132 resultaten.
terras
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 je praat met iemand
en dan nog met iemand
en nog weer met iemand anders
op het terras overkapt door wolken
en dan opeens een vrouw uit Canada
ze is een Indiaan zegt zij en dat zie je dan
en daarna is er nog de geluidstechnicus
van de Melkweg waarmee je praat en lacht
maar dan gaat iedereen weg en zijn
alle stoelen leeg terwijl jij…
Hun zonnewindenwaai
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 ik kijk naar je
voel ontoereikendheid
in aards communiceren
zie planeten en
verre melkwegen op
hun zonnewindenwaai
jij in je
laatste zwaai
van vurig licht
tot het zwarte gat
je dicht in
enkel energie
ik kan niet zijn
waar jij nu bent
voor mij ongekend
wentelen kosmisch
uit elkaar ieder
in zijn eigen draai
op zoek naar…
Glimlach van het Avondland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Bloesem in wolken,
lotussen aan de hemel,
verdiepen de Melkweg.
Purperen druppels
traditionele horizon,
de aarde geurt op.
In meditatie
vertaalt in een oogopslag
innerlijke schoonheid.
Rode klaprozen
geanimeerde Geisha’s
rouge aan de bron.…
Rijden
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.361 Warme auto,
zachtjes rijd je
langs een zevenslapersgrijze melkweg
van asfalt,
de oude baan.
Rechts
een prachtig blijspel
van bomen en bloemen,
links een huisjesarchipel
en 't kleine, zilv'ren schoonheidsvlekje
van de nacht,
de maan.
Lichtflitsen.
Niet van een flitspaal.
Bliksem
en wind met een ruisend accent.…
Het vak van de naaister
gedicht
3.3 met 35 stemmen
11.243 ja ik geef het afgeronde beeld
met al zijn hoeken en plooien
van deze wereld
ik hang haar op de stellage
en drapeer de stoffen
met de hand van een naaister
en terwijl ik zo bezig ben
klinkt uit de buste
een stem die mij waarschuwt
luister je kan nu wel plooien
maar ik was er eerder
de aarde de melkweg
als je mij wilt vergooien
blijft…
Het fronst als het regent ( haiku’s)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Witte sterren, hun
geisha’s bewaken poorten
van de melkweg.…
Ik ben in jou
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.000 ik dicht jou
alle manen
van de melkweg toe
mijn hart lokt
sterren naar boven
nu ik me herinner
waar ik jou voor het eerst
heb aangeraakt
waar ik zei
ik zie je graag
jij dicht me
alle woorden
van poëten toe
in diepe zuchten
van dromerij
nu jij me draagt
op het lichte tij
van heden en verleden
waar jij zegt
ik zie je…
Hemeltrap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
357 Gedacht,verbeeld en
helder raakt ons de
nacht waar wij naar
staren, het ligt ergens
in de Melkweg, een
hemeltrap, belichaming
van onze verbeelding,
wat een mens in zichzelf
en alles tussen de
sterren ziet, ioniseert
het lichte stof wat zich
tot een verrassende
vorm formeert van alledag
belichaamt wat in het tijdloze
wordt…
Allerheiligen Allerzielen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
855 Melkweg
rondeborstige planeten
ontwikkelingskracht, magnetische velden,
grote beer en kleine beer
sterrenstelsel
in winterrust
kernfusie in mistbanken
winterslaap die wakker wordt
smeltkroes van graven
beginnen te praten
straalstromen van geluk
ieder opgelucht
zielsverwanten die opstijgen
heelal verblijven
lichtflitsen
duisternis…
Niobe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
319 Ontwakend uit een palindroom
lag hij daar ziende blind van woede
in een uithoek van de melkweg
wacht hij nog steeds op keer ten goede
op het verkeerde paard gewed
trekt kwade trouw door merg en been
als listig spoor van vuig bedrog
vliegt zij als schaduw van hem heen
aan gene zijde van de zon
tot zij, ten prooi aan d'elementen
gelijk…
Jou gaf en ernst en scherts mijn amphitheater
poëzie
3.4 met 12 stemmen
1.561 Dan scherts: onder immense cirkuskoepel
Ballet van jonge werelden, in kleed
Van gaas, spiralig kronk'lend, ijl en soepel;
Orion hield, wijdbeens torsende athleet,
De Melkweg vast, de grandioze hoepel,
Voor sprong van clown, wit waaiern'de komeet.…
wicca
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
763 ik ben een heks
zie zei ze
iedereen is waarheid
en draag leugens met je mee
waarachter wij staan
achter een waarheid
scherp de zeis
verborgen waarheden ontsprongen
iedereen een ster
de kring wordt alsmaar groter
O.T.O zei ze
sikkel snijdt groeven in de oudheid
oogst het graan
omcirkelt de Melkweg in een nacht
waar wij in één lijn…
lijfsbehoud
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
407 ergens schort het aan besef
door bomen het bos
grondig, heuvelachtig, aards
gruizig in mistnevelen
fijnmazig verdeeld met een
zilvergrijze dunheid
melkweg ten spijt
gehemelte noch schorre keel
sommige dingen zijn niet
zoals ze lijken
zoals vandaag het verleden
van morgen
zoals scheidslijn
woord voor woord gespeld
zelfs toen…
De kosmos
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 langzaam rijst
de kosmos op
uit het oneindige
universum
kennen stelsels
hun melkwegen
lichten zonnen
uit sterrennevels op
in vele heelallen
zij heeft zich
gekleed met het gruis
van de schepping
als lichaamsdracht
met tijdloze kracht
de dood omgord
als teken van
persoonlijke vrijheid
en intrinsieke macht
in het tot leven
relativeren…
dansje met God
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
975 ja hoor, mijn God bestaat
wie anders laat de melkweg dansen
in de grijze Zuiderzee?
en waar komt plots die zwaan
die rare witte zwaan vandaan?…
Glimlach van het avondland 2 ( zen)
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
660 Weidse grasvlakten,
lotussen aan de hemel,
verdiept de melkweg.
Blauwe regens
aan de verre horizon,
valt zonder druppels.
Veel schapenwolken
hemel vol verwachtingen,
waar is de herder?
In meditatie
dwalen verholen blikken
naar werelds schoonheid.
Rode klaprozen
bloeden als ze rijpen,
rouge op gezichten.…
Ons uni-versje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Onze reusachtige melkweg,
bezit er 500 miljard van, ongeveer.
Ons melkpaadje,
is een belachelijk weggetje.
Honderden miljarden ervan,
vormen ons heelal.
Niemand weet, niemand durft te zeggen,
hoe klein ons heelalletje eigenlijk is.
Geacht lezertje, onderschat mij niet!…
Metafysica ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
642 overleden zon, wat
scheen in wolken wat
eerst scherven zijn, het
mozaïek betreden van
bergkristal, een steile trap
voert naar het groene dal,
bedekt mystiek waar het
om vraagt, springt naar
sterren in het heelal, met
duizenden zichtbaar maar
in verval, vertoont zich in
ragfijn zaad, in het spoor van
het verhaal wat zich door de
melkweg…
G-golven
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
505 luchtrimpelingen
in de ruimtetijd
komen en gaan
als vorm zonder inhoud
bewegende tekens
van leven als
quarks en microben
en plankton in diepzee
doch wat is de reden
van hun bestaan
in de oneindigheid
van ruimtetijd
miljoenen melkwegen
stelsels van sterren
op lichtjaren afstand
komen en gaan
materie verdwijnt
en verspilt…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
464 bloemen
overal geurende bloemen
de hele ruimte was gevuld
met de bloemige geur van de langzame lente
de melkweg was een grote bloemenzee
zo ver je kijken kon
rozen waar de honing uitdroop
bedwelmd liep ik door deze augiasstal
van bloemen
vol schoonheid
vol beloftes van schuld
vol vergeving met troost
vol vreugde en blijdschap
een…
Ammoniet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
516 dit duurt nog voort, deze lijn
de cyclus, de spiraal
van adem en herhaling
zolang het weke weefsel
zich haastig versteent
tot fossiel met vlakke facetten
de verse stilte moet nog verkalken
avondlicht moet nog doven
we moeten ons verliezen, onwrikbaar
vergruizen, langs bospaden en
melkwegen verdwalen, thuiskomen
bij nacht, roerloos verstillen…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 schemer, wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater van aanhoudende pijn
wetend dat straten
zichzelf blijven
ongevoelig voor metaforen
en dat melkwegen…
Trauma
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 Monsterachtig pikdonker
in een uur bereikt
chaos van het zaad
bijeen geraapt
klassieke resten
van een doorwoelde aarde
daar waar alleen
nog gedachten zweven
tussen kosmos en universum
eeuwige honger gaapt
hangend aan de melkweg
welke zin heeft dit alles
is het muziek wat ik hoor
of stemmen van mijn eigen grond
waar het zaad begraven ligt…
Mookerhei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 ‘k Loop mijmerend wat voor me heen te praten
tegen de sterren en een sikkel maan;
de Melkweg is de hemel aan ‘t bestraten
en Venus heeft haar bruidstoiletje aan.
Het Universum lijkt wel stil te staan,
maar let ik op, verandert er toch iets:
Zo af en toe zie ik een kunstmaan gaan;
hij komt uit ‘t donker en verdwijnt in ‘t niets.…
Van hier naar het uitspansel en terug
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 Vanuit de hemelboog
Boven in mijn hersenpan
Reis ik in de capsule
Die mij royaal ter
Beschikking is gesteld
Naar het uitspansel
Dat zich onmetelijk
Boven mijn heelal
Uitstrekt -
Planeten zie ik,
Sterrenhemels,
Melkwegen te veel
Om te tellen -
Ergens halverwege
Kom ik de Hubble
Tegen die met
Zes en zestig duizend…
Wolkenbrij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 tezelfdertijd
weer verwonder
over jullie
extatische
woordenbrij
weet ik alleen niet
hoe ik telkenmale
bij het ogensperren
naar zon maan en sterren
mijn wolkewietwoorden
moet zien af te remmen
wie helpt mij in mijn
schier bovennatuurlijke paranormale ervaring
van het surrealistische
boven- en ondermaanse
in deze uithoek
van de melkweg…
Eeuwige bereikbaarheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
585 Als één beeld in de nacht verlicht door de Melkweg
schitter jij in het ruim tussen onbereikbare kleuren.
Met mijn uitgestrekte hand zijn woorden te kort
om jou thuis te brengen door jouw levendige geuren.…
Een blauw gedicht van Vincent.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
570 Aan een diepblauwe hemel wolken
van een dieper blauw dan het
blauwste blauw van zuiver kobalt,
en wolken van een helderder
blauw zoals het blauwachtig
wit van de melkweg.…
Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen
poëzie
3.1 met 16 stemmen
1.448 Ja, straks begrijp je, zelf in duisternis,
Niet meer, wat onder en wat boven is,
En twijfel je in wiss'lende kontemplatie,
Of soms de Melkweg is een rodelbaan,
En of je in sneeuw'ge nevelvlek ziet staan,
Beneden, ver, een blauwe konstellatie.…
lief, nevel mij in roze
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
616 in deze kamer
schrijf ik de vloer tot Melkweg
op de muren zweven sterren
en in de diepste laag fluistert het licht
de geborgenheid tussen jou en mij
een tederheid om te proeven
ons behorend
zoals de rode heuvels op de maan
en een meebewegen buiten grenzen
om uit te kunnen breken, de nacht toe te laten
langer
te blijven stijgen
in…