Alle inzendingen over brak

1295 resultaten.

Sorteren op:

Mijn liefde

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 824
Je juicht in stilte maar iedereen kan je horen wij jij en ik stonden op een kruispunt in ons leven maar een richting onze richting stond niet aangegeven dus koos jij je eigen weg niets ontziend verwoestend brak je mijn hart als walnoten onder een hamer ik dacht aan de hemel maar jij creëerde een hel als jij had willen aangeven dat je…

Op glad ijs

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 732
Kort daarvoor brak hij zijn pols na een onfortuinlijke val tijdens het schaatsen...…

De gekrenkte jongen

poëzie
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.405
Hij voelde, dat iets in hem brak, Maar hield de glimlach om zijn mond. Even vertroebelde zijn oog, Maar daadlijk keek hij strak en koel. En sterk hield hij het lauw gevoel Ten onder, dat zijn hart bewoog. Hij zal de eerste stap niet doen.…

LEEGTE

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 869
Er was een stil verdriet gekomen dat zwervend soms mijn dagen brak en waar ik niet van wilde dromen. Een lieve vrouw en goede mensen hielden me samen en mijn poes bleef zachtjes goede morgen wensen.…

Verstandelijk gesproken

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.142
Natuurlijk brak ze jouw vliezen en kwam ze wel. In haar zag ik jou hernieuwd, en een anders zijn in wording. Door haar groeiden we samen in een onverbrekelijk lot. Jij was het meisje, lief en wonderschoon; je bent de vrouw, zacht en goed, de moeder en de minnares. Wij in voor- en tegenspoed voor het aangezicht van God.…

Spiegelbeeld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
Net zo dik als Du Perron, overspannen als Marsman, ingeteerd als Slauerhoff en uitgeteld als Rimbaud, wijs als Van Eeden, dom als weet ik veel, teveel om op te noemen, getergd als Strindberg, droevig als Woolf, Plath en ga zo maar door, eenzaam als Rilke, vol wanhoop als Ter Braak, diepzinnig als Hesse, verga ik in mijn dagen als een…

De hand 1

gedicht
2.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.353
Zonder lust brak ik mijn deel van het dagelijks leven, verstrooid, bang om de eeuwigheid te verspelen aan liefde en brood. Buiten waaide de wereld, wierp steentjes tegen het raam.…

Gebroken stukjes.

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.763
Je brak me in ontelbaar veel stukjes, en allemaal zo ontzettend klein. Ik ben niet meer te maken, de stukjes vervagen 1 voor 1, en al zou ik je nog zoveel willen vragen, mijn hart is niet meer zoals voorheen.…

Blijf scherp

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 968
De gestaalde slurven braken bulkend beton hokjesgeesten tekenen voor het heersende echelon die kostprijs van het groen versus de opbrengst van grijs, alsof zij slechts stuivertje wisselen voor de allerlaagste prijs?…

oh, Java

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
voor hen, de bloemen die parels uit de oost, elven cinta, cinta riep de blanke maar hij stal niet de harten hij brak ze dacht hen als muurbloemen zo sneed mijn voorvader bloem voor bloem, oh Java Sumatra en Palembang, daverend was het handen klappen, toen hij heenging naar Belanda klonken de glazen aan de kolam cinta cinta riep de…

Kluwen?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Een kleine vlieger, rustend op de frêle schouder van de vrijheid, tegen het contrast van het firmament verkend, ontrolde ze het ragfijne touw van haar dromen, waarna zij - voor mijn oog als toeschouwer - de "gedachten kluwen" ontrafelde en de binding brak.…
pama14 juni 2011Lees meer >

Geschenk

gedicht
1.7 met 67 stemmen aantal keer bekeken 13.735
Ik weet niet wat jij hiervan vindt, of jij dit hebt, dat ik het ruil, dat jij dan wacht op mij, dat ik dan onderwijl wat anders voor je koop, of, want, tenzij, dat jij het houden wilt of bij vergissing denkt dat jij het toch al had, maar niet dus, of niet meer of dat het brak en dat jij dacht als nog een keer moet ik voorzichtig zijn, of dat…

Ze nam en zwolg hem in

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.768
Eind'lijk viel haar hoofd terzij, En op zijn schouder brak ze in geschrei. ------------------------------ Fragment uit de Mei (1889)…

Zij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
die haar levensenergie verwrongen tot uitgemergelde slingers slijm ’s Morgens riep zij naar de vogels dat zij zachtjes en voldaan zich achterlings opzij moesten werpen haar lach deed menig falen ’s Middags liep zij door het park en had geen oor voor de verhalen die de kikker deed ontwaken tot een prins En de honden liet zij zachtjes braken…
Meeske19 juni 2013Lees meer >

volwassenen

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.405
volwassenen heb je altijd als volwassenen willen zien maar omdat ze zich met grote ogen als kinderen bleven houden en uit de schaal van je geduld moeheid brak, dreef je af naar een plek waar het nog ouderwets kan vriezen als ook de radio uitstaat.…

eindpunt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
je hebt me alle tinten van verdriet getoond die nu vergrauwd zijn tot het oeverloze grijs waarin verwachting is gestold tot dunne ijsgang op het brakke braaksel van mijn ziel.…

Op de Overtoom

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.340
Het dooit op de Overtoom maar het vriest ook al weer op melden mijn voeten die mijn dag verlopen ik blijf dicht bij huis steeds dichter dat is mijn leeftijd wolken worden zwaarder van ontkleur de geur van gisteren hangt nog aan me ik at net een vriend we braken het brood en deelden de doden we zijn al bijna uit zicht wij lachen nog wat…
Remco Campert28 november 2023Lees meer >

Speelde blond door je haar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
over zee wat verder op het strand gleed de zon over zand wind speelde blond door je haar ogen wolkten nog donker langzaam werd de bui geklaard snel als de golven kwamen je woorden in oneindige stromen ik liet ze komen als een tsunami van ijskoude dromen het luchtte op samen te praten en niet op de vlucht voor jouw hel de zon brak…

Een schitterende lading

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
ik speelde met wolken liet ze groeien en bloeien gaf ze een schitterende lading stapelde wit rondde met groen en zwart het blauw van de hemel waarschuwde mensen met donker gerommel voordat de donder knallend brak maakte het zwerk tot toonbeeld van sterke krachten in het altijd zo rustige weer zelfs mijn vriend vlaagt en stormt…

Besef

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 658
Wie kent niet dat storm opsteekt of stak soms niet eens zo'n sterke die glans en kracht als rietjes brak en het seizoen zo onverwacht al tot einde heeft doen komen.…
Evert de Boer20 september 2014Lees meer >

Je pluisde nog even

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 469
ik zag het grijs van de zee boven land vlokkig ontladen in dwarrelend wit dat stilte danste op een onzichtbare wind ik zwaaide en ving jou op de mouw van mijn jas je pluisde nog even toen je huisde in de holte van mijn hand schitterde kristal tot je structuren kraakten en een voor een braken jij als druppel de koude grond…
wil melker28 december 2014Lees meer >

Audiospoor

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 522
in de spiegeling van het brakke water droomt ze en ligt ze stil in de zon zij wier zoute huid nog zoeter smaakt dan suikerspinnen op de Haagse kermis waar onverhoeds geluid verdwijnt alsof we samen verstoppertje spelen en ik mij schuilhoud in een stomme film en Charlie Chaplin grappig zie flaneren over haar borsten tussen…

hypomanie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
toen zag ik jou, aan elke hand een kind, jouw lichaam krachtig, jachtig in de wind van frisse zomers wijdbeens zeker stond je daar het schoolplein vloeide terug tot waar ik enkel nog jouw blik ontving ik brak in zachter lachen uit en luidkeels klopte toen mijn hart jij zag mij ook, je keek en streek een kind wat door zijn haar, het…
switi lobi2 februari 2015Lees meer >

WAANZIN

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 624
De zon haalt de vorst van de daken De mollen bezetten de dijken De wind tracht een geest te bereiken Die los is geraakt van zijn baken Die duivels ziet, monsters en draken Die alles opnieuw moet bekijken Er zullen veel maanden verstrijken Die opgaan aan smerigheid braken Totdat hij volkomen genezen Het leven weer weet te omarmen Verheugd…

(kanker 14)

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 527
het brood ligt braak, de boter is niet waar het wezen moet; het naakte mes glijdt weg, langs handenvol verwerking tussen duim en wijsvinger blijft zacht wat vettige beroering achter doorzichtig, gelijk mijn wazige gedachten schuift het mee als ik mijn vingers wrijf de positieve flow die alles lichter maakt verschijnt als zonlicht op de…
switi lobi23 augustus 2015Lees meer >

Aan de hand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
Je komt uit 'n ander land je bent gevlucht uit je eigen land Voor oorlog twist voor 't braken van schiettuig gevlucht aan de hand van je ouders op hun schouder in hun armen Je kon jezelf aan hen warmen door koude nachten kille morgen....…

Loepzuiver

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
lang heb ik mij gekoesterd in de weerkaatsing van diamant alle facetten toonden leven dat in licht bestaan had gekregen loepzuiver helderden beelden van een hemels gelukkige tijd tot de zon brak en het perspectief grijzer de kou ijselijk werd de warmte om ons heen verdween in stilte zoals nooit voorheen bij het zetten waren…
wil melker5 oktober 2016Lees meer >

In subtiele bogen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
het schouwspel boeide er was gezang uit duizenden kelen tonen resoneerden lang emoties braken bij velen kleurrijk licht volgde de hymne golfde over de massa ving in subtiele bogen het geloven in boven zij waren een in het pakken van handen ogen die vlamden vol liefde en geestdrift in dit magistrale beleven deze melodie van het…
wil melker11 december 2016Lees meer >

Een lief entree

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
je keek me aan de glimlach brak het kwetsbaar ogenblik waarop wij nog niet hadden besloten hoe verder te gaan de toegestoken hand een lief entree je nam me mee om tijd te winnen voor het garen dat jij dacht te spinnen waarmee jij de klus wilde klaren van weer opnieuw beginnen jij spon vals verdikte de draad tot de helft…

Intiemer

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 472
jij was het die de lucht verschoof donkere draperieën opbond zo dat de inkijk groter woonde ruimte gaf aan het benauwde dat veilig onze handen vond zodat doortastend weer op afstand stond later brak het inzicht door dat eigen kracht de macht weer pakte als jij op dezelfde golflengte lachte wij waren intiemer dan we zelf…
wil melker24 januari 2021Lees meer >