738 resultaten.
Lustoord
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
959 Zij vecht tegen de fantomen in
haar onderlijf, maar desalniettemin stroomt het hete vocht
als lava door de gletsjers. O, machtige Cupido,
schiet nog eenmaal een pijl voor mij af, recht in
het meest begeerlijke doel van dit dwaze heelal. Doe voor mij die bloem ontluiken! Laat die harde tepels in mijn
mond glippen!…
ZANDSCHIPPERS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.166 In 't ruimpje
als een dodenkot
daar bukken zij samen
als regen giert,
een lampje schijnt er,
de lucht is er rot
en vocht is er veel
en afzichtlijk gediert.
In 't donkre ruimpje
sterven er velen
- die niet in het donkere
water vergaan -
zij eten, slapen,
vechten en telen
hun leven is vroeg
heel vroeg gedaan.…
MORGENDAUW.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.274 De eerste leeuwrik dunkt hem wonder,
Stijgend in onpeilbaar blauw,
Waar te nacht nog flits en donder
Vochten met hun vloek en klauw;
Toen hij blind door stormwind waarde,
En niet anders bidden kon
Dan te slapen onder de aarde,
Vóor hem vond de heldre zon.…
Hier in haar contouren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 zeker wel
Theater, muziek, hapje, drankje, slapen in een tent
Eén groot openluchttheater, afgewisseld met veel vocht
terwijl Local Hero Hessel zijn muziek laat klinken
Danst de vrouw, hier in haar contouren
van echt mooie lijnen
Opwindend daar jij weet
dat haar subliem' schoonheid is verhuld
Onder summiere kleding die
niets verraadt…
IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 Onder weg zwierende zomervogels
tegen teder geel gesneden horizon
sluimeren driften gezwind en
ontvlammen kussen naar lomer
bindt de wind ons warm witte lichaam
dat kronkelt oneindig tezamen
op vocht groene mossen rond dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd in geulen
van ons verhittend…
Over lijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Iedere vierde mei, om acht uur in de avond
Staat een politicus of bestuurder klaar
Om ons te wijzen op het belang van de vrede
Over de verzetsheld die altijd klaar stond
Tegen de bezetters vocht, dapper maar
Wellicht voor niets en dat komt mede
Door de ontwikkelingen in deze jaren
Extremisten die in woord en gebaren
Duidelijk maken dat…
De laatste dag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Mensen waren uitslag,
sjacherende zakken vocht
gehuld in portefeuillevacht.
Niemand die nog dieper zocht.
Zwaarwegend de balansen,
derivaten, koersen, aandelen,
gedroomde financiële kansen;
de natuur kon niet meer helen.…
druipend tafereel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 De dag begint kregelig uit tegenzin
zonder eerst een boterham
de zon is in de wolken gewaaid
ze woeit daar
vecht er met sissende kussens
slaat het vocht eruit en
giet de mist over de velden
steekt een paar kozijnen tussen de buien
brandt een regenpijp vanuit de erker
en loeit nog even na uit hitsigheid
Het gras snijdt de druppels aan…
De tropen afstropen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
655 het dier
die het zocht, maar ik ben het ook
die nu een aftastende vrijheid versier
In al die tijd ben ik sneller vergrijst
is ook de harige bescherming verder uitgedund
ik durf te wedden dat mijn verdubbeld tuig
tevens naar overdadige kilo’s verwijst
Het licht bewaren doorheen berg en dal
etmalen lang, daar spoelt nu een wegdrijvend vocht…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Drempel van takken
de stilte nodigt mij uit
nieuw licht in de lucht
Het pad opent zich stil
onder mijn voeten, de aarde ademt
in zachte geuren van mos en vocht, een fluistering
van verbondenheid trekt door mijn lichaam en maakt mij lichter.…
Omgekeerde vlag.
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
135 De stikstofregel moet verzachten,
als regen op verschraalde grond
Het draagt de herinnering mee
aan wat ooit vloeibaar was en teer,
wacht slechts op één druppel vocht
die haar wakker kust – tot leven weer.
De wind die eens de vlag liet dansen,
fluistert nu een lege klacht.…
ZANG BIJ DE HAARD
poëzie
3.3 met 22 stemmen
3.792 Giet gij vocht in stromen neer?
't Valt mijn glas bezijden.
Krimpt de dag? te minder nood,
Om bij licht te gapen.
Rekt de nacht? het komt hem wel,
Die gepaard mag slapen.
Laat de hof geen sappig ooft
Op mijn tafel blinken?
Droge spijs teert even goed,
Bij wat ruimer drinken.…
Spraakwater
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.033 Door steeds met consumptie te praten
(vermengd met het vocht dat ze had)
ondervond ze, dat ieder d'r haatte:
men werd van d'r kletsnat kletsnat.…
KASSA!
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.542 Energiekosten compliceren bij verhuizing,
nota’s van water door vocht onleesbaar.
Vloeken kerkverschillend verdraagbaar,
overlast van buren bij kleine behuizing.
Deelname met opties, inleg van anderen,
vermindert uitkering, tast vertrouwen aan.
Geteste kruiken en kannen komen en gaan,
winkelen online = koopgedrag veranderend.…
AAN JOFFRe ANNE ROEMER VISSCHERS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
3.075 Neemt gij penseel of naald: daar worden kuil en klippen
Geschapen, bos en berg; en 't vochte veld bedocht
Met groene grassen, waar 't welvarend vee naar tocht.
Dat haalt zijn aâm, zo 't schijnt: en staat met gaande lippen.
Boetseert uw aardige hand, en maakt een mens van leem;
't Haalt bij Prometheus werk.…
voorzichtig vrijen
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
2.413 liefde op een middellijn
van amper maar een meter
innig en woest verkennen
knorren grommen pijn
met wilde hartstochten
alsof varkens vochten
met refrein fortissimo
al knorrend ging dat zo
op achtergrond gekrijs
van meeuwen op het ven
voor de verliefden was het prijs
maar wel een beetje eng
stekeltjes prikken vol venijn
nee nee mijn…
Een stukje wereld…
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.523 Een stukje wereld in een regenboog:
Wat boerenhuisjes en een korenveld,
Waardoor een sidd’ring vaart van vochte wind,
Een klompje bomen, wier zwaar-tintig loof
Met forse donk’ring uitstaat tegen ’t licht
Van de avondlucht, mat-blauw met zweem van groen;
Een eindje hei als smeltend violet
In zachte hulling van omwaad’mend paars,
Een heuveltje…
Van de drank
poëzie
3.2 met 11 stemmen
7.079 Wijn dient van goede reuk en goede smaak te wezen,
Dan nog een klare glans die wordt er in geprezen,
Ook dient hij niet verschraald, maar vers getapt te zijn,
En vocht aldus gesteld dat noem ik goede wijn.
Maar wijn van rode verf dient niet te veel geschonken,
Want 't maakt de buiken hard in overmaat gedronken.…
De Heerboer
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.555 spelen
Even waren zij onzichtbaar
als de schimmen die zij waren
uit een kijkdoos opgestaan
om benen in de lucht te dragen
om te zingen en te drinken
met dat wat de nacht er liet
als tafelspringers, Tempelieren
vallend van de bokkenwagen
Alles wilden zij er geven
voor hun dorstig onbehagen
als een schenking die ter zake
met de dood vocht…
Moeders van Syrië
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.026 en plots was er oorlog
Moeders schreeuwden
om wraak en vergelding
- bloed wilden ze zien –
wetende dat ze daarmee
oorlogen in stand hielden
zij dachten aan hun kinderen
die het leven hadden gelaten
aan man en familieleden
toen de pijn binnen drong
wilden ze genoegdoening
men vocht in feite tegen zichzelf
goede mensen voelen opeens…
Fruit is gezond toch?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
626 Zo gezond
Wanneer ik 's avonds een bakje neem, cellofaan verwijder,
wat vocht lek, mijn vingers aflik, denk ik: wat gek!
Heb een vieze smaak aan mijn lippen!
Plastic verdwijnt in de verzamelbak en ik eet op mijn gemak,
het bakje leeg.
Dan begint het vreemde scenario, een dove tong,
alsof ik bij de tandarts zat.…
Van de drank
poëzie
4.2 met 9 stemmen
2.999 Wijn dient van goede reuk en goede smaak te wezen,
Dan nog een klare glans die wordt er in geprezen,
Ook dient hij niet verschraald, maar vers getapt te zijn,
En vocht aldus gesteld dat noem ik goede wijn.
Maar wijn van rode verw dient niet te veel geschonken,
Want 't maakt de buiken hard in overmaat gedronken.…
Alex Koek overleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 Alex Koek vierde het leven
maar met moeite vier ik
nu bij zijn dood zijn leven
zijn mooiste momenten mee
Ik doe wel mee maar achter elke lach
ligt een traan op uitbarsten
zoals je kan snikken van de lach
barst ik uit in een hevige huilbui
waarvan de salvo’s klinken als gelach
En als de bittere tranen op zijn
geen vocht mijn ogen meer verlaat…
Het zomerse bos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
424 De grond ademt nog de
koelte van de nacht, terwijl het eerste
zonlicht het vocht uit het mos haalt. Klanken zweven
in laagjes over het pad — geen richting, geen doel, alleen aanwezigheid.
Ergens beweegt iets tussen
tak en schaduw, niet om opgemerkt te
worden, maar gewoon om er te zijn.…
droom
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.180 De moedige strijder vocht, gedreven door rechtvaardigheid.
Zonder angst, gewoon een Hollandse meid.
Een standbeeld zal er ooit wel komen.
Al was het alleen maar in haar dromen.…
Vredesstichter
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.891 Vredesstichter
Rabin 'vocht' voor eenheid in zijn land
voor samen hand in hand op weg
naar vrede
zijn rug naar de schaduwkant
zijn ogen gericht op de zon
die kleine man bracht licht en hoop
maar duisternis die overwon
ook deze keer
men schoot een waarlijk mens
onmenselijk
in nog geen vijf seconden neer
men nam 'gewoon' zijn leven…
Blind gebonden
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.785 Ik kijk naar je
En zie lust
Je lichaam gereed
Kronkelend zonder kans
Na een spoor vanaf je nek
Stopt mijn tong
Om samen met mijn lippen
Je tepel mee te nemen
In een passionele dans
Verder omlaag ruik ik
Je zilte zoetheid al
Op het moment dat
Mijn tong je raakt
Ontsnapt een kreun
Zuigend, likkend, bijtend
Mijn tong naar binnen
Vocht…
Dag van den Arbeid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
922 werkplek wordt verkwanseld
goedkopere plek gevonden
in armere landen
waar weer wordt uitgebuit
Waar eens arbeid adelde
heerst nu
de werkloosheid in het verschiet
met massa ontslagen
degene die het voorziet
wordt monddood gemaakt
en ja de economie gaat vooruit toch…
al wat bereikt werd
door de mannen en vrouwen
die er voor staakten en vochten…
afscheidskus
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.836 je hechtte geen waarde aan stoffelijke zaken
op je bank zat ik naast je, je was ver weg
toen draaide je je hoofd toe, je kus stak mijn hart
je was nu zo broos, het sterven moe
stond bij je bed, je vocht voor je leven, je wilde niet weg
het laatste sprankje leven, werd uit je gedreven
ze zei 'ga nu maar hoor, 't is al goed'
zal je nooit…
- Vergeten Verlichting-
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
548 hebben met ons in verlichting gewandeld
herinneringen vergeten, beproefde kleine dingen
pijnlijk verlicht,
zelfgenoegzaamheid gespot… en herbekeken
er was liefde, minder liefdevol en vol,
de vragen, die ons terugbrengen naar nul,
afgescheiden van onszelf, het samenspel wel waard,
verteerd door nood aan zelfverheerlijking
vochten wij hunkerend…