oneindig

hoe wijds zijn mijn woorden
die onzinnige klanken in
grootsheid trachten te bevangen
het onweerstaanbare vast te
leggen in strofes die gelegd
worden zonder enige aandrang
van poëzie of rijm

het is de “ verrukking “ van het
momentum dat als een plotselinge
lik van je hond dat liefdevol het
kwijl over je gezicht laat druipen
en je het zonder kokhalzen
met een handveeg weg vaagt

zo is mijn schrijven, geen gesmeed
vlechtwerk, maar eigentijdse raderen
die me al draaiend laten poseren
al ware mijn dagen de laatste
vragen op wie ik zou kunnen antwoorden

zo ook “ oneindig “ het stopt en het begint
het hapert en het filosofeert, nietszeggend
en toch is er die taal die ongetemd, weliswaar
ook ongeremd - zoals mijn basale ganglia
me onvrijelijk laat bewegen - dat zijn mijn
schrijfsels de horigen van mijn ziel

Schrijver: elze, 27 juli 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

ik

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 8