Alle inzendingen over thuiskomen

209 resultaten.

Sorteren op:

Thuiskomen en binnen.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 578
Je zal maar thuiskomen: zal ik het wel zijn Ik zie je voordeur en je gang, die me bellend verleid, telkens weer als je open doet, zachtjes lachend naar de keuken loopt Ik moet je wel volgen, dronken van verliefdheid, kind, ik heb zin in jou Moet ik het je dan op mijn manier gaan zeggen? Van het hoe en wat?…

Thuiskomen 1

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 776
In de herinnering Het natte wasgoed welk mijn moeder in de woonkamer had opgehangen op een driedelig houten wasrek Vlak vóór en om de haard geplaatst De glimmende, zwarte kolenhaard met mica ruitjes in de venstertjes Als ik de beslagen ramen van ons huis al halverwege de straat kon zien, als ik uit school kwam, besloot ik steevast…
Peterdw.11 april 2013Lees meer >

Thuiskomen 2

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 742
In het nu. Dan steek ik de sleutel in het slot van de kunststof voordeur en draai ‘m voor de zoveelste maal alweer, om Een soort verwachting, een beetje een mengeling van hoop en twijfel, en tegen beter weten in, doet iets met mijn buikspieren God mag weten waarom Je zelf gek maken, heet dat, maar wie ben ik Ik laat me in de…
Peterdw.5 februari 2014Lees meer >

thuiskomen (voor Rasha)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
papa, we leren hoe we verliezen omsmeden in overwinning hoe we verdriet kunnen kneden tot het vreugde wordt we ruiken nog altijd de geur van kruiden en jasmijn we horen nog altijd de duiven koeren op het plein papa, we leren om onze tranen hun weg te laten gaan we komen thuis, papa…
J.Bakx15 maart 2016Lees meer >

Zoals thuiskomen

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 482
ja ik heb je hand genomen die witte zacht vol dromen die bij raken al zo heerlijk warm voelt gewoon zoals thuiskomen we gaan op pad niet zomaar lopen maar langs de raakvlakken van onze lach het is ons plezier dat wij als duurzaam hebben gekozen geen uitstoot of ander nare gnomen speciaal de mentale transitie de interactie…

Thuiskomen op Schiermonnikoog

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik proef het zout weer op de lippen, de heldere lucht die mij omarmt, het strand herkent de afdruk van mijn voeten, de zon, die strelend mij verwarmt. Schelpen voelen aan als vroeger, hogerop het hete zand dat stuift, de vloedlijn nog op dezelfde plaats, het helmgras dat geestdriftig wuift. Schelpenpaadjes kronkelen achter de duinen, de…

er schuilt een monnik in mij

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.157
wandelend naar het oude klooster langs zachtgroene weilanden en sluimerende bomen fluiten vogels mijn vermoeide voeten blijmoedig welkom kerk en gangen, tuin en water ademen nog rust en tijdloze stilte het voelt alsof ik hier thuiskom er schuilt een monnik in mij…

kom maar thuis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.004
ik heb je houd je aan mijn vingers vast je bent niet meer te gast handen voelen eigen kom maar thuis ik kus je lippen in een warm blijven…
wil melker3 december 2005Lees meer >

Het zachte hijgen

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
heb de treden gezien de voetstappen uit het verleden weer geteld het bonken en humeurig naar beneden klossen maar ook het stille sluipen als de uren korter bleken en het buiten ongehoord gezellig was het zachte hijgen in de trap bestijgen nacht verschralend in de mond het drama van ontwaken als je geest nog lag te slapen en jij…

Kom naast me staan

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.040
je reist al in gedachten snel en veel te ver vooruit mag ik nog even wachten op het bankje in de zon ja op dat perron genieten van ontmoeten bekomen van begroeten ik weet jouw reis is nog niet om we zullen verder gaan de rugzak komt maar nu gevuld met mijn gedachten ga mee het wachten is gedaan kom naast me staan ik weet je…

Je bloemen bloeien nog

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 916
thuis in eigen huis gigantisch veel bagage je rugzakte wat draagbaar is de rest al in de was koffers vol emotie ook zij waren er even uit zo dicht op eigen huid maar eigen ordening is weer een nieuw begin na samen veel ervaring delen ja je bloemen bloeien nog je balkonnetje is tof na het beantwoorden van alle post…

Eindelijk thuis

netgedicht
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Liever dan te sterven In een bejaardentehuis in Noord Pak ik Als het zo ver is De trein naar een oord Waar ik mijn leven lang naar verlangde Om me daar Ergens buiten Te laten doodvriezen…
manus27 november 2008Lees meer >

Stil dorp

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.571
De molen heft zijn armen stil In de blauwe zonnige najaarslucht En laat ze vallen met een zucht, Als een moe man, tegen zijn wil. De huizen slapen, het gordijn Is neergelaten voor elk raam Alleen met den blinkende koopren naam Speelt op de deuren de zonneschijn. Het dorp is nooit zó stil geweest. En nergens zweeft een zweem van gerucht:…

Je blonde lach

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 660
ik zie je niet maar je bent wel bij me voel je in de druppel regen op mijn kin hoor je in het vlagen van de tegenwind jij zet mijn stappen naar jouw huis je blonde lach bereidt me al een warm thuis…
wil melker5 december 2010Lees meer >

Fluisterende herkenning...

hartenkreet
4.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.882
(herkenning in iemand vinden, is thuiskomen met jezelf...)…
Vos Andrea30 november 2011Lees meer >

Opzichtig en uitdagend

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
ik rolde zacht en speels de wereld door groeide en kreeg butsen kleurde langzaam rood opzichtig en uitdagend verlangde ik de trap die mij steeds verder bracht nooit heb ik lang stil gelegen wilde meedoen in het leven maar in het vlakke land bespeelde iemand mij heel teder met de hand ben daar thuisgekomen rolde zomaar in…
wil melker5 augustus 2012Lees meer >

Het warme welkom

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
ben het huis binnen gegaan dat ik een jaar eerder heb moeten verlaten zonder praten want een afscheid was me niet gegund moest de wereld in met een lijf vol strijd samen leven met zijn ongelijk heb de ramen geopend kamers verfrist met vertrouwen dat ik zo heb gemist er was geen drempelvrees voelde het warme welkom alsof ik nooit…
wil melker22 augustus 2013Lees meer >

Komen en gaan

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.446
zag dat je benen overhoop lagen met die van mij en dat op de bank die ons vroeger véél te groot leek mijn altijd wakende voeten waarvan één in diepe slaap trok ik voorzichtig onder jou vandaan traag stonden we op veegden onze schoenen op de inmiddels versleten deurmat voor we weg gingen en zo telden we kilometers zwijgen thuiskomen…

Het prikkeldraad streelt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
dat ook voor mij onbuigzaam was verblind door glamour en glitter dacht ik het bestaan transparant zonder mededogen schoof gebrek aan succes mij terug naar de kant waar jouw helpende hand het prikkeldraad streelt een nieuw leven opent en mijn wanhoop langzaam heelt in jouw geopende armen is verwelkomen warmen een eindelijk thuiskomen…

Woonplaats

gedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.729
Ons houvast heet landschap. Wij planten de dagen vol bomen en dromen van dijken en duinen die als we er stranden nog lijken op wat we bewaren. Wij sparen gedachten en spannen steeds samen. Het noemen van namen als vogel of wind overbodig voor wie zal beamen dat alles wat nodig is staat waar het hoort. Zoemen van camera's blijft achterwege…

Weekdag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Bij het thuiskomen: het hart weer aan en één oog en been af ...…

Nomade van papier

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.663
Afwezigheid die me raakt vertelt mij het verhaal van de zoekende nomade de zucht naar thuiskomen. Het gemis zoekt dan woorden als voelbare letters die veilig het nest van papier induiken.…
lucas27 januari 2005Lees meer >

terug naar C.Buddingh'

netgedicht
4.0 met 56 stemmen aantal keer bekeken 4.360
een greep uit zijn werk bezorgt mij nog altijd een gevoel van thuiskomen warmte als een deken waaronder je het geluk kunt vatten met m'n neus in zijn gedichten en de tijd van 't jaar buitengesloten waan ik mij voor een ogenblik 'het rookwolkje voor god' zachtjes omhoog stijgend uit het smeulende pijpje dat nog niet is gedoofd…

OPSTELTEN...EN ZIJN RECHT(ER)

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
En ´s avonds bij het thuiskomen roept hij als een kind zo blij zijn echtgenote Mariette toe: "Ik heb het recht aan mijn kant" "Rechter" reageert Mariette droogjes!!…

Zomerse Zonneschijn

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 621
In zomerse zonneschijn onder windstille bomen zalig liggen dromen kind van de schepping te zijn komen tot het bewustzijn Zijn Paradijs zal weldra komen in zomerse zonneschijn onder windstille bomen geen hart- of zielenpijn maar een warm thuiskomen waar genade zal stromen uit Zijn liefdesfontein... In zomerse zonneschijn…
Greta Casier12 augustus 2020Lees meer >

Ongeschreven Wet

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.410
Water, dat in wijn verandert Thuiskomen terwijl je dacht te zijn weggegaan. Dromen met je ogen open: samen zijn door alleen te staan. Nemen is geven Dood is leven, elke zwakheid wordt in kracht volbracht. In de paradox is elke tegenstelling opgeheven: Dag wordt nacht en nacht wordt dag.…
Crissy5 april 2005Lees meer >

Tapijt

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.206
Terwijl ik gapend schrijf ligt op de milieuhoop het tapijt waarop wij rollebolden ’s nachts thuiskomend van de hazejacht toen ik het uit de kamer smeet werd het eventjes bloedheet en nu met pils achter de kiezen lijkt de kamer te bevriezen nooit gedacht dit te missen zo verdwijn jij in het ongewisse.…
Irmgard27 september 2005Lees meer >

Spiegeling

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 541
de gelijkenis is uitzonderlijk minutenlang dwalen mijn ogen naar de persoon in wiens jas ik woon zelfportret bevestigt beeld van vergeten foto's in een schoenendoos op zolder toch is het anders nu alsof er iemand in woont wiens sprekende evenbeeld in woord en gedachtegang kleurt bij het mijne is het thuiskomen teder…
LadyLove28 februari 2011Lees meer >

De aarde spreekt

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 123
Zoals de aarde alles draagt zonder oordeel, mogen ook jouw kwets- baarheid en stille wijsheid thuiskomen. Wat je zocht in de wereld om je heen, heeft al die tijd diep geworteld in jou geleefd.…
CB28 juli 2026Lees meer >

Levenslang

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 695
Bij het hek wachten ze op bezoek de oude mannen hun witte haren in een krans verre sterren in hun ogen langzaam schuifelen ze `s avonds terug naar het paviljoen hun hoop op morgen gevestigd zo herhaalt zich hun eentonig leven zonder het te begrijpen aanvaarden ze de zinloze voorstelling eens zal ze thuiskomen ze weten het…