117 resultaten.
waterwetten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 zee van verstomde stemmen
hortende adem van sleuren
deinen en neerhalen
van zeenmans graven
brulboei van toevloed
en terugloop
drager van watergrijze
wolken het blauw het
groen en de mist
zee van verraderlijke
stroming van stille
schitter en schaduw
koele waarnemer
aanjager van stormen
zonneklare beuker
zee opstandig…
KIJKEN NAAR DE MAAN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
572 als ik de zon aan staar
zal me dit snel vergaan
kijk met haar mee
en ze laat je zien wat je
werkelijk voor je ziet staan
dat is nu eenmaal zonneklaar
Ik kijk liever naar de maan
zij laat je ongemoeid begaan
laat je fantaseren en dromen
en laat deze misschien uitkomen
zij luistert naar alle mensen
ook naar jouw onvervulde wensen
en fluistert…
ENGEL
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
841 juist op een dezer dagen
heb ik eindelijk het licht
van een engel gezien
met ferme trage vleugelslagen
zweefde hij langs de hemelboog
zag jij hem ook vraagt hij haar
ze wist dat hij onbewust weer
vanuit z’n fantasiewereld loog
ja natuurlijk dat is toch zonneklaar
jij hebt voor dat soort dingen
een scherp oog jij oude kroegtijger
maar…
Morgen Stimmung
netgedicht
5.0 met 21 stemmen
1.140 De uitgebluste maan gaat depressief zijns
weegs en verdwijnt achter de coulissen van een
nieuwe dag vol glans en geen
van de sterren is nog zichtbaar
aan het firmament dat zonneklaar
de zijde van de sterkste heeft gekozen
alle wulpse vrouwen blozen
de deken van de morgen ligt gespreid
hup, een vluggertje en dan ontbijt.…
Nieuwe maan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
737 Nieuwe maan
schijnt stralend sterk
door flarden zwerk
o nieuwe maan, zie jij me staan
tastbaar, zo dichtbij
maar ver van mij vandaan
jouw licht maakt me vrij
geeft het sein: ruim baan
van eerste kwartier naar vol
van laatste kwartier naar hol
jij
staat daar, zonneklaar,
zie ik je staan
voor mij
hier sta ik nieuwe maan
hier, ver…
Zou ik kunnen zijn als..
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
681 een zwaan op een meer
parmantig in het wit
dansend, deinend
de sprekende lijsterbes
haar takken door guirlandes
van bessen gebogen
het licht naast de schaduw
die zonneklaar haar glans
laat zien, weloverwogen
zou ik kunnen zijn als..…
Het liefst oogst ik je lach
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.145 pijpenkrullen in mijn haar
als ik mijn hoofd naar buiten waag
de zomer is een druipende plaag
voor bruinverlangend brandgevaar
in plaats van bekoorlijke zomersproeten
bevochtigen druppels mijn gezicht
wanneer ik mijn ogen daarvoor dicht
verdwaal ik in plassen met mijn voeten
toch onderga ik dit alles met een grijns
want al weet ik me zonneklaar…
Mooie ogen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.754 mooie ogen
meisje met dat kuiltje in je kin
jij hebt mij destijds bedrogen
weet dat ik het misselijk vind
meisje met die fraaie benen
met die lach op je gezicht
waarom ben jij toen verdwenen
werd dat godvergeten wicht
meisje met die fijne handen
meisje met die golfslag in je haar
in gedachten naar verre landen
niet met mij bleek zonneklaar…
Het liefst oogst ik je lach II
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.113 het regent pijpenkrullen in mijn haar
als ik mijn hoofd naar buiten waag
de zomer is een ware plaag
voor bruinverlangend brandgevaar
in plaats van warme zomersproeten
koelen druppels mijn gezicht
wanneer ‘k daarvoor mijn ogen dicht
dansen de plassen rond mijn voeten
het laat me allemaal stoïcijns
al weet ik me zonneklaar geplaagd
ik blijf…
4-seizoenen-bril
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.067 Het is simpelweg zo bedoeld:
soms lijkt alles fleurig en zonneklaar…
Net als lente en zomer,
dat zal duidelijk zijn.
Doch herfst en winter lijken somber,
soms voelt het als een vage pijn.
Maar als je het mooie van de herfst ziet;
van alle kleuren der bladeren geniet
heeft ook dit seizoen zijn charme.…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 aarde
Het streelt de bloemen
en het gras
Stil en verlegen
vertrouwt het kleine meisje
mij haar geheim toe
als ik de wereld met moeite
tegemoet treed
de goden vrezend
uit angst voor het grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor het donkere hemelgewelf-
immer stralen,
zonneklaar…
Ongewis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
579 verstrengeld door liefde lezen zij elkaar
in de weerspiegeling van de zee
maren in de wolken zonneklaar
blijkt dit nu allemaal passé
hij leest zijn pijn in haar ogen
blaam kruipt op vanuit zijn ziel
probeert hij ze kussend te drogen
wat eens solide was nu zo schriel
lijkt deze magie doorbroken
nu hij vaker in cirkels praat
's nachts…
Parels uit Schelpen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 vanuit de zilte wolkenzee
met de voeten vast omsloten
spoelde jij mij aan
in ruisende stilte herkende ik jou
zag ik golven in je ogen
indrukwekkend
jouw lieve glimlach hart
werd zonneklaar een lied bezongen
in woorden van diepzinnigheid
met wuivende zwarte haren
en door de poriën
van je zwoele lichaam
druppelde je mij naar binnen
zeilend…
Ondergrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Een vlucht naar stille bossen lijkt zonneklaar,
daar is de massa onder humuslagen bedolven,
doch zelfs hier is ongenade niet verhandelbaar.…
Gezichten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
508 zich
op jouw sleeptouw nemen
stapvoets omdat het
niet anders kan kuier
ik met je op
je draagt me door dalen
van duisternis waar het kostbare
leven weerloos is
je leidt me naar bergen
bestrooid met vragen en alle
mensen reiken naar je hart
en alles wat ze zouden zijn
ben jij in wezen ook
dichter van het triviale
het zonneklare…
uit de kunst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
580 de schrijver van dit vers zal zonneklaar
geen naam zoals die bloem of perk verdienen.
de huis- en tuin- en keukenrijmelaar
kon moeizaam met wat woorden spelen, maar
er kwamen tóch kwatrijnen en terzinen.
zo kreeg-ie dit sonnetje voor elkaar.…
De zotheid van de dingen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
433 Dat spel lijkt zonneklaar.
Eindelijk herkent een vriend zijn vijand.
Na de strijd geven ze elkaar de hand.
Goden kunnen niet zonder duivels.
Ze blijken broeders van elkaar.
Wanneer het spel wordt uitgespeeld,
begint het hele spel opnieuw.
Wordt het nieuwe weer oud.
De kringloop van het leven.
Zen. Zotheid. De zoheid van de dingen.…
Verboden Liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
779 Ik hou van jou maar dat mag ik niet
Ik mag je graag maar dat geeft verdriet
Wat is verboden, wat is gedaan
Wat geeft het gevoel ik ga eraan
Ja houden van het is heel raar
Maar het komt ineens en is zonneklaar
Jij bent te jong en het zou zijn gedaan
Maar het is ons geheim , Het is ons bestaan
Hoe lang gaat het duren dat is niet gezegd
Maar…
door de bomen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.148 door dit pad
in het bos
zag ik de
bomen weer
keek er naar
en raakte
zo ontroerd
door dit pad
niet één blad
die naaktheid
slechts de stam
zo prachtig
ik was er
zag het pad
daar lag het
nam het mee
slechts een blik
met een klik
stralend licht
zonneklaar
er weg van
digitaal
vastgelegd
voor eeuwig
deelname expositie…
De bal
gedicht
2.0 met 2 stemmen
1.428 "De bal kon niet goed rondgaan op dit veld"
Ze waren niet zo denderend begonnen
Maar dat had men ook achteraf voorspeld
Het was van meet af aan al zonneklaar:
De bal kon niet goed rondgaan op dit veld
Ze staan daar niet voor twee consumptiebonnen
Da's waar en dat mag ook wel eens vermeld
Maar nu was het toch werkelijk te zwaar:
De bal…
Utopie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
479 Nou ja, 't is zonneklaar:
wat bijna 60 jaar
heeft aangericht
in mijn gezicht
-om over de rest nog maar te zwijgen,
d' er is geen eer meer mee te krijgen-
maakt deze hoop tot dichterlijke utopie.
Of toch niet?…
Ik ben de weg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
710 “Ik ben de waarheid”, geloof dat maar
Jezus heeft dit echt zelf gezegd
Hij heeft dit in de Bijbel vastgelegd
Zijn woorden zijn waar en zonneklaar.
Laten wij naar Zijn roepstem horen
Hem loven en prijzen met heel ons hart
Ook al is dat soms nog zo verward
Eens zullen wij Zijn heil zien gloren.
Fedde Nicolai…
Zoektocht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.260 je hoofd
geven een gevoel onbelangrijk te zijn
en dat je niet in jezelf gelooft
de strijd is begonnen, oorlog van binnen
gevoelens van onmacht en een pijnlijk gemis
het doel is uiteindelijk om te overwinnen
beseffen dat het verleden niet te veranderen is
Verlangend naar vrede begint het vergeven
de wolken verdwijnen, het zicht wordt zonneklaar…
demarrage
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
1.447 verstomd
als je het overzicht verliest
ja, mijn denken geraakt in de knoop
heb ik nu werkelijk zo hard gefietst
was me niet bewust
van enige demarrage
ok, het was even voluit
maar dat heb je met
een talentvolle lust
het is niet zomaar
dat men halverwege de berg stopt
en zijn inspiratie sust
althans zo komt mij dat voor
dat is zonneklaar…
Maïs tussen Noordstraat en Klinkersbos
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
599 Gelukkig is verrijzenis in dezen zonneklaar…
Nachtgezicht 1
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 Een stem zegt zonneklaar:
haal neer je huis en bouw een boot!
Ik vlecht van riet een vaartuig groot
en dicht met pek de naden.
Het water stijgt, ik vaar als inval-
kracht als veerman zonder vracht
verdronken oorden over en zie
dat wat er drijft geen vissen zijn.…
Mijn Mei
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
658 een nieuwe lente
een nieuwe tijd
heeft ons beslopen
is in onze ziel en
zinnelijkheid gekropen
een tijd waarvan Herman
met zijn liefelijke Mei
nooit van heeft kunnen dromen
een tijd vol krankzinnig
absurdistisch gevaar
een tijd niet meer
tegen te houden
een tijd die niets dan
onheil lijkt te beloven
deze mei is zonneklaar
het einde…
Jan de Rooy
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De motor waarin damp wordt opgezogen
en zand, veel zand, dat godvergeten zand,
zover het oog kan kijken is er strand,
het zand zit in je neus, je navel, ogen
De Beer draaft door op deze korrelgrond,
rijdt plankgas van Parijs tot aan Dakar,
en héét dat zo’n woestijn is, zonneklaar,
het zweet loopt in je nek, je naad, je kont
Een duintop wordt…
Taalknobbel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
940 kippenvel, een huiver, rilling
‘Permis de conduire’ stoot hij uit
imponerend leunend op de ruit
mijn vrouw, verlost van eerder lijden,
vertaalt het speels, het is zonneklaar
we gaan weer verder, rijden maar,
Je hebt permissie door te rijden !…
Ideeën over doodgaan
gedicht
2.6 met 42 stemmen
38.319 grijpt er een verblindende schijn in mij plaats
die mij inziet, mij encyclopedisch openbaart tot
ik zonneklaar een bijzon word? ga ik als een
zwarte stip zwerven in het toonveld van toeval?
word ik een eeuwige spiegeling in dood later?
een oneindig afdraaiende ring van herinneringen?
een longitudinale trilling? een uitstrijkje vlakte?…