158 resultaten.
Herfstige overpeinzing
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
590 Het jaar
en zijn getijden
elk seizoen
weet mij te
verleiden
tot overpeinzing
en verrukking
die beurtelings
strijden
om de vreugde
in mijn ziel
dit volledig
te ondergáán
ónder gaan
in dat palet van kleuren
en geuren,
in die
seizoenen
van koude, lauwte,…
WOONBOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
306 schrijver Daan Zonderland
hier worden zeven wijzen
in apen veranderd
door de wraakzuchtige
tovenaar van Antrim
een verdrietig lot
voor die eenvoudige
toch eerbiedwaardige mannen
maar een woud vol
zwaaiende eiken en dennen
aan een bosstroompje
met springende bobbels
blijft een uitverkoren plaats
om voor altijd wijsbegeerte
te overpeinzen…
Zin van het leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.660 Einde aan onzekerheid
Over het enige zekere
Begin van een heldere nacht
Of eeuwige afwezigheid
De nazorg van ‘n geboren begin
Zijnde
Het pad naar
De waarborg van ‘n dovend einde
Bij het laatste bewustzijn
’n Late overpeinzing
’n Finale retorische vraag:
Met hoeveel
Tederheid
Liefde
En levenszin
Besteedden we
De kostbaar opgebaarde…
Frêle tonen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 geneuriede
mantra's in het
spel van stemmen
ineens was
daar de eerste
vocaal in
alle helderheid
gedurfd in
onderscheid en
sprankelend
kwetsbaar zijn
frêle tonen
voegden inhoud
aan de muzikale
omlijsting toe
in verbinding
klaarden akkoorden
de melodie
tot stem concert
zij zongen
stilte weg met
teksten uit de
diepste overpeinzingen…
[ Geluk is iets stils ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
378 Geluk is iets stils,
het is het vreugdevolle --
besef te bestaan.…
overpeinzingen op een terras
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.068 een zwoele zomeravond op Kijkduin
je voelt de kleding aan je lichaam plakken
bij Tios ga je nog een pilsje pakken
zo leid je schuldgevoelens om de tuin
dan zie je met een nevelige kruin
een karmozijnen zon de zee in zakken
verdwenen zijn de laatste ongemakken
het leven bijt niet langer als aluin
je rusteloze ziel berust spontaan
wat ben…
Overpeinzing in stilte
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
965 waar kan ik stilte kopen
kent u misschien haar prijs
gaan deuren zomaar open
als ik enkel zwijgzaam wijs
hoe kan ik stilte horen
en voelen in mijn lijf
weet ik dan van te voren
op welke zee ik drijf
kan ik van stilte leren
haar vinden op het net
of beter mediteren
en zwijgen in gebed
laat stilte zich versturen
in een dichte envelop…
overpeinzing bij een appelpunt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
935 hoe je keek, en
hoe je aan kwam
dreutelen
in die vette jas
grijzig vuil
als de stoep
ik merkte een
walging
geen medelij
verdomme, ik ben
geen goed mens
had ik maar een
God voor
berusting
maar mijn God
is geld
vraag het die zwerver
‘ober een appelpunt
voor mij met
extra slagroom!’…
Een maartse overpeinzing
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.133 Het langzame leven
grijnst als een metafoor
en versnelt als de dag zich buigt
voor de zonnegod die in haar was geboren
bleek gelaat en vingers dun als potloden
krassen woorden op ’t behang
daar zij als de dood is
dat ze haar gaan vermoorden
maar ik dacht toch echt
dat haar sterven al was geweest
en dat ik had gezworen dat de sneeuw
haar…
Overpeinzing der simpelheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 Wij proberen
gaten in verbeelding
te dichten.
Maar hoe mooi ook
woorden kunnen lezen,
tussen de regels
zie je het papier.
En dat papier komt van
een boom.
Bomen staan buiten
met takken in de lucht,
wortels in de grond.
Die boom staat daar,
zoals hij daar altijd stond.
Misschien is het wel
niets meer dan dat.
Doodgewoon
zijn…
Overpeinzing bij de winterkost
snelsonnet
3.0 met 7 stemmen
1.032 Ik stamp de boerenkool, verdeel de worst.
Natuurijs glunderde in Overijssel
en Groningen. Op wegen grijnsde ijzel.
Nu is het weer voorbij, dat weekje vorst.
Écht winter is het pas, denk ik bij ’t eten,
als men in Friesland ijsdikte gaat meten –…
Op een bank, overpeinzend.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 Ik ben rijker dan koning Midas,
ik heb een appel, een mes en het zicht op een boom
en bovendien een warme winterjas
die me beschut tegen de windstroom.
Hier op mijn bankje waar ik vaak reminisceer
mijn droeve dagen, mijn uren van hartzeer
tot alles tenslotte van me afglijdt
Want zonder wroeging en zonder spijt..
wist ik als kind al de kudde…
Vlucht van overpeinzing
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
278 Hij voorziet het nieuws met trefwoorden der overdrijving,
het leven is van nature al niet eerlijk.
Men zoekt in de marge naar een tijdelijke bevrijding,
terwijl letters op het scherm schreeuwen, fel en begeerlijk.
De wereld wordt opgetuigd in angstaanjagende zinnen,
elke nuance bezwijkt onder het gewicht van het dictaat.
Men probeert de chaos…
De dwaze en de nar
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
666 "Laat mij maar mijn filosofische overpeinzingen",
sprak de nar der narren,
waardoor zelfs in zijn kinderlijke onschuld de dwaze
zijn denkend zijn ging verwarren.…
Overpeinzing in de Ochtendtrein 1
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.151 (Voor de chagrijnige dame tegenover me)
Tover een lach op je gezicht
Zo 's morgens vroeg
Aan mijn eigen ochtendhumeur
Heb ik meer dan genoeg…
klaprozen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.541 voor ria
klaprozen
sierlijk dansend
een veld
een ballet
in vuurrood
nemen mij
mee terug
naar jou
naar toen
het kon
fel gekleurd
wapperend rood
zo kwetsbaar
zo levensecht
net jou
ook nu
in de hemel
negen juni
jouw dag
jouw feest
09.06.2005…
In de schemer
gedicht
3.9 met 88 stemmen
48.858 In de schemer buiten
op een tuinbank gezeten
van de geluidloze vlucht
van de vleermuis omgeven
werkt het gestage knagen
van het geweten
ons méér op de zenuwen
dan binnen
op de bank gelegen met
de televisie aan -
vandaar dat in zo weinig
tuinen banken staan
------------------------------------------
uit: 'Het lot van de Eenhoorn…
plaats van bestemming
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.094 zoals je uitstapt op het station
met het vertrouwen te zijn aangekomen
op de plaats van bestemming
zo zal het gaan
een enkele reis bij vertrek
en de zekerheid van het onzekere
zo heb ik dat in gedachten
als ik er niet meer ben...
iemand leest mijn gedichten
voor even kom ik dan tot leven
meer moet dat niet zijn
Uit: Reiziger door…
Een uit de hand gelopen haiku
gedicht
2.4 met 14 stemmen
10.594 Maansikkel, koud schoudertje
tegen haast donkerblauw
van zonnige wintermorgen.
Te klein om er mijn hoofd
moe tegenaan te vlijen.
Eerder geschikt om er een hand
zorgzaam omheen te leggen.
Gesteld dan dat ik groter was
tot kosmische proporties uit kon dijen.
Ik zie daar, schurkend in mijn jas
en trouwens onderweg naar jou,
voorlopig…
Kwallen
gedicht
3.8 met 34 stemmen
25.906 Kwallen,
deze vliegende schotels van de zee,
over bleke koraalstranden zwevend,
wuivende jungles wier.
Onderwater-parachutisten.
Zusters van de champignon.
Slakken zonder huis
(De zee is hun huis.)
Door getijdestromen voortgedreven.
(De maan is hun motor.)
Op het strand liggend
voor snot
wachtend op de volgende
vloed.
Kwallen…
voor Jan
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
3.715 we hebben samen
het tweepersoonsbed
gedeeld in de achterkamer
Jacob Marisstraat
naar de muis geluisterd
achter de betingelde wand
ik trok je vaak aan je
kwetsbare oren tot je
een bed voor jezelf kreeg
in het sanatorium
pas veel later
kwam je weer thuis
we waren verhuisd en je
had een kamertje alleen
nooit was je later nog
zo…
op vakantie
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.234 je hebt je blouse uitgedaan
en opgehangen aan de deur,
de deurknop kijkt je dreigend aan,
je wil weg hier, weg, hier vandaan
maar je weet niet waar naartoe,
waar zou je heen kunnen gaan?
de dagen lengen eindeloos lang
en versnikkend heet, je draagt je-
zelf naar het balkon met een glas
melk in je hand, hier zie je beter
hoe anderen…
Wat nadert is stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 Zij droomde mooiere dromen
dan in dromen noodzakelijk was
jij dichter bij haar
dan in een zomerfilm
in heimweejeugd verloren
zij zag je ten onder gaan
achter een horizon verdwijnen
in droombeelden zonder graan
hijskranen die zand verplaatsten
ik zag je met illusies schijnen
tegenwerpen, argumenten slijten
begon geen woordloze discussie…
Naakt
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
719 U weet ook dat ik naakt voor U sta
dat ik geen kleren behoef
om mijn verlangen kenbaar te maken
omdat ik niet hoef te buigen
voor Uw grootheid
en alle dienaars van Uw ziel
ik zal altijd die eenling zijn
die U diep in zijn hart bewondert
en ik zal twijfel zien als een boodschap
op weg naar verwerking van de verbijstering
over alles wat…
Toespraak tot het plafond
gedicht
4.3 met 36 stemmen
7.548 ooit was de dolfijn een landdier
het wandelde rond en haalde adem
onder druk van de weersomstandigheden
werd de dolfijn in luttele millennia
richting het water gedreven
de eens volgroeide poten werden korter
en korter tot ze nagenoeg verdwenen
wat de dolfijn aan het bestaan
op het droge overhield waren de longen
evolutionair gezien is dat raar…
VLAMMENSPEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Ik staar in het vuur van de open haard,
Zie de dartele vlammetjes gaan.
Ze spelen een spelletje, luchtig en blij,
Duiken onder een kooltje vandaan.
Ze dansen en kronkelen zich sierlijk en vlot
In de meest fantastische stand.
Ze stoppen voor niets, gaan altijd maar door
Tot ze eenmaal zijn uit gebrand.
Maar vlammetjes, jullie zijn symbolen van…
Op het terras
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.571 Op het terras. Verschijnt een hagedis in het gras?
En weg! Ze wil niet weten welke soort
Iedere vorm van kennis scoort laag vandaag
Schaamte voor het verlangen naar anonieme
schoonheid een naakte man in de branding
Morgen verlaat ze dit eiland. Wat zij wilden
is voorbij. Duinen geven geen antwoord
het strand stuift, er staat een grijze zee…
Zwart van nacht en ontij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 leven breekt
onder mijn handen
in losse verbanden
gedachten sporen
niet meer goed
blijven staan op een perron
terwijl de trein
maar verder raast
naar het volgende station
zie het zwart
van nacht en ontij
door het raam van de wagon
rij de wereld
in de wielen met mijn
steeds eenzamer bestaan
er komt een halte aan
kan de noodrem…
Ooit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
593 Vandaag is de morgen van gisteren
Het nu van net is voor altijd verleden tijd
De toekomst is er al; NU!
En weg is die weer; voor eeuwig veroordeeld tot de geschiedenis…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…