8651 resultaten.
Door verstilde wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Stilte daalt over serene landerijen
gekleed in blinkend wit kostuum,
over velden wazige nevel.
Bedekt zijn bomen en boerderijen,
vanuit verten slechts gedempt geluid
en langs wegen staan in lange rijen
populieren gekleed als maagdelijk bruid.…
Apocalyptische wederopstanding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Maar aan de kim verrijst nieuw licht
zonnestralen beschijnen de aarde
een witte vogel strijkt neer
die de eeuwen door vrede bewaarde.…
Vrolijk (Brrrr) Pasen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
718 Helder grauw is de hemel
wijds het ruime zicht
geprikkeld worden organen
en de deuren blijven dicht
straks gaan we zwierend over vaarten
genieten van het mooie weer
soepel glijdend over gladde baan
voorwaarts naar het Pasen
want ‘t is lente in ons bestaan
koek en zopie uit het kraampje
ergens midden op het ijs
tussen velden met witte…
Bekijks
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
570 Meelzak met wit gestikt lint
En uitgelopen vlekken
Door chloor hopeloos
Achtergelaten op wat
Een zwembroek moest zijn
Lubberig hangend om het
Magere jongenslijf
Bibberend van de kou
Angstig wachtend op
De sprong in het diepe
Die komen gaat - maar die
Nog niet half zo erg is
Als het gejoel, geschreeuw
En gefluit van die horde…
Geluk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
918 Zolang er ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach…
Opa
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.380 Hij denkt dat bomen brancadiers zijn
- 's winters wit, altijd beweeglijk -
en morst dagelijks van angst.
's Avonds leggen wij zijn beweegbare delen
in hun houten kistjes.…
Turbulenties
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 Ga ik door ijle leegte met mijn witte
staart tussen de benen.
Of nee, de leegte zoekt mij;
het schept een band.
Als verbond tegen volle gedachten
die als Joviaanse wervelwinden
nooit gaan liggen.…
In flower powers piek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 heb in zwart wit
fragmenten gezien
uit de film van mijn leven
geen ondertiteling
en overbodig commentaar
de regisseur riep draaien maar
de spelers niet geschminkt
in authentiek decor en
zonder spel wisselde het jaar
de buitenkant gordijnen dicht
deuren driemaal in het slot
samen eten van de geschafte pot
onzichtbaar bleef
de vrijheid…
Crescendo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 De zon brandt de wolken stuk
de blauwe hemel kraakt het wit
de lucht strekt zich lui uit
de horizon valt uit het aardse bed.
Ik voel me ijler dan de wind
stijg tot ongekende hoogten
smelt bergtoppen van ijs vrij
waar alle woorden stil vallen.…
Winterwee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 Mis de oneindigheid
van oogverblindend wit
Gedempt en verstild
alleen het knerpend geluid van
samenpersende verse sneeuw
onder warme wandelschoenen
Mis m'n rode oren gegeseld
door rondgierende wind
en jeukende tenen na een te
lange winterwandeling
Mis tot op het bot verkleumd
het gevoel van nooit
meer warm worden
Het zonnig geel…
verlaten strand (ter gedachtenis aan: 4 mei)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
755 in de verte een verlaten strand
bijeengehouden door wat pijn
zeeblauwe, tranende ogen
en een leeg, wit gezicht
vastgebonden starend naar zijn lot
de kogel op hem gericht
achter de rotsen zit ze daar
alleen, een bruidsbloem in haar haar
starend naar de blauwe zee
de golven dansen mee
hij had haar belooft te trouwen
te trouwen aan het strand…
Mei
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.452 De kersenstam
Is met de teed're bloesem volgeregen,
Die als een kostbaar uitgestrooide zegen
Mèt lam en madelief de leiding nam:
Tezamen zullen zij het weiland vegen,
De bloem, de bloesem en het witte lam!…
Sprookje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
706 er was eens een prinsesje
dat heette ZONNEKLAAR
zij bracht vreugde in het paleis
tot een kwade dag
de koning en de koningin
zochten een man voor haar
zijn hart was slecht en duister
dat was ZONNEKLAAR
zijn naam was IJZERHARD
hij wilde macht en praal
op de huwelijksdag
was de prinses gevlucht
een fee vermomde haar
in een witte reiger…
Ook hier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Het regent pijpestelen
de laffe, klamme warmte weggejaagd
Nieuw blad wordt gevormd
haarwortels, wit als melk
Het verlangen is een wilde perzik
smacht naar eetbaarheid
De geur van Verbena op jouw huid
van henna in het haar
Een rode zon boven het schiereiland,
dat traag zich uitstrekt, een lichaam
van vlees, bloed en bot, dat sidderend
de…
Het nest
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 En zo trekt hij door de aardse jaren,
met een wijze witte baard.
Hij liet de welvaart langs hem varen,
en heeft alleen zijn 'ik' bewaard.…
BRUGGEN BOUWEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 Als ik gewoon met jou kon praten
Denk dat dat nooit kan
Maar stel dat dat zou kunnen
Zou ik je toevertrouwen
Wat mij bezighoudt
Je mijn geheimen gunnen
In enkele zinnen vertellen
Waar ik mijn hele leven
al mee zit
Proberen uit te leggen
Je te overtuigen
Dat er meer aan kleuren is
Dan enkel zwart en wit
Zou ik je kunnen laten geloven
Dat…
Ooy
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik blader door jaren zonder zorgen
aan de tafel waar ik als kind al zat
op slechts een steenworp van mijn eigen stad
hier in dit huis weet ik mij geborgen
vastgelegd geluk spat van wit papier
dat stevig aan mijn wortels trekt en tast
naar een diepe stilte die mij verrast
de deur van mijn…
Onze handen.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.044 Laat mij nu niet moeten kiezen
tussen de stippels van het heelal
of de witte leegte,
uit het turbulente van een storm
naar een winterse stilte over gegaan...
Want naakt, koud en alleen in deze eenzaamheid
is zelfs de roep van mijn stem gedoofd
en van haar kracht ontdaan...…
Tuinfantasie - 11e tafereel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
433 De reiger heeft gegeten als een vorst,
de merel wist een wormpje te verschalken,
een zwarte kraai die plukt wat aan een korst
en eenden zijn de steiger wit aan ’t kalken.…
Bleek vliendertje.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.030 Bij 't muurke, waor de druufkes hangen,
Daor speult, met bleekheid op de wangen
En flonkerieng ien 't donker oog,
Mien jungske; 't gooit zien petje umhoog
Um 't witte vliendertje op te vangen.
'k Stao naor dâ kienderspul te turen,
En zie 't zoo graog en toch zo nooi...
Ocherm!…
(kanker 5) steeds dichterbij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 toen jij jouw ogen weer de ruimte gaf
en wit ontwaakte uit de roes die operatie heet…
met het zweet in mijn handen
en de tanden op elkaar ( niet schreeuwen )
stond ik naast jouw bed
je huilde
en de stoel die naast me neergezet
werd, schoof vanzelf weer achteruit
ik sta wel
want ik wil jouw tranen strelen
zacht verschoof jouw stem…
Kittig hoog klikken hakken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
500 delicate wijze hoe laat het is
nodigen uit tot een kleine dis
maar niet nadien etalages
hun snuisterijen hebben getoond
appellerend aan de smaak van de koper
verlokkelijk is bling bling
dat opgepoetst straalt
en artistiek fraai is uitgelicht
kittig hoog klikken hakken
het wachten is passioneel amicaal
met de vrolijke taal van witte…
GEDICHT VOOR MIJN LIEF
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
626 heerlijk naast mij ligt
word ik zo weer verliefd op jou
Je lange haren en je lief gezicht
maken je teer als ochtenddauw
Als jij even in mijn armen rust
floreert mijn hart van tederheid
Dan voel ik je liefde zo bewust
als een verrukkelijke zekerheid
Als jij dan heerlijk naast mij zit
wil ik jou ook graag verwennen
Ook al wordt je haar al wat wit…
Oude huizen
poëzie
3.5 met 2 stemmen
983 Het water was heel stil, een witte rand
van pas gevallen sneeuw lag voor de huizen.
't Was alles broos en fijn, voor strakke lucht met sterren.
De huizen stonden oud en stil....van verre
kwam dof gedreun: het ruchten van de stad,
dan was het, of de huizen
nóg groter stilte hield omvat....…
Een innige mortale kus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
476 ik ben je niet vergeten
al sinds mijn geboorte
heb ik jou op mijn geweten
jaren ben je weggebleven
af en toe wat schaduw of
het grauw en wit van een gezicht
maar de laatste tijd
maak jij toch min of meer een
ongepaste inbreuk op mijn leven
waar cultuur haar mooiste
kanten toont zie ik jouw hand
die vergankelijkheid beloont
jij…
De winter wacht weer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Ineens
is daar dan weer die wereld wit
en verstild. Die mij lijkt toe te
roepen: 'ervaar mijn schoonheid';
en het zal lijken alsof ze op deze
manier om mijn aandacht gilt.…
Natuurkracht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 storm in dansende golven
die bruisend wit schuim
over geribd strand blaast
woest stuivend zand
waar meeuwen vluchten
schreeuwend in grijze lucht
harde wind bespeelt
stoere vlaggenmasten
met klepperende lijnen
striemend zand verblindt
half dichtgeknepen ogen
onder een wollen muts
voetstappen verdwijnen
onder een verse laag
opgejaagd…
Op reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 Er vielen grote witte vlokken,
op het harde gladde ijs.
Toen een dame rustig afsloot,
voor haar allerlaatste reis.…
Haar Antwoord
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.258 Wanneer zal de ure zijn, dat gij als bruid
Met mij zult staan in wit-satijnen kleren?
"Wanneer de stromen naar hun bronnen keren,
De raaf het lied der nachtegalen fluit."
Had gij mij dan niet lief in vroeger tijd,
Was dan Uw hart niet naar mijn hart genegen?…
zo wil ik dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 drank
me behoeden voor stank en dank
dan als het eind mijn vel verrimpelt
de ogen tochtig in de regen die van binnenuit
mijn spreken verhult, de dagen die als
manchetten me delen in woord en daad
en de dood, de dood als het rapport
vol met slechte cijfers, het gedrag de vlijt
van leerling en meester, omlijnt daar zes planken
en een in wit…