Alle inzendingen over vuurrood

86 resultaten.

Sorteren op:

Gezien vanaf een duintop.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Opnieuw beklim ik dat zanderige pad, de zon is vuurrood aan het dalen. Vanaf de top van hoge duinen kan ik, mijn leeftijd zien en achterhalen. Mijn angsten en mijn wanen. De ware liefdes in mijn leven. Het huis waarin ik gelukkig was. En, gelukkig maar, steeds nog ben.…

Mijn zomer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 424
Vuurrood laat hij een laatste glimp beschroomd tot komen. Bij zo weinig goeds van de dag kan het duister van de zomernacht mij als een weldaad goed bekomen. Mijn zomer voelt heel wijds. Een avondbries geeft aan de lucht levendige frisse stromen.…

Schrijven...

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
Dit was van korte duur, er kwam een ander, maar, met duizend sproetjes en vuurrood haar. Het leren ging nu als op slofjes, met veel gelach en lol. Ik leerde netjes schrijven, als toetje toe, een aai over mijn bol. Lesgeven was een feest, ja ’t is waar. Zij gaf haar hele hart.…
Antje18 februari 2023Lees meer >

Zonnewijzer.

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Een wolkenstreep trekt langzaam weg en toont nu de gehele zon: een sprookjesachtige vuurrode schittering vormt zo een spoor over de kalme zee, in onze richting. En met jouw hand in de mijne zijn we er getuige van: de zon wijst onze liefde aan.…
Peterdw.14 december 2009Lees meer >

Boom voor mijn raam

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 999
Het ruisen van de boom die zo eenzaam tussen straatstenen staat te bestaan is als dat van een schitterende branding die in de vuurrood verdrinkende zon flessen met brieven of met belastingaanslagen het strand op laat rollen.…

een rode streep door alles

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
waar wij wijs zijn geworden van somber naar vrolijk eigenlijk opnieuw geboren onder het toezien van de geheimen der koning vink door vuurrode letters verblind is de waarheid niet verloren gegaan een onbeschreven blad als een vat vol drank gissen en slissen zoemen en bloeden vergeven en spelen de kunst en haar rede tot het vallen stopt als…

Wilde Wingerd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Tegen oktober werd je vuurrood. Visites kwamen je bewonderen. Jij was degeen die het meest genoot! Moe van al die mooie aandacht besloot je naar wat rust te verlangen. Losjes vielen al wat blaadjes, je fleurigheid zong droeve tonen. Hoe het je verder zal vergaan - de herfst zal het bekokstoven.…
K.Bladzij11 oktober 2022Lees meer >

Verder Is Alles Rust

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Razende stormen geselen schuiten Vreselijk angstig is men in kajuiten Zo ver weg van de reddende kust Vuurrode hanen met oranje kammen Kraaien zo hard als sirenes bij vlammen Die laaien en niet willen worden geblust Van alle tijden de Amerikanen Nu strijdend met trauma’s als veteranen Geen vrede meer vindend bij ‘In God we trust’ Verder…
René Vis19 november 2016Lees meer >

Misdeelden

poëzie
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.604
Genieters, ontwaak uit uw leven van dons; Die ogen, die handen, ze roepen naar ons, Als een vuurrode vloek Door de weelderige stad; Ze vloeken: Wie heeft er ons liefgehad? Toen doofde voor immer die vragende vlam, Omdat er van nergens antwoord kwam.…
Alice Nahon21 augustus 2023Lees meer >

Avondnevel

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.173
Want boven de donkere landen Stond vuurrood de hemel te branden Met onheilspellende schijn. Ik werd onrustig en ik zocht Een woord, dat de stilte verbreken mocht. Ik keek in de zon, in het nevelmeer.... Het zwijgen werd pijnlijk. De avond, de aarde, mijn leven werd zeer, zeer onwaarschijnlijk.…

Selma troost me

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 423
Ze ontbloot haar parelwitte tanden en haar vuurrode tong gaat als een Arabische jodelaar heen en weer. Ze kust mijn moegehuilde ogen en het wrakhout in mijn hart, alsof ze nu pas ziet wie ik werkelijk ben.…

Kinderen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.048
dan mee naar het riet langs het schuim en de vliegers boven zee en ik vraag het te ademen te ruiken te horen maar het antwoord blijft uit want de blik lijkt verloren onwennig het zand boetserend tot een lach verschijnt en het beklag verdwijnt in een ijverig leren ik zeg 'maak wat je wilt een kasteel met spuigaten of een draak met vuurrode…
wiron4 juni 2005Lees meer >

Nachtdienst

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
“Nou neen,” zei de jonge dokter met een vuurrood hoofd zichtbaar verlegen. “Ik had een tangverlossing die mislukte: moeder en kind dood. Toen schoot de tang ook nog eens uit mijn handen: en dus vader ook dood.” “Kan gebeuren,” zei de chef “het maakt toch deel uit van uw leerproces.…

Deze muziek altijd onverwachts

gedicht
2.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 15.020
moet springen, als het ware - En altijd daar waar bijvoorbeeld een zware marmeren plaat van zonlicht en een vergiet op een aanrecht elkaar ontmoeten - of het leven wordt gezeefd zo gezegd - Kortom, altijd onverwachts en op een onaanzienlijke plaats verschijnt zij op haar mooist (als een prinses op een rommelmarkt, gekleed in een vuurrood…
L.F. Rosen26 oktober 2020Lees meer >

zwart-wit

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.201
kleur je laat me nadenken mijn zwart-wit bril verdwijnt de wereld krijgt weer kleur een witte waas onzichtbaar voor zo velen voor mij zo speciaal want mijn leven heeft weer kleur gekregen voor jezelf en de wereld blijf je een witte waas niemand ziet je verdriet denk je zet je zwart-wit bril af en zie de kleuren helblauw en vuurrood…

ZONNESTRAALTJES IN DE REGEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 666
Ze liepen giechelend wijl ‘t van de regen goot op hun blote voeten op de geasfalteerde straat Eentje had blond haar de andere was vuurrood beide hadden die typische giechel op ’t gelaat Twee zonnestraaltjes wijl ‘t goot van de regen hun kleren waren door die regenbui al drijfnat Zij zongen samen, wij kunnen daar wel tegen en bovendien ach kijk…
Ton Rijkers13 oktober 2020Lees meer >

Een rode roos is in mijn hand

poëzie
3.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 6.009
O dof karmijn bevroren wijn uitslaand plots in rode vlammen en vuurrood bloed fonteinen gloed, gebroken uit de hartedammen. Ik kan staren en al uw licht vergaren, ik kan liggen neder, 'n geblazen veder, hijgend, hijgend om u, ik kan mij wassen diep in plassen, ik kan hoog opdrinken uw hoog uitblinken, uw vlammen luw.…

De Roos die Bloeit

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 296
Wij zijn geen losse stemmen meer, wij zijn één roos, één gedicht, één vuurrode bloei die nooit meer sluit. Pluk haar nu. Voel de scherpte in de greep, de glinstering op je lippen, de diepe wortel die klopt in je borstkas — diep, professioneel, eeuwig. Dit is de liefde die bloeit: niet uitgesproken, maar overal aanwezig.…

La Loïe Fuller

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.669
Wippend óm en óm, leek ze een grote blom - lelie, rood als vuurrode koralen!... Dán vielen weer traag de plooien omlaag als een ruisende regen van stralen... -------------------------------------------------------------------------------------- uit: Verzen van Noord- en Zuid-Nederlandsche Dichters (1875-1918)…
Pol de Mont24 februari 2025Lees meer >

Naar een lockdown kerst 2020

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 650
De tuin wordt opgeschoond voor de winter komt de beuk en buxushaag nog even wat bijgeknipt de laatste herfstrozen geschikt in een wit-roze boeket alleen de stekelige hulst mag niet worden in geknot de vuurrode bessen moeten de winterkransen kleuren tussen sparrentakken, rozenbottels, klimop en marjolein die met rode strikken worden opgehangen…
Greta Casier24 december 2020Lees meer >

Matthijs

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 492
de geest Het keek en het leek of het dacht dat ik lachte Het leek of ik keek, maar dat was een gedachte Mijn hersenpan zei je moet doodstil gaan wachten Ik bleef voor het beest nagenoeg hersendood Het kneep in mijn arm maar verspilde z'n krachten Het deinste terug toen iets fluisterend floot Het boog zich naar achter, werd bijkans vuurrood…
Max16 november 2022Lees meer >

Het Oneerlijke Verhaal

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
Té bont zal hij het nu niet maken het blauwspectrum laat hij derhalve -kortstondig- buiten beschouwing want hij heeft al zoveel kleuren bevuild vergelende tanden gezet in allerhande goden en (half)dode taalwichelaars vuurrode tussendoortjes vuile-handen-hapjes als zandstrooiers uitgestreken smoelenschotels van de dag… ‘Een zon die…

de kinderen van" de soetewey"

poëzie
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.552
Op grootmoeders neusdoek, met kopspeld gehecht en kleurig met bloemen bestikt, de strogele haren, heel stevig gevlecht, met vuurrode lintjes gestrikt; Bol-ronde gezichtjes en ogen als lichtjes, de handekens fris en gezond; Hoe lief en hoe gekjes die boerene bekjes met koffierandekens rond; Zo stappen ze fier en als waren ze rijk!…
Alice Nahon15 februari 2004Lees meer >

De kapper, de dokter en de roddelbladen!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
koningen en koninginnen, keizers en zelfs Admiraals, acteurs, soap's en kookprogramma's doorgaans om voor eeuwig jong en rijk en leuk en lekker en vooral sexy te zijn ook onderwereldfiguren en zielige voorvallen van doodgewone mensen of misdadige aanranding, verkrachting, incest, moord en doodslag waarvan de bloedige foto’s schijnbaar vuurrood…

het kinderziekenhuis.

hartenkreet
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.096
Met blauwe gezichten,vuurrode ruggen en ledematen als sinasflesrietjes. Ze gingen allemaal met hun vader en moeder naar zuurstofkamertjes of stikstofkamertjes waarin grote zusters werkten met poeders of met het bereiden van een loden bad. Sommige kinderen moesten in een badkuip van lood.…
cornil17 oktober 2009Lees meer >

Mei (Boek I)

poëzie
4.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 9.569
Daarin scheen nog de zon vuurrood, Maar in 't gebloemte ging de kleur al dood. Ook lag een dorpje in dat dal, waar rook Fijn wemelde om heen van schouwen; ook Dat zag ze.…