730 resultaten.
DROMENLAND
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.024 Achter de struiken van ’t geluk ligt
De weg naar dromenland
Daar zijn geen zorgen meer
Daar zet men zorgen aan de kant
Daar vliegen vogels op hun kop
en draaien hoge torens voor
het uitzicht netjes in het rond
Daar gebeuren echt de vreemdste dingen
Je staat er bij en kijkt er naar met open mond
De vissen vliegen door de lucht
Een kudde…
ode aan hugo claus
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.234 gesmeed in het vuur
zijn uw stalen knieën
kloostergrut waart ge
vlees achter loden ramen
rijstpap met gouden lepels
las ik later in de gazet
ik weet, ’t is moeilijk uw
uitgezakte wangen te
vullen met een borst van
een schreeuwende leeuw
het hooglied der dorpen
klieft door de vette klei
er hangen boeken en bundels
te drogen, vissen…
een simpele liefdesballade
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.659 grauwe uren
versier met toverinkt
krullen op trieste dagen
let op de tekens
die tussen aarde, hemel
een God mij schreef;
de wind zingt mij jouw lied
en met de regendruppels
bonst luid mijn hart
op blauwe hemelpoorten
ik bind om jou
onzichtbare koorden
een liefdesband uit woorden
en stuur met zonnestralen
lichten in de nacht
de vissen…
Het paradijs
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.009 Toen de vogels en de vissen,
de dieren op het land,
het jonge woud, de bloemenpracht,
door God zelf tot stand gebracht,
en vast lag in zijn hand.…
de bureelkinesiste
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.271 de computer springt op zijn saver
amai, een kom mee vissen, ’t is
nie waar, ze zoenen het glas en
zij spreekt een heel zoet woordje
voelt ge u fit en weer ontspannen
terwijl haar elleboog nog efkes
drukt, o ja madam, de relaxatie
is heerlijk, wanneer komt ge weer…
Mijn lieve meisjesvoeten.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
975 Maar zei mijn vrouw jouw voeten
zijn als zielige vissen
die snakken naar zuurstof boven water.
Ik heb jouw voeten lief
als gevoelige washandjes van mijn moeder.
Ik kus jouw dikke tenen met nagels
en jouw beenderige voeten
vol pijn en vol vlees als frambozen.…
WIJ
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
4.106 Jouw rivier heb ik omhelsd
de stroming trok mij direct mee
samen kwamen we in stroomversnellingen
daarna plotseling in heel stil water
daar zijn we natuurlijk lang gebleven
kijkend naar de uitgesleten wanden
de bochten waren behoorlijk afgekalfd
soms konden we de bodem zien
de vissen krioelden om ons heen
prachtige kleuren en zilveren schittering…
Eigenliefde
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
693 Vast in ijs – tijd gaat door
maar ik ga terug
Terug in mijzelf
om uit de donkere rivier van mijn ziel
mijn leven op te vissen
en zet mijzelf opnieuw in elkaar
in verbinding met hemel en aarde
vind ik mijn mooiste maagd.…
EEN EEUW LANG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 onoverwinnelijke vraatzucht
van ontelbare dwergplantjes
daarbinnen verblijft het gebeente
van zeelui en reizigers
die een verborgen graf kregen
dat sterke herinnering schenkt
een blijvend gedenkteken
eervol _ met uitdagende vragen
afschrikwekkend én aantrekkelijk
dit sterke rijk van vergaan leven
herbergt allerlei broednesten
waar geheime vissen…
VOORAL TE ZIEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
585 sombere kleuren bestaan helemaal niet
alles zet zich naar mijn hand
alles is zo licht als een blad op het water
de regenboog wijst naar stralende diamanten,
die hun schittering over het water verspreiden
klapwiekend verandert de reiger van stek
de avondzon kleurt alles rood
ook het donker in het water
wordt één en al transparantie
de vissen…
ode aan den kuyt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 den kuyt - menselijk gesproken
het vlezig gespierde
tussen knie en enkel
doet harten overslaan
als hij - aalglad
gelijk vissen het nageslacht
in paringsdans verschietend
zijn team op sleeptouw neemt
den kuyt - voetballend gesproken
de authentieke leider
die het stof zuigt
dat anderen slingeren laten
die - zichzelf kastijdend
gelijk…
Oer wortels?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 Vissen en baden we niet in weelde
uit dezelfde onuitputtelijke zee?
Zijn we niet tevens gebroken wit en fluwelen zwart
van alle steeds autonome gedachten om daaruit
iedere nuance te verwachten met een open hart?
Of blijven we die barbaren die op de onaantastbare
groeistuipen naar een ongewisse toekomst blijven varen?…
WIJ
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
703 Vaak zit ik te vissen
naar wat jij nu nog weet.
Jij zucht: “ik vind het zo erg,
dat ik zoveel vergeet!”
De rollen zijn anders,
ik zorg nu voor jou.
Probeer niet te vergeten,
dat ik van je hou!…
Microplastic
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
590 Eenieder kan zich toch bedenken
dat het niet goed is om het millieu
met microplastic te beschenken
Ons lichaam er mee te bedrenken
Mens en dier te plastificeren
Zagen de makers dan totaal geen beren?
Nee, want shampoo mag toch niet van je handen glijden?
Dus microplastic was echt niet te vermijden!
Ze hebben nooit niet verder nagedacht
Voor…
laat die arme ziel toch met rust
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.102 bedoelt
maar jij, lief, jij had het over mijn
rondingen, ook een compliment
ik lach om lot en misverstand
vandaag wil ik kijken
alleen kijken in die ogen
geen parels zoeken
maar gewoon, ogen
(29 mei 2005)
mission impossible
en als ik die oester
nou eens laat liggen
in het zoute water
en dan met mijn roze
duikbril naar de
vissen…
Verhuizen
hartenkreet
2.6 met 45 stemmen
8.064 Nu jaren later zal ik het moeten missen
Je gekreun en gekraak als ik je verwarmen wil,
De vaart die bij je hoort overvol met vissen.
De nachten in de zomer zo zwoel en stil.
De smaak van de peren in onze boomgaard.
De geur van het vers gemaaide gras.
Het geblaat van de schapen zwaaiend met hun staart.…
T WAAR BETER STIL TE BLOEIEN...
poëzie
4.5 met 6 stemmen
2.391 Gedijen vissen in de Dode Zee?
Is niet het woord van d' oude dichter waar,
En heel deze aard' geen ongewiede tuin'?…
Hoge Raad
netgedicht
3.9 met 58 stemmen
1.483 Zij perst kinderen uit hoeden
en veegt vissen voor het mooi met vers hooi.
(c) pietersz van calumburgh…
Mensbeeld
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
1.301 groeit immer nog benadert oneindigheid
gerechtigheid is in het algemeen absent
dit deel van God heeft afgehaakt in de mens
en heiligheid is meestal ontluisterend schijn
nader bekeken heb ik het beeld van God ontkend
voor al die soorten die zich zelve mensen noemen
wellicht kan God zich niet vergissen
maar moeten we op andere planeten vissen…
Mijn pad.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
992 Als een meeuw in de lucht zal ik zoeken,
naar de vissen van hoop en geluk.
Tot die tijd zal ik lopen op blaren,
blikken negeren en weten dat dit pad
mij leidt naar een pijnloos bestaan.…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 IJle vogelvluchten rissen
Achter weemlend twijgenweb:
’t Zijn de meeuwen die gaan vissen
Met de wederkeer der eb...
Ieder jaar wordt sneller ouder,
Vroeger avondt elke dag,–
Maar mijn hoofd ligt aan uw schouder
En ik hoor uw harteslag.…
help - riep ze nog- we vallen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.318 neem me mee - smeekte ze - neem me mee
terwijl vanuit de verre lucht
eerst van opzij dan weer omhoog
hij opzettelijk in haar blikveld vloog
zo dicht bij haar en bij de zee
ving zij de vogel in zijn vlucht
ik wil met jou - sprak ze toen weer
de vissen en de bomen
de mensen en hun kerken
niets zal ons meer beperken
zelfs niet een spookbeeld…
dagen van de week
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
678 is het alweer woensdag
Woens is vast een dorpje in Drenthe
niet te vergeten donderdag
dan zijn we bang voor het onweer
je zou dan makkelijk
getroffen worden door
de blikseminslag
van de verliefdheid
godzijdank vrijdag gaan we
wat vissen of drinken en kletsen
staan we laat op, op zaterdag
duidelijk de dag van de sater
trillend…
Cinque Terre
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 met tandenborstel, zeef en ecoline
in het rond te zitten spatten
een kladje smaragd en azuur
subtiel over de schouder
om ook het water te kleuren
tot tegen de scherpe kliffen
flanerend door de smalle steegjes
waar tussen huizen wasgoed droogt
als het maar even kan de zee in
pizza eten we uit de doos
met een brilletje kijkend naar de vissen…
Ironie van tijd?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
491 Of blijven wij als spartelende vissen in de
ebstroom onze ademhaling redigeren vanuit het besef
dat de essentie vanuit de ziel gelijke tred zal
houden met materie, wat we denken te zullen missen?
En dat waterwiel dat wordt aangedreven door
de ironie van tijd, die verschoning die zal slechts
een klein begin zijn wat ons werkelijk bevrijd?…
Verslaafde agenda's
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
433 Vissen zwemmen.
Mensen denken.
Moeten?
Willen?
Doen?
Durft hij moedig te onderzoeken
hoe angstige gedachten komen,
en spontaan weer kunnen gaan?
Kan hij bevrijd van angsten,
op eigen benen staan?
Durft hij eindelijk te begrijpen
waarom hij niet voluit genieten kan?
Waarom hij een verslaafde agenda heeft?…
Vragen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.057 Vissen zwermen uiteen, een zachte ontploffing
Elders is het veilig.
Ik speur naar wat glimt voorbij ons streven,
dit koortsig leven, gevangen tussen willen en weten.
De genadeslag verwachten, het weegt door,
zwaarder dan dat ze me lang beschadigen,
organen met zachte kogels vullen.…
ijshoofd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
588 één nacht ijs kan dit hoofd niet dragen
waar zou de romp zijn ondergegaan, is de
maan afgelopen nacht getuige geweest
sliepen hazen dan samen met meerkoeten
morgen voorspellen ze dooi, het hoofd zal
zich bewegen, verfrissen wellicht en bloed
opgelost worden in stromend kreekwater
overal zullen roodwitte linten in de rietkraag
hangen, vissen…
het gelijk - een chanson
gedicht
3.1 met 18 stemmen
12.545 het gelijk van vissen vingers
het kwintet van de complicaties en braille
het gelijk van de ogen op borsten
het aanraken van de taille der vertedering
het gelijk van honderd tegelijk zingende bossen
het gelijk van het gelijken
op een grote gek die door drinken denkt
- in de rivieren drijft de hemel
mee met de aarde en de werelddelen…
arm
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
821 Wij hebben een klein zwembad
Zij hebben een beek met kristal helder water,
waarin je de vissen ziet zwemmen
Wij hebben elektrisch licht in onze tuin
Zij hebben de sterren en de maan
Onze tuin loopt tot de heg van de buurman
Hun tuin loopt tot de horizon
Wij kopen het eten, zij koken het
Wij gebruiken de magnetron
Maar wat zij eten smaakt…