Alle inzendingen over sterfelijkheid

154 resultaten.

Sorteren op:

Uit het raam

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
Want de lente in ruiten is als een mooie droom Hoe sterfelijk is voorwaardelijk ook het heden Is als levendige muziek daarbuiten komt op stoom We trekken voorwaarts en weg uit het verleden.…

de weg die ik ga

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.030
symbiose vlucht voor wezenlijke eenzaamheid ik ben geworpen, heb niet gekozen mijn gang is vol van schemerige tragiek val telkens in de smalle fuik van de alomvattende mistige liefde waarin ik even aan die veiligheid ruik al hoop ik op eeuwige zaligheid is plots weer het stof dat klieft en mij onafwendbaar drijft in het web van sterfelijkheid…

Een palet van...

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 434
....sterfelijkheid... Kracht van kleur In rood, geel, bruin Een palet van Vergankelijkheid Gele gloed Gekleurd' ogen Waas van zomer Verzonken. Verglijdt -W-I-N-T-E-R- Kracht van winter 'n Witte deken Over rood, geel, blauw Kleurenpalet van Het nakend voorjaar Helsinki, oktober 1998…

Drievuldigheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Een menselijke persoon is een sterfelijke inhoud, ter grootte van een lichaam. Onze creatieve geesten bouwen met tijdloze energie, die onze planeet omspant. Onze onsterfelijke zielen dragen eindeloze liefde voort, die diep in het heelal onstond en die op aarde voortbestaat. Dankzij een wereld die volstroomt met liefde.…

Broos..., fragiel..., licht...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Haar doorzichtigheid in ontluikende sterfelijkheid is onmetelijk. Zo zacht en scherp tegelijk kan ze als kristal in haar broosheid breken. Broos...fragiel...licht, ja zo licht als de aarzelende stilte van een dromerige zucht. En bij elke ademhaling beluister ik haar kwetsbaarheid die zich ontrimpelt in de warmte van ons wonen...!…
katty27 augustus 2014Lees meer >

voor het vergeten

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
(een pleidooi voor geluk) de sterfelijkheid vooruitschuiven naar overmorgen bijvoorbeeld de uren tellen op de vingers van je hand en elkaar verwarmen en betasten zolang het nog kan ook met de vingers van je hand geluk is een samenloop van omstandigheden korte momenten die langzaam uitgroeien tot genegenheid die naar liefde riekt je…

benen en vinnen

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 599
sterfelijk vertraag ik mijn verhaal het breekpunt zichtbaar wanneer lijnen aan kracht winnen, golven worden die ik schep tot schuimend lichaam er waait een gedicht uit grillig gevormd ook door het zilte aangetast mijn handen halen zich open aan de horizon versieren illusies met schelpgeruis opnieuw in deze volgorde van emotie…

Licht dat liefde is

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Achter de waan van domme macht, leven sterfelijke gedachten, wachtend op de dood. Achter de waan van blindheid, zien blinden licht. Licht laat leven. Licht dat liefde is.…

De vraag wie ze is

gedicht
3.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 20.776
het, maar ook zinloze vragen vragen een antwoord eigenlijk is ze nog steeds die jonge vrouw die ik ooit toevallig ergens tegenkwam - maar wie ze is - in mijn hoofd vind ik haar niet terug er zijn momenten dat ik ineens weer weet dat de mens eenzaam is, ook ik en dat ik naar haar kijk en denk: zij daar dat is ze, zo zichtbaar, zo sterfelijk…

Toonsetting,

netgedicht
1.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 489
Het enige uitzicht buiten is tussen treden en de spijlen op een toonladder waar de mist op de setting heeft gewacht,het waard vond dit te beschrijven, verdwijnt als onvoltooid, gebroken en verwaaid, met rijp getooid in een composiet, waarin het slotakkoord een nieuwe toonsoort werd aangeboord, een lichte klank wordt sterfelijk,…
pama6 november 2009Lees meer >

Als de dag van toen

netgedicht
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 796
worden langzaam in stilte gelucht nog 365 dagen te gaan met voornemens die slijten zo hoort het ook: waarom zou ik het genot verwijten je moet gedrag veranderen zeggen wijze mensen alles met mate zei een filosoof een eeuwigheid terug hij kan de pot op ook hij heeft de aarde na overdadig denken overeenkomstig het lot als sterfelijk…

De vraag wie ze is

gedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 20.142
het, maar ook zinloze vragen vragen een antwoord eigenlijk is ze nog steeds die jonge vrouw die ik ooit voevallig ergens tegenkwam - maar wie ze is - in mijn hoofd vind ik haar niet terug er zijn momenten dat ik ineens weer weet dat de mens eenzaam is, ook ik en dat ik naar haar kijk en denk: zij daar dat is ze, zo zichtbaar, zo sterfelijk…

Lotgeval

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 684
in een equivalent moreel Tracht een baby niet te laten huilen als een ziel vragen sterfelijk te zijn En je hart te verschuilen in een camouflage van satijn Want soms denk je zwart als zilver en de trots erkent verval Poetst goud na een schilfer zonder toeval,het gouden lotgeval…

Sleur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
Sterfelijkheid is de bron van verlangen. Liefde geeft smaak aan mijn zoetste zoet. Vandaag durf ik een moedig plan verwoorden. Pas maar goed op mijn trouwe sleur! Morgen ga ik een tijdmoordenaar vermoorden.…

- Het hart van het hert -

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 681
met complexiteit, die met gratie geweien dragen over de bosbodem rennen grote, trotse hooggeplaatste dieren, sterfelijkheid van een korte periode.…

Het vergankelijke...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Woorden worden dan als een donker dreigend kleurpalet dat een plagerig spel vormt van emoties gegoten in een keurslijf van sterfelijkheid. Uit het gebroken dood gaan worden we weer heel geboren !…
katty31 juli 2013Lees meer >

Vrouw van de feeën (deel 3)

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Apathisch gedesoriënteerd in een cocon bemin ik jouw sierlijke melancholiek mijn sterfelijke gedachten ontspoort in gedicht. Ik barmhartig jouw onhebbelijkheid de onsterfelijke droom in jouw keizerrijk de bewegingen in silhouet tegen het noorderlicht…

Vandaag zijn we net als toen stil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
We maken het leven los van ons zetelen in alle rust, we staren zelfs. We zijn op ons gemak, bij vlagen. Hier zitten we samen langs de kant in de berm van deze herkenbare weg. Af en toe zweeft er een vogel over, kruipt er thuis straks vast een kruisspin vanachter de kast weer te voorschijn, zien we misschien een oud web door tocht als het…

Toen en Heden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 215
Niks loopt weg bij haar in dit huidige heden van volle schijnwerpers en letterlijke rancune door gedachten van macht waar voor haar dood precies op het einde de rivier opdoemt alsof zij nimmer een enkeltje krijgt Vanuit haar toen doorgepakt en voldaan ligt niets ongedaan voor eeuwig te wachten al daalt geen besef in met de ramen…

Waar de tijd blijft

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 570
ontsnapt soms aan m'n aandacht en hij gaat zonder mij voorbij Wat ik niet bewust meemaak en mij niet kan herinneren doet de gevoelsduur verkleinen Doornroosje ontwaakt na 'n eeuw haar gevoelstijd ging snel als ze denkt dat ze één nacht sliep Trage gevoelstijd in wachtkamers creëert een vervelend lang leven ik kies maar voor sterfelijkheid…
Custor30 april 2009Lees meer >

Je moet een vogel zijn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
geur in je op en stamel mijn stem vast door jouw blozende honingraad wil ik zijn als de stoeiende libellen om dan al zoemend ten ondergaan daar de woeste golven – gelijk aan kerktorens – alle bellen rinkelen doet vraag ik je – bind me in – vorm me tot Oker – opgaand in jou – ja, laat me de Morgen eren ik vrees de Sterfelijkheid…

Hem ontgaat niets

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 514
Ter nagedachtenis en tot verwerken van de dood, wetend van die sterfelijkheid schept men er vrede binnen eigen perken. Ook hoge hoeders van de hoffelijkheid, de bomen, die sinds jaar en dag hier staan zo groots en treffend boven stoffelijkheid. Zij zullen vooralsnog de grond beslaan maar ooit met kluit en al ten onder gaan.…

Muze

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
the lady in blue beschreeuwt , al beeldend, haar schoonheid die zich tevens doch onvermijdelijk mengt met sterfelijkheid dat is wat ik voel, het wonderbaarlijke doet ook lijden, wordt met melancholie aangelengd het is niet enkel de schepping van een vreugd vertaald in een sensuele zucht het heeft ook de dood in zich, verlies…

Volgens Oostsanen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Daarbuiten begint het wonen, leggen wegen afstand uit, zingen banden over tijd, gaan naar daar waar engelen en demonen zorgen voor sterfelijkheid. Tot hier nu, tot de dood waar God zwijgt en kijkt. Zijn voetvolk strijdt om zielen. Niemand gaat verloren. God waagt niet. Eeuwig branden, eeuwig loven.…

Zoeken en knielen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Wat doen wij hier, wat houdt ons gaande in dit zo sterfelijk en kort bestaan; We weten weinig, blijven zoeken bij lach maar vaker ook bij traan.…
Adeleyd13 januari 2019Lees meer >

Woud

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
In dit woud onder het zachte ruisen van oude bomen rust ik stil als een vlinder zo sterfelijk dat we nauwelijks leven Hoewel ik ook rouw verheugt mij dit bos van mos, stammen, takken van nu en eeuwen her Ik dacht dat ik eeuwig wilde leven maar ik heb me verzoend En ik voel alleen aan de dingen die hier blijven: het zachte groene mos…
J.Bakx30 april 2019Lees meer >

tussen heldere heuvels

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
een sterfelijke god die niet sterven mag slingert een vuursteen naar de hemel vanaf de Heuvel van het Werk de zon staat laag het licht legt een lange weg af een god zonder stem ver van zijn stam hij is de waanzin nabij telt ontelbare sterren van gouden oker op de Heuvel die Bidt de wereld wordt stil als een god met bedaarde hand de wolken…
J.Bakx13 juli 2023Lees meer >

Dwaze moeders

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Zachtjes en voldaan slaapt een ruige wereld buiten de barakken ligt een vijg van kots makke dwaze broeders slapen achter heuvels hun moeders zwerven in geduld en beven in hun trots De sterfelijkheid van liefde graaft zich in duel een ademtocht breekt vuige loeders de sabels hun gezel Een stoffig zadel verrotte akkers mirakels schermen…

Hemels

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 918
Waar sterfelijkheid wordt omgetoverd, in herboren levenskracht. Moeder, blijf in de hemel op ons wachten. Blijf in de liefde geloven. Rust...er...zacht.…