9250 resultaten.
Een tikje snobistisch
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 ik heb het rusten
gecultiveerd tot een
er bijna niet meer zijn
het futiel fysiek
contact gaat via
traag reagerend schuim
waarbij zwaartekracht
om de tuin wordt geleid
door optimale ondersteuning
ik zweef en begeef
mij naar hogere sferen waar
mijn geest gelijkgestemden vindt
niet voor een
toepasselijk lied bij
dit zeer exceptionele…
De zin van wandelen
gedicht
4.8 met 4 stemmen
3.490 je voelde het zweet op je wenkbrauwen
rusten, je keek waar je liep en het leek
alsof de aarde terugkeek, de stenen
de bladeren van vorig jaar wenkten
je eerst en weken dan weer, ze maakten
je dronken, je struikelde maar je bleef
overeind, je leefde gewaarschuwd
en je gedachten zweefden niet langer
maar ze bezonken
tegen een veld violetblauwe…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 rimpels
de lijnen van het leven
rimpelen het rulle zand
korrels krassen in het nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven…
De kust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 lucht
en vloeit zich aaneen
met de grijze golven
van de zee aaneen
tot aan de zichtbaar
wolkende horizon
door wind bedolven
krijsen meeuwen daar
in buitelende vlucht
kolkend en brekend
omwoelt de branding
en beukt de barrière
van de verzanding
veilig brengt de kust
voor het volk een teken
na de grote misère
het land weer in rust…
Wandeling
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige zomerdag
ratio in een oase van rust
gedachten in een zomers verlangen
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen
en zandkastelen…
kleine gevleugelde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 op een grijze
maandagmorgen
in september
zag je zonder
het te weten
voor het laatst
de Drentse hei
een seinwachter
zag alle 93
treinen voorbij
komen niemand
vroeg naar
de kleine
gevleugelde
opgeborgen nu
in een
vergeelde map
een nagenoeg
leeg dossier
achtergelaten
in het archief
in schaars vermoeid
papier rust…
Herfstbuiige regenbogen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ik proefde
in onze laatste
kus nog de
paradijselijke lust
van het afscheid nemen
weer zoende jij
de zomerhitte
dichterbij terwijl
ik al oogstte langs
herfstbuiige regenbogen
nostalgisch trokken
warme avonden voorbij
waarin handen verlangden
naar geluidloze ontdekkende
gesprekken over intimiteit
wij genoten van
rust en tijd in…
onweder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 Een weergave van rust,
warmte geblust.
Een wolk drijft vredig voorbij
en knipoogt naar mij.…
Beschreven leven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 ik ben niet weg
wel geestelijk vertrokken
heb mijn hersens afgesloten
voor de verlokkingen
van deze maatschappij
zij kunnen er niet meer bij
hoop rust
te vinden in een
opnieuw beginnen door
loslaten en verwerken
fundamenten inspecteren
duurzaamheid proberen
een structurele opbouw
van een filosofisch perspectief
met bijhorende temporelen…
De hunker
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
439 stil bewoog
je hand boven
mijn huid
het was
geen raken meer
een vriendelijk vragen
net geen
ontmoeten wel
een warm begroeten
in een
vluchtig eerste
verkennend contact
getraind als
jij was voelde je
energieën ontspannen
de hunker
naar meer in
verbazing opvlammen
jij lachte
om de focus in
rust te vertragen
leidde af…
Elke dag opnieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Totdat we onszelf laten vallen,
en vergeten voldaan te rusten.
Totdat het leven zelf ons leert,
hoe je zelf weer op kunt staan.
Toen werd het de hoogste tijd,
om onze ogen te laten openen.
Tijd om eindelijk te gaan reizen.
Om te reizen naar waar je bent.
Om te vertrekken naar hier.
Naar vandaag.…
hoe dan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 hoe kan ik je kloven uit steen
als de beitel slechts de
jaarringen kent die hij
deelt met de jaren
die in hem verloren zijn gegaan
ik zie nog steeds geen markant
gelaat of een geschaduwd silhouet
die in ruste het bloed stelpt
van de wonde die
in hem gespleten woont
zelfs de sokkel laat dezelfde
kloven zien die in mijn handen
de rivieren…
Vervreemd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 niet
Voor zo vaak al kruisde onze wegen
Ging aan mij voorbij
Ook toen in het vorige leven
Raakte ik haar kwijt
Gelukkig heb ik deze zinnen
Geschreven met de liefde
Dat weet ik bovendien
Net als zij mijn hart opzij
Verdraaide emotie
Hoe een wereld er uit kan zien
Afschuw zijn omgeving
Om mij gegeven
Leven lief
Gebonden aan rust…
Urk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
478 Rust zacht…
Zeeman
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 De leiding voerde mij weer naar de kust,
er wacht nu geen lief meer op mij hier,
de deinende zee brengt in mij geen rust.…
Laat het regenen op mij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 donkere geheimen
blijven voor altijd
vervlochten in jouw blonde haar
verstopte je bewust de waarheid
gemaskeerd door jouw ranke gezicht
met je guitige lach
de messcherpe pijn die in jou
verankerd lag
onontkoombaar haast
na jarenlange gevechten
dreef je langzaam van ons weg
verdwaald in het labyrint vol angst
werd de schreeuw om rust…
Ritselend blad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
433 ik voel en
zie je altijd
geniet van je
speelse gedrag
als wij beneden
in het koesterend
zomerse zonnetje
van boven lopen
jij tikt
iedereen aan
licht blonde
krullen op
laat zomerjurken
benen opleuken
in ondeugende
zwierige vlagen
maar deel
ook je rust
tussen van
droogte en zon
ritselend blad
dat in de luwte
wel even alles…
Het klokgelui
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
359 jij hebt mij
de tijd doen vergeten
laten weten wat
er echt belangrijk is
uren in cijfers
zelfs dagen en
maanden hangen
hun bagage aan wijzers
een klok die gaat
nooit even stilstaat
voor pauze of rust
zelfs de kus is gehaast
maar jij bent
zelf de balans
waar alles om draait
die glanst van belang
zonder verleden
de toekomst ongewis…
Liefste
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
397 Laat me liggen aan je borsten,
laat me rusten in je armen,
laten we elkaar vannacht
beminnen en omarmen.
En mocht morgen de kloof
van afstand en zwijgen ons weer scheiden,
onbegrip en onmacht ons weer
op ons eigen eilandje laten lijden;
dan roepen we als brug
de liefde van vannacht weer terug.…
Het bankje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
493 we droomden
liepen als vanzelf
het pad van deze
geweldige zomer
op zoek naar
wat stukjes geluk
de bomen kleurden
toen nog in groen
je lach tussen
bloesemende ogen
het herfstig tafereel
toont nu teveel geel
het bankje voor rust
met het kapotte plankje
gaf de smaken weer
terug van hartstocht
en haast liefhebben
ging vaak veel te…
Mijn alles
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 Rust zacht lieverd.…
Dat magische
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
529 jij hebt
dat magische van
zwemkampioenen
zij klieven
door het water dat
zich sluit om hun huid
met een rust
en in ontzag over
zoveel mystieke kracht
waar zij passeren
sluiten golven in
verbazing het oppervlak
dat alleen nog
in diepte verplaatste
kolken laat zien
waar jij binnenkomt
is die bewondering ook
te bespeuren in…
De dag...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
564 Eventjes een ogenblikje rust,
om mij een beetje te bezinnen.…
Verleden Achtervolgt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
431 velen slechts
nog kinderen waren
van het verleden moet je leren
helaas de lessen blijken
maar moeilijk te verteren
en ook al lijkt ze
dan in slaap gesust
geloof me maar het verleden
zal bij monde van alle doden
nooit iets van zich laten horen
maar de les die wel valt te leren
is toch die van hun geesten …
die laten je nooit met rust…
Zeeuws-Vlaanderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
780 Veilig achter de duinen
heersen rust en ruimte.
In het zuidelijkste Zeeuwse land.…
Die liefde parelt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 Ik wist
als kind al
waar ik lang
mocht warmen
bekende armen
hielden mij altijd
liefdevol vast
met een lach
ik voelde
het vlammen
herkende als
baby al geur
ben als kind al
op zoek geweest
naar een plaats waar
mijn geest kan rusten
als mijn lichaam
in een kouder
wordende wereld
zijn eigen warmte
hard nodig had
was er altijd…
Haiku's & humor
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
686 De psychiater
is zelf niet goed bij zijn hoofd
ik schrijf hem rust voor.
Als engelen bestaan
lezen ze geen haiku's
maar kijken naar lachfilms.…
Dreigt de strop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 steeds vaker
strakten wolken
hun rafelige randen
donkerden kleuren
humeuren van
de bezige mens
waar geleidelijkheid
de natuur ruimte
en tijd gaf joegen
veranderingen elkaar
in rap tempo op zonder
noodzakelijke rust
ook gebrek aan
bezinning ontwricht
in evolutionair opzicht
de synchronie en leidt
onherroepelijk naar
chaos en…
LEUNINGSTOEL EN POEF
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Op slot Bommelstein
is het aangenaam bekomen
na wilde belevenissen
heer Bommel en Tom Poes
rusten beiden in de
huiselijk ingerichte zaal
de zware Olivier
leunt behaaglijk
in een grote zetel
met gerieflijke steun
zijn jonge vriend
zit tegenover hem
op een stevig zitkussen
het geheven glas wijn
weerspiegelt zacht maanlicht
laat roerig…
behagen zonder angst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 kan behartigen in de spraak
waar geen spoortje angst
haar van het weten
kan ontzekeren
de schemer die als een
wolk haar de schaduw van
de zon kan ontnemen
is slechts een fractie
van het leven dat ze
met teugen van liefde in
elk moment tot haar neemt
weliswaar spaarzaam, want
haar adem zal spoedig
vervreemden en het hart
zal rusten…