2730 resultaten.
Hartschaduw (2)
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.046 Het zuchtje wind onder je vleugels
verlost mij van het slapen
uit de stilte in de schaduw
van je lief'lijk warme hart.
Ik treuzel, maar ben vol besef
je laten gaan is geen optie meer
'n glimlach omdat ik weet dat
mijn liefde je niet langer meer verwart.…
mors vincit omnia
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
971 mijn witste bruidsjurk
trek ik aan
zie ik hem te wenken staan
in nood zijn komst verwacht
mijn bruidegom
mijn knekelman, ik kom
met een zeisslag maait hij
mij spontaan
apocriefe vleugels aan
witsierlijke bruid
doodsgezellin
leedvrij eeuwige leegte in…
vrede
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.442 en daar gebeurde het
wolken verdeelden zich
de engel maakte zich los
om vrede te vliegen
hoog in de lucht
van quarteira ver over oceanen
en werelden
strekte zij warm gouden vleugels
over grijs en grauw
vrede - zong ze
vrede…
vlinder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 slapen dromen
zachtjes wiegen
als een vlinder
vredig vliegen
rood en roze
vleugels lang
voor de toekomst
nog niet bang
de wereld lacht
soms zoet soms rouw
de wereld wacht
ja wacht op jou…
In tijdloze rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 in ontwaken
slaan gedachten
hun vleugels uit
wieken als
kleurige vlinders
van bloem tot bloem
buitelen in
zomerse wind
naar het licht
drinken het
nectars aroma
in tijdloze rust
laat je dromen
niet slapen maar met
de dag kennismaken…
Verlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
749 Ik vertrouw op mijn vleugels,
mijn stiltewezen
die overal aanwezig is.
Ik geef een hymne aan de wind
en tover een leger van glimlachjes
die stralend hun zaadjes verspreiden.
Ik open mijn voeten
en laat de aarde stromen.…
POORT VAN DE HERFST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Roze herfstasters
ontluiken tussen vleugels
van dagpauwogen.
's Avonds strijkt de bij
in een fabriek neer, rust uit
van haar bloemendag.
De zeilboot vaart 's nachts,
straalt een rossige gloed uit;
thee met beschuit geurt.…
Herleven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
578 Toch ontpop ik
tot kleur en licht
sla ik mijn vleugels uit
en puur de nectar
van elke bloem.…
Het zoet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
600 Ik ben op weg
dwaal en draal
op twijg, op bloem
Op weg
door blauwe luchten
op m'n vleugels: zon
Het dwalen en dralen
nooit echt
moe
Voldaan
na elk bezoek
aan een bloem
het zoet te proeven.…
aarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 op de dodenakker
hoorde ik in
de hemelbestormende
blauwe stilte het
kleine grote verdriet
met mijn voeten
in pasgeboren aarde
zag ik de verweven
lijnen van zacht
waaierende vleugels
het wilde niet
donker worden in
deze magische nacht
ik hoefde niets
te begrijpen…
Pianist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
594 Pianist
wil hij worden
je ziet 't
aan z'n loop
Je hoort 't
aan het aanraken
van witte
en zwarte toetsen
De vleugel
verbergt
z'n iele gestalte
de kruk nog te hoog
voetjes
nog net niet
....op aarde.…
neerwaartse vlucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
586 wat nu als je
toen wist
dat weerloos
leven aan een
zijden draadje
hangt en liefde
met vleugels
het instinct
overstijgen kan?
als je het
daarbij gelaten
had?…
verstilde schoonheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 een uil rust op
een knoestige tak
zijn vleugels
licht gespreid
laag aan de hemel
verlicht de maansikkel
het donkere tafereel
de wassende maan
en de kale tak
verhalen over het
einde van de herfst
de aankomst van de
winterkoning is nabij…
Het is oorlog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Van honger
vallen hun vleugels
zwaar naar beneden.
Ze kunnen
nauwelijks nog vliegen.
Je tast in het duister
over wat er is gebeurd.
En je kunt
niets
doen.
Op tv
maakt iemand zich zorgen:
‘Ik ben bang
dat ze straks
uit de lucht vallen.
Op mijn kinderen.’
***…
miss you so much tim brandsma
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.053 Lieve Tim,
Ik hoop dat ze je vleugels geven,
zodat je overal kunt komen,
dat je terug komt in mijn dromen,
en met me mee vliegt door mijn leven.
Dat ze je nieuwe ogen geven,
zodat je naar ons kunt blijven kijken,
en ons toch nog kunt bereiken,
ook al is het maar voor heel even.
Ik hoor je niet, ik zie je niet
waar je nu bent?…
schitterende mooiigheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 met ware vriendschap als de sleutel
houden jouw armen mij stevig vast
met de onvoorwaardelijke loyaliteit
die alleen echte liefde verklaren kan
in zonnige zowel als donkere dagen
houd jij mij steeds veilig en gezond
omhels jij mij met zorg en hartstocht
sterker dan de ring van ons verbond
jij bent mij een engel als geen ander
de vleugels…
Gesloten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
900 Is het misschien mijn fladderige aard
het pronken met mijn vleugels
die de bloemen doet schrikken
nog voor de avond valt?
Of is dat uitgesloten?…
Eendagsvlieg
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.292 Vleugels vliegen, dansen zacht,
Nergens naartoe, nergens vandaan,
't Ritme van leven,
Leven en zijn.
Alles zou ik geven,
Al wat ik niet ben.
Alles, om heel even,
Zonder na te denken,
Een eendagsvlieg te zijn.…
Veel meer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.025 Vogels verstoppen hun vleugels.
Mensen spreken alleen nog met hun voeten.
En ik ben van steen.
Want ik geloof in steen en zie dat
elk leven de tijd vreest
maar nooit verandert in
iets wat altijd zal blijven
bestaan en niets meer wenst.…
als het maar...
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.107 ik laat je vliegen
op mijn vleugels
ik zal je leiden
door de donkere nacht
ik zal je troosten
met mijn woorden
als het maar...
jouw pijn verzacht
voel de warmte
van mijn woorden
voel het vertrouwen
voel de kracht
misschien kan dit
een beetje helpen
als het maar...
jouw pijn verzacht…
buizerd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
673 voorname bruine pracht
je vleugels bevrijden je
moeiteloos van de aarde
je hoort wentelend
wiegend en wendend
in de blauwzilveren
voorjaarsluchten vol beloftes
stijgend en rijzend
boven de sluimerende
zachtgroene lentebossen
tot je bent opgelost
in de hemelkoepel…
's nachts vliegen...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
620 De meeste mensen kunnen vliegen 's nachts
en willen dan in roze wolken zijn
en zonder vleugels dromen in satijn
maar landen dan ineens heel onverwachts
en weten dat de zon alleen maar schijnt
wanneer de droom achter de wolk verdwijnt.…
Verantwoordelijk
gedicht
3.0 met 127 stemmen
37.703 En goddank, inderdaad,
hij slaat zijn vleugels uit.
Als ik er toch niet was.
Maar nu de bomen nog.
Die halen het nooit.
--------------------------------------
uit: 'De karpersimulator', 1997.…
Het is míjn leven
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.311 Het is mijn leven
dat ik met je delen wil
waag met mij de vrije val
die liefde heet
Waar ik rozen voor je pluk
als we het smalle pad betreden
en mijn hand naar je uitstrek
als je weg zou glijden
Maar vraag me niet
mijn vleugels te vergeten
het is míjn leven
dat ik vliegen moet…
vlinder achter vitrage gevangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
49 Het venster is helder,
de verte is echt,
alleen onbereikbaar,
hoe hard zij ook vecht
De vleugels gedrongen,
niet breeduit, maar klein,
wordt zij constant belemmerd
een vlinder te zijn
Zo worstelt zij verder,
de zege blijft uit
Tot zich plots,
door een wonder,
Gods ruimte ontsluit…
Bibian Mentel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 gedreven bindt zij
verbindt zij
lengt zij dagen
aan koude nachten
waarin zij onverstoorbaar
verder werkt nu
de tijd harder tikt dan
de dag ervoor
tot de avond valt
zij haar vleugels spreidt
en zich, vol liefde, overgeeft
aan het licht…
RAAMLEERPLAN
snelsonnet
3.9 met 22 stemmen
2.017 Als leraar, zeer met kinderen begaan,
ben ik degeen die voor de jeugd doorlopend
een venster naar de wereld voor ze opent
waarin zo’n kind z’n vleugels uit kan slaan.
Ach, soms moet je wel streng zijn of wat vitten,
je wil gewoon niet dat ze blijven zitten.…
nachtvliegeraar
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
949 piloot in de nacht van blinde duisternis
gedreven door onbestemd verlangen
op vleugels van verwachting
navigeer je door oneindige ruimte
gedragen door het ritme van de wind
die het lied van liefde zingt
zweefvlieger je vol vertrouwen
zachtjes mijn armen tegemoet…
Waterspel
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
800 een lied van januaridruppels
danst op papier, over een toverkoord
van ingehouden zachtheid
zo innig strijkt zij haar weke vleugels
als een intieme fluistering
over mijn aangespoelde eenzaamheid
de nacht schrijft zich in verre havens
waar ieder woord een droom
van thuiskomen is…
Flarden
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
927 de ekster steelt de morgen
mijn hart, mijn woorden
uit de lucht gegrepen
vandaag is de stilte
tussen de regels door
geslopen, geslepen
zijn je lippen
kus mij een tuin
en eet appels uit mijn kruin
ik dolfijn in de fontein
en vang de wind
met mijn vleugels…