259 resultaten.
hopeloos
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.414 gedachtenlang, nachtenlang
missend een stuk van mij
dagenlang, jarenlang
een half leven voorbij
hopeloos, hulpeloos
aanvaardend mijn verlies
uitzichtloos, woordenloos
is dit het leven dat ik kies
onvermijdelijk, onlosmakelijk
deel van mijn "zijn"
onbegrijpelijk, onbschrijfelijk
zit nog steeds aan jouw "lijn"…
scherven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 de vele vormen
van gemis zijn
de grillige scherven
op ongebaande paden
leidend langs kantelende
beelden van onvermijdelijke
verliezen
schrijf
met woedend hart
scherp
alle zintuigen aan
open
onwillige vensters
niets
blijft onbeschreven
het is bijna tijd…
Muggen Haiku
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
537 Niet kunnen slapen
Onophoudelijk gezoem
Nare steekbeesten
Altijd maar op jacht
Ze kunnen ons bloed drinken
En doen dat ook nog
Krabben tegen jeuk
Beter om niet te doen maar
Onvermijdelijk
Spray, rollers, kaarsen
Al wat belooft te helpen
Helaas tevergeefs
Dan maar terugslaan
Flinke mep tegen de muur
Weer een moord…
Kerstmissing link
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
720 Toch mis ik, zij het naderhand,
na weer de zoveelste attaque
van kremlindrones op kievs dak,
het kerstreces en kerstbestand
En ja, in kommertijd en kwel
mag 't echte toppunt niet ontbreken
bij kerstverlichting van noël:
het pièce de résistance voor leken
en wie geloven in de Heer
het onvermijdelijk kerstdiner…
De andere helft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Gisteren, vroeger en nog levens ver
wil ik je weer ontmoeten
verlangen onstilbaar, meer en meer
ik wacht zo'n duizend jaar, echt waar
je zal me vinden en herkennen
mijn ogen, hart, totale wezen zien
rivieren vloeien samen, onvermijdelijk
het tijdstip volgend dat het juiste is.…
parels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
599 daar sta ik dan
in omaschap
onzeker plukt mijn hand
een grijze haar, ze werpt
een lok
weerbarstiger ter zijde
onvermijdelijk hou ik van
dat kleine ogenblik
en rood kleurt soezerig zijn
zachte lach
vanzelfsprekend wacht mijn hart
alweer op hem
nog vóór hij zelfs
vertrokken is…
Het verstandige dier...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
627 Zonder wapens kunnen ze niet leven
vanwege de onvermijdelijke stammenstrijd.…
toekomst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
595 toekomst ervaren
met één enkele bloem
die zijn exquise
geur verspreidt
een oeverloze
grensoverschrijdende
onvermijdelijke beleving welke
mijn wereld compleet verandert
niet langer verloren in de schaduw
van een grijze wind maar midden
vruchtbaar makend leven
eindelijk Liefde vindt…
Toekomsteinde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
912 Je denkt
ik heb het al
in handen
Het grote gat
onder het teken
van de vraag
Maar het glipt
onzeker glijdend
richting duisternis
De toekomst wacht
wijd open
en vol vragen
Onvoltooide brand
van liefde
en van wonden
Ouderdom fronst
gerimpeld
zonder tanden
Onvermijdelijke dood
het einde
van het aanstaande…
Achteruit klimmen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
927 ’t Moet makkelijk wezen
stap voor stap omhoog
zonder enige vrees
Maar ’t is zo vreemd
omlaag is meestal lichter
dan de weg naar boven
Als het pad te smal is
om nog te kunnen draaien
rest alleen klimmen achteruit
Rug naar de toekomst
blik lonkend naar voorheen
terugval schijnt onvermijdelijk…
Gehaast
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.630 De uitnodiging was daar
De verleiding onvermijdelijk
De nat glanzende lippen
Bewust raakte zij de juiste snaar
Bespeelde gevoelens
Ongemeen in zinnen
Grijpen aangeboden lust
In geilheid te beminnen
Vervullen van de daad
Na het roekeloos bestijgen
De snelle eenzijdige ontlading
Vergezeld van haar gespannen hijgen…
voor iedereen en elk apart
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.406 wanneer ik in jouw ogen kijk
zie ik onvermijdelijk een mens
rondom jou zie ik een wereld
jij bent het verschil
met wie je bent en wat je doet
als mens vandaag
ik wens je dan ook
een zalige en warme kersttijd
een schitterende jaarovergang
en voor alle dagen die volgen een
goed vandaag…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 als een dichtvriezende rivier
ontloop je vergeefs
het meesleurende niets
dat onder je door stroomt
en toch
je gaat ze te lijf
de pijnlijke groei
de spartelende worsteling
met angst en agonie
ruk je je los
je wordt die je bent
met onvermijdelijke moed
en dan
dichterbij de dood
de omgekeerde bloei:
leeg genoeg om vol te lopen…
De boom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 de boom reikt met zijn takken
naar de hemel
vragend om kracht
hij is oud en bezorgd
om zijn bestaan
bomen om hem heen
zijn omgevallen
hij weet dat ook zijn tijd
is gekomen
hij is moe
zijn leven is geleefd
de boom reikt met zijn takken
naar de hemel
vragend om kracht
kracht om het onvermijdelijke
te accepteren
ik voel…
Men moet
gedicht
3.9 met 12 stemmen
9.800 Men moet altijd enigszins verdrietig zijn,
anders is men verloren,
maar men moet wel een beetje verloren zijn -
van het reddeloze soort -
anders zou men alleen maar gelukkig zijn,
toch moet men ook gelukkig zijn,
zo maar gelukkig kunnen zijn,
in alle staten van geluk,
anders zou men maar verdrietig zijn,
enigszins verdrietig…
Passie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
543 een woord
dat hartstocht en lijden verbindt
het verhaal van lijden
van een mens
de zin van zijn lijden
eeuwenlang onderwerp
van discussie
met een hartstocht
soms zo groot
groter dan voor het leven zelf
meer dan de mysterie
van dit leven
willen we weten
over het mysterie van de dood
de onvermijdelijke dood
waar…
Enkele reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 dit lijkt een gedicht zonder eind
een waterval met vrije uitloop
gaandeweg, steeds, sleets, over
de stoep met onvermijdelijke stront
naar wat gekend is en deels vergeten
wat ooit was en nooit meer kan zijn
nu nog gauw een tochtje, voor de
schemer ons de weg doet vragen
alle bestemmingen op een hoop
overal ijl vlees en alles aarde…
Herfst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
503 In de herfst valt alles
terug in zijn plooien
en rimpels worden
dieper uitgesneden
uit opgedroogde levenskanalen
kaalheid lijkt onvermijdelijk
hoewel weggestoken
achter een tooi van bont coloriet.
neen op afgehakte boomstronken
groeien enkel zwammen
of voor wie nog hoop koestert:
paddenstoelen.
ga er maar even bij neerzitten ...…
ik ween om de kosmos
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
956 kunnen verdwijnen
achter bomen, roerloos aanwezig
als toen de winter
in het huis
het zal vast donker zijn
om alles en het bekende
tot nog meer is verzwegen
achter gebogen ruggen
zeg dat ik sterven ga
zodat ik los kom van de nacht
en heen kan gaan in lege plekken
zeg dat ik behoor tot de eeuwigheid
en tot de handpalm van
het onvermijdelijke…
herfst
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
880 Voor mij geen winter onvermijdelijk zal
hij komen, waarin gevoelens zullen zijn
verstild. Een schuchtere herfst, een
schitterend eind en dromen, verder een
zinderende zomerliefde, meer heb ik
nooit gewild.…
Een brug te ver?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.470 de afstand onmetelijk. de val onvermijdelijk!…
schaduwen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
504 de ondergang van ‘t licht
verlengt de schaduwen
van de sombere sparren
projectie in zwart en grijs
bevroren en verstijfd blad
de avond in kille kleuren
de nacht lijkt zonder einde
in grauwdoodse nevelflarden
berusting in ‘t onvermijdelijke
er is elke dag een wonder
als ’t opkomend licht ontwaakt
de schaduwen korter worden…
Eens
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
504 eens is er de tijd
dat mijn huid het lijkwit baart
aan de dood gelijk
en onveranderlijk dan is van aard
nog steeds kleur ik naargelang
ik ruik en de ander mij proeft
of de ander kijkt
terwijl mijn geest
soms in een doolhof
vertoeft
de caleidoscoop
van de verandering
onvermijdelijk besloten
in mijn vlees
wordt voortdurend
vaak…
woord
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 woord
ik verklaar je
tot obstakel
sinds eeuwen
ga jij je eigen
onvermijdelijke
gang
soms ben je in
dan weer uit
te hard of te zacht
ik schrijf je zus
maar het moet zo
vaak klink je anders
zo anders dan ik
bedoel
in je buurt
hangen matige
tot slechte
secondanten
ik blijf je
ontmoeten
moet je zoeken
tot het einde…
Schorpioen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.037 Bij het onvermijdelijke eind
zie ik hoe zachte weemoed
zich aankondigt als in haar
ogen het leven wegloopt.
Een keuze was er niet.
Een weg terug is er voor haar
net zo min als voor mij.
Zo zijn wij.…
naast raven en stenen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
538 soms denk ik
aan het eind van een lange dag
het is tijd
een stap terug
hoe het zal zijn wanneer niets meer
zich strelen laat, afstand onvermijdelijk spreekt
in alle ernst voor een groter leven
nachtogig
zonder handen om te bereiken
of je lichaam dat woelt in een doodgewone taal
soms denk ik
over loslaten en wie er na komt
wanneer…
Illusieparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 Nog zwevend boven de wolken
onderweg naar een volgende hemel
dwarrelen langzaam illusies weg
als de veren van Icarus
wolken plotseling onbereikbaar
dreigen met donder en bliksem
neervlucht wordt onvermijdelijk
de plof in de hete woestijn
kruipend van fata naar morgana
lijkt het leven op Pandora’s doos
met als grootste inhoud
teveel desillusies…
De kloof
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
2.552 Als ik aan je denk
Bijna zo vaak als er
Dagen tussen ons liggen
Veroudert mijn gezicht zich
Trekt mijn mond
Vreemde krommingen
Zoals door de zon betrapt
Op nutteloze vraaggesprekken
Mijn naieve kijkertjes
Zien soms onvermijdelijke genen
Dansend over de kloof
In dwaasheid ik me nooit wenste
En al die jaren
Beweeg je je daar
Gewoon…
Zijn roeping ~ IM Anton Hammerl ~
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.128 verslaan wat er gebeurt
in plekken waar de vrijheid
niet gewoon is, men met kogels praat
het leven niet als heilig wordt beschouwd
niet zoals zijn achtergebleven familie thuis
hij was de ogen van de wereld
deed wat hij het meeste liefhad
adrenaline schoot door zijn lichaam
dag in dag uit wat hem overeind hield
totdat hij tegen het onvermijdelijke…
abortus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
746 Onvermijdelijk is het
zeggen ze
om die zielen in leven te laten
om die zielen het leven te geven,
want als je ze laat leven
dan zouden ze
er toch maar voor gaan vechten,
krijg je oorlog.…