Alle inzendingen over dijk

876 resultaten.

Sorteren op:

Het mannetje aan de Maas

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
Hij kijkt vanaf de dijk naar de stromende rivier en voorbijvarende schepen; alleen hij, blijft hier. Hoewel, z’n geest vaart naar vroeger, naar toen z’n leven nog stroomde, volop in beweging was en hij nog vrij droomde.…
Jack Stoop11 september 2019Lees meer >

Held

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Je bent een held wanneer je voorkomen kan dat de dijken doorbreken. Als je van geen wijken weet. Je bent een held als je bijsturen kunt, niet opnieuw de bocht uitvliegen wilt. Versnellen kunt, vertragen. De dromerige nachten, de lege dagen, vullen kunt.…

Polderen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 661
natuur Dat waterstanden in de bodem stijgen Om rijkere schakeringen te krijgen En ook weer vogelrijkdom op den duur Dus kies partijen die daarvoor gaan strijden Niet wijken voor de agro-industrie Niet luisteren naar volksdemagogie En poldermacht nog verder willen spreiden Ontpoldering - mits letterlijk bedoeld - Voorkomt dat vloed de dijken…

Verheug!

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
' zet al m'n zorgen aan de dijk wil 't liefste bij je zijn neem nog een slok, een diepe teug "kom Belle," zeg ik "en verheug je maar op weer of hondeweer op biggen bij hun moederzeug al is het tegen heug en meug niet zeuren Belle, maar verheug!…

Geen hand in hand

snelsonnet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 580
De directeur van klein Madurodam verlaat de platgetreden minipaden en gaat aan ´t werk bij onze kameraden voor vast een goed belegde boterham Maar “hand in hand” wordt het voorlopig niet Ook “daden” liggen ver in het verschiet…

dansten in het stilstaan van de tijd

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.197
we stopten waar de anderen verder gingen en dansten in het stilstaan van de tijd je keek me aan ik zag het blauwe van de IJssel in je ogen stromen ik zag het staan het huis, de lage dijk, stil leunend tegen onze dromen we openden de kamers naar ons hart het rood kleurde apart versierde alle deuren we vrijden in het gras…

Huize Matanze

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.559
Het net ontwaakte licht sijpelt over de slanke, nog slapende, dijken een ochtendgloren meldt zich bij huize Matanze waar de rijken van toen en nu nog overdadig dromen en de wintertuin de IJssel zacht hoort stromen Bomen van stavast hebben er eeuwen langs zien zweven.…
Kees Keizer30 december 2004Lees meer >

Evolueren

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 684
hoe gaat de mens ooit snappen dat zijn bestaan meer waarde heeft als hij zich maar de ruimte geeft om over grenzen heen te denken opgeworpen dammen en dijken verschralen het landschap van zijn geest idealen verzompen binnen de perken van doctrinekerkers en -kerken voorbij de dood ligt open terrein waar zijn denken soelaas kan vinden ongehinderd…

Polderliefde

hartenkreet
4.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.606
fietsend over de dijken mijn dag kan niet meer stuk met een blik over de polders voor mij het ultieme geluk sloten glinsteren in de zon zwanen zitten op hun nest een reiger staat op de loer windmolens doen hun best prachtige oude polderhuisjes met hortensia’s naast de deur de boomgaard met laagstam verspreidt een heerlijke geur een…

Baken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 867
Om niet de brug te zien Het grauw en gretig grijs Het snel maar gaan en terug Ging ik naar rechts nog voor de brug en nam de dijk tot andere tint mijn blik toen trof nog grijs maar dieper van beweging de stad met kloeke toren gleed langzaam tussen zwerk en water een huivering zou dit het eind… en morgen bij ‘t ontwaken geen ‘Bommel…

Ik geen ballen, Jij geen lef

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.826
Gretige blikken verschuilen zich onder een deken van besef dat de dijken onvermijdelijk zullen breken maar ik geen ballen, jij geen lef Hier sta ik voor je kleiner dan ik ooit zal zijn Kus me Vergeet, verban, verlaat je angst morgen zal zeker nooit komen bundel je verleden en werp het in zee en verzwelg jezelf in betoverend dromen Hier…
Saar1 september 2006Lees meer >

Levend landschap

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 540
Levend landschap schepte je op mijn vlakke hand tussen rivieren voorvoelde jij bomen brakend struikgewas voorzag jij van vruchten sterren schenen over de landtong een tongland hemelde op jouw lange woorden liepen als zandwegen onder regenbogen terug naar zelfbehoud die toen dringend dijken omringden jouw geweten…
mobar15 januari 2009Lees meer >

In een volgend land

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 495
er was het verlaten een lange weg te gaan ver van een heem pijlers van het bestaan scheiding van de vogeltuin het paradijselijke licht tere wentelbootjes enkel nog in een vergezicht een glimlach een wuivende hand het water spiegelt in een volgend land waar koekoeksbloemen in bermen prijken het vee graast op behoedende dijken…

Het fenomeen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
jij waait woestijnen van vruchtbare grond kaalt bodem tot rotsen verschraalt al het leven tot elementair hoost de zee en golft tsunami’s smelt het ijs van duizenden jaren spiegelt hoog tegen de dijk jij houdt ons in beweging met steunen en kreunen orkaant met het oog gericht op de mens zelfs in de stilte die komt voor de storm…
wil melker13 augustus 2011Lees meer >

Terug

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.893
Wij stopten bij de horizon, daar bloeiden achter de lage dijk de sterrenvelden. Toen kwamen kleine dieren uit de greppel de steil opsprongen tussen jou en mij, die aten van ons goed en met hun hoeven verschrikkelijk tegen onze levens sloegen.…
Eva Gerlach5 september 2022Lees meer >

Ruimtevrees

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.422
Achter weilanden weiden, daar weer achter dijken, zee en Zweden. Waar zou je heen? De blik verliest je met zichzelf in ruimte waar aankomst ver en ver te zoeken is. Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk groen het zonlicht en je oog inzwemt.…

De Bron

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Water dat door dijken breekt doet de mensen beven. Water moet de zeeën vullen tot de laatste dag van d' aard. Water is voor alle volkeren meer dan miljoenen waard. Water geeft een overstroming bij meer dat het kan verdragen . Terwijl elders in de wereld velen om water vragen. Water is.…

Wij zijn vrij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
ik heb lang naar de zee zitten staren terwijl het water mijn voeten vertelde van de talloze gevaren jij zo machtig en groots terwijl de golfjes vriendelijk krulden het schuim zijn eigen hoofdstuk en tekening koos hoe kan het dat stormvloed dijken bruggen en kades breekt alles verwoestend zijn weg naar de laagte neemt het spel…

Verdwaald geluk

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Ogen vonken harten bonken onbezonnen hazensprongen Geen berg te hoog geen zee te diep valse beloften violet verdriet De zon draait rond schaduwen vallen regen, regen, regen de dijken breken Platgetrapt gras onvaste grond zonder houvast geen halm, geen mast Bed van stilte de nacht tast blind eenzame vlucht geen weg terug…
joepondro10 september 2021Lees meer >

Dwaalsteden

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 521
De dwaalsteden waar ik dikwijls mijn hart verlies in arme wijken kennen niet de weidse verhalen van het platteland achter de dijken de momenten uit mijn vroege jeugdjaren die intiem waren met wildernis en natuur maken de eenvoud van mijn herbeleving intens en onverschrokken spontaan en puur alsof ik voor het eerst in korte broek in de bewoonde…

Oost-zuidoost

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 342
van Domburg tot Nieuweschans de grens loopt der isothermen en -topen men dacht eer van Alkmaar en Hindeloopen tot Denekamp, Tubbergen of Dinkelland daarmee strooide men in onze ogen geen zand Die diagonaal virtueel door de lucht waarboven het koufront, daar vriest het geducht en denkt u, 't mocht wat, 't zet geen zood aan de dijk…
Scherzo25 januari 2026Lees meer >

Het huisje aan de onderberm

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
Geboren op het eiland, in de Langstraat, een huisje tussen Kievit, Koppenaal en Kagchelland geklemd tussen dijk en onderberm. De oorlog stond al aan de horizon, maar elke ochtend schoof de zon het raam open, recht in mijn gezicht.…

Niet .....

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.536
Niet de nachten zullen tranen al kust het kussen jouw verdriet nee, de dagen zullen slikken wanneer men oogt en waarheid ziet niet de oren zullen horen noch de stemmen zullen verstaan nee, de monden zullen spreken vertalen verbeten levenswaan niet de handen zullen reiken nimmer zijn zij meer gevuld nee, zij breken sterke dijken klauwen…
metha5 februari 2005Lees meer >

Poldermarieke

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.492
Grazende koeien en schapen bovendien, en wij, samen in een heerlijk gekeuvel, wandelen de dijk op, warm in de zon. En in de schaduw van een molen kijken we getweeën naar de horizon, waar meeuwen door het luchtruim dolen. Het landschap verandert, een onweer dreigt snel weg hier voor de regen plenst en de bliksem ons te pakken krijgt.…
Ditheke18 augustus 2003Lees meer >

waar tjokvol tjotters door de vaarten tjolen

netgedicht
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.713
het land van vreemde klanken is nabij ik hoef nog slechts een dijk te overbruggen verborgen achter wolken woeste muggen ligt daar het thuis van kruidkoek en stabij wat brengt mij in die kille negorij hoe is een stadsmens zo diep kunnen zinken in Moddergat een beerenburg te drinken de fierljep van huis naar woestenij hier trouwt mijn liefste…

Waasland

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 819
De schapen op de groene dijken grazen rustig voort, herkauwend ’t leven van welleer als wolken die daarboven schuiven – eeuw na eeuw.…
robE19 augustus 2002Lees meer >

al was het maar één dag

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.361
eerst was er stilte, talmende bewustheid het water van de aarde heeft de zee geruisloos vol getapt toen in oktoberherfst de dijken braken woest onbeheerst, een mengsel tussen zand en mist was alles rondom vis en voel nog enkel modder de nacht heeft schaduwen tien graden weer teruggedraaid er ergens tussen twaalf en twee heb ik mijn huis ontruimd…
sunset5 oktober 2007Lees meer >

en zo voort

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 655
ik fiets een dijk aan weerszijden de zee waarvan de golven hoorbaar beiden kanten de helling aan slaan zijwaarts duwt mij de wind de handen stevig aan het stuur trap ik de pedalen die niet vloeiend draaien vanwege een knik ik druk zwaarder door mijn voet en schiet dan even in het luchtledige enzovoort en telkens waait mij een harde wind…

Bijzonder

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Bijzonder Ik kijk naar de lucht de zee en de meren En de dijken die het water keren. Vol van blijdschap en ontzag Het woeste water als een veldslag. Het mooie landschap de natuur Voelt zo warm als haardvuur. En de dieren op het land Het houdt allemaal stand. Wolken of een blauwe lucht Of de plant met hun vrucht.…