Alle inzendingen over grenzen

1304 resultaten.

Sorteren op:

Ogen dicht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 999
Niet meer te redden, zeiden alle mensen, Want hij overschrijdt wetten en grenzen. Met mijn ogen dicht liep ik door het leven, Niets te ontvangen, laat staan weg te geven. Niets of niemand waarvan ik ooit kon leren, Of die een poging deed om het tij te keren.…
Jos Witteman17 augustus 2007Lees meer >

Woordmagiër

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 887
Ik raakte aan de grenzen van het niet en proefde van de angsten voor de dode tijd: mijn wezen scheurde over grenzen van ondraaglijkheid en liet mij achter als een reiker uit een ver gebied, waar pijn en licht elkaar verdragen tot alle roerselen omslaan in hun tegendeel, waar angst en haat elkander schragen zolang ik over ’t golven van de pijn…

Gebalanceerd

hartenkreet
4.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Ik heb al mijn reserves verspeeld Mijn geduld op de proef gesteld Tussen hoop en vrees gebalanceerd Op de rand van de wanhoop geheld Ik heb alles zomaar laten gebeuren Al het onacceptabele geaccepteerd Mijn grenzen te ver overschreden Nu weet ik dat was echt verkeerd Ik ben er niet beter van geworden Het heeft me niets goeds gebracht…
car16 maart 2005Lees meer >

ik heb de bloem geplukt

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.295
vrijheid door een open raam door zinsbeteugeling wordt nu een sprankelend stukje leven weer teniet gedaan jij goochelt met zinnen raakt mensen aan zij willen ongestoord hun eigen keus beminnen je haalt de hengsels aan sluit onbetreden paden laat niemand gaan en stelt de grauwe massa zo tevreden ik heb de bloem geplukt en grenzen…

Zaagsporen

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Een wakend oog, mijn opstaan er zijn geen grenzen aan de dagen heldere nachten bij volle maan vetverchroomde volle magen Een starend oog, mijn leven er hinkelt een treurwilg door het beeld vage zaagsporen, achtergebleven onze huid als behang verspeeld Een slapend oog, mijn dood er roest een spijker in mijn hart verzwolgen in de moederschoot…

Zaagsporen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.639
Een wakend oog, mijn opstaan er zijn geen grenzen aan de dagen heldere nachten bij volle maan vetverchroomde volle magen Een starend oog, mijn leven er hinkelt een treurwilg door het beeld vage zaagsporen, achtergebleven onze huid als behang verspeeld Een slapend oog, mijn dood er roest een spijker in mijn hart verzwolgen in de moederschoot…
Kees Keizer4 december 2003Lees meer >

kilometers vol liefde

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.310
zit me af te vragen hoelang onze liefde nog zal duren Ver woon je van me vandaan en elke dag ben je in mijn gedachten houden we dit vol wat kunnen we samen van de toekomst verwachten Maar als ik je dan weer zie en je weer kan kussen dan geniet ik en weet ik het zeker dit vuur kun je niet te blussen Onze passie kent geen grenzen…

windkracht

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.232
de man luistert naar krachten van de wind rondom zijn hart waar pijn niet wil verzachten en de grenzen telkens tart van de dood die naar hem grist en de tijd die hij nog heeft en hij sluit de koude buiten zolang het kind in hem nog leeft de wind fluistert gedachten tussen afgevallen blad dat zwijgend ligt te wachten langs het uitgesleten…
Jeroen Swaan25 november 2004Lees meer >

De belofte...

hartenkreet
4.8 met 92 stemmen aantal keer bekeken 2.623
Ik verken je lijf, met zachte handen, weet, wat je grenzen zijn, voel je lichaam hevig branden, bruist mijn hart als een fontein... Het is een spel, van jou en mij, en voelen mijn handen als verdoofd, ook al liggen wij hier zij aan zij, zou niets doen, had ik beloofd...…

vrijen in den vreemde

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.232
vrijvrouw zonder enige scrupule is hangen aan gekleurde ballonnen of zweven in wilgenbomen van chocolade het is zuigen aan slagroom met aardbeien ongeremd, verblind en onbezonnen alhoewel het naast zo'n schone neervlijen reeds het ervaren is van genade eer ik werkelijk ben begonnen ach, wat kan ik zo fijn fantaseren over onbekende grenzen…

Eigen weg

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 718
wetten en boze ogen loop ik telkens het begaanbare pad dat ik alleen het gangbare wil is gelogen soms ben ik de vanzelfsprekendheid zat vanaf vandaag mijd ik de mode verlies ik mijn bewustzijn laat alles over aan de goden kijk mij alternatief zijn vanaf vandaag maak ik mijn eigen weg en morgen is een nieuwe droom (wellicht) als ik mijn grenzen…

Vier maanden.

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 864
zon gegeven je schonk je lach aan de wind als was het je laatste wens In mijn herinneringen voel ik weer je huid, zo zacht en in mijn dromen raak ik je aan Je schaterlacht, maakt me weer verliefd die lieve blik herken ik nu nog in je kind Vier maanden zonder jou hebben mij veranderd ik ben een ander mens, ik heb mijn grenzen…

ode

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
de zon is niet bescheiden haar ontwaken scheurt de hemel in flarden van vuur uit duizend vogelkelen trilt een ochtendgroet de zon is een moeder zij koestert en warmt doet leven en groeien zij voedt en maakt vrolijk de zon wordt bemind de zon kent geen grenzen geen wetten geen maat zij brandt ongenadig schroeit akkers en huid…
rietvr31 augustus 2008Lees meer >

breng ons niet in verleiding

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 610
menselijke meer mondige die voor de grote kunst der kunsten het onbezwaarde voluit gaan door de ander aangedaan stapje na stapje liefde adoratie omzetten met volstrekte toewijding in gepaste ambachtelijke verleiding niet gehinderd door bijbelse limieten in voelen geven nemen onthechten voor het grote gelijke samen genieten na remmen en grenzen…

kom bij me

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.234
of laat pijn de nieuwe grenzen trekken in je leven lijm je scherven met de barsten van een ander z'n geluk zijn je tranen nog te vers om al verdriet te zijn kom maar en durf verder dan de eerste deur geef ook als er bijna niemand liefde in je ogen ziet kom want pijn zal leven zijn scherven zullen barsten tranen worden…
wil melker30 november 2006Lees meer >

PROSPERITEIT

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
De hemel hangt ontroerd Boven novemberweide Ik wijk niet van zijn zijde De doodsdrift is ontvoerd Met peperkoek gevoerd Niemand kwam tussenbeide Zij kreeg een vrijgeleide Die knibbel knabbel koert Ik voel me, hemel, zo content En kijk u zielsgelukkig aan Skeletten vol ontbladering Staan met mij in omkadering Van grenzen in een nieuw…

over het water.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
Op het land bezijden hoor ik koeien loeien alsof er niks voorbij is gegaan, geen Tijd, geen grenzen lijkt het, op deze zachtbewegende op en neer gaande lijn, die me verbindt met mijn Wezen, die ik maar amper voel. Ja, nu dan, op t water. maar verder? Nee, laten we Vandaag vrolijk zijn.-…
c. paris15 november 2009Lees meer >

- Cirkels op een stuk papier -

netgedicht
3.8 met 48 stemmen aantal keer bekeken 461
cirkels op een stuk papier, vreugde en verdriet worden weggehaald uit vicieuze ondoordachte lijnen jij tekent mijn grenzen, een tweedimensionale figuur perfect en rond, stuiterend teken je op stevig gekleurd papier via de rand van het onvermogen, als een naald die weleens over de stiklijn gaat ..en die de pijn kent.…

EENZAME UITVAART

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
ontferm gebed Tevergeefs in gang gezet Want je bent al koud als ijs En het laatste eerbewijs Samen met een klein boeket Werd gebracht door een poëet Van wie ik de naam niet weet Schilder, dichter, kunstenaar Van de waanzin tekenaar Kerfde met een vlijmscherp mes In grisaille het proces Van de wieg tot aan de goot Waarna hij zijn grenzen…

Gebroken liefdesband

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
zij kijkt verder dan het venster overschrijdt de troebele horizon waar liefde plotseling verdween zij verdrietig eenzaam achterblijft haar grenzen liggen dichterbij nu tegen de wanden van haar hart deerlijk lijden wil ontsnappen tot barsten overgaat in breken hardheid delft het onderspit de avond brengt geen uitweg nergens kan zij soelaas…

In Gouden Handen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
bloot op de eenzame weg waar donker moed in de schoenen zoekt drijf ik rond zwarte rozen op klanken van engelenzang tot aan mijn grenzen laat ik jou komen oude schoenendoos vergeeld om tranen adem jij schaam momenten in zwart wit de geur hangt nog steeds rond het eiken lik ik wonden uit mijn tijd losgelaten etter zal ik nooit meer knielen…
Lucky2 april 2010Lees meer >

Belijning uit het niets

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
die de tere pas gestreken eenling bezoekt met een zacht gezoem op rijm de schetser zalft de huid die geen trots herkent in de ogen van de spiegel waar gisteren de dader was van het nog onbesponnen huid, misschien maagdelijk doch zeker onbevreesd een machine op geluid, toekomst in niemandsland laat de naalden slaan en maakt nieuwe grenzen…
elze20 april 2010Lees meer >

DROMENDANS

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
De glazen dansvloer van mijn dromen met muziek sereen en zacht neemt me mee naar stille verten waar jij vol verlangen wacht Hand in hand zweven we samen van alle last en druk bevrijd langs het licht van duizend sterren door de grenzen van de tijd Begeleid door zang van koren ijl van zuiverheid en pracht dansen wij langs zilveren golven…
Ariadne11 december 2010Lees meer >

Globaal of alleen verbaal?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
grenzen op een kier, wie laat de tolbrug zakken? Papieren humaniteit, mozaïek wordt nooit transparant. barsten in haar voegen. Oude wereld haalt de bruggen op, ademen onze mussen vrijer? Zinloos geweld perst verwachting en schrale hoop tot bittere sappen. Vrouwen, kinderen weven dromen, waarover de wereld struikelt.…
pama13 mei 2011Lees meer >

Zin vol waan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
gevoel van onbehagen aanvankelijk onbestemd verspreidt zich als een virus opgelucht wordt opgelost in bezorgdheid vol met weifel de ruimte die de vrijheid meebrengt om te proeven van onzekerheid wordt beperkt door opgelegde grenzen waarin het ideaal verdrinkt in te veel perfectie nagejaagd tot in absurd in de schemer gloort nog grijs…
geeraardt19 oktober 2011Lees meer >

Zou ik kunnen zijn als..

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 681
een lentemadeliefje bloeiend tussen het gras dat enkel maar groener lijkt het winterkoninkje dat in een helder gezang haar grenzen te kennen geeft de dwarrelende sneeuwvlokken in een schreeuwende storm dalend als een warme sprei * zo bestendig zo weerbaar, evenwichtig, blij…
Hilly Nicolay12 december 2011Lees meer >

Nooit meer

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.386
levend als een stel Wat een blunder Wat viel dat tegen Die schone schijn Dat bleek de hel Jouw mooie lach Die is verdwenen Waar ik voor viel Bleek niet zo fijn Daar sta je dan Verzopen in de regen Ik trek een muur op Om mij heen Hou nu iedere vrouw Angstvallig tegen Mijn hart is koud En voelt als steen Het is teveel Ook ik heb grenzen…
Hookie14 december 2011Lees meer >

Een balanceren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
ik heb de grenzen niet bepaald die jij nooit zal overschrijden respecteer ze om een crisis te vermijden natuurlijk raak ik in verkennen het gevoelige gebied lichaamstaal volstaat zorgt dat er niets geschiedt een lach en afleiden zijn de gebaande wegen toch komen wij elkaar vaak tegen het is als dansen op het slappe koord een balanceren…
wil melker8 januari 2012Lees meer >

Domein

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.150
Stenen zijn inclusief, grenzen staan vast. Mijd Eden. Die hof lijkt uitgediend; de boom die in het midden staat, kraakt onder vrucht en blad, muurvast dringt het seizoen rond het verleden. Blijf ervan af.…
Hester Knibbe20 februari 2024Lees meer >