207 resultaten.
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben geheel tot niets in jou vergaan:
ik ben als niemand die nooit ergens was.…
synoniemrijm
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
456 Zo niet, dan is het er vanaf vandaag
Een boerensloot, aan waterplanten rijk
daarvan bestaat de bodem meest uit slijk
Ook de rivier door Dublin, juist ~The Dodder~
heeft aan haar oevers hier en daar wat modder
Wat dacht u van een oude waterput
Nou reken maar, zo’n ding zit vol met prut
En dit gedichtje?…
Speelt geraamte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
781 je lacht tanden bloot
en langs je kaken
laait het hellevuur
kraait uit een
verdoemde schoot
je eerste uur
trapt de hemel
in het aardse slijk
brandt emoties af
speelt geraamte
met je eigen lijk
in de hel van vel
slechts een handvol
dorre zielen siert
je droef bestaan
want je ego blaast
slechts echo’s kan
dit leven niet meer…
wat er gebeurde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 het licht
en de dag
gleden traag
in een zee
zonder haast
toen kwam
de duisternis
met een zwarte
voile dekte ze
de wereld toe
in deze
nacht verhief
iemand zich
boven schuim
en as
zweefde
onzichtbaar
tussen
aarde en
hemel
vannacht
kwam iemand
met aarde
water en slijk
aan land
telde met
honderd vingers…
Oran Miskin
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.845 het geldelijk belang regeert
Hoort men geen ethisch roeping van het geleerde
En wordt de eed van Hippocrates genegeerd
Door smart overmand draagt de vader
Het in wit gebundeld liefelijk dode kind
Wat ik telkens weer met afschuw aanschouw
Daar waar de gestuurde dood de onschuld vindt
En gebukt oogsten zij weder
Starend in het slijk…
Herinnering aan een kolonie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
761 Hoe je het slijk van je schoenen krijgt,
De stank uit je sokken wast,
De vlekken van je broek veegt
Des te meer.
Soerabaja
Atjeh.
Keer op keer.
Blik op oneindig,
Handen in elkaar gevouwen,
Het beeld op zijn netvlies nog gebrand.
Te breken, ontsteken, te duiken, te zijn.
Soerabaja
Atjeh.…
Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
671 Tussen de stilte
lispelen golfjes
onder welluidend
vogelgezang
fluisteren rietkragen
wind over land
grazen koelbloedige
Belgische paarden
in kwelders achter
de wakerdijk
waden kinderen
door het slijk
wandelaars
kijken hun ogen uit,
vormen een kleurige
sliert door de polder
lucht ademt nodigend
Rottumeroog,
de waker geleidt je
indachtig…
moeder aarde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
531 Zij ligt er moerassig bij,
slijk, water een vuile brei.
De jeugd lijkt uit haar lijf verdwenen,
de hemel is zelfs aan het wenen.
Moeder, waarom doe je mij dat aan.
van jou komt toch mijn bestaan.
Laat me weer even bloeien,
laat vergeet-mij-nietjes op mij groeien.…
oude kerk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
783 in de holte van een torenspits
een kreupele kroon in de mist
glipt de duif door een kier
het gebinte kreunt onder een dunne mantel
trefzeker als de naald van een kompas
strijkt de duif neer in de afdruk van een rubberzool
ribbels in een vlies van slijk
herinneren aan de gebochelde dwerg
die schichtig maar sluw
achter orgelpijpen wegduikt…
waterval
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
841 in de tropen gromt de dondergod
in een woelige sluimer
druppels versmelten tot een straal die opbolt
doorheen de grillige darmen van een grot
naar de rand van het hoge rotsvlak
de trechter die zwelt en overhelt
de stroom is een glinsterende tong
die gruis en slijk loswoelt
haar bedding slijpt tot kruimels
ze tuimelen in de kloof
door…
Jij brak de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 ik wist je
op het zwarte land
terwijl de regen striemde
zwoegend in
het zuigend slijk
gebogen naar de dijk
jij brak de wind
die gierend aardde
terwijl jij even rustte
en als kind
de mantra’s zong die
haar kracht bedaarde
jij bent geen heerser
over grond en lucht
maar deelt de elementen
in samen gaan
neemt ieder zo zijn vlucht…
Tamar
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.123 Ik sleep mijn vleugels door het slijk,
ik ben goddelijk.…
rookt nog na
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 verpulver het potlood
de vingers aan de rol
rullen geurige tabak
likken warm het slijk
de letters branden
aan rokende zinnen
de woorden knetteren
een zwevende waas
verzilver de katapult
het elastiek stil de spil
springt en velt tong
flarden mompelmoed
o nicotine o alcohol
o wierook o waanzin
dat alle heerlijkheid
genoegen vindt…
Hakkelsum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 m
aan
nieuwsgierig
naar die naam
niet meer
na te gaan
of dat dorp
ooit heeft bestaan
waar het lag
in het veen
van Reiderland
ingeklonken
met ijverige hand
afgegraven
dat het voor de Dollard
een koud kunstje was
de restanten
weg te vagen
slecht dijkonderhoud
de zee brak in
maakte alles zout
en brak en nat
geul en wad
slib en slijk…
Regenringen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
2.122 mijn vege lichaam luchten
anders wordt ik koud en stijf
Ring na ring
etend ploeg ik nieuwe gangen
steeds dichter naar het oppervlak
ik voel het fibrerende tikketak
van de neerslag die me wil bevangen
Kronkelend verlaat ik het aardse rijk
slingerend denk ik mij te bevrijden
maar in een poel eindigt mijn lijden
schoon gewassen van het slijk…
Zaagsporen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.639 opstaan
er zijn geen grenzen aan de dagen
heldere nachten bij volle maan
vetverchroomde volle magen
Een starend oog, mijn leven
er hinkelt een treurwilg door het beeld
vage zaagsporen, achtergebleven
onze huid als behang verspeeld
Een slapend oog, mijn dood
er roest een spijker in mijn hart
verzwolgen in de moederschoot
verdronken in het slijk…
Lege handen
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
2.097 Ik kots de vuiligheid uit mijn lijf,
zwarte nevel nestelt zich in mijn poriën,
grauwe geruchten wentelen zich in het slijk
Ik kruip in mijn eigen blinde vlek,
weg van alle kleur,
blind voor een gebed
Ik krimp en vervaag,
word leeg en stil
en verdwijn
In de diepste geluiden
van mijn ziel
breekt mijn geloven,
Ik kan niet meer zien…
Waddenzee
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
918 De wind brengt fluisterend eerst het zilte
zinderen van de golfjes aan de dijk,
doet geluiden smelten, laat sporen in het slijk.
Dwarrelende vogels kwetteren schel het uit,
boven de rimpelende vlakte verstomt hun geluid.
Onder de hemelboog, in wattenkleuren gevangen,
wil 't zeegeruis niet in het oor blijven hangen.…
groensel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 met mijn wenkbrauwen
hang ik aan de stoeprand
dit kikkerperspectief
biedt nieuwe mogelijkheden
de stroom van de goot
gaat voorbij het riool in
vervuiling van de straat
verdwijnt als sneeuw
ik vlieg hier in spiegelbeeld
door lucht en wolken
anaeroob als ik ben
een bevrijdende vlucht
thuis in het slijk der aarde
proef ik de bitterheid…
Weerslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 En weer regent het
grote druppels ratelen
ruw de luiken langs
Natte modderglanzend slijk
spoelt zwart glijdend
elke doorgang weg.
Heel de dag ligt stil
in halfduister tobben
hoe het morgen verder moet.
Beelden van gemiste glorie
dansen dreinend door de kamer
nu de zon niet schijnen wil.…
bliksemliefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 in je blauwe ogen
je jaagt een leger hazen door mijn bloed
en rilkoorts rolt over mijn huid
ademen is je onweer inzuigen
en je stempelt mijn huid vol vervaldata en streepjescodes in te ruilen voor zachte zoenen
ondertussen wandel ik door de warmte van je naam
en knabbel op de letters alsof het zoethout was
ik sta tot mijn knieën in het slijk…
Hitte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
782 Hij dook net uit het slijk
En kijkend in zijn boze oog
Weet ik "mijn" vader was nooit rijk.…
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Het legt het eigen rot aan banden, schat
de tijd rijp voor schoon schip en spoelt het slijk.
Het drukt het mormel van ’t humane plat
en legt het aan ’t infuus van haar gelijk:
haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk
en laat ervaren al wat verscholen is
onder nijdige slijm, onder de ergernis
die aan de echte stem geen klank meer laat.…
LAIS CC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 Alle mormels spelen wereldorgel
en wormen maken olijk slijk van vlees.
De geluiden van rot in de mergel
gorgelen vreugde maar angst maakt hen hees:
de aarde verrot en de mens viert zijn vrees.
Haar git strijkt áán de helse duisternis
zij is de lont in de gevangenis.
De tijd is bom, de uren tellen snel.…
Zaadkluizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Soms is een nieuw begin
dor hout in zwart slijk
of in geblakerde grond
na een verwoestende vloed
een snelle vuurzee, of
menselijke domheid
Dan ontwaakt de aarde
van de Aarde
en gaat haar zaadkluis open
Alles bloeit weer op
waar we bij staan
maar we kennen onszelf
en durven niet
er volledig op te vertrouwen
We zijn zonen van Noach…
Moord aan de Dijl
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
289 Een heks die van zich af slaat
en zich niet laat dwingen
door de zieligheid van een man
of het mes van rovers
De steken doen pijn
het water is koud
en de nacht is donker
in het slijk van de oever
Ik hoopte op sterke dochters
en lieve zonen, verstandig
en behulpzaam, maar
zal ik ze ooit krijgen?…
De Sfinx
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
164 wij zullen dan zeker samenkomen
op een meanderende dijk wellicht
waar de geur van indrogend slijk
geen afbreuk doet aan ons uitzicht
in die aanstormende geschiedenis
wat ook weer een verleden wordt
worden wij vast en zeker aanbeden
op dat toneel waar niks aan schort
daar hangt het rode gordijn recht
komen slechte recensies amper voor
kringelt…
Waterkering
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
908 Een meer, een minder het maakt niet uit
natuurlijk, is geen vaststaand feit
dat blijkt bij het verdampen in de tijd
en hoe het meertje elders buit
Het evenwicht is niet te verstoren
de som van al het water blijft gelijk
het totaal van leven is er aan gebonden
Ook al barst de grond rondom van wonden
in deze kleine spiegel krioelt het slijk…
-op Visser van Ma Yuan-
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
999 Nee,
Ik vaar niet meer
Geen schilderij
Eerder een collage
En eigenlijk
Van beenderlijm en slijk
Trekt men net,
Geen thee.…
Tijdschrift
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
786 doelstelling een enkeltje vertier
Dozen vol vermalen tot een natte pulp
De beschreven bladen zakken in hun schulp
Tegenwoordig moet het kortweg digitaal
Populaire stukjes worden marginaal
Met een entertje gewoon te niet te doen
Onze tijd wordt nooit een eindeloos seizoen
Oudere verhalen blijven invloedrijk
Want ze zijn gestegen boven aardse slijk…