3037 resultaten.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Ik sterf liever vandaag, dan een eeuwigheid te moeten leven zonder jou.…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Sterven is het begin van het eind
en een eind als een oneindig begin
zonder eind
de eeuwigheid…
Blijven
netgedicht
3.7 met 86 stemmen
38.229 Wat zou ik moeten
Als mijn weten
Bij het sterven overlijdt
Als persoon niet meer gespleten
En mijn lichaam eeuwig kwijt
Ga ik dolen als een wilde
Zoekend naar een eeuwig doel
Zal het vuur nog net zo branden
Kent de ziel ook dat gevoel
Wat zou ik moeten
Zonder schrijven
Zonder woorden als mijn deel
Ach, laat ik er maar in blijven
In…
Stervende zwaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.038 En de wereld is als een stervende zwaan,
als wij, blind, zo door blijven gaan.
Volgevreten hebben we niets te wensen,
gedragen we ons als verwende mensen.
Die, als was het een soort van spel,
de ander méér toewensen dan de hel.
En versuft, door teveel eten en drank,
vallen we in een rusteloze slaap op de bank.
Dromen hardop van wat we hebben…
Zo
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.917 met je ogen op de nacht gericht
wachtend op wat je had verwacht
raken je voeten voor een laatste keer het hout
voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai
alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door
Janneke , ontstaan uit wit goud
priemt z'n ogen in je ziel
laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor
klanken…
Vale Gier
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
897 Gyps fulvus
Hij aast gierend op z’n vlerken
ik wenkte hem boven Tarifa’s stranden
en schonk een geraamte aan de meesterwerken
met stinkende schimmel op de randen.
Op bestelling van de doodgraver
vijandig gewapend zonder tanden
hij zal kluiven aan m’n kadaver
vloekend op pezen en ingewanden.
Op het einde met lege handen
maar van de duivel…
zo
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.985 met je ogen op de nacht gericht
wachtend op wat je had verwacht
raken je voeten voor een laatste keer het hout
voorzichtig breekt de stilte nu elk lawaai
alleen één enkele windvlaag glipt er tussen door
de maan, ontstaan uit wit goud
priemt z'n ogen in je ziel
laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor
klanken…
Vergeven
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.038 ik sterf in een wereld
die niet de mijne is
ik staar naar een tijd
die zwijgend vervaagt
ik kreun om een onrust
die mij verwart
ik verdrink in een put
zonder echo
mijn lichaam siddert
naar eenzaamheid
tussen de sterren en de maan
mijn ogen trillen
naar stilte
tussen de zon en de zee
mijn mens-zijn huilt
om een herfstgekleurd
waanidee…
opgedragen aan een immer kranige dame
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.731 ze deed daar zo heel gewoontjes over,
alsof er nooit een woord was gezegd.
Alsof het eeuwig leuk zou blijven.
Ik had haar niets in de weg gelegd.
Ooit sierde haar die jeugdige lach,
Ondertussen weggekwijnd onder druk.
Haar ogen die geen tranen meer lieten.
Ze droomde verder van liefde en geluk.
Ze stond daar zo heel gewoontjes te wezen,…
as icke sterfe ( iegene taole)
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.988 As icke meuge sterfe
Ick sieje aol werumme
Ende sie freugt ende piene
In haort ende lieve geprieme
So mien jung, moei kieke
Ungelieke ende so rieke
T'is recht unne gaeve
Hunne siele te laeven
Al dieje mense, o so tere
Gelieke vao ende mien mude
Maoke mien so mere
Icke sou so gere die lefe kere
As icke meuge sterfe
Ende alle werumme…
Langzaam sterven.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
730 Aan de oever van mijn leven
ebt de zee langzaam weg.
Alle kracht aan mij gegeven
vervaagd in woorden die ik zeg.
Ik breng mijn laatste dagen naar jou
en als de tijd ze heeft vermalen.
Zijn woorden die ik nog zeggen wou
de tol die ik moet betalen.…
het sterven nabij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.041 het was stil vannacht
te samen met hem
er hing een sfeer
van veelzeggend niets
alsof leegte verzacht
wat was er nog meer
dan wachten op de horizon
voor hem op zijn weg
naar de laatste eer
starend en zwijgend
in onzichtbaar vertrouwen
gaat hij zijn laatste gang
hoe ervaart hij zijn rouwen
waarom is hij niet bang…
Eigenwaarde
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
939 Sterven is niet erg
Maar creperen liever niet
Janken vrolijk toegestaan
Zielig doen dat weer niet
Er zijn zo velen die voor gaan
Naar een duister en ongekend gebied
Tijd is dan ook zo betrekkelijk
Zodat men elkaar nooit mist, noch ziet
Het kan ook een troost zijn als men de ogen sluit
En men ontspannen de zucht slaakt ik ga er even tussen…
Geen einde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
2.091 Mijn lieve zwager
ook jij bent nu gegaan
Je kraakte weerbarstige noten
in de tijd die je nog was gegund
lege doppen zie ik liggen
waar jij ze moedig hebt gekraakt
Ik heb je leren kennen
gesproken woorden voorbij
in de stilte achter de sluier
waar altijd jouw waarheid lag
De vredigheid van de natuur
maakte jouw voetstappen lichter…
In geen spiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.475 De dag dat in geen spiegel
dit gezicht nog zichtbaar
zal zijn, is het een droeve dag?
Ik leef de dagen rillend als
een riet in zelfs de geringste
fluisteringen van de wind.
De nachten verkrampt als
een steen onder de koude
hemel van de woestijn.
De grauwe ochtend: ik val
schokkend uit het duister
met gebroken…
spinsel
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
474 als hij vandaag in de
schoonheid zou willen slapen
zal het een landschap zijn
zonder lichaam, langs lijnen met
buitenaardse voetstappen
waarin betraande ogen gaan sterven
in winden van onbestaande realiteit
in vernielde verwachtingen
in het spinsel van donkere dagen
lijkt de dichter in de man dronken
van zijn eigen verzen en in het licht…
Al weer vijf jaar
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.910 na de junibloei
sneeuwt uit geurende jasmijn
haar witte bloemkleed
elk jaar opnieuw herinnering
aan sterven van mijn vader…
Het zal wel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
965 Natuurlijk is het beter zo
natuurlijk was ze oud genoeg
natuurlijk was er weinig
niemand die ze herkende
niemand waar ze om vroeg.
Natuurlijk is het beter zo
natuurlijk is haar kamer leeg
natuurlijk is er niks meer over
dat ze nu voorgoed toch zweeg
zegt men: is beter.
Natuurlijk doet het hartstikke zeer
natuurlijk stierf ze veel te…
Naar het licht
hartenkreet
2.2 met 29 stemmen
2.149 naar het licht
steeds minder kracht
minder lucht minder zicht
steeds minder leven
meer donker dan licht
hebben uren met glans
soms een dag wat verlicht
steeds meer werd leven
meer lijden dan licht
aan het eind van de kracht
in rust brengend inzicht
levend lijden losgelaten
nu is er alleen nog het licht…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.844 Ik weet niet hoe ik troosten moet
Die laatste gang is alleen voor jou
Eenzaam is het eind van het pad
We zijn bij je
Bij jou die sterven gaat
Ik streel je hoofd en hand en praat
Ga maar slapen - slaap - rust uit
Ga maar - ga - het is goed
Kalm blaas je de laatste adem uit.…
Geverfde deur
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
582 Twee mensen, bij elkaar
maar nooit samen
Als duo met z'n drieën, als
vijfde wiel aan die wagen van tijd
Eerder eens zag ik jou naakt
maar gelijk een wals
Wist jij van liefde
Die echt nooit heeft bestaan?
Voor het leven
als partners door geverfde deur
die danig gesloten, open staat
Daar jij in al jouw onschuld
als vogel de balts…
Legionair.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
606 een boog met zwarte pijlen
schittert door mijn doorrookte ogen
ik ben gevallen in de zwarte aarde
en wacht op het naderende lot
dat de verliezer zal ondergaan
als slaaf verkocht of afgemaakt
door de noordelijke barbaren
mijn helm heeft mij verlaten
mijn zwaard achtergebleven
in mijn laatste gevecht
het spookt door mijn hoofd
een…
Op een kier (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 het is niet zo dat als
de ramen beslaan
en de deur zich sluit
het licht zich weldra dooft
wel voelt men op
een andere wijze ieder
binnenkomend geluid, eerder
van het aardse beroofd
het neigt dan nog meer
naar het trager zingen
van het eigen hart
het is meer de ruis van buiten
waarvoor de oorschelp zich sluit
het volle verstand lijkt…
sterven is leuk
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.036 de dood is een gokje
wanneer ga je van je stokje
loop je net gezellig
in de koopgoot
slaat je hart hard over
en ga je gewoon, zomaar
dood
lig je terusten
in je bed
en vind je jezelf
de volgende morgen
ingeslapen
sterven is leuk
ik lig in een deuk…
Bed in de kamer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 Het bed dat in de kamer
beneden bij het raam staat.
Vrijwillig leven.
Buiten
het nog wel kunnen volgen.
Tot de ogen sluiten.
Een kunst
die stervenden
alleen beheersen
en nooit te laat.…
Ik mis je meer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.009 opnieuw zullen er bladeren groeien
de bomen vol groen en statig staan
bloemen kleurrijker weer bloeien
jonge lammeren de wei ingaan
een lucht zo wolkeloos en blauw
de zon die laat haar stralen schijnen
en ik denk enkel maar aan jou
geen warmte laat de kou verdwijnen
dit prille geluk drukt mij op de feiten
dat jouw sterven niet te keren…
Voor Marlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Botten steken door het dunne vel, wat eens glad was
nu rimpelt het om je lijf
je ligt te sterven van de pijn en toch: ga je niet dood,
degene die kanker uit vond is de duivel.…
De lange lijdensweg
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
919 Euthanasie, een naar woord
als het niet anders kan
toch lijkt het bijna moord
maar wat nou als niks meer kan?
Het lijden is ondraaglijk
het lijden is te zwaar
ging nu alles maar vanzelf
ging ze nu maar.
Zo af en toe, zakt ze even weg
komt telkens weer terug
het lijden is ondraaglijk
kwam de verlossing nu maar vlug.
Want een mooier…
ik hoorde sterven in je stem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
949 in een flits voordat
de tranen kwamen
ik raakte je
heel even aan
vroeg je met
me mee te gaan
er was geen
schaduw meer
het zwarte
was verdwenen
de drooom die je
gegeven had was
in je blik verschenen
je fluisterde
een toekomst
van gebroken glas
zag scherven van
een horizon die
zijn oneindigheid
verloren was
ik hoorde sterven…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 tussen het licht van de lente
en het zwart van de dood
beschrijft het vaarwel
de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst…