Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

Een tikje snobistisch

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
ik heb het rusten gecultiveerd tot een er bijna niet meer zijn het futiel fysiek contact gaat via traag reagerend schuim waarbij zwaartekracht om de tuin wordt geleid door optimale ondersteuning ik zweef en begeef mij naar hogere sferen waar mijn geest gelijkgestemden vindt niet voor een toepasselijk lied bij dit zeer exceptionele…
wil melker4 februari 2018Lees meer >

De zin van wandelen

gedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.490
je voelde het zweet op je wenkbrauwen rusten, je keek waar je liep en het leek alsof de aarde terugkeek, de stenen de bladeren van vorig jaar wenkten je eerst en weken dan weer, ze maakten je dronken, je struikelde maar je bleef overeind, je leefde gewaarschuwd en je gedachten zweefden niet langer maar ze bezonken tegen een veld violetblauwe…

rimpels

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
rimpels de lijnen van het leven rimpelen het rulle zand korrels krassen in het nu vervormen wijze woorden de beelden in mijn geest verstuiven voor het oog vluchtige veranderingen vervagen verse sporen wie ben ik en waar ik was zo even daar in de rust ontstane rand groeit gekartelde oneindigheid wind vereffent het reliëf door golven…

De kust

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
lucht en vloeit zich aaneen met de grijze golven van de zee aaneen tot aan de zichtbaar wolkende horizon door wind bedolven krijsen meeuwen daar in buitelende vlucht kolkend en brekend omwoelt de branding en beukt de barrière van de verzanding veilig brengt de kust voor het volk een teken na de grote misère het land weer in rust…

Wandeling

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Wandelen met jou is het einde weer naar het begin brengen praten over kwaliteit van leven wat zo heerlijk is op een Noordzee strand tijdens een regenachtige zomerdag ratio in een oase van rust gedachten in een zomers verlangen terwijl wij maar geen afscheid kunnen nemen nog eens terug gaan naar toen we in bomen konden klimmen en zandkastelen…
mobar7 april 2018Lees meer >

kleine gevleugelde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
op een grijze maandagmorgen in september zag je zonder het te weten voor het laatst de Drentse hei een seinwachter zag alle 93 treinen voorbij komen niemand vroeg naar de kleine gevleugelde opgeborgen nu in een vergeelde map een nagenoeg leeg dossier achtergelaten in het archief in schaars vermoeid papier rust…
J.Bakx25 maart 2019Lees meer >

Herfstbuiige regenbogen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
ik proefde in onze laatste kus nog de paradijselijke lust van het afscheid nemen weer zoende jij de zomerhitte dichterbij terwijl ik al oogstte langs herfstbuiige regenbogen nostalgisch trokken warme avonden voorbij waarin handen verlangden naar geluidloze ontdekkende gesprekken over intimiteit wij genoten van rust en tijd in…

onweder

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Een weergave van rust, warmte geblust. Een wolk drijft vredig voorbij en knipoogt naar mij.…

Beschreven leven

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
ik ben niet weg wel geestelijk vertrokken heb mijn hersens afgesloten voor de verlokkingen van deze maatschappij zij kunnen er niet meer bij hoop rust te vinden in een opnieuw beginnen door loslaten en verwerken fundamenten inspecteren duurzaamheid proberen een structurele opbouw van een filosofisch perspectief met bijhorende temporelen…

De hunker

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 439
stil bewoog je hand boven mijn huid het was geen raken meer een vriendelijk vragen net geen ontmoeten wel een warm begroeten in een vluchtig eerste verkennend contact getraind als jij was voelde je energieën ontspannen de hunker naar meer in verbazing opvlammen jij lachte om de focus in rust te vertragen leidde af…

Elke dag opnieuw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 387
Totdat we onszelf laten vallen, en vergeten voldaan te rusten. Totdat het leven zelf ons leert, hoe je zelf weer op kunt staan. Toen werd het de hoogste tijd, om onze ogen te laten openen. Tijd om eindelijk te gaan reizen. Om te reizen naar waar je bent. Om te vertrekken naar hier. Naar vandaag.…

hoe dan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
hoe kan ik je kloven uit steen als de beitel slechts de jaarringen kent die hij deelt met de jaren die in hem verloren zijn gegaan ik zie nog steeds geen markant gelaat of een geschaduwd silhouet die in ruste het bloed stelpt van de wonde die in hem gespleten woont zelfs de sokkel laat dezelfde kloven zien die in mijn handen de rivieren…
elze5 oktober 2019Lees meer >

Vervreemd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
niet Voor zo vaak al kruisde onze wegen Ging aan mij voorbij Ook toen in het vorige leven Raakte ik haar kwijt Gelukkig heb ik deze zinnen Geschreven met de liefde Dat weet ik bovendien Net als zij mijn hart opzij Verdraaide emotie Hoe een wereld er uit kan zien Afschuw zijn omgeving Om mij gegeven Leven lief Gebonden aan rust…

Zeeman

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
De leiding voerde mij weer naar de kust, er wacht nu geen lief meer op mij hier, de deinende zee brengt in mij geen rust.…

Laat het regenen op mij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
donkere geheimen blijven voor altijd vervlochten in jouw blonde haar verstopte je bewust de waarheid gemaskeerd door jouw ranke gezicht met je guitige lach de messcherpe pijn die in jou verankerd lag onontkoombaar haast na jarenlange gevechten dreef je langzaam van ons weg verdwaald in het labyrint vol angst werd de schreeuw om rust…

Ritselend blad

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 433
ik voel en zie je altijd geniet van je speelse gedrag als wij beneden in het koesterend zomerse zonnetje van boven lopen jij tikt iedereen aan licht blonde krullen op laat zomerjurken benen opleuken in ondeugende zwierige vlagen maar deel ook je rust tussen van droogte en zon ritselend blad dat in de luwte wel even alles…

Het klokgelui

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 359
jij hebt mij de tijd doen vergeten laten weten wat er echt belangrijk is uren in cijfers zelfs dagen en maanden hangen hun bagage aan wijzers een klok die gaat nooit even stilstaat voor pauze of rust zelfs de kus is gehaast maar jij bent zelf de balans waar alles om draait die glanst van belang zonder verleden de toekomst ongewis…
wil melker16 augustus 2020Lees meer >

Liefste

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 397
Laat me liggen aan je borsten, laat me rusten in je armen, laten we elkaar vannacht beminnen en omarmen. En mocht morgen de kloof van afstand en zwijgen ons weer scheiden, onbegrip en onmacht ons weer op ons eigen eilandje laten lijden; dan roepen we als brug de liefde van vannacht weer terug.…
Jack Stoop21 augustus 2020Lees meer >

Het bankje

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 493
we droomden liepen als vanzelf het pad van deze geweldige zomer op zoek naar wat stukjes geluk de bomen kleurden toen nog in groen je lach tussen bloesemende ogen het herfstig tafereel toont nu teveel geel het bankje voor rust met het kapotte plankje gaf de smaken weer terug van hartstocht en haast liefhebben ging vaak veel te…
wil melker12 oktober 2020Lees meer >

Dat magische

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 529
jij hebt dat magische van zwemkampioenen zij klieven door het water dat zich sluit om hun huid met een rust en in ontzag over zoveel mystieke kracht waar zij passeren sluiten golven in verbazing het oppervlak dat alleen nog in diepte verplaatste kolken laat zien waar jij binnenkomt is die bewondering ook te bespeuren in…

De dag...

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Eventjes een ogenblikje rust, om mij een beetje te bezinnen.…
Antje26 juni 2021Lees meer >

Verleden Achtervolgt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
velen slechts nog kinderen waren van het verleden moet je leren helaas de lessen blijken maar moeilijk te verteren en ook al lijkt ze dan in slaap gesust geloof me maar het verleden zal bij monde van alle doden nooit iets van zich laten horen maar de les die wel valt te leren is toch die van hun geesten … die laten je nooit met rust…

Zeeuws-Vlaanderen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
Veilig achter de duinen heersen rust en ruimte. In het zuidelijkste Zeeuwse land.…

Die liefde parelt

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 417
Ik wist als kind al waar ik lang mocht warmen bekende armen hielden mij altijd liefdevol vast met een lach ik voelde het vlammen herkende als baby al geur ben als kind al op zoek geweest naar een plaats waar mijn geest kan rusten als mijn lichaam in een kouder wordende wereld zijn eigen warmte hard nodig had was er altijd…
wil melker26 november 2021Lees meer >

Haiku's & humor

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 686
De psychiater is zelf niet goed bij zijn hoofd ik schrijf hem rust voor. Als engelen bestaan lezen ze geen haiku's maar kijken naar lachfilms.…

Dreigt de strop

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 441
steeds vaker strakten wolken hun rafelige randen donkerden kleuren humeuren van de bezige mens waar geleidelijkheid de natuur ruimte en tijd gaf joegen veranderingen elkaar in rap tempo op zonder noodzakelijke rust ook gebrek aan bezinning ontwricht in evolutionair opzicht de synchronie en leidt onherroepelijk naar chaos en…
wil melker2 januari 2023Lees meer >

LEUNINGSTOEL EN POEF

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Op slot Bommelstein is het aangenaam bekomen na wilde belevenissen heer Bommel en Tom Poes rusten beiden in de huiselijk ingerichte zaal de zware Olivier leunt behaaglijk in een grote zetel met gerieflijke steun zijn jonge vriend zit tegenover hem op een stevig zitkussen het geheven glas wijn weerspiegelt zacht maanlicht laat roerig…
Han Messie11 februari 2023Lees meer >

behagen zonder angst

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
kan behartigen in de spraak waar geen spoortje angst haar van het weten kan ontzekeren de schemer die als een wolk haar de schaduw van de zon kan ontnemen is slechts een fractie van het leven dat ze met teugen van liefde in elk moment tot haar neemt weliswaar spaarzaam, want haar adem zal spoedig vervreemden en het hart zal rusten…
elze22 april 2023Lees meer >