1030 resultaten.
Liedje vurig
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.509 zing vrolijk en blij tot mijn vrouw
‘jij bent mijn vriendin vurig trouw’
dat meisje is leuk maar veel te wild
ons huwelijk kent de vurige momenten
nu als sara en abraham
een paar standjes terug
moeten wij soms even kappen
het vuurtje opstoken
niet te hoog
je weet mijn rug
toen je zei dat ik, na ons
vurig moment dagenlang
minder soepel bewoog…
Heuvelopwaarts
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.071 jouw duizend stappen worden winterstil
verdwijnen maanloos in grote ogen
door het treurlied, in mijn ziel bewogen
omdat je dode wereld niet rusten wil
die avond breekt het licht aan de ramen
alsof het allerlaatste weten sterft
wanneer je aardse naam de leegte kerft
in de zwaarte van een tergend amen
zelfs de rozen in het gebleekte veld…
Oververhitte vlammen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Zijn manier van de aanraking
waar zijn handen contact kregen
met mijn fluwelen vingers
ontstak het vuurwerk in mijn hart,
de uitnodiging van de lippen
die bewogen sensueel terwijl hij zweeg
terwijl een gevoel van geluk mij overviel
vol ongeduld stond op uitkijkt te wachten,
werden de beelden, oog doorgrondbaar
in een kort film afgespeeld…
vivonne (vienne)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
697 de tgv raast door dit dorp
langs het desolate station
waar driemaal daags knarsende
stoptreinen vergeefs wachten
een duizendjarige kerk
rust van kabbelend water
prominente treurwilgen
zacht bewogen stil dromend
elk halfuur de ratelende beat
roerig ritme op ontelb’re bielzen
een storing van 300 kilometer per uur
na dertig lange seconden…
VERMOEID
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.621 Hij zag er vermoeid uit
ik wilde hem verlaten
zijn magere hand ging omhoog
ik wachtte
hij zei niets
lag achterover met zijn ogen gesloten
een tochtvlaag ging door de kamer
de kaarsen sputterden
schaduwen bewogen
er kwam duisternis over zijn gezicht
het licht brandde weer gestaag
ik zag zijn ogen, die me
nog helder uit hun diepe kassen…
Voor de wind
gedicht
2.7 met 26 stemmen
8.694 Daarna is heel mijn evenbeeld bewogen
en raakt me, ook al raakt hij me niet aan.
Ik heb mijn lichaam dikwijls afgedaan
als bron van overmoed en onvermogen
die ik haast onverschillig op liet drogen.
Maar nu wil ik het water weer verstaan.…
Spionnenlied
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.034 spook dat in je huiskamer
de spulletjes verplaatst -
het oog dat door de bolle lens
je buurt bewaakt
Je kent me niet
Je noemt me Igor
Ik woon drie straten verderop
en rij altijd om zeven uur
met een Kadett de wijk uit naar mij werk -
de rol die ik vervul als held
als wolf tussen de schapen
Ik ben niet bang
maar als je slaapt
sta ik bewogen…
Jubel over God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Laten we leven naar Gods gebod
En doen wat goed is in Zijn ogen
O God, blijf met ons bewogen
Want in Uw handen ligt ons lot.
( Uit Psalm 81)…
Haar lichaam lijkt de volle rijke aarde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.842 Haar lichaam lijkt de volle rijke aarde,
En als de hemel zijn haar blauwe ogen,
En als de ronde bergen zijn haar hoge
Borsten en buik, die nu een Mensheid baarde,
Een Mensheid, van een oneindige waarde
Van Vrijheid, en een oneindig vermogen
Van krachten, die zich nu op haar bewogen
Als in van 't paradijs de zaalge gaarde.…
Spionnenlied
gedicht
4.0 met 2 stemmen
7.923 dat in je huiskamer
de spulletjes verplaatst -
het oog dat door een bolle lens
je buurt bewaakt
Je kent me niet
Je noemt mij Igor
Ik woon drie stralen verderop
en rij altijd om zeven uur
met een Kadett de wijk uit naar mijn werk -
de rol die ik vervul als held
als wolf tussen de schapen
Ik ben niet bang
maar als je slaapt
sta ik bewogen…
Als stormen woeden......
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
574 We mogen dan vertrouwen op God
Steeds weer zal Hij ons behoeden
Hoe erg de storm ook mag woeden
Hij blijft bewogen met ons aller lot.
Hij brengt de stormen tot bedaren
Ons hart zal weer in rust verkeren
Zodat ons niets meer kan deren
God wil ons in Zijn gunst bewaren.…
Anders zien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Of word ik door een
ander zintuig bewogen?
Zie ik mijzelf soms in
geel en groen? Zie ik
soms niet voorbij de
lengte van mijn neus?
Of laat ik mij leiden
door een impulsieve keus?
Zie ik met mijn ogen?
En verzoent het mij met
een zelf gedogen. Zie ik
dat ik zien kan met mijn
hart?…
Een virus of tien?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
725 Een groot deel is ziek, ze zijn niet te benijden,
of je nou spuugt of leegloopt,
je wilt het geen van beiden
Het hoesten, niesen, loopneus en tranende ogen
ook al lastig maar zeg ik bewogen:
Er zijn ergere dingen, eerlijk waar,
al lijkt je leven nu ziek en wel een beetje zwaar:
eens zijn de virussen wel klaar....…
Veteranendag 2017
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
535 De grote hoeveelheid oude mannen,
met doorgroefde gezichten,
de tanks,
die zich op niets, maar dan ook niets richtten,
de straaljagers die overvlogen,
maar 't meest raakte ik bewogen
van die eenzame man in zijn rolstoel,
die bij 't aanschouwen van
zijn kompanen in huilen uitbarstte.…
God zorgt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Geef uw zorgen maar over aan God
Want Hij wil u nabij zijn in dit leven
En zal u alle steun en sterkte geven
Hij blijft steeds bewogen met uw lot.
Breng al uw problemen bij de Heer
Hij weet alles van uw bestaan
En blijft altijd met u begaan
Zijn grote liefde keert steeds weer.…
Het Anker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
594 Laten we de hoop niet verliezen
Dat we verankerd mogen zijn in God
Hij, die bewogen blijft met ons lot
Boven Hem, is er niets te verkiezen…
Ontsproten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Lopend door de vlakte
mijn wol onder de arm
met wind door de oren
waar de ogen niet stuiten
lezend door de woorden
mijn ziel zelfs bij de hand
met letters door de ogen
waar mijn geest kan gaan
leven is er nog ongekend
gewortelde starre staken
in weer en wind bewogen
mijn passen doen stokken
prozaische droge indruk
stille bronnen in…
Na het middagmaal
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
870 als ik opkeek van het
slaapverwekkend gewicht
dat de school voor mij
voor morgen had vergaard
de pendule tikte de stilte vol
terwijl ik steunde op mijn elleboog
en die weer op zo'n zacht tapijt
met een rood-zwart gekleurd figuur
die mij telkens van een blanco
blad weg zoog; een gong vertraagde
nog meer mijn stuurloze vlijt
soms bewoog…
Onveranderlijk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 de ontwakende zon
is er nog steeds
vonkt vurig in de lucht
ook het ritme van de vogels
bewoog met elkaar
vief als mijn diepe zucht
de haan kraait zijn kracht
kakelgeluiden van de hennen
steevast een morgenzandbad
warme regen druppelt
op mijn koude huid
en op het kinderkopjespad
lentebollen knikken
het lijkt alsof al die kleuren…
Toen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Toen iemand zich vrij door de ochtend bewoog
Toen een vrouw niet meer wilde bewegen
Toen een man een smartlap zong
En iemand nooit meer uit bed zou komen
Toen de wijsgeer over de herinnering sprak
En de slager over leven en dood dacht
En zijn vrouw kuiltjes in haar rode wangen had
En de jongen skatend over straten gleed
En het kind met gebogen…
Sap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Tussen buien, regenbogen
heb ik gezien hoe hoge takken bogen,
door appels zwaar gewogen
En niet gelogen,
bewogen kreeg ik mededogen met de boom,
hoe de dunne takken
mooie appels tillen mogen,
ondanks schralig vocht,
't groeiproces gedogen
Bijna had ik natte ogen,
maar na een moment was ook dat vervlogen
Ik heb overwogen ze te delen…
Ik heb je gekend .....
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.764 van jouw lippen
niemand kan daaraan tippen
't Bewegen van jouw handen
fel en met zoveel passie
't Uiten van gevoelens
maken je tot 'n apart mens
Jouw gesprekken en verhalen
hartstochtelijk verteld
brengen mij elke keer
in 'n hemelse sfeer
Ik zie alleen maar jou
woorden worden niet gehoord
ik kijk in jouw ogen
reageer diep bewogen…
Slagroom
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.998 De lucht is een mysterie
Een wereld heel apart
Met slagroom overgoten
Bewogen en verward
Soms zie ik silhouetten
Een heks, een koe, een paard…
Ze blijven maar heel even
Verbrokkeld en vervaagd
De zon is hun grootste vijand
Hij schijnt met volle kracht
En heeft mijn beste vriendje
Plots om ‘t leven gebracht
Nu treuren ze natuurlijk…
ik kwam uit de lengte
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
3.031 ik kwam uit de lengte
jij uit de breedte
bewogen schaduwen
uit het zicht van licht
zonder te spreken
schudden we handen
lachten we tanden en
wilden gaan zitten
maar de ontvangst
was staand, ook
het buffet dat later
klaar werd gezet
we neuzelden
treuzelden, werkten net
geleidelijk werden ook
bloempjes buiten gezet
mooie muziek…
Mijmerij
poëzie
3.3 met 24 stemmen
4.002 Wanneer ik overdenk, hoe minzaam
Haar stralend oog in 't mijne zag,
Hoe vriend'lijk hare woorden waren
En hoe bekoorlijk hare lach,
Dan bonst mijn hart en vreugde komt er
En trots in mijn bewogen geest,
Dat ze eens haar gunst mij heeft geschonken
En mij genegen is geweest.…
Hoe zoet!
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.583 Hoe zoet was de blik van uw oog,
Toen ge, blozend, de rozige lippen
Een woordeke zacht liet ontglippen,
Dat strelend mijn hart bewoog.
Lief meisje!
Hoe zoet was de blik van uw oog!
Hoe zoet was de druk van uw hand,
Toen ik bevend afluisteren wilde,
Van ’t genot dat mijn boezem doortrilde,
Van der liefde zo zalige band.
Lief meisje!…
Gebloemde Bruid
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
2.620 Zij was eens de liefste in zijn wereld
Hij aanbad haar dag in dag uit
En zij hield zielsveel van hem
Zag zichzelf als de gebloemde bruid
Zij was zo lief en vol vertrouwen
Hij kon altijd van haar op aan
Ze had haar hart aan hem verloren
Een liefde die altijd zou bestaan
Zij zocht nooit ruzie had altijd begrip
Was geduldig en bewoog sensueel…
Vogelpest
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
748 vleugelslag
belaagd door duivels
met onzichtbare hand
Treurden wij samen
boven het uitgestrekte
nu zo lege land
We hielden noordoost aan
zoals onze ouders
en ontelbaar anderen vorig jaar
We kenden de dreiging
waar het einde loerde
en ontweken het gevaar
In de weidsheid
van de horizon
was alleen de blauwe lucht
Niets dat bewoog…
Westerstormen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
686 De westerstormen gaan tekeer,
gepaard met regenvlagen keer op keer,
de populieren, door de storm bewogen,
hebben hun kruin gebogen.
Ik zet mij bij de haard,
wacht tot het buiten wat opklaart,
lees een boek en kijk in het vuur,
en val in slaap binnen een uur.…
Vogelvrij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
627 Hoog, sierlijk, vrij,
beschreef hij cirkels in 't azuur,
cirkels en triomfbogen
met vleugels als zeilen
die na 't stijgen, op de duur
nauwelijks nog bewogen.
Spiedde het landschap, diep benee,
zeer gebrand op prooi
ergens in de groene loverzee
moest en zou hij vinden
want in de ijle rotsplooi,
hongerige kuikens, nimmer tevree.…