3205 resultaten.
Arbeidsconflict
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
745 Kolderiek periodiek (nr. 38 uit een reeks van 100)
Nadat een medewerker tijdens een raadsvergadering
getrakteerd had en iemand was "vergeten"
bleek de bewuste collega van de taartbodem
te zijn verdwenen……
Verdwenen tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
620 Als het leven op zich
zich vertakt
in levens
op afroep gespeeld
automatisch, bedreven
ruist onderhuids
onbestemd
een gevoel
overstemmend de stilte
van zwijgend verleden
buigend
naar beelden,
uitgelicht
achtervolgd door
het mysterieuze
komt de overkant
langzaam in zicht,
begint
in het beeld
van een tuin vol licht
het…
we zijn er, maar toch niet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
582 ik ruik
en ik zie
en ik hoor je,
maar je bent er niet,
jij ruikt
en ziet
en hoort me,
maar ik ben er niet,
we zijn er niet,
maar toch wel,
ons lichaam verlaten,
en onze geest vergaan.…
't Verdwenen gevoel
hartenkreet
1.3 met 11 stemmen
2.632 Waarom heb ik 'm niet gezien
Die grijns achter jouw lach?
Waarom niet genegeerd, woorden
Zonder betekenis?
Zinnen zonder waarde
Het verloren gegaan
Verzonken gevoel
Waarom heb ik niet geluisterd?
Mensen die jou kennen
Vertelden mij exact waarom
Weinig woorden. Duid'lijk
Laat haar gaan. Zeker los
Onbetrouwbaar. Echter
Met pijn in mijn…
Noorderzon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Als theemuts geboren,
Was ze - Nooit iets
Zinnigs te melden
Temen en flemen
Was het enige
Dat ze kon -
Tot ze opeens verdween
Op Noorderzon
Noorderzon: jaarlijks tiendaags theaterspektakel in het Noorderplantsoen in de stad Groningen…
Zo zal het gaan
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.120 Je roept ze binnen voor de nacht. Binnen is:
op zolder, in kinderbedjes onder kraakfrisse
lakens. Je zet de deur open en wacht.
In de verte nadert slechts de zware gestalte
van een hond. Een grijze damp slaat van zijn
rug. Hij gromt. Zijn poten dreunen op je pad.
Maar voor je het weet begraaft hij zijn snuit
al in je handpalmen en slaat met…
lege straat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 langs deze rustige straat loopt men bedaard
in een leegte zonder woorden
een nette glimlach, stevig geplakt over niets
altijd maar de schijn ophoudend
het gaat goed met ons hoor…
er wonen geen kinderen meer in deze buurt
ze zijn allang weg, geen geroep of schaterlach
tuinen bloeien daarentegen eindelijk volop
de schommels werden verwijderd…
Menen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.168 Vroeg je ooit
En je bleek het te menen
~
Helaas blijkt zelfs de oprechtheid
Van 's werelds meest eenvoudige vraag
Te zijn verdwenen…
Laden vullen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 Een stil kind steekt de oosterkim over
het stapt een ander hoofd binnen
een kamer zonder vensters, waar
niets begint, ook niets eindigt
alles is er vederlicht
zoals jonge wijn van de eerste pluk
de dunne wanden transparant
takken van buiten spiegelen
als ranke balken tegen de zoldering
alleen een verlaten schommel
vult de ruimte met…
Verlaten beker
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
681 Meisje friemelt
aan haar tas en
drinkt koffie
op Eindhoven Centraal.
Kijkt, knijpend met haar ogen,
de hal in,
terwijl ze haar brillenglazen poetst.
En poetst.
Tot ze ineens
omdraait.
Haar bril nog in haar handen.
Gehaast of opgejaagd
de hal uit loopt.
Verlaten kartonnen bekertje.…
Grauwheid van het bestaan.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
954 vandaag opnieuw
de grauwe onzekerheid
van 't bestaan
omlijst door storm en regen
door oorlogen van huis verdreven
in een tentenkamp gepropt
waar uitzicht op een nieuwe toekomst
aanwezigen wat hoop doet geven
hopelijk is 't verblijf hier voor hen
maar voor een korte tijd
al lijkt hun eigen tijdsbegrip
door de oorlogsellende voorgoed verdwenen…
Boulevard impressie in Cannes
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.094 moedervlek siert haar linkerdijbeen
opvallend fraaie, slanke, lange benen
nog niet door de zon gekleurd
groot contrast met de
vuurrode nagels van de tenen
staat stil om zich heen te kijken
hand beschermend boven haar ogen
haar blik zweeft over het strand
zwaait opeens enthousiast en
glimlachte even tegen mij
daarna is ze spoorslags verdwenen…
knecht
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
495 waar vind je nog
een echte knecht
die zich laat schoppen
voor de schenen
je vindt ze niet
ze zijn verdwenen
verdwenen van dit continent
Ze werden allen assistent…
wat geweest is
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
673 als de wind
de deur beweegt
denk dan niet
ze komt er aan
want alles wat
verdwenen is
kan niet langer
meer bestaan
het is een
harde les wellicht
maar het past
in dit gedicht…
Bezichtiging der landerijen
gedicht
4.0 met 5 stemmen
3.168 Aan Johan Egberink
Boekelo op twee mijlen van hier waar
oom Jan Tolstoj las achter de ploeg. Zijn zoon
rijdt ons over zijn landerijen;daar licht groen
naast de kalkovens der koeltanks het sein
op dat de constellatie verraadt van
de alerte apparatuur. Het kalfje
slobbert uit een emmer, uit de weiden loopt
op zijn gemak het vee de loopstal…
ALS DE ZON IS VERDWENEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
501 Als de zon verdwenen is uit je leven
je weg alleen langs duisternis loopt
als geen warmte nog wordt gegeven
geen licht het wolkendek doorboort.
dan slenter je langs kale wintervelden
met mist en eenzaamheid verweven
geen vogelzang die je komt melden
waar zijn die zonnestralen gebleven.…
een dunnetje
netgedicht
4.8 met 31 stemmen
819 voor Jan Arends
ook
ik
heb
destijds
nog
wel
eens
dunne
gedichten
geschreven
maar
ik heb
geen
flauw
idee
waar
ze
zijn
gebleven...…
stormen verdwenen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 liefde zo zacht
nacht zonder zorgen
alles tot rust
verdreven stormen
Jouw lach brengt liefde
beheerst mijn leven
stilte na storm
zon na regen
nooit meer tranen
pijn en verdriet
jij kwam in mijn leven
stormen verdwenen…
Als de lampen zijn verdwenen
gedicht
2.8 met 59 stemmen
35.038 Als de lampen zijn verdwenen
of gewoon op
of uit
zal het donker zijn
in deze kamer.
Als je op de kalender kijkt
Ach laat dit gedicht maar zitten
kom mee naar buiten
er is van alles te doen.
-----------------------------------------
uit: 'Aan de oever van iets staan', 2001.…
verdwenen illusies
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.507 waar de nacht mij zal leiden
door het dal der dromen
het tastbare verdwijnt
illusies bekoren
ontwaar ik jouw beeld
waar de sluiers breken
nevel verdwijnt
in hoopvol licht
beleef ik het dromen
van wij ooit samen
ik loop door het dal
de illusie verdween…
Het verdwenen pad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 bladeren
zijn verdreven
dan gieren
hoge tonen langs
sprieterige takken
alsof het bos
zijn man zijn
heeft laten zakken
het donker
passionele is alweer
van even geleden
in zomerse
overvloed brachten
bladeren hun groet
nu schraalt schichtig
wat omzichtig door
het kale struikgewas
nog onbekend
met vallend blad
en het verdwenen…
VERDWENEN GITARIST
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
2.254 Getokkel van gitaarmuziek
klinkt zachtjes in m'n oren
een melodietje van de zomer
dat ik zo graag mag horen.
Ik weet niet wie het heeft geschreven
maar deze tekst kent vast geen pijn,
ik weet alleen dat deze muziek
een lust voor ieders oor zal zijn.
Ik wil de gitarist graag vinden
maar jammer genoeg blijft hij zoek
nu heb ik weer een…
In armoede verdwenen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.021 Een arme jongen uit Rhenen
Mocht nooit geld van vrienden lenen
Nu zijn die zogenaamde vrienden
Die hem toch al niet verdienden
Zelf in grote armoede verdwenen…
verdwenen twijfel...
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.417 als de rust
van gesloten ogen
het geprevel van een stille naam
mij ontwaken schenkt
vol vertrouwen
is vertwijfeling
die nacht
vergaan…
Verdwenen passagiers
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.378 Er rijdt een lege tram door ’s-Gravenhage,
onmerkbaar bijna, nauwelijks verlicht.
De ramen en de deuren blijven dicht,
in scherpe bochten kan hij schuchter klagen.
De ouderwetse tram met aanhangwagen
doet alle dagen, rusteloos, zijn plicht.
De eindeloze reis gaat doelgericht
langs sporen van verdrongen onbehagen.
En niemand die de vragen…
maar half verdwenen
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
2.791 was ze slechts ten halve henen
ontastbaar in het zwoele licht
aanwezig buiten werkelijk zicht
maar half uit hem verdwenen
deed zij hem vol verlangen wenen
hij was alleen gezwicht…
Ze verdween langzaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
339 Haar fijne, tere handjes
spraken bronzen kleuren leed,
gevuld door traanvocht,
weggestreken onder wreed.
In holle leegtes
van haar gevlochten haar,
waar menigte zocht,
vonden vondsten elkaar.
Tonen die gebaren
spraken, en haar zijden
spijkerstof vol lagen,
waar ritmische klanken
naartoe draagden.
Naar een cadans van
verlaat,…
mijn verdwenen tranen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
855 Waar zijn mijn tranen,
wie heeft ze weg genomen
Als ik huilen moet dan komen ze niet,
en zit ik alleen met een stil verdriet
Het doet zo'n pijn als de tranen niet willen komen,
maar ik blijf dromen dat ze ooit nog eens terug zullen komen…
Verdwenen straat
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.106 Toen ik vanmorgen
opgewekt mijn huis verliet,
vond ik de straat niet meer.
Nochtans was ik er zeker van:
de dag voordien lag zij er nog.
Wat doe je dan?
Je draait je om
en wilt het schokkend nieuws
vertellen aan de uwen.
Helaas, het huis, je thuis,
was ook verzwonden.
Er zat niets anders op,
zo dacht ik toch,
dan in de witte, zachte wolk…
Verdwénen tijd
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.005 In zwart-wit
Is alles kleurloos
Lét-ter-lijk
Welteverstaan
In zwart-wit
Het huis. De meubels
Feestjes. Taart
Voorbij. Gegaan
In zwart-wit
Vakantie vieren
Binnenland
Met soms die vaan
In zwart-wit
Uit het buitenland
Memorie
Zwart-wit. In kleur
In zwart-wit
De nachten dagen
Herin'ring
Mooi. Zoet. Die geur
In zwart-wit
De…