579 resultaten.
Ik wil je troosten.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
975 Ik wil je troosten
ik pak je vast
om je te omarmen
de tranen komen
je voelt houvast.…
Wat ik wil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Een beetje houvast misschien
Voor op dagen dat kopjes uit mijn handen vallen
En ik van de trap
Evenwicht is voor gevorderden
Vastklampen
Tot de laatste slok thee die eigenlijk al koud is en de lichten uitgaan
Ver na de laatste treinen
Bescherming
Zoals het nachtlampje naast mijn bed dat fluistert dat het altijd wel weer goed komt…
Medaillon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Jouw omarmen
in een nieuw tijdperk
op weg naar houvast en vreugde
om keuzes te relativeren
is in miniatuur geschilderd.…
Karakterschets
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
423 Niet het dorre land,
niet de ogen die verblinden,
de doop met stenen,
het gras dat steekt
als lansen
in de bek van een wolf.
In een ruïne vond ik sterven,
dynamiet in een grot
en weerlichtkrachten
om te bloeden uit het oog,
aan vissehaken,
hakenkruisen
kruisen, drie op Golgotha
neem terug, het varken dat ik ben,
de sloot die stinkt…
De kern van begrip
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Een woord is mij ontvlogen.
Het bleek te licht.
Mondinggericht
liep het uit de pen
ontdaan van zijn kern.
Die brandt nu
vurig in mijn hart.
Niet-gevat en zonder ogen,
tekent zich daar
het wezenlijke af.…
Hoe zal dan haar wereld zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
474 Als zij later groot is
zullen er nog waarden zijn
waar een oude man zijn houvast aan ontleent
Als zij later groot is
speelt ze graag met iedereen
op zoek naar avonturen
ook als die gevaarlijk zijn
Als zij later groot is
kan zij geduldig vele uren
aanzien dat een klein probleem
wordt bedacht door blauwe ogen
die niet wennen aan moskeeën…
Hoop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Je wacht op iets
dat je steeds denkt
te zien maar altijd mist
De beelden lijken
een houvast
als je in ‘t donker grist
Die glimp en dan
toch weer die angst
dat je je hebt vergist…
Verblind
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
542 door de sneeuwstorm
draaiend in cirkels
zoekend naar houvast
reikt ze haar hand
welke door het obscure
wordt aangeklampt
opgeslokt
walend door de
zee van tijd gaat
ze op in het onbekende
~*~…
Zoetelief is jarig
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
673 Jij krijgt ieder jaar een kin erbij
Ach liefste, daarmee ben ik blij
Want ben ik later kreupel, blind
Dan weet ik waar ik houvast vind.…
Moedeloos
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.174 Verlangen zonder houvast.
Liegen zonder tast.
Ik ben niet wat ik geloof
want iedereen lijkt op mij.
Geloven zonder gedachten.
Vertrouwen zonder wachten.
Wie mij zoekt zal mij vinden wat ik ben
de vloek die iedereen bij elke einde aankijkt.…
Geknield
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.339 Vingers volgen liefdevol
de grillig koude lijn
die zonder duidelijk beginpunt
nergens stopt
zijn enige houvast
is herinnering aan haar
dat als warm bloed
door marmeren aders klopt…
Duurzaamheid
gedicht
3.2 met 18 stemmen
7.593 Elk voorjaar diezelfde twee eksters
in de tuin
je zou je afvragen: wat doen ze daar?
Waarom in deze tuin?
Zijn het de wolken
die loom en zwaar boven de grond hangen
het gras nog jong en sappig
van net gevallen regen
de zon die kortelings vrij spel had met schaduwen
van bomen, hagen?
Of ben jij het met de krant op de keukentafel
ik…
Mijn oude huis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
782 meer
waar jullie opgevoed werden
en wat voor plezier jullie hier hadden
Ik herhaal dit steeds
Natuurlijk weet ik dat ik binnenkort ga sterven
En dat ik mijn huis niet mee kan nemen naar mijn graf
Maar ik wil gewoon niet het verleden loslaten
En de herinneringen laten gaan
Ik hou van mijn huis dat staat steenvast
Deze spullen zijn mijn houvast…
Hou-vast
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.131 Help me
Het drijfzand is zo zwaar
Mijn voeten zijn traag
Mijn gedachten zo snel
In het logge zand
Ga ik ten onder in los zand
Duizend armen reiken
Ze zijn van mijn gedachten
Op zoek naar houvast…
TWEESPRAAK.....?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Zij zei:
'houvast heb ik
aan mijn geloof'
ontstak bij schemer
gewijde kaarsen
Hij zei:
'voorwaar
het is
geen apekool
dat ik beloof,het is
het paradijs'
Ik zei:
'je brengt me
nu toch
van de wijs,is
aarde - nu
niet ons paradijs
de inlossing van beloften?'…
Status
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Tegen muren
springt mijn diepste ik
en voelt mijn brein
de kou van onbegrip
in holle ruimte
van het verre wezen
mijn handen klampen
aan wanden van ijs
geen houvast
voor mijn voeten
slechts daar beneden
vind ik het paradijs.…
Je bent mijn rots
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.086 Ik wil jouw rots zijn in jouw donkere diepten
Jouw houvast in zware emotionele tijden
Mijn schouders die jouw lasten dragen.
Jouw helse pijnen die ik absorbeer.
Samen zijn wij elkaars rots in donkere diepten
Elkaars houvast in emotionele tijden.
Schouders die elkaars lasten dragen
Absorberen elkaars helse pijnen.…
De lotgevallen van de scheppingkoning
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.159 Herhaaldelijk de grandeur het geluk eerst niet uitlegt
te azen op repercussies onder ongenaakbare voorvallen;
op een grote dag een brave Hendrik herinneringen opzegt,
zonder enige houvast kort na middernacht kaarten gevallen.…
Bescherming
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.865 Een koperen helm
biedt ons bescherming
en achterop
klamp jij je vast
als houvast voor het leven
dat hard als ijzer tot je komt
en zwiepend in de regen
vang ik voor jou
op deze barre tocht
enkele druppels op.…
SUBSTANTIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 Dit zou inzicht kunnen zijn
omgelegd in verdriet
van een verpulverd hart
kleurloos weggeworpen
ingekuild
waar vluchten vergaat
geslipt
zonder enige houvast
weggezogen
in drijfzand
uit een nachtmerrie
waar zelfs ontwaken
geen redding kan zijn.…
geluk
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
813 wanneer we houvast
vinden noemen wij
dat soms liefde…
Onheilstijding ...
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.764 Haar houvast?
dat is zij kwijt...…
Wat ben je mooi, die avond
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.717 je praat
en praat
over de diepten van het leven
over uiteindelijk houvast
over de weg omhoog
toch zijn het niet de woorden
die ik ademloos volg
je mond
je lippen
je ogen
mijn hart brandt
ik was vergeten
hoe het voelt
was vergeten
hoe mooi dat is
wat ben je mooi
die avond…
vide grenier
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
575 mijn hoofd is een rommelzolder
barstensvol oude lettergrepen
waar ik ooit houvast aan vond
ik probeer een hoeveelheid
aan belegen impressies te ordenen
wanneer ik van een handvol woorden
nog een aardig versje kan maken
is dat toch mooi winst…
strand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.660 mijn dochter heeft
een kuil gegraven
in het zand
daarin heeft zij
de zee gevangen
en ook een grote krab
die hulpeloos
naar houvast krabbelt
langs de rand
net als ik
die op het wijde strand
willoos ronddrijf
in haar kuiltje
dat mijn leefwereld
omspant…
mijn gevoel
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.434 Alles om me heen grijpt me aan
alleen mijn houvast zal blijven staan
gedachten stellen niks meer voor
het houden van dat gaat door
Het kan vol van liefde zijn
koesteren zul je deze tijden
zoals de smaak van een oude wijn
door "deze" liefde moet ik je vermijden…
In hypnotiseren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 het zijn haar kleuren
die boeien
van grijsgroen naar zwart
bewegen is vloeien
in hypnotiseren
verdwijnt je houvast
voelt feilloos
door krul en wit schuim
de golflengte om bij je te zijn
zij is jouw moeder
stroom met haar mee
duik in haar armen zij is de zee…
Dit zwijgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
541 Mij boeit
de juiste sleutel
in het slot
het gepaste deksel
op de pot
de aangroeiende maan
de ochtendster op weg
het neerzijgen in haar schoot
het samenhoren
dit houvast
de hemel waar ik
door de koepel
van mijn dak
naar kijk
het samenzijn
dit zwijgen…
Pthirus pubis R.I.P.
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
721 Als schaamluis kunnen we het niet meer klaren
Ons biotoop is danig aangetast
Door uitrukking verliezen we houvast
We smachten schaamteloos naar een paar haren
Die kale neten zijn ons veel te gladjes
Gedaan met ‘t luizenleven van de platjes…
De leegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
400 leeg durven laten
is niet één voor tussen
wiegende wolken
en schuimende golven door
het verruimt de geest
die immer dolend bleef
zich laafde aan alles
wat houvast bood
of was dat de wens
van de gedachte
opdat de cirkel
dan rond zou zijn…