2087 resultaten.
Oneindigheid
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.852 help me lopen
ver weg
naar de andere kant
waar niets is wat het lijkt
van hieruit
bekeken
vervallen en verlaten
maar geschapen
om daar te zijn
bij jou
weg van hier
waar alles niets lijkt
van daaruit
bekeken
daar ben jij
daar loop jij
naar me toe
dichterbij
ik wil je raken
ik wil je voelen
verlangen
dicht bij mij
maar…
Oneindig
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.200 Wanhopig tot op het bot
wachtend wanneer de realiteit
zal komen in zijn schulp van spijt
en hopen lege dromen verblijft hij
tot hier waar mist zijn dagen
blijft bestoken, dronken in licht
en donker richting onbestemd.
Elke regel is een nieuw begin
elk midden blijft erin en
elk einde verlegt wederom zijn zin.…
oneindig
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
706 Het symbool heeft zijn wortels in de geheimste dieptes van de ziel, de taal scheert over het oppervlak van begrip als een zacht briesje...woorden maken het oneindige eindig: Symbolen dragen de geest voorbij de eindige wereld van 'worden' naar het rijk van oneindig zijn.…
"Oneindig"
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
1.375 Groter en groter
onze liefde,
oneindig
als cirkels in water ...…
Oneindigheid
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
941 In de tempel van het woud
tussen beuken
bruine kathedralen
doodstil mijmerend
fluistert het lover onhoorbaar
het geheime verhaal
van regendruppels
de dromen van de wind
En over de wijde heuvels
verborgen valleien
lome rivieren
zeilen zwijgend
de wolkenschepen
met boven hen
het verre niets
het lied van oneindigheid…
oneindig
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
861 elke dag opnieuw eindig
sluit ik met wimpers
verban het licht
in dat ene moment
waar ik wakker ruil
voor slaap die vergeet
een rust, een reis
een begin met complete amnesie…
tot in de oneindigheid
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.152 hij, de gekroonde
de erfgenaam van tristesse
schrijft met letters langs het licht
als eeuwen nog moeten ademen in toekomst
onbegrensd als zeewind
waait zijn poëzie doorheen zijn brandend bloed
tussen duinen en het dwalen, druppels
en rozen, geknield
in een keel vol tranen
waar hij de liefde verheft in schoonheid
tot in de plooien…
Oneindig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Oneindig verlaten door de tunnel.
Opgesloten woorden zonder echo.
De weerkaatsing is alleen de schijn.
Aan het eind waar het licht toont.
Oneindig kan ik met je praten.
De galm die mij nooit verlaat.
Oneindig echoot haar gedachten.
De waarheid die altijd bestaat.
Oneindig dromen over een beeld.
Een illusies zonder tekstballon.…
Oneindig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 O grote witte vogel
vang zon, draai rond in cirkels
oneindig in een werveldans
het luchtruim kent geen grens.…
Oneindigheid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.750 O valse schijn van lichaamswal,
Waarbinnen wij schijnen, waarbuiten wij zijn,
Omvangende in een gedroomde lijn
De oneindigheid!…
Oneindig
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.155 Hoe de man
dichter na het einde
steeds weer de dood
beschrijft
die dood in zijn gedicht
naar adem snakt
de laatste keer dit keer
geen afscheid
want hij zwijgt
niet meer
eerder
ging het hem beter af…
Het oneindige
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
640 Lang, verleden
Ben ik ontwaakt
Uit het oneindige gekomen.
Het duurde even
Voordat ik mij werd
Bewust van Leven en Zijn
Echter, daarmee kwam
De strijd, niet willen weten
Dat het tijdelijk is
Slechts kort
Heel even
Eens, zal ik losmaken
Om mij weer te verlaten
Mijn ik weer terug te geven
Aan het eeuwige niets
Het oneindige…
Oneindig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Jij bent voor mij de zon
die eeuwig schijnt
Voor jouzelf gaat die vlieger
helaas niet op
Omarmen doe jij 't leven
zoveel mogelijk
en daar waar het kan
Mist soms in jouw hoofd
een hart vol liefde
Op mijn beurt omarm
ik dan gretig al jouw liefde
Oneindig, voor altijd
Twee zielen, één gedachte
ondanks soms die mist, schijnt
de zon…
Oneindigheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
541 Oneindigheid niemand kan mij zeggen wat het is,
maar ik weet dat het bestaat.
Ik ga de eeuwigheid tegemoet...…
Oneindig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Oneindig is het universum
waarin de horizon verloren gaat
oneindig summa summarum.
Gevuld met sterren en manen
met duizenden geheimen overal
een schauwspel op zwart fluweel.
Daar in dat oneindig heelal
moet ergens de vrede bloeien.
Daar heerst eeuwigheid bovenal
daar alleen kan de liefde groeien.…
Oneindigheid
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
510 Reizen als de zee
golven slaan hun bruisend lied
eeuwig eb en vloed
Op welke wijze golven rollen in de zee
waar ze ook breken op de rotsen en dansen op het
warme zand tegelijk gaan ze op en neer met onweerstaanbare
krachten waarbij hun bulderende stem nog even blijft nazinderen in mijn hart.
Zee, de spiegel waar sterren reflecteren…
Oneindigheid
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
474 sprookje is verteld
De bloemen zullen bloeien
De tulpen en de rozen
Met geuren en met kleuren
Het verhaal zal verder gaan
Liefde gaat altijd verder
Over paden, over zeeën
Door bossen en door bergen
Er is geen eindbestemming
Er is alleen de liefde
In sprookjes van winters wit
In kleuren van zomers groen
In al haar oneindigheid…
oneindig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
134 dat als een plotselinge
lik van je hond dat liefdevol het
kwijl over je gezicht laat druipen
en je het zonder kokhalzen
met een handveeg weg vaagt
zo is mijn schrijven, geen gesmeed
vlechtwerk, maar eigentijdse raderen
die me al draaiend laten poseren
al ware mijn dagen de laatste
vragen op wie ik zou kunnen antwoorden
zo ook “ oneindig…
Onzichtbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 ik keek
naar haar lach
daarin hoorde ik
geluiden van
dingen die ik
helemaal niet zag
raakte haar
hand en volgde
de lengte van
vingers tot
aan de eerste
polsband
las daar haar
levenslijnen
die in meervoud
alle eindes
onzichtbaar
lieten verdwijnen…
In de spiegel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 Ook van liefde en genegenheid
die levenslijnen zijn mijn leven
gedragen met liefde in het heden.…
wisseltijd
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
660 op grens van leven en dood
roest het leven in nostalgie
vrede slaapt in vergane tijd
levenslijnen langs de dood
wisseltijd neemt beslag
in huivering van verlangen
het leven geveld
in splijting van uren
waarin de opstanding
boven alles uitgaat…
op berkenbast geschreven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
540 aan wie dit leest
mijn levenslijn
ging over pieken en dalen
mijn broedsels
kunnen daarvan verhalen
hier afgelegen
was de avondvoorstelling
laatste toegift
die nog applaus ontving
het dna
van gegeven zoengeld
zal uitwijzen
hier leefde hij: een held!
de bast
van deze wijze berk
moet dienen
als kleed van mijn zerk…
Gedachte, beeld, gevoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Met opzet verdwaal
Ik vandaag in het
Labyrint van mijn
Leven - talloze
Cirkels volg ik
Met mijn vinger
Op wat een landkaart
Van mijn leven lijkt
Te zijn -
En terwijl ik je volg,
Lijn die best eens
Mijn levenslijn zou
Kunnen zijn, komt
Er zo maar een gedachte
Bij me op, krijg ik een beeld
Van vrijheid voor altijd
En een…
Woorden als beitels
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
762 Uit steen ben ik gehouwen,
mijn aderen gevoed door
levenslijnen in de rotswand
waaruit ik geboren ben.…
En Jozef schrijft…
netgedicht
2.5 met 152 stemmen
41.269 Je glimlacht
Het dorp, een vaag kontrast op de rand
van horizon en hemel
de laatste restjes van het daags gewemel
worden samen met de late kaarsen opgebrand
Vingertoppen markeren de nieuwe levenslijn
onder jouw strakke huid.…
ENGELEN BESTAAN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
3.517 Ik weet het zeker ze bestaan
ik laat ze altijd maar begaan
ik weet ze zeker dicht bij mij
ik zie ze ook, een hij, een hij, een zij
ik weet waarvoor ze bij mij zijn
ik moet leven naar hun levenslijn
ik weet ook wat ze willen
ik volg zonder er zwaar aan te tillen
ik weet nu wat ik in dit leven moet en doe
ik voel me sterk en word nooit…
Laten sporen schaduw gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 ik heb je handen gelezen
kringen rond je pols bekeken
maar in je ogen
zie ik een heel ander beeld
de jaren hebben
stempels op je huid gedrukt
om het bestaan te structureren
uit opvoeding en verder leren
maar in ervaren
met liefde en verstaan
diepen lijnen minder uit
laten sporen schaduw gaan
ik lees het speelse
voel de warme kracht…
Een wegwuivende lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 weer lopen vingers
over levenslijnen
zoekend naar begin en einde
ogen vragen om
bevestiging met een diepe zucht
wel heen maar nog niet terug
het pad van rozen
was voor jou nooit weggelegd
jij hebt er mij niets van gezegd
dan viel er stilte
overgaand naar orde van de dag
ontwijking door een wegwuivende lach
lijnen breken waar zij…
In gesprek met Vader
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
780 Dan voel ik de
levenslijn die ons verbindt,
mag ik even weer zijn
als een kind.…
Door liefde gewist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
626 ik leg mijn
warme handen op
de lijnen in je gezicht
volg hun zorgen
tot ze verdwijnen
door liefde gewist
ooit kon ik
je scheiding volgen
tot in krullende golven
maar die tijd
is voorbij jij wilde
makkelijk en vrij
je huid is nog
soepel en glad
in subtiele mimiek
ogen glanzen
als je innemende
lach uitbundig piekt
markant…