Alle inzendingen over slijk

207 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCXCIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk. Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard. Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard. Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan. Muziek heeft ons met liefde aangedaan, wij zoeken dat wat nimmer ergens was. Ik ben geheel tot niets in jou vergaan: ik ben als niemand die nooit ergens was.…
Dirk Vekemans20 februari 2021Lees meer >

synoniemrijm

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Zo niet, dan is het er vanaf vandaag Een boerensloot, aan waterplanten rijk daarvan bestaat de bodem meest uit slijk Ook de rivier door Dublin, juist ~The Dodder~ heeft aan haar oevers hier en daar wat modder Wat dacht u van een oude waterput Nou reken maar, zo’n ding zit vol met prut En dit gedichtje?…

Speelt geraamte

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 781
je lacht tanden bloot en langs je kaken laait het hellevuur kraait uit een verdoemde schoot je eerste uur trapt de hemel in het aardse slijk brandt emoties af speelt geraamte met je eigen lijk in de hel van vel slechts een handvol dorre zielen siert je droef bestaan want je ego blaast slechts echo’s kan dit leven niet meer…
wil melker13 december 2006Lees meer >

wat er gebeurde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
het licht en de dag gleden traag in een zee zonder haast toen kwam de duisternis met een zwarte voile dekte ze de wereld toe in deze nacht verhief iemand zich boven schuim en as zweefde onzichtbaar tussen aarde en hemel vannacht kwam iemand met aarde water en slijk aan land telde met honderd vingers…
J.Bakx28 maart 2018Lees meer >

Oran Miskin

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.845
het geldelijk belang regeert Hoort men geen ethisch roeping van het geleerde En wordt de eed van Hippocrates genegeerd Door smart overmand draagt de vader Het in wit gebundeld liefelijk dode kind Wat ik telkens weer met afschuw aanschouw Daar waar de gestuurde dood de onschuld vindt En gebukt oogsten zij weder Starend in het slijk…

Herinnering aan een kolonie

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 761
Hoe je het slijk van je schoenen krijgt, De stank uit je sokken wast, De vlekken van je broek veegt Des te meer. Soerabaja Atjeh. Keer op keer. Blik op oneindig, Handen in elkaar gevouwen, Het beeld op zijn netvlies nog gebrand. Te breken, ontsteken, te duiken, te zijn. Soerabaja Atjeh.…

Noordpolderzijl

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 671
Tussen de stilte lispelen golfjes onder welluidend vogelgezang fluisteren rietkragen wind over land grazen koelbloedige Belgische paarden in kwelders achter de wakerdijk waden kinderen door het slijk wandelaars kijken hun ogen uit, vormen een kleurige sliert door de polder lucht ademt nodigend Rottumeroog, de waker geleidt je indachtig…

moeder aarde

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Zij ligt er moerassig bij, slijk, water een vuile brei. De jeugd lijkt uit haar lijf verdwenen, de hemel is zelfs aan het wenen. Moeder, waarom doe je mij dat aan. van jou komt toch mijn bestaan. Laat me weer even bloeien, laat vergeet-mij-nietjes op mij groeien.…

oude kerk

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 783
in de holte van een torenspits een kreupele kroon in de mist glipt de duif door een kier het gebinte kreunt onder een dunne mantel trefzeker als de naald van een kompas strijkt de duif neer in de afdruk van een rubberzool ribbels in een vlies van slijk herinneren aan de gebochelde dwerg die schichtig maar sluw achter orgelpijpen wegduikt…
Wim Veen26 april 2006Lees meer >

waterval

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 841
in de tropen gromt de dondergod in een woelige sluimer druppels versmelten tot een straal die opbolt doorheen de grillige darmen van een grot naar de rand van het hoge rotsvlak de trechter die zwelt en overhelt de stroom is een glinsterende tong die gruis en slijk loswoelt haar bedding slijpt tot kruimels ze tuimelen in de kloof door…

Jij brak de wind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
ik wist je op het zwarte land terwijl de regen striemde zwoegend in het zuigend slijk gebogen naar de dijk jij brak de wind die gierend aardde terwijl jij even rustte en als kind de mantra’s zong die haar kracht bedaarde jij bent geen heerser over grond en lucht maar deelt de elementen in samen gaan neemt ieder zo zijn vlucht…
wil melker4 november 2014Lees meer >

rookt nog na

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
verpulver het potlood de vingers aan de rol rullen geurige tabak likken warm het slijk de letters branden aan rokende zinnen de woorden knetteren een zwevende waas verzilver de katapult het elastiek stil de spil springt en velt tong flarden mompelmoed o nicotine o alcohol o wierook o waanzin dat alle heerlijkheid genoegen vindt…

Hakkelsum

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
m aan nieuwsgierig naar die naam niet meer na te gaan of dat dorp ooit heeft bestaan waar het lag in het veen van Reiderland ingeklonken met ijverige hand afgegraven dat het voor de Dollard een koud kunstje was de restanten weg te vagen slecht dijkonderhoud de zee brak in maakte alles zout en brak en nat geul en wad slib en slijk…
Sjoerd Visser19 september 2020Lees meer >

Regenringen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.122
mijn vege lichaam luchten anders wordt ik koud en stijf Ring na ring etend ploeg ik nieuwe gangen steeds dichter naar het oppervlak ik voel het fibrerende tikketak van de neerslag die me wil bevangen Kronkelend verlaat ik het aardse rijk slingerend denk ik mij te bevrijden maar in een poel eindigt mijn lijden schoon gewassen van het slijk…

Zaagsporen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.639
opstaan er zijn geen grenzen aan de dagen heldere nachten bij volle maan vetverchroomde volle magen Een starend oog, mijn leven er hinkelt een treurwilg door het beeld vage zaagsporen, achtergebleven onze huid als behang verspeeld Een slapend oog, mijn dood er roest een spijker in mijn hart verzwolgen in de moederschoot verdronken in het slijk…
Kees Keizer4 december 2003Lees meer >

Lege handen

hartenkreet
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.097
Ik kots de vuiligheid uit mijn lijf, zwarte nevel nestelt zich in mijn poriën, grauwe geruchten wentelen zich in het slijk Ik kruip in mijn eigen blinde vlek, weg van alle kleur, blind voor een gebed Ik krimp en vervaag, word leeg en stil en verdwijn In de diepste geluiden van mijn ziel breekt mijn geloven, Ik kan niet meer zien…

Waddenzee

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 918
De wind brengt fluisterend eerst het zilte zinderen van de golfjes aan de dijk, doet geluiden smelten, laat sporen in het slijk. Dwarrelende vogels kwetteren schel het uit, boven de rimpelende vlakte verstomt hun geluid. Onder de hemelboog, in wattenkleuren gevangen, wil 't zeegeruis niet in het oor blijven hangen.…

groensel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
met mijn wenkbrauwen hang ik aan de stoeprand dit kikkerperspectief biedt nieuwe mogelijkheden de stroom van de goot gaat voorbij het riool in vervuiling van de straat verdwijnt als sneeuw ik vlieg hier in spiegelbeeld door lucht en wolken anaeroob als ik ben een bevrijdende vlucht thuis in het slijk der aarde proef ik de bitterheid…
enrico2 januari 2012Lees meer >

Weerslag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
En weer regent het grote druppels ratelen ruw de luiken langs Natte modderglanzend slijk spoelt zwart glijdend elke doorgang weg. Heel de dag ligt stil in halfduister tobben hoe het morgen verder moet. Beelden van gemiste glorie dansen dreinend door de kamer nu de zon niet schijnen wil.…
Chatfant19 januari 2012Lees meer >

bliksemliefde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
in je blauwe ogen je jaagt een leger hazen door mijn bloed en rilkoorts rolt over mijn huid ademen is je onweer inzuigen en je stempelt mijn huid vol vervaldata en streepjescodes in te ruilen voor zachte zoenen ondertussen wandel ik door de warmte van je naam en knabbel op de letters alsof het zoethout was ik sta tot mijn knieën in het slijk…
ZEGERS18 april 2014Lees meer >

Hitte

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 782
Hij dook net uit het slijk En kijkend in zijn boze oog Weet ik "mijn" vader was nooit rijk.…

LAIS CLXXXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 380
Het legt het eigen rot aan banden, schat de tijd rijp voor schoon schip en spoelt het slijk. Het drukt het mormel van ’t humane plat en legt het aan ’t infuus van haar gelijk: haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk en laat ervaren al wat verscholen is onder nijdige slijm, onder de ergernis die aan de echte stem geen klank meer laat.…
Dirk Vekemans18 december 2020Lees meer >

LAIS CC

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
Alle mormels spelen wereldorgel en wormen maken olijk slijk van vlees. De geluiden van rot in de mergel gorgelen vreugde maar angst maakt hen hees: de aarde verrot en de mens viert zijn vrees. Haar git strijkt áán de helse duisternis zij is de lont in de gevangenis. De tijd is bom, de uren tellen snel.…
Dirk Vekemans31 december 2020Lees meer >

Zaadkluizen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Soms is een nieuw begin dor hout in zwart slijk of in geblakerde grond na een verwoestende vloed een snelle vuurzee, of menselijke domheid Dan ontwaakt de aarde van de Aarde en gaat haar zaadkluis open Alles bloeit weer op waar we bij staan maar we kennen onszelf en durven niet er volledig op te vertrouwen We zijn zonen van Noach…
Zywa2 januari 2022Lees meer >

Moord aan de Dijl

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 289
Een heks die van zich af slaat en zich niet laat dwingen door de zieligheid van een man of het mes van rovers De steken doen pijn het water is koud en de nacht is donker in het slijk van de oever Ik hoopte op sterke dochters en lieve zonen, verstandig en behulpzaam, maar zal ik ze ooit krijgen?…
Zywa28 augustus 2025Lees meer >

De Sfinx

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 164
wij zullen dan zeker samenkomen op een meanderende dijk wellicht waar de geur van indrogend slijk geen afbreuk doet aan ons uitzicht in die aanstormende geschiedenis wat ook weer een verleden wordt worden wij vast en zeker aanbeden op dat toneel waar niks aan schort daar hangt het rode gordijn recht komen slechte recensies amper voor kringelt…

Waterkering

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 908
Een meer, een minder het maakt niet uit natuurlijk, is geen vaststaand feit dat blijkt bij het verdampen in de tijd en hoe het meertje elders buit Het evenwicht is niet te verstoren de som van al het water blijft gelijk het totaal van leven is er aan gebonden Ook al barst de grond rondom van wonden in deze kleine spiegel krioelt het slijk…
oepsie31 augustus 2003Lees meer >

-op Visser van Ma Yuan-

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 999
Nee, Ik vaar niet meer Geen schilderij Eerder een collage En eigenlijk Van beenderlijm en slijk Trekt men net, Geen thee.…
Martijn11 februari 2003Lees meer >

Tijdschrift

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 786
doelstelling een enkeltje vertier Dozen vol vermalen tot een natte pulp De beschreven bladen zakken in hun schulp Tegenwoordig moet het kortweg digitaal Populaire stukjes worden marginaal Met een entertje gewoon te niet te doen Onze tijd wordt nooit een eindeloos seizoen Oudere verhalen blijven invloedrijk Want ze zijn gestegen boven aardse slijk…