Alle inzendingen over rouw

1080 resultaten.

Sorteren op:

Ogen dicht

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.120
Het liefst doet hij Zijn ogen dicht Zij is er niet meer De pijn is er zodra hij Zijn ogen opent Dat wil hij niet meer Het liefst doet hij Zijn ogen dicht Dan is zij dichterbij…

euridice

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Alleen sta ik aan de grijze steen die mijn liefde heeft begraven. - ze is niet meer - De zee heeft haar genomen en een etmaal later teruggeworpen op het strand. Als ik langs het water dool bij valavond hoor ik fluisterflarden door de branding ruisend als een korenveld van grauwe troost en zwarte marmervlekken. De golven deinen om me…

gemis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
De tijd heelt alle wonden, het gemis blijft al is het stil klinkt het triest als regen op een glazen koepel. Een vroege vogel fluit zijn vrolijk lied, de winters gaan voorbij. het gemis blijft zielig zinderen.…

23-07-14

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Een zwarte slang, door een oranje bril, Doorkruist ons land, staat nergens stil. Langs ´t grijze pad, door Hollands groen De bloed-wit-blauwe vlag halfstok. Langs oprecht geplengde tranen, bloemen, ongeloof en kippenvel Brengt d'onzen terug van oorlogshel. Een donderslag en iedereen was stil Voor die zwarte slang, door een oranje bril.…
wouter24 juli 2014Lees meer >

De diepste lagen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 867
Anderen zeggen het leven staat niet stil dat blijft maar in mijn hoofd spoken omdat ik niet altijd kan dealen met de pijn zal ik steeds die naam reciteren mijn hart is niet stuk er is een scheur geslagen zo plotseling onderbroken totaal tegen mijn wil is er een rouwopleiding waar ik dat gat kan leren repareren misschien door niet…

Papa

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
Het is in elke hoek. In iedereens armen. Het is in elke nacht in elk café. Het is in elke stad waar de eerstvolgende trein heengaat. Het is in elk moment. Zijn afwezigheid is overal.…

Zwarte paarden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Hoeven op de Ring rond Simonshaven Zijn het die de stille rust verbreken Warm is het onder mijn wollen deken Nu jij kortgeleden bent begraven Kan ik me aan het verleden laven Blijf ik in herinneringen steken Hoeven op de Ring rond Simonhaven Aan mijn voeten zitten zwarte raven Rouw gebiedend; aan de wand een teken Kans op vreugde vooralsnog…

Ik mis je

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
Ik ben alleen gekomen En ik zal ook alleen weer gaan Maar ik hoopte en ik dacht Dat jij langer naast me zou staan De dagen na jouw dood Vervult van tranen, van eenzaamheid Ik word omarmd door dierbare mensen Maar jouw omhelzing ben ik kwijt Ik wil mezelf ook niet verliezen Ik weet dat het leven verder gaat Maar de vraag is hoe ik dat…

Medereiziger

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
De wilgen delen schouderklopjes uit Zij willen helpen mijn verlies te dragen Je beeltenis begint wat te vervagen Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit Zie ik je voor me in een wit gewaad Bevrijd van alle ongemak en zorgen Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat Je toont me waar de mens in overgaat…

L'Encyclopédie vivant (2)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 460
vandaag schrijf ik de laatste bladzijde van mijn tweede boek natuurlijk kan ik daar in detail over uitweiden; echter dan ben ik niet snel klaar maar indien u mijn eerste werk zou hebben gelezen had u weet van een gevallen doek en thans behoor ik andermaal tot de horde der wezen achtergebleven in de leegte van een schaduwrijke vloek…

tussen leven en dood

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
ze stopte het verdriet dat onmeetbaar was niet in een doosje het kon daar niet ademen versteend zou het stikken van ellende verdriet moest leven hij kooide het leed als het dier dat hij temmen moest het gromde sprong tegen de tralies op razend vond het geen weg naar buiten verdriet moest dood…
J.Bakx25 januari 2021Lees meer >

Blijven in verdrijven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
in mijn stem huis ik, draag daar d' intimiteit voor ieder die bereid is te horen wat ik fluister het is vaak zacht van aard zelden mooi, als ik zelf luister maar ruis verspreidt echter wijd en kluister ik klanken binnensmonds en botsen dan in volle vaart tegen 't buitenlicht ervaren dan een eigen leven in lijf en ziel door leegte…

Het terras, mijn plateau

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
dit vormt mijn uitkijk over gedachten, aldoor in wazige beelden die om aandacht vragen en wel zo dat zij herinneringen zullen verzachten ik zie ze in schemerig groen, in wezen doorheen de brede hoge heg, waarin ik het verhaal kan lezen vaak nog door een rozenboog onderbroken alwaar het niets een blinde ruimte schept die mij verstilt, of…

Onderweg

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
liefde overwint de dood wat ook dat moge zijn het blijkt, zo lijkt, terugkerend en voedend soms al meer dan rouw en gemis met verdriet of het gemoed, woedend liefde overstijgt soms de grens van het bestaan en vervangt al maar meer in stilte, een mensen wens ik wil met de onzichtbare afstand leren omgaan langs een duidend hart…

verleden seizoenen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
ik betreur verleden seizoenen zeker, als immer zijn zij vergankelijk ik blijf ze echter wel benoemen hoe tel ik anders mijn dagen op de meetlat van gedachten die vooruitzichten dragen en nog steeds ongekende gevoelens verwachten of zullen mijn herinneringen gedoemd zijn te vervagen? het heden zal zeker de spagaat verzachten !…

Hoewel het groen gewoon ontluikt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
Een blikvanger - ijsblauw met lentegroen Met meeuwen wit als sneeuw die voorjaar vieren  In shock nog zie ik eerder ze als gieren Naar doden zoekend zoals vroeger toen Het oorlog was en zeventig miljoen Voor vrede dienst deden als offerdieren Een blikvanger- ijsblauw met lentegroen Met meeuwen wit als sneeuw die voorjaar vieren…

Het pad van gruis

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 459
het vooruitzien is gestorven ik zoek naarstig naar het heden had ze ooit verworven soms zelfs krachtig beleden de ochtend kent thans geen gloren het licht voelt als verdoofd wanneer word ik opnieuw geboren en door wie wellicht uitgeloot ik heb weet, dat ikzelf zal moeten herscheppen het lijkt nog reiken naar een te hoog gewelf of op…

Weerzien

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 720
Jouw lievelingsmok Naast de mijne In mijn huis Eindelijk thuis Na alle tijd van zorgen En van opruimen Neem ik jou mee In een pakje servetjes In een flesje parfum Jouw sloffen naast de mijne Ik heb ze gewoon dubbel nu Want we droegen dezelfde Dezelfde maat ook Pas gekocht nog Voor lekker warme voeten Vlak voordat…

blijven

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 542
is er een seizoen dat zoveel stilte in zich draagt dat het tumult binnenin hoorbaar wordt een landschap waarin zoveel liefde groeit dat de dode niet verdwijnt haar tot leven roept…
J.Bakx8 november 2022Lees meer >

Nieuwe geuren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Als liefde vergaat tot enkel stof en niet meer tot aardse verbeelding is te kneden volgt het vervluchten van een haast tastbaar parfum verdwijnt de einder verder uit het zicht en wordt geen enkele rozenstruik gemeden Wat door zwarte nachten heen zich manifesteert is het onverwachte dat langzaam wordt geboren natuurlijk was dat schuilend op…

Rouwproces

hartenkreet
1.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 642
Gisteren is mijn vrouw overleden Vorige week is mijn vrouw overleden Vorige maand is mijn vrouw overleden Vorig jaar is mijn vrouw overleden Drie jaar geleden is mijn vrouw overleden Vijf jaar geleden is mijn vrouw overleden Tien jaar geleden is mijn vrouw overleden Elf jaar, vier maanden en 14 dagen geleden is mijn vrouw overleden…
D. Tuerlings30 september 2023Lees meer >

Kaïn's teken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
De oudste zonen tellen als oudvaders vanaf Adam Set en Enos tot aan Methusalem Kaïn is een ander verhaal uit een tijd dat er meer mensen waren meer vrouwen om te trouwen Het is het verhaal van het offer dat werd afgewezen alsof God niet bestond zodat Kaïn zijn geloof verloor en daar om rouwde en God kreeg spijt zodat Hij verbood…
Zywa18 juni 2022Lees meer >

impressie

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.104
*** *** *** *** witgele roosjes zeggen zacht ik hou van jou vertellen van rouw *** *** *** ***…
Bij3 november 2007Lees meer >

Zwarte rouw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 349
Diepe zwarte rouw tranen als regenbuien, hart nog vol liefde.…

Alles van het droeve niets

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 275
De woorden willen niet dansen ze komen niet los van het papier. Logge lucht houdt hen in haar greep balt ze verstikkend samen. De dans plakt zonder noten op het puntje van de tong. Rouwtaal vindt geen dansvloer niets wat hem bevrijden kan. Alleen een hardnekkig kleven van vastgepinde zinnen. In de theorie van alles alles van het…
J.Bakx13 oktober 2026Lees meer >

Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 1 )

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 307
Voorwoord Sommige verhalen beginnen niet bij een geboorte, maar bij een breuk. Niet bij hoop, maar bij het verlies ervan. Wat je straks leest is geen fictie, geen poëzie om te behagen, geen poging tot verfraaiing van pijn. Het is de echo van een val — letterlijk én figuurlijk — en het aarzelende begin van een terugkeer. Dit is het verhaal…

Rouwroep

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Ik door zwerend zeer gelooide ziel ik hoef niet meer mijn lijf en piel zijn rouw geroepen het leven sloeg mij nu genoeg. Daar kwam ’t gevaar te naderbij het milde motor brommen werd een hels het oor verdovend grommen. Een laatste vlinderslag een grimme branielach wat zeer niet al vermag!…
Guus Maris18 september 2022Lees meer >

Een kortzichtigheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Nu denk ik, het afscheid leek meer op een eenzijdigheid Had ik wel genoeg gevoel bij haar ademen in de dageraad Was mijn gebouw van rouw te veel aan mijzelf gewijd Ook al is de cirkel een vast gegeven, maar heb ik ook in haar zuchten gebaad? .…

blijven

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 730
laat de wind je in de bergen verstrooien je meenemen naar waar niemand je naam noemt waar iedereen je kent waar de dood geduldig wordt gedragen omarm me zonder armen praat met me zonder mond blijf als je er niet bent…
J.Bakx11 november 2024Lees meer >