209 resultaten.
Thuiskomen en binnen.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 Je zal maar thuiskomen:
zal ik het wel zijn
Ik zie je voordeur
en je gang, die me bellend verleid,
telkens weer als je open doet,
zachtjes lachend naar de keuken loopt
Ik moet je wel volgen,
dronken van verliefdheid,
kind, ik heb zin in jou
Moet ik het je dan
op mijn manier gaan zeggen?
Van het hoe en wat?…
Thuiskomen 1
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
776 In de herinnering
Het natte wasgoed
welk mijn moeder in de woonkamer had opgehangen
op een driedelig houten wasrek
Vlak vóór en om de haard geplaatst
De glimmende, zwarte kolenhaard
met mica ruitjes in de venstertjes
Als ik de beslagen ramen van ons huis
al halverwege de straat kon zien,
als ik uit school kwam,
besloot ik steevast…
Thuiskomen 2
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
742 In het nu.
Dan steek ik de sleutel in het slot
van de kunststof voordeur
en draai ‘m
voor de zoveelste maal alweer, om
Een soort verwachting,
een beetje een mengeling van hoop en twijfel,
en tegen beter weten in,
doet iets met mijn buikspieren
God mag weten waarom
Je zelf gek maken,
heet dat, maar wie ben ik
Ik laat me in de…
thuiskomen (voor Rasha)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
665 papa, we leren
hoe we
verliezen omsmeden
in overwinning
hoe we
verdriet kunnen kneden
tot het vreugde wordt
we ruiken
nog altijd de geur
van kruiden en jasmijn
we horen
nog altijd de duiven
koeren op het plein
papa, we leren
om onze tranen
hun weg
te laten gaan
we komen thuis, papa…
Zoals thuiskomen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
482 ja ik heb je
hand genomen
die witte
zacht vol dromen
die bij raken
al zo heerlijk
warm voelt
gewoon zoals
thuiskomen
we gaan
op pad niet
zomaar lopen
maar langs
de raakvlakken
van onze lach
het is ons plezier
dat wij als duurzaam
hebben gekozen
geen uitstoot
of ander nare
gnomen
speciaal de
mentale transitie
de interactie…
Thuiskomen op Schiermonnikoog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Ik proef het zout weer op de lippen,
de heldere lucht die mij omarmt,
het strand herkent de afdruk van mijn voeten,
de zon, die strelend mij verwarmt.
Schelpen voelen aan als vroeger,
hogerop het hete zand dat stuift,
de vloedlijn nog op dezelfde plaats,
het helmgras dat geestdriftig wuift.
Schelpenpaadjes kronkelen achter de duinen,
de…
er schuilt een monnik in mij
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.157 wandelend naar het oude klooster
langs zachtgroene weilanden
en sluimerende bomen
fluiten vogels mijn vermoeide
voeten blijmoedig welkom
kerk en gangen, tuin en water
ademen nog rust en tijdloze stilte
het voelt alsof ik hier thuiskom
er schuilt een monnik in mij…
kom maar thuis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.004 ik heb je
houd je aan
mijn vingers vast
je bent
niet meer te gast
handen voelen eigen
kom maar thuis
ik kus je lippen
in een warm blijven…
Het zachte hijgen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
856 heb de treden gezien
de voetstappen uit
het verleden weer geteld
het bonken en humeurig
naar beneden klossen
maar ook het stille sluipen
als de uren korter
bleken en het buiten
ongehoord gezellig was
het zachte hijgen
in de trap bestijgen
nacht verschralend in de mond
het drama van ontwaken
als je geest nog lag te slapen
en jij…
Kom naast me staan
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.040 je reist al
in gedachten snel
en veel te ver vooruit
mag ik nog
even wachten op
het bankje in de zon
ja op dat perron
genieten van ontmoeten
bekomen van begroeten
ik weet jouw reis
is nog niet om
we zullen verder gaan
de rugzak komt maar
nu gevuld met mijn gedachten
ga mee het wachten is gedaan
kom naast me staan
ik weet je…
Je bloemen bloeien nog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
916 thuis
in eigen huis
gigantisch veel bagage
je rugzakte
wat draagbaar is
de rest al in de was
koffers vol emotie
ook zij waren er even uit
zo dicht op eigen huid
maar eigen ordening
is weer een nieuw begin
na samen veel ervaring delen
ja je bloemen bloeien nog
je balkonnetje is tof na
het beantwoorden van alle post…
Eindelijk thuis
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
1.107 Liever dan te sterven
In een bejaardentehuis in Noord
Pak ik
Als het zo ver is
De trein naar een oord
Waar ik mijn leven lang naar verlangde
Om me daar
Ergens buiten
Te laten doodvriezen…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 De molen heft zijn armen stil
In de blauwe zonnige najaarslucht
En laat ze vallen met een zucht,
Als een moe man, tegen zijn wil.
De huizen slapen, het gordijn
Is neergelaten voor elk raam
Alleen met den blinkende koopren naam
Speelt op de deuren de zonneschijn.
Het dorp is nooit zó stil geweest.
En nergens zweeft een zweem van gerucht:…
Je blonde lach
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
660 ik zie je niet
maar je bent
wel bij me
voel je in
de druppel regen
op mijn kin
hoor je
in het vlagen
van de tegenwind
jij zet
mijn stappen
naar jouw huis
je blonde lach
bereidt me al
een warm thuis…
Fluisterende herkenning...
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.882 (herkenning in iemand vinden, is thuiskomen met jezelf...)…
Opzichtig en uitdagend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 ik rolde
zacht en speels
de wereld door
groeide en
kreeg butsen
kleurde langzaam rood
opzichtig en uitdagend
verlangde ik de trap
die mij steeds verder bracht
nooit heb ik
lang stil gelegen
wilde meedoen in het leven
maar in het vlakke land
bespeelde iemand mij
heel teder met de hand
ben daar thuisgekomen
rolde zomaar in…
Het warme welkom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 ben het huis binnen gegaan
dat ik een jaar eerder
heb moeten verlaten
zonder praten
want een afscheid
was me niet gegund
moest de wereld in
met een lijf vol strijd
samen leven met zijn ongelijk
heb de ramen geopend
kamers verfrist met
vertrouwen dat ik zo heb gemist
er was geen drempelvrees
voelde het warme welkom
alsof ik nooit…
Komen en gaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.446 zag dat je benen
overhoop lagen met die van mij
en dat op de bank die ons vroeger
véél te groot leek
mijn altijd wakende voeten
waarvan één in diepe slaap
trok ik voorzichtig onder jou vandaan
traag stonden we op
veegden onze schoenen
op de inmiddels versleten deurmat
voor we weg gingen
en zo telden we kilometers zwijgen
thuiskomen…
Het prikkeldraad streelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 dat ook voor mij onbuigzaam was
verblind door glamour en glitter
dacht ik het bestaan transparant
zonder mededogen schoof gebrek
aan succes mij terug naar de kant
waar jouw helpende hand
het prikkeldraad streelt
een nieuw leven opent en
mijn wanhoop langzaam heelt
in jouw geopende armen
is verwelkomen warmen
een eindelijk thuiskomen…
Woonplaats
gedicht
3.5 met 8 stemmen
3.729 Ons houvast heet landschap. Wij planten
de dagen vol bomen en dromen van dijken
en duinen die als we er stranden nog lijken
op wat we bewaren. Wij sparen gedachten
en spannen steeds samen. Het noemen
van namen als vogel of wind overbodig
voor wie zal beamen dat alles wat nodig
is staat waar het hoort. Zoemen van
camera's blijft achterwege…
Weekdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Bij het thuiskomen:
het hart weer aan en
één oog en been af ...…
Nomade van papier
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.663 Afwezigheid die me raakt
vertelt mij het verhaal
van de zoekende nomade
de zucht naar thuiskomen.
Het gemis zoekt dan woorden
als voelbare letters
die veilig het nest
van papier induiken.…
terug naar C.Buddingh'
netgedicht
4.0 met 56 stemmen
4.360 een greep uit zijn werk
bezorgt mij nog altijd
een gevoel van thuiskomen
warmte als een deken waaronder
je het geluk kunt vatten
met m'n neus in zijn gedichten
en de tijd van 't jaar buitengesloten
waan ik mij voor een ogenblik
'het rookwolkje voor god'
zachtjes omhoog stijgend
uit het smeulende pijpje
dat nog niet is gedoofd…
OPSTELTEN...EN ZIJN RECHT(ER)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
479 En ´s avonds bij het thuiskomen
roept hij als een kind zo blij
zijn echtgenote Mariette toe:
"Ik heb het recht aan mijn kant"
"Rechter" reageert Mariette droogjes!!…
Zomerse Zonneschijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
621 In zomerse zonneschijn
onder windstille bomen
zalig liggen dromen
kind van de schepping te zijn
komen tot het bewustzijn
Zijn Paradijs zal weldra komen
in zomerse zonneschijn
onder windstille bomen
geen hart- of zielenpijn
maar een warm thuiskomen
waar genade zal stromen
uit Zijn liefdesfontein...
In zomerse zonneschijn…
Ongeschreven Wet
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.410 Water, dat in wijn verandert
Thuiskomen terwijl je dacht
te zijn weggegaan.
Dromen met je ogen open:
samen zijn
door alleen te staan.
Nemen is geven
Dood is leven,
elke zwakheid wordt in kracht volbracht.
In de paradox
is elke tegenstelling opgeheven:
Dag wordt nacht
en nacht wordt dag.…
Tapijt
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.206 Terwijl ik gapend schrijf
ligt op de milieuhoop het tapijt
waarop wij rollebolden ’s nachts
thuiskomend van de hazejacht
toen ik het uit de kamer smeet
werd het eventjes bloedheet
en nu met pils achter de kiezen
lijkt de kamer te bevriezen
nooit gedacht dit te missen
zo verdwijn jij in het ongewisse.…
Spiegeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
541 de gelijkenis is uitzonderlijk
minutenlang dwalen mijn ogen
naar de persoon in wiens jas
ik woon
zelfportret bevestigt beeld
van vergeten foto's in een
schoenendoos op zolder
toch is het anders nu
alsof er iemand in woont
wiens sprekende evenbeeld
in woord en gedachtegang
kleurt bij het mijne
is het thuiskomen teder…
De aarde spreekt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
123 Zoals de aarde alles draagt
zonder oordeel, mogen ook jouw kwets-
baarheid en stille wijsheid thuiskomen. Wat je zocht
in de wereld om je heen, heeft al die tijd diep geworteld in jou geleefd.…
Levenslang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 Bij het hek
wachten ze op bezoek
de oude mannen
hun witte haren
in een krans
verre sterren
in hun ogen
langzaam schuifelen
ze `s avonds terug
naar het paviljoen
hun hoop op
morgen gevestigd
zo herhaalt zich
hun eentonig leven
zonder het te begrijpen
aanvaarden ze de
zinloze voorstelling
eens zal ze thuiskomen
ze weten het…