1295 resultaten.
Mijn liefde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
824 Je juicht in stilte
maar iedereen kan je horen
wij
jij en ik
stonden op een kruispunt in ons leven
maar een richting
onze richting
stond niet aangegeven
dus koos jij je eigen weg
niets ontziend
verwoestend
brak je mijn hart
als walnoten onder een hamer
ik dacht aan de hemel
maar jij creëerde een hel
als jij had willen aangeven
dat je…
Op glad ijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
732 Kort daarvoor brak hij zijn pols na een onfortuinlijke val tijdens het schaatsen...…
De gekrenkte jongen
poëzie
2.8 met 13 stemmen
2.405 Hij voelde, dat iets in hem brak,
Maar hield de glimlach om zijn mond.
Even vertroebelde zijn oog,
Maar daadlijk keek hij strak en koel.
En sterk hield hij het lauw gevoel
Ten onder, dat zijn hart bewoog.
Hij zal de eerste stap niet doen.…
LEEGTE
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
869 Er was een stil verdriet gekomen
dat zwervend soms mijn dagen brak
en waar ik niet van wilde dromen.
Een lieve vrouw en goede mensen
hielden me samen en mijn poes
bleef zachtjes goede morgen wensen.…
Verstandelijk gesproken
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.142 Natuurlijk brak ze jouw
vliezen en kwam ze wel.
In haar zag ik jou hernieuwd,
en een anders zijn in wording.
Door haar groeiden we samen
in een onverbrekelijk lot.
Jij was het meisje, lief
en wonderschoon; je bent
de vrouw, zacht en goed,
de moeder en de minnares.
Wij in voor- en tegenspoed
voor het aangezicht van God.…
Spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
710 Net zo dik als Du Perron,
overspannen als Marsman,
ingeteerd als Slauerhoff
en uitgeteld als Rimbaud,
wijs als Van Eeden,
dom als weet ik veel,
teveel om op te noemen,
getergd als Strindberg,
droevig als Woolf, Plath
en ga zo maar door,
eenzaam als Rilke,
vol wanhoop als Ter Braak,
diepzinnig als Hesse,
verga ik in mijn dagen
als een…
De hand 1
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.353 Zonder lust brak ik
mijn deel van het dagelijks leven,
verstrooid, bang om de eeuwigheid
te verspelen aan liefde en brood.
Buiten waaide de wereld, wierp
steentjes tegen het raam.…
Gebroken stukjes.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.763 Je brak me in ontelbaar veel stukjes, en allemaal zo ontzettend klein.
Ik ben niet meer te maken, de stukjes vervagen 1 voor 1, en al zou ik je nog zoveel willen vragen, mijn hart is niet meer zoals voorheen.…
Blijf scherp
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
968 De gestaalde slurven braken bulkend beton
hokjesgeesten tekenen voor het heersende echelon
die kostprijs van het groen versus de opbrengst van grijs,
alsof zij slechts stuivertje wisselen voor de allerlaagste prijs?…
oh, Java
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 voor hen, de bloemen
die parels uit de oost, elven
cinta, cinta riep de blanke
maar hij stal niet de harten
hij brak ze
dacht hen als muurbloemen
zo sneed mijn voorvader
bloem voor bloem, oh Java
Sumatra en Palembang, daverend
was het handen klappen, toen
hij heenging naar Belanda
klonken de glazen aan de kolam
cinta cinta riep de…
Kluwen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Een kleine vlieger, rustend op de
frêle schouder van de vrijheid, tegen
het contrast van het firmament verkend,
ontrolde ze het ragfijne touw van haar
dromen, waarna zij - voor mijn oog als
toeschouwer - de "gedachten kluwen"
ontrafelde en de binding brak.…
Geschenk
gedicht
1.7 met 67 stemmen
13.735 Ik weet niet
wat jij hiervan vindt, of jij dit hebt, dat ik het ruil,
dat jij dan wacht op mij, dat ik dan onderwijl wat
anders voor je koop, of, want, tenzij, dat jij het
houden wilt of bij vergissing denkt dat jij het
toch al had, maar niet dus, of niet meer of
dat het brak en dat jij dacht als nog een
keer moet ik voorzichtig zijn, of dat…
Ze nam en zwolg hem in
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.768 Eind'lijk viel haar hoofd terzij,
En op zijn schouder brak ze in geschrei.
------------------------------
Fragment uit de Mei (1889)…
Zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 die haar levensenergie verwrongen
tot uitgemergelde slingers slijm
’s Morgens riep zij naar de vogels
dat zij zachtjes en voldaan
zich achterlings opzij moesten werpen
haar lach deed menig falen
’s Middags liep zij door het park
en had geen oor voor de verhalen
die de kikker deed ontwaken
tot een prins
En de honden liet zij zachtjes braken…
volwassenen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.405 volwassenen heb je altijd als volwassenen willen zien
maar omdat ze zich met grote ogen
als kinderen bleven houden
en uit de schaal van je geduld moeheid brak,
dreef je af naar een plek waar het nog ouderwets
kan vriezen als ook de radio
uitstaat.…
eindpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 je hebt me
alle tinten van verdriet
getoond
die nu vergrauwd zijn
tot het oeverloze grijs
waarin verwachting is gestold
tot dunne ijsgang
op het brakke braaksel
van mijn ziel.…
Op de Overtoom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.340 Het dooit op de Overtoom
maar het vriest ook al weer op
melden mijn voeten
die mijn dag verlopen
ik blijf dicht bij huis
steeds dichter
dat is mijn leeftijd
wolken worden zwaarder van ontkleur
de geur van gisteren hangt nog aan me
ik at net een vriend
we braken het brood
en deelden de doden
we zijn al bijna uit zicht
wij lachen nog
wat…
Speelde blond door je haar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 over zee
wat verder op het strand
gleed de zon over zand
wind speelde blond door je haar
ogen wolkten nog donker
langzaam werd de bui geklaard
snel als de golven
kwamen je woorden
in oneindige stromen
ik liet ze komen
als een tsunami
van ijskoude dromen
het luchtte op
samen te praten en niet
op de vlucht voor jouw hel
de zon brak…
Een schitterende lading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik speelde met wolken
liet ze groeien en bloeien
gaf ze een schitterende lading
stapelde wit
rondde met groen en zwart
het blauw van de hemel
waarschuwde mensen
met donker gerommel
voordat de donder knallend brak
maakte het zwerk tot
toonbeeld van sterke krachten
in het altijd zo rustige weer
zelfs mijn vriend
vlaagt en stormt…
Besef
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
658 Wie kent niet dat storm opsteekt of stak
soms niet eens zo'n sterke
die glans en kracht als rietjes brak
en het seizoen zo onverwacht
al tot einde heeft doen komen.…
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 ik zag het grijs
van de zee
boven land
vlokkig ontladen
in dwarrelend wit
dat stilte
danste op een
onzichtbare wind
ik zwaaide
en ving jou
op de mouw
van mijn jas
je pluisde nog even
toen je huisde
in de holte
van mijn hand
schitterde kristal
tot je structuren
kraakten en een
voor een braken
jij als druppel
de koude grond…
Audiospoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
522 in de spiegeling van
het brakke water
droomt ze en
ligt ze stil in de zon
zij wier zoute huid
nog zoeter smaakt
dan suikerspinnen
op de Haagse kermis
waar onverhoeds
geluid verdwijnt
alsof we samen
verstoppertje spelen
en ik mij schuilhoud
in een stomme film
en Charlie Chaplin
grappig zie flaneren
over haar borsten
tussen…
hypomanie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 toen zag ik jou, aan elke hand een kind, jouw lichaam krachtig,
jachtig in de wind van frisse zomers
wijdbeens zeker stond je daar
het schoolplein vloeide terug tot waar
ik enkel nog jouw blik ontving
ik brak
in zachter lachen uit en luidkeels
klopte toen mijn hart
jij zag mij ook, je keek en streek
een kind wat door zijn haar, het…
WAANZIN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
624 De zon haalt de vorst van de daken
De mollen bezetten de dijken
De wind tracht een geest te bereiken
Die los is geraakt van zijn baken
Die duivels ziet, monsters en draken
Die alles opnieuw moet bekijken
Er zullen veel maanden verstrijken
Die opgaan aan smerigheid braken
Totdat hij volkomen genezen
Het leven weer weet te omarmen
Verheugd…
(kanker 14)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 het brood ligt braak, de boter
is niet waar het wezen moet; het
naakte mes glijdt weg, langs handenvol
verwerking
tussen duim en wijsvinger blijft
zacht wat vettige beroering achter
doorzichtig, gelijk mijn wazige gedachten
schuift het mee als ik
mijn vingers wrijf
de positieve flow die alles lichter maakt
verschijnt als zonlicht op de…
Aan de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 Je komt
uit 'n ander land
je bent
gevlucht uit je eigen land
Voor oorlog
twist
voor 't braken
van schiettuig
gevlucht aan de hand
van je ouders
op hun schouder
in hun armen
Je kon jezelf
aan hen warmen
door koude nachten
kille morgen....…
Loepzuiver
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
484 lang heb ik mij
gekoesterd in de
weerkaatsing van diamant
alle facetten
toonden leven dat in licht
bestaan had gekregen
loepzuiver helderden
beelden van een
hemels gelukkige tijd
tot de zon brak en
het perspectief grijzer
de kou ijselijk werd
de warmte om
ons heen verdween in
stilte zoals nooit voorheen
bij het zetten waren…
In subtiele bogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 het schouwspel boeide
er was gezang
uit duizenden kelen
tonen resoneerden lang
emoties braken bij velen
kleurrijk licht
volgde de hymne
golfde over de massa
ving in subtiele bogen
het geloven in boven
zij waren een in
het pakken van handen
ogen die vlamden
vol liefde en geestdrift
in dit magistrale beleven
deze melodie van het…
Een lief entree
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 je keek me aan
de glimlach brak
het kwetsbaar ogenblik
waarop wij nog niet
hadden besloten
hoe verder te gaan
de toegestoken hand
een lief entree
je nam me mee
om tijd te winnen
voor het garen dat jij
dacht te spinnen
waarmee jij de klus
wilde klaren van
weer opnieuw beginnen
jij spon vals
verdikte de draad
tot de helft…
Intiemer
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
472 jij was het die
de lucht verschoof
donkere draperieën
opbond zo dat de
inkijk groter woonde
ruimte gaf aan
het benauwde dat
veilig onze handen
vond zodat doortastend
weer op afstand stond
later brak het
inzicht door dat
eigen kracht de macht
weer pakte als jij op
dezelfde golflengte lachte
wij waren intiemer
dan we zelf…