1080 resultaten.
Ogen dicht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.120 Het liefst doet hij
Zijn ogen dicht
Zij is er niet meer
De pijn is er zodra hij
Zijn ogen opent
Dat wil hij niet meer
Het liefst doet hij
Zijn ogen dicht
Dan is zij dichterbij…
euridice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Alleen
sta ik aan de grijze steen
die mijn liefde heeft begraven.
- ze is niet meer -
De zee heeft haar genomen en
een etmaal later
teruggeworpen op het strand.
Als ik langs het water dool
bij valavond
hoor ik fluisterflarden door de branding
ruisend als een korenveld
van grauwe troost
en zwarte marmervlekken.
De golven deinen om me…
gemis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 De tijd heelt alle wonden,
het gemis blijft
al is het stil
klinkt het
triest als regen
op een glazen koepel.
Een vroege vogel fluit
zijn vrolijk lied,
de winters gaan voorbij.
het gemis blijft
zielig zinderen.…
23-07-14
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Een zwarte slang, door een oranje bril,
Doorkruist ons land, staat nergens stil.
Langs ´t grijze pad, door Hollands groen
De bloed-wit-blauwe vlag halfstok.
Langs oprecht geplengde tranen, bloemen, ongeloof en kippenvel
Brengt d'onzen terug van oorlogshel.
Een donderslag en iedereen was stil
Voor die zwarte slang, door een oranje bril.…
De diepste lagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
867 Anderen zeggen
het leven staat niet stil
dat blijft maar
in mijn hoofd spoken
omdat ik niet altijd kan
dealen met de pijn
zal ik steeds die naam reciteren
mijn hart is niet stuk
er is een scheur geslagen
zo plotseling onderbroken
totaal tegen mijn wil
is er een rouwopleiding
waar ik dat gat kan
leren repareren
misschien door niet…
Papa
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 Het is in elke hoek.
In iedereens armen.
Het is in elke nacht in elk café.
Het is in elke stad waar de eerstvolgende trein heengaat.
Het is in elk moment.
Zijn afwezigheid is overal.…
Zwarte paarden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Hoeven op de Ring rond Simonshaven
Zijn het die de stille rust verbreken
Warm is het onder mijn wollen deken
Nu jij kortgeleden bent begraven
Kan ik me aan het verleden laven
Blijf ik in herinneringen steken
Hoeven op de Ring rond Simonhaven
Aan mijn voeten zitten zwarte raven
Rouw gebiedend; aan de wand een teken
Kans op vreugde vooralsnog…
Ik mis je
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
718 Ik ben alleen gekomen
En ik zal ook alleen weer gaan
Maar ik hoopte en ik dacht
Dat jij langer naast me zou staan
De dagen na jouw dood
Vervult van tranen, van eenzaamheid
Ik word omarmd door dierbare mensen
Maar jouw omhelzing ben ik kwijt
Ik wil mezelf ook niet verliezen
Ik weet dat het leven verder gaat
Maar de vraag is hoe ik dat…
Medereiziger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 De wilgen delen schouderklopjes uit
Zij willen helpen mijn verlies te dragen
Je beeltenis begint wat te vervagen
Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit
Zie ik je voor me in een wit gewaad
Bevrijd van alle ongemak en zorgen
Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen
Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat
Je toont me waar de mens in overgaat…
L'Encyclopédie vivant (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 vandaag schrijf ik
de laatste bladzijde
van mijn tweede boek
natuurlijk kan ik daar
in detail over uitweiden;
echter
dan ben ik niet snel klaar
maar indien u mijn eerste werk
zou hebben gelezen
had u weet van een gevallen doek
en thans behoor ik andermaal tot
de horde der wezen
achtergebleven in de leegte
van een schaduwrijke vloek…
tussen leven en dood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 ze stopte het verdriet
dat onmeetbaar was
niet in een doosje
het kon daar
niet ademen
versteend zou het
stikken van ellende
verdriet moest leven
hij kooide het leed
als het dier dat hij
temmen moest
het gromde sprong
tegen de tralies op
razend vond het geen
weg naar buiten
verdriet moest dood…
Blijven in verdrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 in mijn stem
huis ik,
draag daar d' intimiteit
voor ieder die bereid is
te horen wat ik fluister
het is vaak zacht van aard
zelden mooi, als ik zelf luister
maar ruis verspreidt echter wijd
en kluister ik
klanken binnensmonds
en botsen dan in volle vaart
tegen 't buitenlicht
ervaren dan een eigen leven
in lijf en ziel
door leegte…
Het terras, mijn plateau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 dit vormt mijn uitkijk over gedachten,
aldoor in wazige beelden
die om aandacht vragen en wel zo
dat zij herinneringen zullen verzachten
ik zie ze in schemerig groen, in wezen
doorheen de brede hoge heg,
waarin ik het verhaal kan lezen
vaak nog door een rozenboog onderbroken
alwaar het niets een blinde ruimte schept
die mij verstilt, of…
Onderweg
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
587 liefde overwint de dood
wat ook dat moge zijn
het blijkt, zo lijkt,
terugkerend en voedend
soms al meer dan rouw en gemis
met verdriet of het gemoed,
woedend
liefde overstijgt soms de grens
van het bestaan
en vervangt al maar meer
in stilte, een mensen wens
ik wil met de onzichtbare
afstand leren omgaan
langs een duidend hart…
verleden seizoenen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 ik betreur
verleden seizoenen
zeker, als immer
zijn zij vergankelijk
ik blijf ze echter wel benoemen
hoe tel ik anders mijn dagen
op de meetlat van gedachten
die vooruitzichten dragen
en nog steeds ongekende
gevoelens verwachten
of zullen mijn herinneringen
gedoemd zijn te vervagen?
het heden zal zeker
de spagaat verzachten !…
Hoewel het groen gewoon ontluikt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
414 Een blikvanger - ijsblauw met lentegroen
Met meeuwen wit als sneeuw die voorjaar vieren
In shock nog zie ik eerder ze als gieren
Naar doden zoekend zoals vroeger toen
Het oorlog was en zeventig miljoen
Voor vrede dienst deden als offerdieren
Een blikvanger- ijsblauw met lentegroen
Met meeuwen wit als sneeuw die voorjaar vieren…
Het pad van gruis
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
459 het vooruitzien is gestorven
ik zoek naarstig naar het heden
had ze ooit verworven
soms zelfs krachtig beleden
de ochtend kent thans geen gloren
het licht voelt als verdoofd
wanneer word ik opnieuw geboren
en door wie wellicht uitgeloot
ik heb weet, dat ikzelf
zal moeten herscheppen
het lijkt nog reiken naar een te hoog gewelf
of op…
Weerzien
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
720 Jouw lievelingsmok
Naast de mijne
In mijn huis
Eindelijk thuis
Na alle tijd van zorgen
En van opruimen
Neem ik jou mee
In een pakje servetjes
In een flesje parfum
Jouw sloffen naast de mijne
Ik heb ze gewoon dubbel nu
Want we droegen dezelfde
Dezelfde maat ook
Pas gekocht nog
Voor lekker warme voeten
Vlak voordat…
blijven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
542 is er een seizoen dat
zoveel stilte in zich draagt
dat het tumult binnenin
hoorbaar wordt
een landschap waarin
zoveel liefde groeit dat
de dode niet verdwijnt
haar tot leven roept…
Nieuwe geuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 Als liefde vergaat tot enkel stof
en niet meer tot aardse verbeelding is te kneden
volgt het vervluchten van een haast tastbaar parfum
verdwijnt de einder verder uit het zicht
en wordt geen enkele rozenstruik gemeden
Wat door zwarte nachten heen zich manifesteert
is het onverwachte dat langzaam wordt geboren
natuurlijk was dat schuilend op…
Rouwproces
hartenkreet
1.3 met 29 stemmen
642 Gisteren is mijn vrouw overleden
Vorige week is mijn vrouw overleden
Vorige maand is mijn vrouw overleden
Vorig jaar is mijn vrouw overleden
Drie jaar geleden is mijn vrouw overleden
Vijf jaar geleden is mijn vrouw overleden
Tien jaar geleden is mijn vrouw overleden
Elf jaar, vier maanden en 14 dagen geleden is mijn vrouw overleden…
Kaïn's teken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 De oudste zonen tellen
als oudvaders vanaf Adam
Set en Enos tot aan Methusalem
Kaïn is een ander verhaal
uit een tijd dat er meer mensen waren
meer vrouwen om te trouwen
Het is het verhaal van het offer
dat werd afgewezen
alsof God niet bestond
zodat Kaïn zijn geloof verloor
en daar om rouwde
en God kreeg spijt
zodat Hij verbood…
impressie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.104 *** *** *** ***
witgele roosjes
zeggen zacht ik hou van jou
vertellen van rouw
*** *** *** ***…
Samen rouwen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.032 Jij in hemels wit,
ik in het antraciet zwart
rouwen we samen.…
Zwarte rouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Diepe zwarte rouw
tranen als regenbuien,
hart nog vol liefde.…
Alles van het droeve niets
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
275 De woorden willen niet dansen
ze komen niet los van het papier.
Logge lucht houdt hen in haar greep
balt ze verstikkend samen.
De dans plakt zonder noten
op het puntje van de tong.
Rouwtaal vindt geen dansvloer
niets wat hem bevrijden kan.
Alleen een hardnekkig kleven
van vastgepinde zinnen.
In de theorie van alles
alles van het…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 1 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
307 Voorwoord
Sommige verhalen beginnen niet bij een geboorte, maar bij een breuk.
Niet bij hoop, maar bij het verlies ervan.
Wat je straks leest is geen fictie, geen poëzie om te behagen, geen poging tot verfraaiing van pijn. Het is de echo van een val — letterlijk én figuurlijk — en het aarzelende begin van een terugkeer.
Dit is het verhaal…
Rouwroep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
627 Ik door zwerend zeer gelooide ziel
ik hoef niet meer
mijn lijf en piel zijn rouw geroepen
het leven sloeg mij nu genoeg.
Daar kwam ’t gevaar te naderbij
het milde motor brommen
werd een hels het oor verdovend grommen.
Een laatste vlinderslag
een grimme branielach
wat zeer niet al vermag!…
Een kortzichtigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Nu denk ik, het afscheid leek meer op een eenzijdigheid
Had ik wel genoeg gevoel bij haar ademen in de dageraad
Was mijn gebouw van rouw te veel aan mijzelf gewijd
Ook al is de cirkel een vast gegeven, maar heb ik ook in haar zuchten gebaad?
.…
blijven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
730 laat de wind je in de bergen
verstrooien je meenemen naar
waar niemand je naam noemt
waar iedereen je kent
waar de dood geduldig wordt
gedragen
omarm me zonder armen
praat met me zonder mond
blijf als je er niet bent…