6267 resultaten.
Waterplas
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
480 Hier
wordt zand opgezogen
maakt plaats
voor water
Diepte... dieper
liep er
eerst roodbont vee
binnen draad en hek
Nu....
is er de zomer door
trek
aan en op 't water
Winters stil
op deze winterdag
geen kijkers, geen spel
de plas verre van in trek.…
Het hart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
482 Een ding is zeker,
je moet de draad wel
weer
oppakken,
want als je ermee blijft
zitten,
wordt het steeds moeilijker
op de weg ,
die voor je ligt.…
wordt je warmte koel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.846 ik wil en
zal me geven
tot er niets meer
over is en ik
weer in je armen lig
draden die
gesponnen zijn van angst
vervlochten zijn met pijn
mogen nooit meer
anker zijn
je moet ze breken
anders gaat
je jeugd zich
morgen wreken
als we samen zijn
wat genot
moet worden
is dan schuldgevoel
kap ze anders wordt
je warmte koel…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 Rails glanzen
vochtig, draden hangen traag— station ademt de stilte van een ontwaken.
Trein schuift het perron uit,
een ademtocht die de ijle lucht doorsnijdt.
Achter glas ontvouwt de dag zich, een trage golf van licht.
Mist rolt op uit de velden, en de dauw fonkelt, een geheime boodschap.
Binnen heerst een gewogen
rust.…
'Van emotie beroofd...'
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.776 Tederheid verdragend,
alsof pijnlijk en vermoeiend.
Nostalgie ontkennend,
alsof vezonnen en niet boeiend.
De wijsheid vervloekend,
alsof dom en onbezonnen,
De ratio toelatend,
met een blik alsof gewonnen,
De grootheid in jezelf,
neemt beslag van jouw gevoel.
Verstandelijke mening,
en daarbij denkend zonder doel..…
In je
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
520 Kom je in me
vraag je met een eenzame stem
alsof er een muisje
door een sleutelgat
naar binnen moet
ik ben al bij je
zegt het eenzame muisje
door het sleutelgat
alsof hij al helemaal
in je is.…
Ik zie de morgen als een gouden mist
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.538 Ik zie de morgen als een gouden mist
van eigen rijkdom trage wade
een afgehangen web van draden,
en nu in twist
vingertjes vechten, vingertjes vagen
door de ragen,
rafelen, halen de draden aan,
varen er in het losgegaan
weefsel, maken de fijne gazen
een plundering en de gevlochten mazen
wijden zij uit, werken er een begin
van scheuren, totdat…
Ik zie de morgen
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.510 Ik zie de morgen als een gouden mist
van eigen rijkdom trage wade
een afgehangen web van draden,
en nu in twist
vingertjes vechten, vingertjes vagen
door de ragen,
rafelen, halen de draden aan,
varen er in het losgegaan
weefsel, maken de fijne gazen
een plundering en de gevlochten mazen
wijden zij uit, werken er een begin
van scheuren…
In mijn ziel gebrand
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
1.221 Geslagen merktekens
van ’n onvrij voorgeslacht,
erfenis van angsten
in mijn ziel gebrand
Diepe waters verken ik
door stroming meegesleurd,
op golven berijd ik
mijn grillige levenszee
Patronen geweven
van draden van onmacht,
in de stof van mijn leven
strijk ik de kreukels glad…
Getuige
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.401 Ik hoor ze, de windsnaren
spelend in de opgang
van het woord akkoord
dat ze transformeren
naar hogere sferen, de dagen
lichter maken, draden
stof geven tot zweven.
Ik voel ze, vleugelslagen
albatros engel adelaar
laat me kennen
en ik ben daar
waar het zwijgen er toe doet.…
De spin
gedicht
2.4 met 142 stemmen
20.340 Gisteren weefde een spin haar web
Uitersten van draden
Met steeds een middelpunt
Dat wacht.…
Woordwaarde
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.313 Kunnen ze nog wijzen
op de schoonheid van de draad
ragfijne kabels doorweven
van leven?
Om te luisteren
met het hart in de hand
en de lippen onbewogen
naar het zachte zingen van de taal.…
spiegels van stilte
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
761 ben ik
het fluisteren
of ben ik de wind
met een lichaam
van gebarsten huid
moet ik nog ver
de vilten vogels dragen
onder een maan van natte sneeuw
vleugelvreemd en even laag
zo zwaar als draden van
marmeren mist
ben ik
slechts stilte
of enkel het zwijgen
het laatste vaarwel
met bloemen op mijn vlucht…
Tegendraads
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
602 en toch
juist de rafels hechten
strak gesneden zomen
rechten slechts
wat afstand schept
als onzekere tijd
gaten in de eenheid bijt
overspannen zich de scheuren
waar juist een sleetse draad
afwijkend
naar een ander reikt
aanpassing is
geen glad gebeuren…
Overal draadjes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 ik zie dat
mijn bolletje wol
zich steeds sneller ontrolt
overal draadjes
die rafelen en pluizen
in een chaos structuur
los van het uur
en leven dat al
geregen moet zijn
in verbazing en pijn
maak ik haast om
de eindjes te knopen
de draad weer
op te rapen en het
patroon te vervolmaken…
Schering en inslag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 ik heb tijd geweven
kwam mezelf tegen
zittend aan het spinnenwiel
waar ik draden
spinrag uit het leven
tot garens vlocht
na het klaren zette ik
met schering en inslag
de patronen op
maar kwam stof tekort
borduurde voort over bestaan
liet de tijd zo door mijn vingers gaan…
OP HET DROGE
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 Ze zijn
op het droge
als door 'n visser
in draad gevangen
Blijft...
het eeuwig verlangen
naar water
vis in open water
Het zwemmen in vrijheid
in scholen te zwemmen
van klein tot groot
en omgekeerd
Visnet en hengel
te mijden
zelfs het leefnet
waarin gespartel in onmacht.…
De kunst van het web
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 heb uit handenvol herfst
draden gepakt
wilde mijn web
ermee weven
heb ze geplakt
met luwte en zon
in de regen
glansden ze prachtig
maar de druppels
werden te zwaar
zij scheurden
de lijnen aan flarden
ik laat ze waaien
zoals het hoort
maar de kunst van het web
heeft mij altijd bekoord…
Signatuur
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
411 Levens met een
Rode draad
Gedegen en
Getekend voor nu
Daar voor altijd
Vlammend en zeer sterk
Vergezeld door
Tijd niemand
Kan zeggen dat
Zij hebben gedaan
Het beste voor
Eeuwig. Steeds en opnieuw
Beeld van gave
't Leven lief
Daar de vreugde
Altijd moet klinken
Daar signatuur
Verdwijnt met de tijd…
winterwit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
534 een kleine droom
zacht gedaald op bank en stoel
op duizend lege takken
voorzichtig pakken we
de draad
en zweven, even wit
mijn hart gaat omhoog…
een sneeuwengel volgt
in wijd gespreide vleugels
glanst de lach
op mijn gezicht…
Wollen hoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Hoofd dat zwaar en
Loom is, niet meer
In beweging te krijgen
En zich met de minuut
Meer van het lichaam
Scheidt - bovenwerk
Vol wol, wollen draden,
Wollen spinsels die
Het gevecht met het
Leven aangaan en de
Woorden die jij tegen
Mij zegt die alleen nog
Als klanken binnenkomen
Die alle betekenis
Hebben verloren…
Speling van 't lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Bestaat toeval
of is alles vooraf bepaald
onzichtbare draden verbinden zielen, geven
inzicht in dat wat tot dan toe verborgen was gebleven
Bestaat God
die staat voor liefde en vergeving
waardoor geluk eerder haalbaar lijkt
dan jezelf verliezen in dat wat leven heet…
Het pluche wacht
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
694 hij lacht
in nuanceringen
het pluche wacht
in goed vertrouwen
is hem macht gegeven om
zijn beloften echt te laten leven
maar hij scheert de schapen
en van wol spint hij uit garen
zijn eigen rechtse draad
hij is niet terug te
fluiten als een herdershond
leidt zelf zijn makke kudde rond…
zondaggevoel
hartenkreet
3.9 met 50 stemmen
4.390 Kopje koffie een krantje
Muziek op de achtergrond
Lekker in je blauwe duster
Je haren in een staart hoogblond
Een gekookt eitje een warm broodje
De zon schijnt lekker naar binnen
Je slanke benen uitgestrekt op de bank
De kat ligt zachtjes te spinnen
Je rekt je lichaam langzaam uit
En loopt de badkamer in
Knipoogt even naar je spiegelbeeld…
De kolenkelder (een kinderrijm)
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.402 Als je gestreeld wordt door de spinnen
jou donkerheid niet lekker zit
de geesten jou dan zien als buit;
je kunt van schaduwen niet winnen
al vul je snel de kolenkit,
je komt die kelder nooit meer uit.…
Ongelofelijk
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.027 Beschouw de poezen die tevreden spinnen:
ze zullen geen hiernamaals ooit verzinnen.
Hierover maakt geen enkel dier zich druk.
De kerken, synagogen en moskeeën
zijn steeds gebouwd, zo hoort men Tom beweren,
voor mensen die de dood niet accepteren:
religie is 't product van waanideeën.…
Twee Koningskinderen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.082 leren dat het er
niet toe doet zolang
jouw stem die van mij
oproept en rolt
over het vlakke land
als de donder
de bliksem kan niet zonder
jouw gezicht net als ik
en jij draagt jouw sluier
wacht op wat gebeuren moet
even onvermijdelijk
als het tij voorspelbaar
toch onverwacht valt het web
over ons heen, terwijl jij
bang van spinnen…
Dit zal het einde zijn
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.755 En ik los op, gewricht schuift van gewricht,
De spinnen stappen naar mijn ogengaten;
Ik voel mij langzaam uit elkander vallen.…
Zomeravond in een oude stad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
627 Volle bladeren spinnen de late zomer
tot een aanhoudend ruisen,
overvol en al wat verdroogd,
zonder gehaaste stappen.
Hoorbaar vlinderen kinderstemmen
rond het plein.
Het besluit tot avond is genomen
in dicht geknipte aktetassen,
de waaier van feesttenten gaat open.…
Verdwenen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.210 Alsof de regen
met ons meeging,
alsof de zon
verdween,
alsof er niets meer mooi was,
je ging
en deed dat alleen,
terwijl:
de zon daar achterbleef,
de warmte eveneens,
een rilling loopt over mijn rug,
omdat,
de regen met ons meeging
de zon vergat te schijnen,
zo liet jij ons achter
door simpelweg
te verdwijnen,…