1876 resultaten.
Akropolis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.151 Zo af en toe
zie je God zijn hand
achter een wolk vandaan
om zijn troetelblokje schieten
om het te gebruiken
in een hemels Lego-spel
en tot hij het weer terug zet,
is er niemand
die 't tempeltje van Nikè mist.…
Eens in Venetië
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.223 Er was licht die nacht
de maan vol, er koerden duiven
er was sprake van een onstuitbaar beven
Beneden op het kanaal bij het San Marcoplein
verstoorde een gondel het trage golven
de gondelier roerde zich vooruit
Het opende een rij van vragen
van waarom nu en waarvoor
Een boodschap van de goden
van de oude dagen
Waarom juist ik hiervoor
wakker…
Zo mooi zij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
843 Zo bijzonder is zij niet
althans volgens haar
maar als ik haar beschrijf
in een winter te Heverlee
schudt zij de rood geverfde haren uit
rinkelt met ringen om haar middelvingers
De borsten in haar trui ajour
zich voortzetten zonder genade
door het spleetje van haar kin
Zij leest het nieuws voor
van de morgen in de ochtendkranten
zeeft…
In de Thalys
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.143 Het verkoudheidsvirus
Van de snotterende man voor mij
Wordt enthousiast opgezogen
Door de airco
En elders in de ruimte
Weer uitgeblazen
Waar iemand net
Even diep ademhaalt
En geniet van de koele
Frisse lucht.…
Bagage
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.726 Mijn koffer ligt op zolder te verstoffen.
Mijn rugzak heb ik uitgeleend – aan wie?
Aan mensen die ik nu dus nooit meer zie.
Ik hoop dat wie het waren ermee boffen.
Ik heb geen zin meer om op reis te gaan.
Al dat gesjouw met veel te veel bagage,
per land weer een verschillend percentage
van fooien – nee, er is geen lol meer aan.
Voor foto…
Zij wil los
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.266 Zij sluit de deur achter zich
sluipt de trap af naar beneden
waar de buitendeur wacht
wil op het nachtslot gezet
De sleutel in de brievenbus
tinkelt een afscheidslied
in haar klinkt een lentegedicht
Het is mooi geweest, het is mooi geweest
maar nu trekt het groen haar weer aan
zij moet ver van hem vandaan
Het was niet goed, het was niet slecht…
De laatste trein
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 ik zoek beschutting
tegen de tocht
bij kale muren
de muziek is oud
sterft in klanken
tussen roestige spanten
neon brandt koud
in dit oord waar mijn
reis ruw is verstoord
wacht gelaten op
de laatste trein die
er al lang had moeten zijn
weet dat die nog gaat komen
met wagons uit mijn dromen
ik heb hem al eerder gezien
stellen…
Van dorp naar kleine stad
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
716 Al lang geen dorp meer
doop ik mijn lichaam
ouder dan de schelpen
voordat ik middelbare leeftijd betreed
afgescheept langs wegrestaurant
zonder water in de wc.
Een vrachtwagen uit het warme Zuiden
verliest het ijs rond de verse vis
in dampende hemelse zalen
mijn onderbewustzijn voelt schraal
dit is een tijd voor een bidet
een goedkoop…
Lonely Planet
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
747 Op zonnige ochtenden in augustus
ligt Zürich er warempel prachtig bij.
De Limmat slingert zich
als een alternatieve gordel van smaragd
om de taille van de stad
wat er verdomd strak uit ziet,
zo strak zelfs dat
de treinen bij tijd en wijle
een kijkje onder haar rokken nemen.
In het oude centrum,
zo rondom de Münstergasse,
zitten op de…
De Reizigster
gedicht
2.2 met 38 stemmen
13.419 Achter de deuren stelt
zich de wet die hem
aan mij bindt, maar
achter het behang
wacht wat blijft als ik
wegga: hij hoort mijn
stilte als een vonnis
aan, langs mijn wang
verglijden zijn handen
als rimpels op stilstaand
water: nooit blijf ik lang
de zinkende stenen
staan als avondkoffers
gepakt in de gang.
---------------------…
IJSLAND
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
715 De hemel, dat moet na het eeuwig ogen sluiten,
Ontwaken zijn in het land van water, vuur en ijs
Op een eiland, nauwelijks ontsloten,
Kaal en ruw, nog in de steigers
Maar onwezenlijk mooi.
Monotoon en afwisselend tegelijk
Klaterende bergrivieren sterven in het dal
Watervallen stuiteren over rotsen of
Kijken in een onmetelijke afgrond
Zeehonden…
Naar de Filistijnen op de Filipijnen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
835 De duisternis spoelt aan als een olievlek
op het strand vangen we wat
laatste bellen licht alvorens
onder te duiken in de smurrie van de nacht.
Het zout op onze lippen brandt,
maar de piña-colada en ook
de exotische vrouwen helpen ons
de afgelopen dag te doen vergeten.
Blindelings slingert mijn saxofoon
zich uit zijn koffer in mijn armen…
Chellah Beach Club
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
959 De zonnewind heeft wat zand
van de maan rechtstreeks
naar het strand van Tangiers geblazen:
alles glinstert en beweegt.
Bleke kamelen balanceren verward
op het koord van de branding terwijl
de lichten van het veer naar Tarifa
dansen op het ritme van mijn tango.
Een bronzen serveerster trakteert me op
een beker wijn en een heupwiegende…
Parijs wordt wakker (Parijs 1)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
637 Seriële muziek
dwarrelt naar boven
de hotelkamer binnen.
Een vroege merel weerkaatst
door een hoge koker
van karige lucht.
De merel schrikt
van zichzelf.
(Parijs, mei 2010)…
December in Tanger
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.888 Licht donker warm koud,
de flakkerende winterzon
speelt verstoppertje
met de hemel van Tanger:
langs het strand flaneert
de boulevard in een
steeds wisselend schaduwkleed.
Maar over de baai
hangen zware wolken:
kamelen drinken ondersteboven
van de regenboog en spugen op
nietsvermoedende passanten.
Een man in een rode kaftan
tovert…
Stationshal
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.017 Klakken van hakken
Duizend gezichten
nee meer
dansen langs je heen
Duizend bestemmingen
Ieder een ander thuis
Hier kruisen
onze wegen
Duizend mensen
nee veel meer
Als we nou mailen
dan hoeft het niet meer…
Ruby
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
664 Voor zijn verjaardag hangt zij
de avond tevoren versgeplukte
kersen in de groene notelaar
om dauw voor de ochtend te vergaren
te laten proeven hoe diep en vluchtig
zij met heel haar hart om hem geeft
Zo begint de volgende, dampige ochtend
verzamelen van wat aan de boom hangt
wat met zorgvuldigheid is gezaaid
tot vrucht gebracht en tussen…
Jeugdfoto
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 In fotoboeken zit de jeugd verstopt
zacht en bewegelijk het beeld
stout, arrogant en lief en zoet
Men kijkt en schept een verhaal
dat klopt allang niet meer vanwege
falend geheugen, ouderdom, tijdsbesef
Nog even luchtig kunnen zijn
op een zondag waar geen eind aan komt
alles ingepakt om weg te gaan…
Parijs 5, 2 rue de Latran
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
757 Zwierig en joyeus,
jas open, sjaal over
schouder, oor aan mobiel,
op weg naar de senaat?
Nee, niet de senaat.
Hij verlaat het park,
- le jardin du Luxembourg -
haast zich rustig
richting Odéon
en slaat af naar de Sorbonne.
Nee, niet de Sorbonne.
Geen senator, geen hoogleraar.
Hij slaat linksaf, houdt in,
dan rechtsaf, rue des Écoles,
nog…
Dolce far niente
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
684 We wilden in subtropische streken blij als vogels genieten
en daarom kozen we een migratie-route naar Malga Zanga,
mal voor luxe, kalmte en welbevinden in de Dolomieten,
boven zwanen en cipressen bij het Lago di Garda.
In- en ontspannen bij de zang van blauwe lijsters!
We klapten als een ligstoel in en uit: de zonnegroet.
We deden dat niet goed…
Enkele reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ben weer ingestapt
heb het perron verlaten
er was geen hond
wel verval in alle staten
mijn kaartje enkele reis
had geen prijs voor veel bagage
letters spiegelen in het donkere raam
bestemming einde zonder naam
voort denderen we weer
de conducteur komt nog een keer
hengelt voorzichtig naar een praatje
verlegen in zijn eigen plaatje…
Braziliaanse
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.241 Door het open raam het geluid
van de vallende regen
een ritme van druppels
op de bladeren dat rustig maakt
Was jij hier dan konden we
samen naakt een eindje stappen
weggaan en terugkomen met
grote spetters op de huid
Elkaar afdrogen en ontdekken
waar het in het lichaam gloeit
Jij blijft het meisje van Brazilië
het land waar jij van houdt…
Stap voor stap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 We willen steeds het liefst vooruit.
Die kant op, waar het lichter is,
ontsnappen aan de duisternis,
zo snel als kan het dal weer uit.
Vergeten wat ons vast wil houden,
niet denken aan de eenzaamheid.
Ogen dicht, geen angst, geen spijt,
geen twijfel aan wie we vertrouwden.
De weg is steil, het pad vol stenen.
Waar ben je? Hoor je me niet…
Voor vertrek
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.054 Een uur voor het weggaan
staan de koffers klaar
gevuld met wat nodig is
Wij kijken naar buiten
wachten op de bestelde taxi
Ons verlangen naar nooit meer
vertrekken groeit en toch
gaan we wanhopig weer…
Koldinghus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
856 opnieuw een toren, een fort, het baksteen
het grootse uitzicht op eeuwen her
vandaag gevangen in broeierige cellen
van brand, broedertwist en haat
trek mij langs de oorlog, hoeder
trek mij langs het strijdend vuig
trek mij langs vergeten historie
til mij tot je trans en schrei!
schrei om de mensen wiens haat jóu deerde
schrei het fjord…
WIEGEND RUSTEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
673 Moe na lang spelen op het scheepsdek
ligt de kleine reiziger 's avonds
in zijn warme gerief'lijke hut
is zelf een spel tussen zee en hemel
lichte deining lokt kinderverbeelding
doet
de omringende zeemonsters
steeds dansend verdwijnen _ weer verschijnen
met open muilen toeschieten...
toont
binnen de patrijspoort
vloeiend sterrenballet dat…
Plaszak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
435 DEN HAAG - De aankondiging van de NS in Sprinters zonder wc reizigers een plaszak ter beschikking te stellen, leidde vrijdag tot smalende reacties bij Tweede Kamerleden.
De NS ontspoort met een niew plan
Moet u zo nodig?…hier een zak
Voor al uw dringend ongemak
Niet knoeien hoor als ’t even kan!
Naast plaszak is een poepzak ook een goed idee…
Vogelvoer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
964 Door de Via Veneto in Rome
langs Hotel Excelsior
omgeven door dames en heren
in dure, elegante kleren
Op de zorgvuldig geplaveide trottoirs
opgemaakte jonge vrouwen met achter muren
geheimen en platvloerse raadsels
over hoe rijk te worden en dus
oud tevreden met weinig te zijn
medicijn en eenzaamheid ontdekken
als…
Omhoog vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.002 Het groene hout van olie vergeven
haar in linnen gewikkelde lijk
het kan van iedereen zijn
Brandstapel ontsteken en de hitte
raakt met een klap het gezicht
fakkel valt uit de hand
Er was een tijd dat onze handen
in elkaar grepen als acrobaten
loslaten, salto's maken, vastgrijpen
Onder de vleugels warmte verzamelen…
Bieb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Levens staan hier opgeslagen.
Vol emoties, wijsheid, vragen.
Fraai vervat in woorden, taal.
Tot een boek, tot een verhaal.
Reizend op de rug van woorden,
ga je mee naar verre oorden.
Inzicht, uitzicht, avonturen.
In het hoofd van schrijvers gluren.
Al die boeken op een rij.
Zo gesloten, niet gastvrij.
Met hun ruggen naar je toe
lijken…