het enkel de specht
die het hout verwondde, zich liet gaan
als was het een zonde tegen wil
en schade rest niets meer dan een stervende,
gedwongen tot overgave, verloren.
Hoor, hoe leven verdwijnt
in een geluidloze zucht en toch
schreeuwend om een wonder.
Zo davert de grond nog eens
en weer en kunnen we de ogen sluiten.…
Hardvochtig hout
hartenkreet
5.0 met 11 stemmen
1.008 Kalveren, twee koppen
benen vier
aan de zwier
stelligheid vereeuwigen?
een zomerkoorts!
sotternie
weg dat mes! genoeg
gekwelde schors
pijn pikt het niet
pijn zwiept takken
pijn schiet naalden
pijn roept: pot voor drie!
afgelopen
met Bram luvs Jantje
Jantje hartje Sofie
kalverbast bloedt, goed!
ze druipen
liefde? 't is agonie…
Houten duif
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
1.669 Hier is de houten duif niet voor gemaakt.
Rustig snavelen tussen de stoppels
van een wijd veld is zijn bestemming.
De witte nekvlekken blinkend in het licht.…
Houten Pyama
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
2.000 Hij ligt daar, in zijn houten pyama
In zijn gekromde vingers een rozenkrans
Zijn lippen strak op elkaar geknepen
Bewegingloos, zo lijkt het althans...
Hij is gegaan, zijn lichaam achterlatend
voor ons, om hem nog even te zien
Maar, als hij had geweten...
Zou hij nu zeggen: huil niet, ik heb het licht gezien...…
zijn lichaam was van hout
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.539 van zijn jeugd
de zwarte dag
toen angst het dorp verschrikte
en iedereen
zich schikte met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder vluchtte
hem verzuchtte sneller
mee te gaan
honger, dorst, de lange
nachten zonder maan
zijn vriend
is ook van ver gekomen
overleefde zonder dromen
hij was er op gebouwd
zijn lichaam was van hout…
Wie is er nog van levend hout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
744 in de steeds maar kalere stad
waar steen en blik overheersen
en het leven kunstmatig
in leven wordt gehouden
met een open haard
vol dood
hout…
Uit dood hout
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
844 waai maar wind
takken vliegen van de bomen
zij breken eigen winterdromen
ik zie ze vallen
hun herfst is gestorven
de oogst al lang geborgen
zij knapten in gebreken
de kou had hen geen
nieuwe buigzaamheid gegeven
waai maar wind en schift
de bomen uit dood hout
zal nooit meer de lente komen…
Houten vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 De ochtendzon strijkt met lange stoelpootschaduwen
langs de witte bak van de visafslag met rode opdruk
GEM.VISMIJN
VLISSINGEN
waarin gekloofd haardhout is opgestapeld
naast de bak zit Siep zich op te warmen
en uit te kijken over het berijpte gras
waarmee onze vallei bedekt is, groene
zee waarin de houten vissen groeien…
Mijn woorden zijn van hout
gedicht
3.1 met 37 stemmen
8.960 Ik werp ze uit
in het loopvuur van de tijd.
ik ben de woordpyromaan.
Mijn geest is een oerwoud
waarin menigeen verdwaalt.
Soms steek ik de vlam erin.
Opdat men te voorschijn komt.
--------------------------------------------
uit: 'Bericht aan de nachtzuster', 1984.…
Houten wonden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.634 Ik wil
geen getuige zijn, hoe een
brandhouten ridder, net
als jij, vlam vat door
het smeulen van
houten wonden
Eh...…
Jammerend hout
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
1.369 mijn ingesnoerde leest
kon je niet verleiden
mijn snaren vaker
te beroeren
gespannen wachtte ik
op jouw vaardige vingers
maar jij bespeelde liever
háár g-sleutel
in een zinderende apotheose
fiedel ik haar mijn compositie uit
ik laat me niet kisten
als tweede viool…
Uit het goede hout
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
978 De dirigeerstok, roede en de kruk
vereisen door hun functie allemaal
speciaal daartoe geëigend mat'riaal.
Het is met zorg gekozen: stuk voor stuk
zijn deze bij de gratie van het woud
gemaakt van noten-, pijn- en kreupelhout.…
Zoals het hout
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
2.069 en gespijkerd
de tekening gebeitst
of nog mooier
in glans gevernist
en zoals het hout is gebleven
doorweven met nerven
die elkaar grijpen
zo was ik bij jou
om afscheid te nemen…
Vuur en hout
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
761 oudjaarskou gesloten
vitrage laat dansen
op een enkele vuurpijl na,
die nacht en gezicht verlicht
terwijl knieën stuk en blauw
knielen in oneindig jou
en slag twaalf de cirkel
weergeeft in zeven witte rozen,
blijft de lucht zwart
in de grote glazen vaas kan zij
sterke groene stelen tellen
maar het ja ligt opgebaard,
nog net niet in vurig hout…
houten klaas
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
763 mijn leven is niet meer klokvast
het slaan hoor ik niet meer
ik hoor nu stilte ontbranden
in een luisteren naar mijzelf
mijn gedachtes draaien niet meer mee
strofen niet meer begeleid door het getik
geen plaats meer voor de tijd
leen nu lucht in mijn woorden
die de wind naar mij toe blaast
zodat woorden niet blijven
steken als een houten…
Houten huis
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
654 IJsbloemen smelten op kwetsbare ruiten
tussen muren van het wankele houten huis
bij het moeras, is het vochtig winter wonen
de kinderen prikken met stokken in het ijs
maar het eeuwige dooien is begonnen
de wind brengt al lente rond het houten huis
komen er weer konijnen tevoorschijn
als uit een toverhoed, met allerlei kleuren
wild, grijs…
Uit dood hout
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
652 tijd om de
struiken te snoeien
het lager gewas
opnieuw laten bloeien
bomen hun
uitzicht te geven
want uit dood hout zal
nooit meer iets groeien
het mes gaat er in
gekortwiekt en kalend
nog koud maar toch samen
de nieuwe lente weer halend…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 de takken knakken
onder mijn voeten
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
het botsend licht beschijnt
de naakt uitgebeelde stammen
in hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar…
Uit het juiste hout
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
567 Ik heb mijn basten afgepeld,
verwondde vel over mijn benen,
hoe kwetsbaar ongekorven hout
in de jaarringen geteld door
botte bijl en beitel geschonden,
onbewerkte in ruwe staat, wat
terugslaat naar onbedekte schenen,
verwijst naar oude wonden.…
Dood hout
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 het bos verzamelt zijn dood hout
een straffe wind schudt buien
uit een mat grijs wolkendek
maar niets is jou te gek
jij laat de winter smelten
voor die ooit begonnen is
jouw lach doet bollen zwellen
waaruit de ziel van voorjaar
zich ontvouwt tot bovenaards pril groen
je ogen schijnen perspectief
in lange dagen met meer licht
een warme…