758 resultaten.
Afscheid
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
2.899 De vermoeide reiziger pakt zijn valiezen
Heeft nauwelijks moeite met het kiezen
Neemt mee zijn gedachten en zijn geest
Laat hier: de herinnering zoals het is geweest.…
Via Dolorosa
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
597 de zoveelste statie
bleek een muur te zijn
alwaar
een vermoeide Jezus
zijn handafdruk
had achtergelaten
dat zou men
aan het Roelof Hartplein
nu ook eens moeten doen Jan
& ik
geloof…
Avondval
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.222 Hoeveel langer moet
dit vermoeide hart nog mee
in wind en regen?…
Groei
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
493 het gras groeit
de bloem bloeit
keer op keer
de natuur boeit
altijd weer
de baby groeit
de peuter stoeit
de tiener loeit
de puber broeit
de mens
knoeit en groeit
en is vermoeid
toch vraagt men
telkens weer
waarom het leven
steeds zo boeit
en heeft daartegen
geen verweer…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Zeg maar niets meer
Laat geen woorden
de ruimte tussen ons
nog als trapeze overspannen
Woorden die slechts het
reiken vorm geven
Ons samenzijn doet balanceren
op een koord van zinnen
Zeg maar niets meer
en laat de stilte
hoorbaar zijn
Laat de golven breken
op de oevers van mijn geest
Laat lijf en leden
nu rusten in het zand…
N.A.H.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
557 dippen in
diverse lagen
knappen uit je vel
slecht kunnen concentreren
woorden laten op zich wachten
geen rem – je denkt dit klusje kan
vermoeidheid niet te minimaliseren
nooit een keertje weg te slapen
worstelen met openstaande vragen
waarom in godsnaam
waarom gebeurt mij dit dan
na eeuwen zoeken
ontdek je – het heeft een naam
N.A.H.…
Bewondering
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
822 Ik zag je vermoeide ogen,
ik zag de vele pijn.
Hetgeen ik zag heeft mij erg bewogen,
wat kan het leven meedogenloos zijn.
Maar jouw krachtige hand bij het afscheid nemen,
heeft me toch ook weer meegegeven.
Dat de mens die het ondergaat,
tot de laatste snik zijn mannetje staat.…
Ongerept
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
676 Moe, vermagerd, de ribben paarsgewijs op een rij,
stuk voor stuk een voor een
te tellen
op het oog van de heelmeester
nog in de kern gezond, conditioneel op de rand van uitgeput
constitutioneel zich voortslepend
van vorst naar nachtvorst
stond hij daar, ging zijn zelf te lijf en bij zichzelf te rade
moe van een iegelijck, alleman…
godswonder..?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
809 vermoeid leunend
tegen het houten kruis
een paar hoog
bejaarde krukken
een wonderbaarlijke
genezing
uit vervlogen tijd
misschien..?
Lejo van Kuijeren…
pro patria
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 hij overzag
het slagveld
het fort
verscholen
achter de heuvel
hij overzag
het eigen leger
vermoeid nog
na de laatste slag
besloot
het er maar even
bij te laten…
Atlas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Vermoeid de last
Van de wereld
Op zijn schouders
Gedragen - had hij
Na 't volbrengen
Van de zware tocht -
Opgelucht zijn last
In 't voorportaal
Van de hemel opgetast…
blauwtje
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.173 verloren in gedachten
vergeten in de tijd
vermoeid van al het wachten
verslagen zonder strijd
verdreven uit jouw leven
verpletterd zonder pijn
verdwaald in het vergeven
verbaasd in … “het niet zijn”…
Vlinder
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
581 Ze trekt een gekleurde streep
van verlangen
op mijn vermoeide ogen.…
Nieuwjaar 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
816 Ik wens jullie
dat ik nooit meer vermoeid moet zijn
vermoeidheid is afschuwelijk vervelend.
Ik wens jullie dat mijn heupen
niet kraken bij elke stap.
Ik wens jullie dat mijn nachtmerries
mij van het lijf vallen nog voor ze mij raken.
Ik wens jullie dat de herpes in mijn linkerhand
ophoudt mijn wijsvinger te doen gloeien.…
herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.455 ten langen leste stokt de adem
haar vermoeide lichaam
geeft zich zachtjes over
er ligt een ongeboren kind
zij die jou het leven schonk
rust nu in de schoot der aarde…
Een spelletje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.146 Zoals een blad
verkleurt in de herfst
zo kleurden
de dagen mee
in een tijd die
wegslipte
uit een gescheurde
zandloper
die vermoeid was
van wentelingen,
die brak op een dag
daar waar wij nu spelen…
De echo sterft
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
746 als de wind vermoeid
zijn sporen trekt
over het landschap
van mijn dromen
hoor ik slechts gefluister
door nog kale bomen
en slenter
stap voor stap
voorbij de echo
die in stilte is weggeëbd…
Blind
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
512 de wind huilt door de avond heen
het laatste gouden licht
zinkt weg over de daken
mijn ogen branden van vermoeidheid
de rust ligt buiten onder de bomen
maar dat zie ik niet meer…
Blind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
452 de wind huilt door de avond heen
het laatste gouden licht
zinkt weg over de daken
mijn ogen branden van vermoeidheid
de rust ligt buiten onder de bomen
maar dat zie ik niet meer…
Welterusten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
634 zodra de dag welterusten zegt
de maan haar oor te luisteren legt,
de klok zijn wijzers op elkaar hecht,
de nachtwaker vermoeid zijn rug recht
is 't tijd…
Ode aan de Maan
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.075 De zon ging onder
en aan het koele stille meer
in zilver maanlicht
drijft vermoeidheid weg
op kabbelende golven
het maanlicht verkwikt
neemt gedachten mee
voor een toekomst veel later
over het water.…
De pijn van het gemis
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.381 Zo eenzaam als de dood, is de nacht
het hart vermoeid, verward
in het zwart van de hemel
lijkt het zinloos.
Zelfs de lichtpuntjes
ooit zo mooi
schijnen
niet .
Maar alles wordt lichter
het ingrediënt
is slechts tijd.…
Erotiek 3
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.861 van dichtbij
kijkt ze wat snoezig
verlegen van het ene in het andere
met haar haar vermoeid
en kleverig in opgewonden zweet
nog buiten adem
een kusje
en glimlach
waarna tijdloos
een warmte
onze wereld vult…
BAKJE TROOST
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.262 Wanneer mijn mond wijd open gaat
vermoeidheid plotsklaps toeslaat
mijn benen me niet dragen willen
en ik geen stofdoek meer kan tillen
dan plof ik neder op de bank
en consumeer ik jou, in dank.…
uitstel
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
539 ik verdrijf pijnen
met andere pijnen…
mijn ziel weent
mijn geest verjaagt
kwellende gebeurtenissen
door andere te creëren
er heerst een veldslag
in mijn vermoeide lichaam
bewust of onbewust...
ik blijf het steeds herhalen.…
Afasie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
167 De zwarte bladzijde in de lente van mijn leven
En in een rollercoaster vol emotie
Daar is mij afasie helaas gegeven
Maar gelukkig heb ik nog mijn fantasie
Soms moet ik lang luisteren of ik van verre het juiste heb gehoord.
Door creativiteit in mijn gedachten is het wachten op dat ene woord.…
Herfst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
658 Vroege herfst
Oktober in de tuin
het vermoeide groen
na al die inspanning
nog een laatste gebaar
nog wat resten kleur
hier en daar
in het vochtig lage licht
het vroegvallend blad
van de kersenboom
de geur van voorbij
ik huil.…
Aanwezig
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
249 Heldere maan raakt
het zwijgend water
in nachtelijk verpozen
een lucide glimlach
grijnst in grijstinten
naar de vermoeide vijver
je bent onzichtbaar aanwezig
voelbaar in het wassen
van de ogen van de nacht.…
Dag vriendjes, dag vriendinnetjes
snelsonnet
3.1 met 45 stemmen
3.844 Ze hebben ’t zorgvuldig overwogen
En vonden dat het langer niet mocht duren
De clown en acrobaat gaan avonturen
Aan de binnenkant van hun vermoeide ogen
Zo líjkt het, maar ik ging hun plannen na:
Je kunt straks stemmen op de LBA!…
Het leven leefbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
788 Waar hersens door
Vermoeidheid en ziekte
Tot stilstand zijn
Gekomen, vastgelopen
In het moeras van
Menselijke moeiten,
Daar is een glimp
Van Jouw licht genoeg
Om voor mij het leven
Leefbaar te maken
En mijn denken weer
Op gang te brengen…