Alle inzendingen over sterven

3037 resultaten.

Sorteren op:

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Ik sterf liever vandaag, dan een eeuwigheid te moeten leven zonder jou.…

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Sterven is het begin van het eind en een eind als een oneindig begin zonder eind de eeuwigheid…
Nederlands29 augustus 2001Lees meer >

Blijven

netgedicht
3.7 met 86 stemmen aantal keer bekeken 38.229
Wat zou ik moeten Als mijn weten Bij het sterven overlijdt Als persoon niet meer gespleten En mijn lichaam eeuwig kwijt Ga ik dolen als een wilde Zoekend naar een eeuwig doel Zal het vuur nog net zo branden Kent de ziel ook dat gevoel Wat zou ik moeten Zonder schrijven Zonder woorden als mijn deel Ach, laat ik er maar in blijven In…
oepsie4 januari 2002Lees meer >

Stervende zwaan

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.038
En de wereld is als een stervende zwaan, als wij, blind, zo door blijven gaan. Volgevreten hebben we niets te wensen, gedragen we ons als verwende mensen. Die, als was het een soort van spel, de ander méér toewensen dan de hel. En versuft, door teveel eten en drank, vallen we in een rusteloze slaap op de bank. Dromen hardop van wat we hebben…

Zo

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.917
met je ogen op de nacht gericht wachtend op wat je had verwacht raken je voeten voor een laatste keer het hout voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door Janneke , ontstaan uit wit goud priemt z'n ogen in je ziel laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor klanken…
Laure18 mei 2003Lees meer >

Vale Gier

netgedicht
4.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 897
Gyps fulvus Hij aast gierend op z’n vlerken ik wenkte hem boven Tarifa’s stranden en schonk een geraamte aan de meesterwerken met stinkende schimmel op de randen. Op bestelling van de doodgraver vijandig gewapend zonder tanden hij zal kluiven aan m’n kadaver vloekend op pezen en ingewanden. Op het einde met lege handen maar van de duivel…
Carlos1 november 2003Lees meer >

zo

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.985
met je ogen op de nacht gericht wachtend op wat je had verwacht raken je voeten voor een laatste keer het hout voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door de maan, ontstaan uit wit goud priemt z'n ogen in je ziel laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor klanken…
laure12 november 2003Lees meer >

Vergeven

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.038
ik sterf in een wereld die niet de mijne is ik staar naar een tijd die zwijgend vervaagt ik kreun om een onrust die mij verwart ik verdrink in een put zonder echo mijn lichaam siddert naar eenzaamheid tussen de sterren en de maan mijn ogen trillen naar stilte tussen de zon en de zee mijn mens-zijn huilt om een herfstgekleurd waanidee…

opgedragen aan een immer kranige dame

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.731
ze deed daar zo heel gewoontjes over, alsof er nooit een woord was gezegd. Alsof het eeuwig leuk zou blijven. Ik had haar niets in de weg gelegd. Ooit sierde haar die jeugdige lach, Ondertussen weggekwijnd onder druk. Haar ogen die geen tranen meer lieten. Ze droomde verder van liefde en geluk. Ze stond daar zo heel gewoontjes te wezen,…

as icke sterfe ( iegene taole)

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.988
As icke meuge sterfe Ick sieje aol werumme Ende sie freugt ende piene In haort ende lieve geprieme So mien jung, moei kieke Ungelieke ende so rieke T'is recht unne gaeve Hunne siele te laeven Al dieje mense, o so tere Gelieke vao ende mien mude Maoke mien so mere Icke sou so gere die lefe kere As icke meuge sterfe Ende alle werumme…

Langzaam sterven.

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 730
Aan de oever van mijn leven ebt de zee langzaam weg. Alle kracht aan mij gegeven vervaagd in woorden die ik zeg. Ik breng mijn laatste dagen naar jou en als de tijd ze heeft vermalen. Zijn woorden die ik nog zeggen wou de tol die ik moet betalen.…

het sterven nabij

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.041
het was stil vannacht te samen met hem er hing een sfeer van veelzeggend niets alsof leegte verzacht wat was er nog meer dan wachten op de horizon voor hem op zijn weg naar de laatste eer starend en zwijgend in onzichtbaar vertrouwen gaat hij zijn laatste gang hoe ervaart hij zijn rouwen waarom is hij niet bang…

Eigenwaarde

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 939
Sterven is niet erg Maar creperen liever niet Janken vrolijk toegestaan Zielig doen dat weer niet Er zijn zo velen die voor gaan Naar een duister en ongekend gebied Tijd is dan ook zo betrekkelijk Zodat men elkaar nooit mist, noch ziet Het kan ook een troost zijn als men de ogen sluit En men ontspannen de zucht slaakt ik ga er even tussen…

Geen einde

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.091
Mijn lieve zwager ook jij bent nu gegaan Je kraakte weerbarstige noten in de tijd die je nog was gegund lege doppen zie ik liggen waar jij ze moedig hebt gekraakt Ik heb je leren kennen gesproken woorden voorbij in de stilte achter de sluier waar altijd jouw waarheid lag De vredigheid van de natuur maakte jouw voetstappen lichter…

In geen spiegel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.475
De dag dat in geen spiegel dit gezicht nog zichtbaar zal zijn, is het een droeve dag? Ik leef de dagen rillend als een riet in zelfs de geringste fluisteringen van de wind. De nachten verkrampt als een steen onder de koude hemel van de woestijn. De grauwe ochtend: ik val schokkend uit het duister met gebroken…
boeuck4 augustus 2007Lees meer >

spinsel

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 474
als hij vandaag in de schoonheid zou willen slapen zal het een landschap zijn zonder lichaam, langs lijnen met buitenaardse voetstappen waarin betraande ogen gaan sterven in winden van onbestaande realiteit in vernielde verwachtingen in het spinsel van donkere dagen lijkt de dichter in de man dronken van zijn eigen verzen en in het licht…
klaes14 februari 2008Lees meer >

Al weer vijf jaar

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.910
na de junibloei sneeuwt uit geurende jasmijn haar witte bloemkleed elk jaar opnieuw herinnering aan sterven van mijn vader…

Het zal wel

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 965
Natuurlijk is het beter zo natuurlijk was ze oud genoeg natuurlijk was er weinig niemand die ze herkende niemand waar ze om vroeg. Natuurlijk is het beter zo natuurlijk is haar kamer leeg natuurlijk is er niks meer over dat ze nu voorgoed toch zweeg zegt men: is beter. Natuurlijk doet het hartstikke zeer natuurlijk stierf ze veel te…
Johanna7 februari 2012Lees meer >

Naar het licht

hartenkreet
2.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.149
naar het licht steeds minder kracht minder lucht minder zicht steeds minder leven meer donker dan licht hebben uren met glans soms een dag wat verlicht steeds meer werd leven meer lijden dan licht aan het eind van de kracht in rust brengend inzicht levend lijden losgelaten nu is er alleen nog het licht…

Mamma

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.844
Ik weet niet hoe ik troosten moet Die laatste gang is alleen voor jou Eenzaam is het eind van het pad We zijn bij je Bij jou die sterven gaat Ik streel je hoofd en hand en praat Ga maar slapen - slaap - rust uit Ga maar - ga - het is goed Kalm blaas je de laatste adem uit.…

Geverfde deur

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
Twee mensen, bij elkaar maar nooit samen Als duo met z'n drieĂ«n, als vijfde wiel aan die wagen van tijd Eerder eens zag ik jou naakt maar gelijk een wals Wist jij van liefde Die echt nooit heeft bestaan? Voor het leven als partners door geverfde deur die danig gesloten, open staat Daar jij in al jouw onschuld als vogel de balts…

Legionair.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
een boog met zwarte pijlen schittert door mijn doorrookte ogen ik ben gevallen in de zwarte aarde en wacht op het naderende lot dat de verliezer zal ondergaan als slaaf verkocht of afgemaakt door de noordelijke barbaren mijn helm heeft mij verlaten mijn zwaard achtergebleven in mijn laatste gevecht het spookt door mijn hoofd een…
J.J.v.Verre6 augustus 2014Lees meer >

Op een kier (2)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
het is niet zo dat als de ramen beslaan en de deur zich sluit het licht zich weldra dooft wel voelt men op een andere wijze ieder binnenkomend geluid, eerder van het aardse beroofd het neigt dan nog meer naar het trager zingen van het eigen hart het is meer de ruis van buiten waarvoor de oorschelp zich sluit het volle verstand lijkt…

sterven is leuk

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.036
de dood is een gokje wanneer ga je van je stokje loop je net gezellig in de koopgoot slaat je hart hard over en ga je gewoon, zomaar dood lig je terusten in je bed en vind je jezelf de volgende morgen ingeslapen sterven is leuk ik lig in een deuk…
Fred6 april 2015Lees meer >

Bed in de kamer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Het bed dat in de kamer beneden bij het raam staat. Vrijwillig leven. Buiten het nog wel kunnen volgen. Tot de ogen sluiten. Een kunst die stervenden alleen beheersen en nooit te laat.…

Ik mis je meer

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.009
opnieuw zullen er bladeren groeien de bomen vol groen en statig staan bloemen kleurrijker weer bloeien jonge lammeren de wei ingaan een lucht zo wolkeloos en blauw de zon die laat haar stralen schijnen en ik denk enkel maar aan jou geen warmte laat de kou verdwijnen dit prille geluk drukt mij op de feiten dat jouw sterven niet te keren…
Dianah22 januari 2016Lees meer >

Voor Marlies

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
Botten steken door het dunne vel, wat eens glad was nu rimpelt het om je lijf je ligt te sterven van de pijn en toch: ga je niet dood, degene die kanker uit vond is de duivel.…

De lange lijdensweg

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 919
Euthanasie, een naar woord als het niet anders kan toch lijkt het bijna moord maar wat nou als niks meer kan? Het lijden is ondraaglijk het lijden is te zwaar ging nu alles maar vanzelf ging ze nu maar. Zo af en toe, zakt ze even weg komt telkens weer terug het lijden is ondraaglijk kwam de verlossing nu maar vlug. Want een mooier…

ik hoorde sterven in je stem

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 949
in een flits voordat de tranen kwamen ik raakte je heel even aan vroeg je met me mee te gaan er was geen schaduw meer het zwarte was verdwenen de drooom die je gegeven had was in je blik verschenen je fluisterde een toekomst van gebroken glas zag scherven van een horizon die zijn oneindigheid verloren was ik hoorde sterven…

wanneer jij gaat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
tussen het licht van de lente en het zwart van de dood beschrijft het vaarwel de eeuwige winter een leven uit het lood met verlangen naar verlossing nog in de uitademing tijdens de laatste tel hoe kan men sloten verbreken van deuren die als muren lijken met broos levenssap besmeurd waar jouw ziel is uitgeweken en de ademende toekomst…