24252 resultaten.
Geen mens.
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.276 Een droom was over
totaal vernield
zo in gedachten
en zo vernederd.
niet in staat
om verder te komen
zo gebroken
was haar hart.
totaal alleen
zichzelf verdronken
in haar tranen
van zwart.…
Elke dag weer...
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.317 Jij, dood, ergens anders dan hier.
Het ongeluk, nu verleden tijd.
Mij, levend, zonder jou.
Elke dag weer.
Het is zo oneerlijk, ik mis je zo.
Kom terug.
Alsjeblieft.…
The King of Pop
hartenkreet
4.4 met 49 stemmen
3.814 De eerste beat, de verwachting zindert door de zaal
Een grote zwarte hoed bedekt jouw gezicht
In de onderbuik begint de adoratie te bonzen
Een zoeklicht wordt op jou eerste beweging gericht.
“So smoothly” bewegend op het ritme
Zwarte lakschoenen onnavolgbaar op toneel
Een witte flits komt van jouw handschoen
Ademloos bekeken, gepassioneerd…
Sara
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
917 ze kleurde al dat somber was
troostte, verwarmde, maakte blij
liep samen met mij ‘uit de pas’
vertrouwde blind en hield van mij
en het was zeker wederzijds
‘k hield van die lieve oude schat
loop nu de eenzaamheid voorbij
voortaan alleen ‘ons dagelijks pad’
opgedragen aan Sara de hond
juli 2009 © JS…
Hogerop
snelsonnet
3.8 met 17 stemmen
1.659 Ik kreeg een mail van Simon Vinkenoog:
"Ik ben hierboven goddelijk ontvangen
Met vuvuzela's en met feestgezangen,
Ze zongen allemaal: hij leve hoog!
Nee, ik ben op dit hemels welkomstfeest
Mijn leven lang nog nooit zo high geweest!"…
vluchtigheid
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
711 vanmorgen vloog hij nog
"de meeuw van Tjechov"
op nauwelijks 10 meter
van de caravan lag de dode meeuw
vleugels weerloos uitéén
de kop geknakt en ogen gebroken
zomaar uit de lucht gevallen
als het pijnlijk bewijs
van vluchtigheid...…
de Bijeenkomsten
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
664 Neen is vergeven
Het Ja is aanvaard
Ongewoon oneven
Onjuist het gedode paard
Het besluit doet huilen
Vuile regen laat schuilen
Verdelen van vaten opslaan
Belangen dwingen tot ruilen
Lachen met een drankje is vrolijk
De politieke clown vaag grappig is olijk
De jeugd te voorzien met munitie is scherp
Winst gegeven oorlogen niemand die…
Het leven in coupletten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
575 De tijd reist met de mensen, dood.
Zij springt zichzelf in rondjes achterna.
Terwijl het vee, in haar roep gevangen,
rondjes loopt op vers gemaaid gras.
IJs, als intermezzo gegeten,
dat pijnlijk op de tanden rust.
Ze heeft ze net pas laten bleken.
De deur nog op een kier.
Zie je;
Zijn neus staat niet waterpas.…
Overkant
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
579 Waar is het leven van de dode gebleven?
Waar is de overkant?
Mysterie zoals er zovele zijn.
Voelen kunnen we het niet,
bedenken nog veel minder.
Vandaag in het Gallo-Romeins museum:
waar zijn al die mensen gebleven
die hier leefden 40.000 jaar geleden?
Waar is het leven gebleven?
Wat is leven eigenlijk?
Waar groeit de liefde?…
Kanker zei hij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.474 Drie jaar collega
Aardig en attent
Sloom van lichaam en geest
Een wandelend vraagteken
Maar fel met woorden
Snel met tranen
Onrecht voelend in elke zin
Altijd met dat rokershoestje
Terwijl ze al vier jaar gestopt was
Het zal wel meevallen
Zei ik in maart
Toen ze naar de dokter ging
Kanker zei hij
En haar leven was voorbij…
En dat was het dan?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
2.633 Die dood boven
leven verkoos
Was zijn leven
te broos?
Zijn stilte zijn
gevecht?
Hij heeft er nooit
iets over gezegd
Hij heeft het leven
achter zich gelaten,
zal nooit zijn
weinige woorden
meer praten
En dat was het dan?…
Gebroken beeld
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 De heide spreidt haar welig paars tapijt
in plooien langs de voeten van de bomen
die knikkebollend weg dreigen te dromen
door kalm wiegende bries daartoe verleid
en waar de knoppen van de rozen schromen
het licht te zoeken dat hun hart bevrijdt
heeft teder zilverschijnsel zich gevlijd
in spiegeling van kabbelende stromen
de Morgenster is…
Voorgoed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 Ik stierf en er was niet ver
van mij het hart, waaraan ik
in volle geest, de laatste kus
had willen geven, geboorte
van de dood, verlangend
naar die laatste stoot, die
mij de vrijheid bood.…
Zielen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
677 Ik heb in mijn droom vannacht
de hemel een bezoek gebracht.
Ik zocht tussen de wel duizenden zielen
de mensen die mij levend bevielen.
Geen van hen heb ik mogen vinden
en plotseling wakker geworden
keek ik snel naar buiten naar de linden:
mijn geliefden waren zacht opgenomen tussen de zielenhorden.…
Een ijzeren glimp en niets meer.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.182 Dood.…
Het antwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.168 Zwijgzaam plukt zij
prille klokjes uit haar tuin,
wiens ongereptheid teer
belofte van de lente luiden.
Ze vlijt de bloempjes neer
tegen mat glanzende woorden
en hoort de stilte galmen
in de klanken van zijn naam.
Pas als de leegte in haar naar
de diepte van het missen vraagt,
vindt zij kracht om uit te spreken:
“Omdat hij zo bijzonder…
Heeft zich ontbloot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
697 niet grijpen van de
spoken die langs me drijven
op klaarlichte dag
zie ik hun lach in
het witst van gezicht
geen zon kan meer
hun ogen doven zij brengen
vergeten angsten in mij boven
ik wil ze vatten
voordat hun tentakels
mijn levenskrachten jatten
een koude hand heeft
zich ontbloot en werpt de
handschoen maar ik wil niet dood…
Aujourd'hui maman est morte (*)
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.368 hier stort het ribgewelf in
het dwarsschip zinkt
die grote aardewerken kruik
is een pedaalemmer
met rozetten, arabesken en
niksnuttige ornamenten
traag trekt het sfumato uit haar ogen
heldere sferen die alles onthullen
het stucwerk haalde ik gisteren al
van haar lijf – ze was
al wat lijk toen
taille douce heette ik haar
ze was een…
Zij...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.896 Dapper gestreden
als ridder te paard
voor haar kind'ren hier op aard.
De ziekte kwam
velde haar neer op bed
ieder was ontzet
De krachten namen af
de pijn nam toe
staan of lopen was een onmogelijk gedoe
Toen is haar steel geknakt
haar schoonheid was verloren
De strijd is gestreden
Niet tevergeefs
toch is haar levensdraad nu afgesneden…
Sluimerwoorden
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
670 zoek mijn woorden in zilver
dat ijl tot web gesponnen
de morgen omvat
geef ze mee aan de wind
die met nachtvlinders zweeft
naar het grijze vergeten
van gisteren
en schrijf met gouden letters
een gedicht over stilte
waarin ik slaap…
Tabula rasa
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
771 door een tunnel van tijd
trekken wij voort richting ongewisse
zelfzeker in het eigen heden
maar onwetend van wat morgen brengt
als buiten zich met binnen mengt
is er hoop op hoge machten
bemeten met de maten hier
en wat elkeen te wachten staat
die deze doorgang achterlaat
geldt dat ook in eeuwigheid
voor een onbeschreven blad
heeft…
verdriet
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.152 waarom ga ik niet naar het leven
na de dood?…
Onrust
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.596 Ga dood en leef!…
gepoetst roodkoper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
646 zacht rinkelen
de bellen van
het schellekoord
nog is de rust
niet verstoord
dansen stofjes
in de middagzon die
door het kleine raam
de kamer binnen komt
haar hand streelt
zacht de lijnen
van de tafelloper
het licht weerkaatst
gedempt in levenlang
gepoetst roodkoper
dan komt de zuster
met de thee en neemt
wat conversatie…
Wanneer de wolven waken
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
607 ze zwicht voor het eisende secreet
dat hongerig aan haar maagwand vreet
en aandringt om het stillen na te jagen
de jongen draven gedwee achter haar aan
als ze ‘t spoor volgt dat naar de roedel leidt
waarin gezamenlijke zorg en veiligheid
meer kansen bieden aan hun voortbestaan
-II-
tegen schemer bespeurt de roedel geuren
in vlagen wind…
Wie is er in mijn huis geweest?
poëzie
2.2 met 11 stemmen
2.172 Een man, die zegt dat hij geneest;
Maar, ach, zijn zeggen mocht niet baten:
Hij heeft mijn kindje dood gelaten.
De moeder liep al huilend rond;
Ik blies, helaas, in ’s kindjes mond;
En meende nog aldus het leven
Aan ’t dode schaapke weer te geven.
Ach, wist ik, wist ik, wat ik deed?…
Begrafenis
gedicht
2.6 met 23 stemmen
12.003 Verlaat het rijk van de rot
waar monden die koud zijn als was
rond de tafel kauwen op
wat van je rest - handen
klapwieken trage motten rond
je schedel, liefde duizelt als sigarenrook
omhoog tussen de onscherpe messen
van woorden - en ga de tuin in.
Daar lopen ze ook. Ze zijn jong
hun dunne armen wit en onhandig.
Ze zien je niet.
Graaf…
Beroemd worden
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.204 Hoe triestig: mensen willen doden
om zelf dan spoedig heel beroemd te zijn;
vergeten wij dat tien geboden
ons willen leren over dijn en mijn
en dat eenieders leven heilig is -
een groot geschenk, een diep geheimenis?…
De weg terug en verder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.063 *
uit de lotus
zucht de aarde
schoonheid
tot vergankelijkheid
terwijl schaduw
leven dicht
*
voor het laatst keer ik
dat wat komt de rug toe
wat zich nog zal aandienen
is reeds telkenmale geweest
sluit ik dan de ogen
of verblindt de verwachtende
werkelijkheid
het nog verder zien dan de kim
die de polsslag van het moment…
Door verdriet omgeven
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.953 Gedenkend aan haar
Plaatsten de ouders haar foto
Tussen twee kaarsen
Herinnerend aan de warmte
en het licht in haar ogen
De tragiek neemt bezit
van hun leven
Sinds de dood
van hun kind
door verdriet omgeven…