1035 resultaten.
Varen boven zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
254 over
wapperende was
Onze schaduwen glijden
door de poort der winden
adem van de zon en de maan
het fluisteren van geheimen
Onze schaduwen drijven
over de sfinx zodat haar
blinde ogen even naar ons
lijken te knipperen
Ook de wijzers van de klokken
op de torens staan steeds stil
en schokken dan een stukje
vooruit, de cirkel…
Eindelijk
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
143 Een goede vriend ried hem aan
Doelgericht te gaan zoeken,
Volgens een duidelijk plan,
Hetgeen hem na wat zwoegen
Lukte, én met beoogd succes,
Hij kan nu op z’n lauweren rusten,
Heeft eindelijk wat hij zocht,
Geniet ervan met volle teugen,
Dolgelukkig met de vondst,
Eindelijk is dan de cirkel rond.…
Sint Maarten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.089 ’t is donker buiten en koud
lampionnen schijnen als spoken
de wind wil ze uitblazen
denk ik, diep in m’n jas gedoken
in de verte zie ik het vuur al
ik ruik de rook tot hier
straks speculaas en chocomel
en de grote mensen bier
ik sta in een cirkel van licht
voor warm en achter koud
het vuur danst als een geest
terwijl de tijd zich verdicht…
Fibromyalgie
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.828 In cirkels van waanzin gedreven,
met vlagen aanwezig, maakt ze me te moe
om weer verder te gaan in mijn leven
en slaat deuren achter me toe.
Onbegrip en woede overmeesteren mij
in golven van onmeetbare pijn.…
DE VOGELS
gedicht
3.6 met 74 stemmen
22.779 Cirkelend op het witte blad van de hemel
zijn zij hun eigen letters, veren en kraakbeen.
Al hun zinnen beginnen met uitroeptekens.
De taal der vogels is vol gevleugelde woorden.
Weinigen kunnen hun kraaienpoten lezen.
Weinigen worden wijs uit hun verhaal.…
De prinses is gestorven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.334 Levenloos ligt de zwaan langs de snelweg,
de buizerd dwarrelt in cirkels naar beneden.
In de verte vlucht een ree.
De prinses is gestorven.
Aan de muur, naast de kast waar de verzonnen namen
zijn opgeborgen, hangen keurig ingelijste verwijten.
Herinneringen vergelen als kranten in de zon.
De prinses is gestorven.…
In mij, in jou
netgedicht
2.7 met 144 stemmen
71.078 Wiek je warmte - om mij in je zijn
onder je gedachten te laten kronkelen -
in een zinderend gewelfd luchtkasteel
dat zweeft in trage cirkels rond het deel
van de tovenarij waarin wij vonkelen.…
Het wonder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
518 zacht zong
wind de eerste
ochtendgeuren
van de vroege
bloeiers in het gras
dat nat van
dauw zich nog
moeizaam aan
het oprichten was
in de kille ochtendkou
je lachte om de
eigenwijze cirkels
die je voeten altijd
schreven op de
pas geschapen dagen
in je ogen
glinsterden de kleuren
die de eerste zonnestralen
door hun lichtbreking…
Haar kleedje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
408 zij kende het pad
draaide de bocht naar
een uitlichtende zon
schiep een paradijsje
in de luwterijke kom
landschap was
haar kleedje in
de dagelijkse tooi
seizoengebonden
en innoverend mooi
zij ontving het
vriendenbezoek dat
op vleugjes wind werd
gedragen en cirkelend
entree maakte
er was voor
elk iets speciaals
stuifmeel en…
De treurzang van lente....
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.015 Ik proef 't laatste verdriet op
de bries van laatste lenteregen
hoor de haan spreken tegen
het eerste ochtendlicht
De treurzang van lente
droefheid in puurste vorm
draaien zich in hondertachtig graden
geven de wereld een nieuw gezicht
De mooie cirkels die eens
zo moeilijk draaiden, ze zijn
in mijn leven gekomen als rimpels
en zullen…
oud geluk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 een zachte foto uit gedeelde tijd
brengt lief vertier, een kleine lach en
grote lege handen
maar mijn hart is vol, het klopt
waar het wil stranden en ik laat mijn
liefde blijken
door te kijken naar dat mooie dat er was
liefste Sas, jouw broertje voelt je
in een fijne ring
twee namen aan de binnenkant
verbonden door een cirkel wit en…
Hartkloppingen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
953 De stilte had haar plaats gekregen
Een eeuwigheid sinds korte tijd
Om in een gekaderd vacuüm te bewegen
Het pad van relatieve zekerheid
Plots de wanden die trillen vol venijn
Een roep om een teken van leven
De cirkel is verworden tot een lijn
Een hart dat heftiger is gaan beven
De eerste aanraking teder en zacht
Vier lippen komen…
Duizend tinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Het staat geschreven in de wolken, het zit in de glans van de gevallen regendruppels, het zit in de lijnen van je huid en in de zwarte cirkels van je hemelse ogen.
Het geheim van jouw glimlach.
Is een duisterde waarheid. Die mijn wereld weer duizend tinten grijs laat worden.
Want het antwoord is gegeven. Veel geluk en doe haar de groeten.…
Verloren synchroniteit
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.274 Cirkels die ze tekenden
verdwenen op het strand
onder de zachte deken
van het stuivende zand
Kastelen die ze bouwden
werden uiteindelijk prooi
van de gulzige zee
met zijn zilte golven
De zin van de chroniteit
symbool van hun liefde
uitgesleten weggespoeld
verwaaid tot zinloosheid
Nu bouwt hij zijn cellen
ondoordringbare cocons…
Is dood ook geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 wij groeien
bloeien en verwelken
maar diep in de kelken
gaat het leven door
als dood zijn
vleugels spreidt
is het nieuwe al bereid
de plaatsen in te nemen
mooier groter meer
voorspoed in bestaan
zo blijven generaties
in hun eigen cirkel staan
zou dood ook geschapen zijn
om ons naar het volmaakte
te laten gaan door aanpassing…
Dit ritselt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 dit gedicht ritselt
ronkt
en ruikt naar kuil
cirkels door het gras
trekt de tractor
er achter verbergt het bos de stad
als was zij er niet eens
aren knikken heftig ja
het geluid van werken
betrapt me
wielen raderen door het witte
ritselland
een kladblokje wappert
op de weg naar Jelsum
een klein jacht
jakkert door de aarde
als…
Automne (2)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
625 ....en aan het einde van de jacht
het haardvuur en de etensgeuren
een dak, een bord, een glas, een bed
de voeten warm, zachte muziek
de nachten kil, de dagen licht,
hoor hoe het dorre blad nu valt
in de namiddag op het mos
en sluit de luiken voor de nacht
zoveel gedacht, gezocht, gevonden
de cirkel rond, maar verder gaat
het leven door…
Goed koeren
gedicht
3.3 met 26 stemmen
12.144 Cirkel vervolgens traag weer omlaag
tot op je poten en begin te koeren.
Goed koeren scheelt veel vechten,
wie goed koert, koert tien tegen een
zijn mededuif het gevecht uit de kop.
---------------------------------
uit: 'Schapen nu!', 2001.…
Spielerei en gekte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
501 we draven door
en graven weer
naar de geschiedenis
van het authentiek detail
in de cirkel der historie
is dat altijd het geval
als wij in een stijlloos
vacuüm zijn beland
de mens grijpt terug
naar schoonheid uit
verleden tijd omdat heden
zonder inspiratie blijft
ook muziek en schilderkunst
borduren voort op
vroegere patronen maar…
Vijver, juwelen waterkom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.477 Vijver, juwelen waterkom
vijver der liefste, waar rondom
de paden onzer lopen
met slingeringen en verknopen
van hun gedachteloze gangen,
Vijver der liefste, waarin hangen
de waterlelies, boven drijven
en ingeschreven cirkels schrijven,
Vijver der liefste, helderheid
die maar op éne, op éne beidt;
de hemel is er in en…
Woorden in de herfst
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
728 Prachtige regendagen,vlagen van
wind die nergens naartoe gaat;
zwarte vogels die cirkelen rond
mijn verlangen naar licht.
Mensen proberen teder te zijn
ondanks de pijn van
verlies en onbegrip. Konden we
maar altijd weer herbeginnen.…
hou van me
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
714 de liefste kreeg
als blijk van ongedeelde aandacht
uit Genua een kaart
veel jaren later trof mijn moeder
tot haar geluk een lieve man
die thuisbleef en haar adoreerde
hij trok de cirkel rond, mijn pa
zijn dochters moesten dingen
naar de tweede plaats
wie zou de roep van vrouwen
niet verstaan
met deze voorgeschiedenis?…
De taal van tijd
netgedicht
4.7 met 43 stemmen
1.192 De dagen cirkelen
langzaam rond
op de adem van licht,
lucht en ruimte
stel ik vragen aan vroeger
waar beelden vervagen
alsof ik de taal
van tijd verstond
in serene rust
waar verlatenheid fluistert
rond de contouren
van wat eens was
buig ik mijn hoofd,
'k heb naar de stilte
geluisterd en geloofd
in het mysterie van leven
dat…
Verlaten in uw land
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
811 ( pa )
leven in het voel van verlaten
wuivend op een kaal heideveld
zoals het dorre dopjesgras
gevangen in een wirwar
als van zwevend spinrag
over het koude moeras
een dof berkenblad
in ongedurigheid cirkelend
rond verarmde grond
gelijk de nijverige herder
die een schamele kudde drijft
in eenzaamheid verstomt
de staf als…
Voet aan de grond...
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
727 Vervolgens, het denken weer moe
wandelt zij naar haar slaapplaats toe
vlijt zich neer
zo gaat het telkens weer, in een ronde cirkel rond
met altijd wel;..haar ene voet nog aan de grond.…
Die knusheid gaven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 vertrouwd kraakt de trap
veilig zijn de cirkels licht
die in de kamer stralen
alles op zijn vaste plaats
alleen de ogen van de hond
zien moeder koffie halen
zo droom ik over jeugd
de eindeloze dagen waarvan
de avonden die knusheid gaven
een eenvoudig tafereel
huis en straat met vaste waarden
waar mensen nog betrouwbaar waren…
paradijs
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
551 er rusten mensen daar
uitgewaaierd over land en water
aan de ijsvogel kleven zomerkleuren
zelfs in winters, als de zilverreiger vliegt
langs de zwaluwwand zweeft leven
in de holle cirkels van vandaag, gebalanceerd
tot hoge ogen volgen
op de rondgang van de wind
mijn kind…
er rusten mensen daar, uitgewaaierd op het veld
niets doet nog…
van as tot aarde
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
639 gebeeldhouwd
onderaan de urne
terwijl onze handen wrijven
over het gelaat
van schaamte
hoelang zal de trein blijven branden
tussen losgehaakte windstreken
die doorheen zwartgekalkte grachten
de gruwel spoelen in de keel van
menselijkheid
en de vloed van vrede willen
herwinnen
zeg mij, wie richt het hoofd op
in een wijde cirkel…
waarheen wij ook gaan
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
785 de zee
en krijst tegen het wegglijdend water
wij houden onze adem in
en willen de spiegel van de maan als getuige
waarin wij vloeibaar kunnen dromen
al dansend, rond en rond
met zwarte of gele vruchten op het hoofd
en vuurtorens vol knipperend zout
het is beslist
bij het verstrengelde licht
ik huw de nacht
onder een tijdloze cirkel…
De kleur van overal
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
512 heb je een tuin gegeven
met borders voor bloeiers
struiken waarin vlinders huizen
omzoomd met
bomen waar de vogels
kunnen nestelen en dromen
de rotspartij met waterval
loungehoek in de kleur
van overal ben ik vergeten
wilde een paradijs maar
de symmetrie is onderbroken
omdat jij vrije cirkels wilde lopen
jij hebt natuur de gulle…