2035 resultaten.
sluierwolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 omringd door witte toppen
sluierwit op morgenrood,
lees ik vanuit een diep ravijn
op het randje van de dood,
zwaar hijgend, met gebroken ribben
een tikje pips in het gelaat,
getroffen door een felle pijnscheut
in bijna doodgevroren staat
gelijkmoedig wachtend op mijn lot,
lees ik dus boven witte toppen
in slaperige sluierwolken:
"Grüss…
Oekraïense
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 vrouw, allerlaatst had u een eigen gelaat
doch op elke huid zitten onregelmatigheden
er bestaan geen middelen die wegvagen
krab ze niet open zodat zweren ontstaan
u leeft zo goed als zonder twijfel en ergernis
gescheiden van o zo verstarde wederhelft
zie niet om in wrok doch wees op uw hoede
laat u niet opnieuw aan banden leggen
©…
Onkruid wieden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Het groeit vanzelf,
Zo maar, in je gedachten
Schiet het zo maar de lucht in
Zonder dat er iets aan gedaan
Hoeft te worden -
En als je dan een tijdje
De boel de boel hebt gelaten,
En je de ongewenste gedachten
Hebt laten woekeren, dan wordt
Het gangpad in je bovenkamer
Weldra onbegaanbaar -
Hoog tijd om afscheid van ze
Te nemen…
Schaduw van het licht.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Zinloos iedere daad zo geprezen en
op het gelaat kun je de twijfel lezen.
Maar moedig verzet zich menigeen tot
de dag des oordeels valt en ook daad-
werkelijk blijkt, het leven is slechts
te leen.…
Schoonheid is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
662 waar de ziel in jou lacht
schitterende oogjes activeert
daar is het geluk van eerste orde
echt wel aangemeerd
Zolang het gelaat
nog helemaal geen rimpels trekt
Is de diepzee onbevaren
de zee van tijd ligt voor je, uitgestrekt
Ervaren, niet alleen voor anker
flaneren langs de kust
maar op reis voor jouw avonturen
maken je zelf bewust…
Een verbonden apartheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
558 pijn
En daar was hij
een andere, warme wind
die mij uitademend vindt
lucht die over mijn longen stroomt
en de adem beneemt
Blazende een kus
een onbekende rust
en ergens, ver weg
Een stem
verontrustend
wie ik ben
vertrouwdheid die ik ken
maar blindheid die ik niet kan plaatsen
Natuurlijk,
het donker
blijven zoeken naar
vage gelaten…
ALS GE MAAR .. .
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.135 Als ge in de maskerade,
Die het leven spelen laat,
Maar niet speelt tot eigen schade
Aan uw eerlijke gelaat!
Als ge maar naar 't doel der dagen
Groeit en bloeit, om in het lest
De éne eigen vrucht te dragen - -
God vergeve dan de rest!…
Gelukkig Nieuwjaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 Zoals ieder jaar smeden we met Nieuwjaar weer nieuwe plannen…
De kalender toont zijn maagdelijk gelaat
Elk blad is hagelwit en onbeschreven
We dromen stiekem van een luizenleven
En ook dat elke wens in vervulling gaat
We hebben weer plannen, dat hoeft geen betoog
Ook dit jaar ligt de lat weer torenhoog…
Zonder ellebooggebruik
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
467 ik heb veel
los gelaten
gelukkig kon het me
toen niet meer raken
ladderde wat
voorzichtig naar
maatschappelijke hoogte
zonder ellebooggebruik
pas in hogere
regionen werd
een netwerk vereist om
op de juiste plaats te komen
mijn ambitie is
abrupt gestopt door
een corrupte top
in volslagen egotripperij
ben afgehaakt
in bezinning…
Irreëel of niet ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
419 fundament van
angst, het falen een trein net niet
gehaald, mand vol lege eierschalen
uitgegleden op de medeklinkers,
gevlucht voor zinnelijke verhalen,
door de stroperigheid van een droom
te dwalen in het slijk, voor een
spoorboom die nooit open gaat,
verbeeldende ideologieën van de
straat, talrijk de als klinkers
met een onfeilbaar gelaat…
LAIS CCXXVIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Guirlande is de kronkel in heur haar,
spiraal van zwart in goud, en haar gelaat
vertaalt de wouden in haar zwijgen daar,
het ogenblik waarin zij leesbaar staat,
maar zij getrouw hem haar niet lezen laat.
Het ziet hen wel, maar wacht daar het haar kent.
Het is geen ik, zo’n vent die langzaam went,
maar wel bekend met wat er is, bestaat.…
Aardse schoonheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
655 O, moedertje aarde
wat een rust
om alleen te zijn
want onbewust
te wentelen
in dag en nacht
Uw bloemen
nooit meer gezien door mensenogen
uw bomen met hun wortels in de grond
onopgemerkt
alleen omringt door sterrenpracht
Rivieren en de grote zee
verlost, alleen gelaten
ochtendlicht en ondergaande zon
Aardse schoonheid
spiegel…
Kantoortuin en slachthuis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
376 We zagen
een slachthuis en kantoortuin
opdoemen, lieten gelaten
de toekomst los en
omhelsden de zuigende
modder.…
een eenzame weerspiegeling
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
181 Als je naar buiten kijkt
zie je slechts de duisternis
van de lege nacht achter
een eenzame weerspiegeling
in verspocht dubbelglas
Het blauwe licht versterkt
het contrast van dat gelaat
rimpels in het gezicht
de staat van die kamer
in het raam gereflecteerd
In dat ogenblik ervaar je
wat zij plegen te dichten
zij die jou niet zien zitten…
Moeder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.597 Al wat me gelukkig maakte heb ik bij u achter
gelaten. Mijn vrouw, die ik zo liefhad stierf en
met haar een deel van mij.
Onze meisjes heb ik bij u gelaten omdat ik ze
veilig wist en u ze niet kon missen.
Moeder, nu woon ik in Niemandsland waar ik
me bezig hou met nutteloze dingen….die me
niet gelukkiger hebben gemaakt.…
HET BLIJFT NIET DROOG
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
949 De lichtstraal, die in donker valt
raakt feitelijk nimmer mijn gelaat
Steeds houdt zij bij anderen halt
voordat zij in donker verdergaat
Tot zij op zekere nacht afdwaalt
van die weg die gebruikelijk was
’t Is hiervan dat dit vers verhaalt
van de lichtstraal op mijn matras
Verlegen keek die straal mij aan
en sprak van ‘t lekker zachte bed…
voorbij
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.274 Gespeelde vrolijkheid, het gelaat getekend.
Emoties verscholen, de kleuren verblekend.
Ratio voert de boventoon, de passie is onzichtbaar.
De sleur niet doorbrekend, leven langs elkaar.
De toekomst ontwijkend alsof die niet bestaat.
De ander voor lief nemend, de woorden zijn obligaat.…
niets kan jou nog raken
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.582 ben jij storm
die wervelende dreiging
waar wolken breken
in het gelaat van de zon
een druppel regen
koeler dan ijs
in het verstikkend gevoel
dat passie heet
dat ene zuchtje wind
het gefluister
van zoetgevooisde stemmen
waar echte liefde
de dreiging breekt
ben jij mijn alles
in beschermende armen
waar niks meer kan raken
als…
Golden Earring
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.241 In de samenstelling
van Golden Earring
was krimp geslopen
Barry was weggelopen
Hij had den haag daar gelaten
voor wat het niet was:
Radar Love aan de plas
Mr.Hay had de Mient verlaten
zat van het eeuwig gezever
om spelling van den Zu..derwijk
hij sprak fris van de lever:
'krèg allemaal maah de blafhik'
wat mot ik met homepage en…
ongestemde stilte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.087 dat stilte was
wat hij niet las
in haar ogen
brak hem op
bezweet in angst
vele jaren lang
hoorde hij haar
schreeuwen
vocht’ge ogen
roerloos gelaten
diepe meren
stilte in haar
was nooit
in hem gestemd
vergeefs ook
het temmen
van stromen dromen
z’n onbegrepen
van in haar hoofd
zo werd
de kwelling van
zijn dagen
gekweten…
Moeder
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
3.065 In mijn herinnering
zie ik je voor me,
Nooit klagen als ik iets
vroeg,
Het was altijd geven en nooit
Nemen,
Zo besta je
In mijn herinnering
Donkere ogen
omhuld door witte
gelaat,
Keken mij aan
Ik voelde een drang
geborgen, van die ene blik
Verlangend naar de warme plek
De moederschoot
Er kwam een tijd
dat ik niet bij je kon zijn…
Water
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
949 Heel veel water
schoont en zuivert
van het kwaad
wat in de boeken staat
is als een leugen
water schoont en zuivert
wast onfrisheid van ’t gelaat
maar zie de mens
hoe zij daar staat
met vuil gezicht
gewond tot in haar ziel
zij haat dat zij nog steeds bestaat
zij bidt haar god
dat hij ook haar verlaat
zij bidt haar god om water…
Realiteit
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.428 Ik droomde dat ik wakker was
de slaap maar niet kon vatten
Toch was mijn geest niet overstuur
liep ik niet uit de pas
was ik mij niet met vrienden gaan bezatten
Het gekke was
dat het allemaal zo realistisch was
zo echt en zo natuurlijk
dat ik daarover flink de pest in kreeg
omdat ik het niet kon bevatten
Gelaten onderging ik dat gevoel…
Geest
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
978 De lach op mijn gelaat is weergekeerd
Mijn ogen blinken, vertaald
Mijn mond plooit zich tot een lach
Verheven, gegeven, betaald
Mijn lichaam spreekt, gedreven
Door een leven van ontbering
Gekastijd maar nog niet gesneuveld
Weergekeerd naar zijn oorspronkelijke staat
Mijn handen verlangen een gevoel
Mijn ziel verlaat jullie wereld
Mijn…
Neuengamme und Dachau
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.276 een vergeelde foto haalde ze uit haar tasje
haar gezicht is gelaten
ze wil met niemand praten
Neuengamme und Dachau!
daar zijn haar intense gedachten
zij kwam terug anderen moesten wachten
de foto heeft ze altijd bewaard
Neuengamme und Dachau!…
De schilder.
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
4.115 Had hij misschien toch beter
de oude gore kleur gelaten
voor wat ’t was?…
goedgelovig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
743 hij gelooft
omdat God
de touwtjes vast in handen heeft
trekt zijn vlinderdasje
recht
alvorens hij de deur uitloopt
naar buiten
waar schommels
uit de hemel worden neer gelaten
hij zoekt de mooiste uit
één die bij hem past
niet de grootste, niet de kleinste
dan schommelt hij
in volle vrijheid
tot ver…
HET PERMANENTE
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Opgewonden verklaar ik
zonder tegenstroom
in genade gevallen
struikelend verder
balonnen stijgen
drijven af met stijl
prijskaartjes bungelen
vergaren interessenten
ook in de fles blijft
de klaarheid vochtig achter
geschikt voor hergebruik
bezin ik mij weer
terloops sluipt het binnen
vreet zich vast en blijft
in de leeg gelaten holen…
Ledematen
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.535 toetsen
op een trommel
waar kinderen
op stoeptegels hinken
met maar één been
hoor ik op
de verdieping boven mij
gestommel
daar gaat de buurvrouw
met het andere
langzaam heen
zo bezigt ieder
in eigen ritmiek
de nog actieve ledematen
het bedrijven van de liefde
heb ik,
omwille van de eenvoud,
er maar even
buiten gelaten…
Bestemming onbekend.
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
3.646 Onbereikbaar zijn de lippen
tot vergankelijkheid geplakt
de dood lijkt nu pas echt te leven
in tastbaar wit satijn verpakt
poedertjes hielpen gisteren niet
ze kleuren vandaag het gelaat
tot een vredig slapend gezicht
dat pijn en verdriet achterlaat
een laatste blik op de scheiding
gelegd door andermans`hand
vaarweltranen gedrenkt in linten…