1883 resultaten.
Hondengevecht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 verschrikt door
‘t geblaf van honden
zag ik ze vechten
om een bot
met weinig vlees erop
ik vluchtte
met mijn
handen tegen mijn oren
tot aan de rivier
het glinsterend water
de wonderschone bloemen
‘t zachte gras
de blauwe hemel met
de witte wolk daar
kwam ik
weer tot mijzelf
de
wereld voorbij…
Haiku plus #1
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
838 De jasmijn staat in bloei
de rivier begint te zingen
van oever naar oever.
De trein volgeladen
met in zichzelf gekeerde mensen
geen spoor blijft achter.
De tijd likt zijn wonden
op de vleugels van het getij
hopend op een wonder.…
Haiku's klimaat
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.111 Als nijlpaarden
konden huilen zou de rivier
overlopen.
Stuurloos
vaart Moeder Zee op zoek
naar een veilige haven.
De ijsbeer
gelooft niet meer
in ijskoud geluk.
Ketting zaag -
bomen vallen
bij bosjes.
Erosie -
het asfalt verbreedt
de natuur versmalt.
Sinds de laatste
klimaattop ijsbeert
hij niet meer.…
Natte vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Hij schildert zichzelf als een vreemde
een zonderling achter de spiegel
met natte vleugels
probeert hij te vliegen
boven de rode rivier
in stille heimwee
tijdens de donkere nacht
vliegt hij in de hemellucht
er is geen voortijdig einde
aan dit gevleugelde droombestaan
oneindig blijft hij in zijn schildering
vliegen onder druppels…
Wel of Niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Ze halen hun drinkwater nog uit rivieren en meren…
Ja, maar het lijkt er ook op dat ze zich tegen ons zullen keren!…
ZUIDERBAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Aan de Vlaamse Schelde
te midden van een door mensen
welgeschapen oase
laat het jonge zwembad
zijn water stijgen en dalen
in vrijmoedig samenspel
met het getij van de rivier
het zandstrand onder palmen
schenkt bezadigd genot
verfrissend vermaak
geboren uit de sterke hand
van Antwerpens daadkracht vol bloei.…
Ode aan de IJssel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
977 Een rode lijn door het gebied
De Hollandse IJssel, onze rivier
Begeleid door steen en riet
een lint van werk, vertier
Een visser peinzend aan de kant
De dobber vol van leven
De aanbeet, vis, een figurant
Door honger aangedreven
De hand omhoog, een schipper zwaait
Een kind wijst naar de boeg
De vlag wappert, ach het waait
De reis nog lang…
Visser 50 v. Chr.
gedicht
2.0 met 119 stemmen
38.163 Wat deed ik anders aan de rivier
dan fuiken uitzetten, luisteren naar oude
bloeddoorlopen verhalen, grommende
in haar binnendringen en een gouden
zoon voor na mij maken?
Goed, dat was vroeger.…
Voorbij die mooie zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Fier stond ik in mijn helderheid
een zomer lang te staren aan de hemel
getekend met een eenzaam venijn
om jouw gevluchte lichaam te warmen
met de zonnegloed van mijn schijn
jij keerde jouw vermoeide lijf
naar links en liep naar de rivier
om je in afzondering te wenden
tot de kikkers die daar sliepen
de prinsessen die er riepen
hongerige…
dichter
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
963 een zee vol rivieren en kanalen
je dampt weer leeg
vol levendige verhalen
je transpireert je knalt weer neer
zo doe je het steeds weer
De haaien die je bevaren
zullen niet betalen
De uil die schuil gaat
voor je hemelvloed
maar je kunt het niet laten
om steeds weer poëzie te praten…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.153 de tijd lijkt tot staan gekomen
ze houdt haar adem in
ver weg ligt het verleden
als een brok oud zeer
vastgezogen in haar gemoed
ze koestert de stilte
het nieuwe seizoen
laat stormen razen
en rivieren kolken
brokstukken schieten los
niet meer tegen te houden
de eindeloze stilte voorbij…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 42 stemmen
3.565 Druppeltjes regen, een heleboel
kom bij me, kom toch hier
jij bent mijn levensdoel
ze worden mijn rivier.
Druppeltjes regen, laat ze niet gaan
druppeltjes regen van geluk
ga nooit bij ze vandaan
en maak ze nimmer stuk.…
Weg
gedicht
3.5 met 34 stemmen
44.011 Moeder sprak met de rivier
en wees ook de golven
een weg naar de zee. Ze
was ons zo nabij
als het water
dat haar nazong
en door haar handen
ook de vissen in een school dwong.
Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim
niet meer te spelevaren,
dragen bomen herfst,
en vluchten vogels
van de baren.…
In elke druppel
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.213 Laat me sterven
in gebeden
van de wind
Laat me
doodgaan
wanneer de zon
de eeuwigheid
overwint
Laat mijn tranen
in de wortels
van de bomen
verzinken
Mijn verdriet
zal in de stilte
van een rivier
weerklinken
Maar laat mijn leven
verdampen
in eeuwige fonteinen
van het licht
Ik zal bestaan
in elke druppel
van de regen…
De schildwachten
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.032 De glans van mijn pijn bederft de eetwaar
En de hoop die spartelt in het achterhuis
De opstand is te vroeg uitgebroken
De meineed nog te vers en onversneden
De schildwachten steken de rivier over
Het hout is droog, de takken scherp
De rovers weigeren zich over te geven
Uit hun handen valt een lege vaas
Het was midden november en het water…
OVERBRUGGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.039 Tijd
willen we overbruggen
afstand tussen jou en mij
Uren te lang
een dagreis te veel
rivieren te diep
Om doorheen
te waden en zee...?
een lig-in-de-weg
Altijd is er branding
in minuut en uur
golfslag van seconden
Wij willen afstand
overbruggen & tijd
een dagelijkse strijd
blijkbaar...tegen windmolens.…
De Maas
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
839 Ze wacht, de stille oude rivier,
tot appartemenbouw ook hier
de oevers naar God heeft gebracht.…
Even
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.498 Onverstoorbaar
stroomt
de rivier
tot het ruisen
ophoudt
zij verliest
zichzelf
in de zee
opgeschrikt
door de
vlammenzee
want de dunne zon
vergeet je
de koele wind
vergeet je
maar de pijn
de pijn
vergeet je
niet
de schemering
heeft haast
kleurt de hemel
blauw
als de nacht
de hemel
is lichtjaren
ver
weg
altijd…
Halve waarheden
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.570 ~~~
ooit wilden we na het begin
een samenhangend midden
en een uitgeleefd einde
maar de groeiende leugen
waarop onze relatie dreef
was als een duistere rivier
die alle echt verbrak
in het somberdonker
zochten we nog eenmaal
naar verheldering
jij keek als eerste weg
we verloren allebei
~~~…
Geveld
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
725 nachtenlang zingen de wolven
hun dodenlied langs wakende uilen
tot de maan verschiet in de rivier
vallende woudreuzen bedolven
verpletterend hun weerloze jongen
nachtenlang huilen de wolven
om hun bloed op stuwende stammen
dat kleeft aan de grondontwikkelaar
vreeemde geurvlaggen geroken
vrezen zij de mens, het dodelijk gevaar…
Nog niets
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
465 Wind was er al lang niet meer
en sommige rivieren waren
alvast met stromen gestopt.
Zo hoog voerden hun woorden dus
en dat was dan nog niets weet je
vergeleken bij hun stiltes.…
dwalend hart/ontheemd
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
629 Als een ontbladerde boom
getakt in zijn naaktheid
ben ik een roepende
in de woestijn
waar geen weg is
om gehoord te worden,
de stroom van de rivier
geeft geen houvast
zij mondt uit in zee.…
het leven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.438 de stad staat in brand en hij tekent het uit
laat me voor jou een bootje blijven op de rivier
kabbelend zonder zicht
het ene huis met doorgeslagen ruiten
de man die scherven raapt aan zee
je schreeuw nog eens in een schelp hoort
de koude rilling over je heen als je huilt
tot je weer steen bent zo hard
zo liefdevol…
Purmer
gedicht
1.5 met 28 stemmen
6.991 Ze zit in bus 106
de stad trekt bleek aan haar schouder
op de weilanden ligt groen
kinderen fietsen in de wind
huizen spartelen aan de grond
onder de rivieren
geen polders maar bossen
zomers de Sonse duinen
ze kan er niet genoeg van krijgen
het land zó uit de zee geschept!
---------------------------
uit: 'Glazen jas', 2007.…
Verbonden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 De afstand
het fysiek
de hand die er niet is
Afhankelijk
kwetsbaar
Die ander
een stuk van mij
al die anderen
stukken van mij
Van mijn zelf
Ik snij ze niet los
van me af
Ik zou dood bloeden
Eén rivier
vele takken in de delta
naar de zee van het
één zijn
Water draagt de kern van onze ziel
Verbonden zijn in de pijn van…
De oude kerk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 De oude Ierse kerk
op de oever langs de rivier
onder een donkere wolken hemel
is in het verstrijken
van de uren
vervallen
tot spinrag
en stof
van het mediteren
van de monniken
resten nog
verbleekte gebeden
Eeuwen geleden gesproken gebeden
om het verdeelde leven
dat aldoor één is
te helen
Een zonnestraal golft door het raam…
de Val; (Trollenhoeden II)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 De rivier stroomt onverwijld
zonder uitstel, alsmaar door
Steeds meer. Soms sneller
net als destijds
onze woorden, tekens van
ware liefde zonder eind
De kracht van die stroom
met soms getij
De beklimming, met die val
leek toen wel vooropgezet
Trouw onzer harten
maakt liefde vrij…
De schoonheid van tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
961 Tranen zijn zo kostbaar
wees er zuinig mee
verspil het niet aan onzin
breng niet nog meer naar de zee
Geef het niet aan dingen
zonder enige waarde
dat zilte vocht is o zo slecht
voor al wat groeit op aarde
Vreugdetranen zijn onbetaalbaar
laat die maar rijkelijk komen
die openen hart en ziel
laat de rivier der liefde stromen…
air-line
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
514 ik vraag om regen
en sleep de goden uit een groter leven
weg
de wereld huilt
een rivier wacht op ogen
't zwellen voorbij de stroom van het kwade
wie vergiet het vergeven
op lippen
't gorgelen van gebeden
aangetast door verzet
ik sleep de goden
uit de eeuwigheid weg
uit vuur
en wapens…
Woordwonden
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
692 Uit eerbied voor uw schrijven
reageer ik niet
uit al uw woorden voel ik stilte
al zou ik er toe neigen
de minste liefde
voel ik niet
uit al uw wonden
stroomt inkt
naar de rivier
van nieuwe woorden
zo zwart als uw geest
ben ik in uw stilte geweest
zo duister als de nacht
voel ik uw onmacht
in de woordwonden
van uw tedere ziel…