6467 resultaten.
ode aan de waterjuffer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
84 Laten we de waterjuffer eren,
haar schoonheid nooit verleren,
In haar vlucht brengt ze vreugd’,
een wonder dat ons steeds verheugt.
Dus kijk en bewonder, keer op keer,
de waterjuffer, een natuursfeer,
Een glinsterende dans in de lucht,
vervuld van gratie en levensvlucht.…
Zinnen
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
81 In onverwachte ontmoetingen voel ik liefde en schoonheid,
als stille zinnen die vertellen dat je niet alleen bent.
Beelden en geluiden raken diep vanbinnen,
waar emoties zich verweven met het kwetsbare in mij.
Ik draag die kleine stukjes leven met me mee,
als herinneringen die mijn hart nooit helemaal loslaat.…
De lente
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.752 Ook hij, die uw invloed
Zo dikwijls, al zuchtend
En eenzaam, gevoelde,
Was nimmer zo rustig,
Zo vrolijk genietend,
Als nu zijn Elize
Met hem uw vermogen,
Met hem uwe schoonheid
Ook zalig gevoelt.…
Idylle op een eiland
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.111 Oosthaven
Lente of zomer, herfst of winter,
het maakt niet uit wanneer je er komt,
want hoe dan ook je vindt er,
rust in beweging, het golft eb en vloed
het zijn van die momenten en die doen een mens zo goed.
Oosthaven
Dampend en vochtig, het is warm en ik zweet
de zon op twaalf uur en zelfs in de schaduw is het heet.…
voorzienigheid bij rampspoed
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.042 In herfst en winter komen zij nu al jaarlijks bloot te liggen. Hetgeen wil zeggen dat de zee er bijna door heen zit. Het dure alternatief: opschuiven van de strandlijn.…
Weet iemand wat op aard het schoonste is
poëzie
4.2 met 17 stemmen
6.100 Het is waarom het kuiken zoekt de hen,
Het kind de moederborst, waarom ik ben
Bang voor de winter en de herfst, de nacht
Van 't jaar - waarom een jong kind niet de pracht
Der sterren liefheeft, wel een vlam en vuur
Van een wit kaarsje - met een klaar getuur
Ligt hij op 't kussen wakker, lang en met
Zijn ogen volgt hij 't waaiend flikkren,…
De bloem van 't bal
poëzie
4.0 met 12 stemmen
3.590 De herfst bestrooit haar graf met dorre blaren...
verwelkt is ook de lieve bloem des bals.
En toen de geest des doods ze naar de hemel
geleidde voor des Heren gulden troon,
zong ‘t englenkoor in ‘t schittrend lichtgewemel
Wat is ze schoon!…
Brief
gedicht
2.0 met 1 stemmen
9.977 de herfst stemt me somber, stemt me vrolijk, bij de
gedachte aan uw stem, aan uw bij voorbaat ruwe woorden,
omdat, als paardenkenner, bij hemelsblauwste oogopslag je
had gezien: dat ding valt niet te temmen meer, voor-
uit maar: een paar verantwoorde medicamenten.…
Het weermannetje te Ukkel.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 'k Vrees de dood van 't mannetje van Ukkel
en zal vooral die grote pukkel
die 't weer bepaalde in het land
in zomer, lente, herfst en winter
missen, dus vraag ik in de krant,
in advertenties in de winkel,
een weermannetje te Ukkel,
met op zijn rug een hele grote pukkel.…
Verandering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Een zaadje die tot een boom groeit
We hebben herfst, we hebben winter, we hebben zomer, we hebben lente, we hebben warmte, we hebben kou, we hebben droogte, we hebben regen.
Het water dat verdampt, het stijgt op naar boven, wolken verschijnen, wolken verdwijnen.
Het wordt dag, het wordt nacht.…
Weet iemand wat op aard het schoonste is?
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.378 Het is waarom het kuiken zoekt de hen,
Het kind de moederborst, waarom ik ben
Bang voor de winter en de herfst, de nacht
Van ’t jaar – waarom een jong kind niet de pracht
Der sterren liefheeft, wel een vlam en vuur
Van een wit kaarsje – met een klaar getuur
Ligt hij op ’t kussen wakker, lang, en met
Zijn ogen volgt hij ’t waaiend flikkren, het…
Zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Gelukkig zijn de nachten kort
en helemaal gelukkig lukt nooit, gelukkig heeft
de zon armen en zal de herfst wel beginnen. Lief
en bijna plechtig zal het blad vallen. Regen en Viotti.
Het vertrouwen van spinnenwebben. We zijn met velen.…
Midlife herfstmaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 Zero D3 dragees zijn
je kompas
Althans met mate want het wordt pas herfst
Als je eenmaal zeventig bent
But friendship never op Prinsjeslach
Maar wel een happy end…
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Hoe melancholie en weemoed van een afgelopen herfst hun
gevoelens inruilen voor een winterse verstilling die steeds meer diep
onder de huid begint te kruipen, het hart en ziel als eindbestemming waar ook
sporen van een geloof, hoop en liefde kleven, eeuwige vrede ergens hier ver vandaan.…
De rivier
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
510 Ik woonde ooit in een ander land, waar de zon niet wilde schijnen
Het was er somber en grijs, want mensen en bloemen konden er niet aarden
Het was er verlaten en stil, omdat de vogels er hun stem niet konden vinden
Het was een land dat altijd sliep, omdat ik dan mijn dromen kon leven
De herfst werd er winter, de dagen werden nachten en ik bleef…
STLLTEWANDELING
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.045 wonderlijke wegen
‘k zie overal van Zijn werk ‘n overvloed en zegen
maar vaak blijf ik toch ook vol ongeloof staan
heeft Hij dat werk toch helemaal alleen gedaan
hoe kende Hij al die soorten bomen en struiken
en liet Hij elk in een eigen blad en geur ontluiken
hij liet vogels voor elk seizoen verschijnen
en voorjaarsbloeiers in de herfst…
B.O.O.M.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 lang
kan ik zitten kijken naar
deze boom
in ernstige verkleuring van de herfst
vol
twijfel nog hangende
en
al afvallende bladeren
vergeeld
of
als fout oranje tuimelend
naar
vuil bruin
waarbij zij doorrotten
in
de meest ranzige plassen
jonge
zwakkere twijgjes
trillen maar mee
in elke opgeblazen wind
om niet direct…
Stil de tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
277 schuift een raadsel
dat zich postuum ontrafelt in
jaarringen
Op een zomerdag groter dan ik
waar stilte spreekt, waar wind mijn ziel ontmoet
infuseerden engelen mijn bloed
mijn ziel en zaligheid - tot in den doet
O, engel, wees gerust, zij is verdwenen
die wrede weerzinwekkende medea
haar gulden vlies in wolken opgelost
van druppels herfst…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Ergens vergeet een blad dat het groen is,
als het zich laat dragen door de fluistering van herfst.
Het verlangt naar één laatste blik,
één zachte bevestiging van zijn bestaan,
voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen.…
Liefhebberij
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.552 .'
Hij vond het een goede gedachte
en trouwde een schoonheid uit Drachten,
die later in Vught
door d'r vriend werd bevrucht
en de ramp liet niet lang op zich wachten.
Het duurde niet lang, voor ze scheidden.
Opnieuw liet de man zich verleiden.
Hij trouwde alweer
en het kwam eropneer,
dat 't huw'lijk een hel werd voor beiden.…
Buitengewoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.360 Achter dwars gescheurde muren van het gebouw
Dat de waarheid draagt ook binnen de mooiste droom
Niet beperkt door klein gegroeide bevrijdingszin
En bekend met vol te houden belevingskracht
Om het zwarte wit te maken als nieuw begin
Zwanger van onzichtbaar blijvende kansendracht
Paradijzen kunnen zien in de hoogste nood
Weten dat de schoonheid…
Zonder symbiose
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
863 Wereldwijd de
Zuurstofrijke bron
Die water doet verdampen
Windmolens doet werken
Vogels mooi doet vliegen
Perfecte partnerschappen
Thermiek bolt vleugels
Jij vliegt boven de haven
Roest wordt weg gekrabd
Net als gekleurde bladeren
Schoonheid komt langzaam terug
Temperaturen
Rijzen als deeg in een pan
Doen horizon splijten
Stralen…
Het kameleon
netgedicht
0.3 met 15 stemmen
1.794 De les is uiteraard vervelend:
Prijs schoonheid niet zonder zorgen,
achter uiterlijk oogstrelend
is boosaardigheid verborgen.…
lente
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
856 zegen
de lucht die schittert al maar door
heel mooie taferelen
de schilder die gebruikt daarvoor
zijn eigen luchtpenselen
ik zie een spelend kind
gecreëerd door wolken lucht en wind
met gouden rand omlijnd
omdat de zon erachter schijnt
't is haast niet te geloven
wat ik allemaal zie daarboven
en iedere lente keer op keer
verrast de schoonheid…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 De eenhoorn en de wilde zwanen
vervlakken reeds, van wit naar grijs,
verlaten schoonheid mijn gezel
in dit gevang van sneeuw en ijs.
Een toverspiegel vol van tranen
dwarrelt ook in scherven neer
en hertoont mij duizend maal
geschonden schatten van weleer.…
Dag uit een buurschap
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.209 Buurvrouw staat met zonnebril
in legging voor de spiegel, wijzend op de
bril zegt ze: schoonheid maakt blind.
Oh, en waarom draag jij dan zo'n bril?
Slank af buuf, die lui op schilderijen
van Rubens zijn allemaal dood en vertoon
je niet in die legging, justitie zoekt
kippenpootjes vol hormonen.…
Chinese Draak (1)
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
999 , zacht
zilverlicht omlijstte mijn vuurdans
tot de morgenster verscheen
vandaag ontwaakte ik uit mijn oude droom,
ik overzag de bergen, de wouden, de Gele Rivier,
en huiverde, zover ik kijken kon
vermolmde oude geesten voeren het bewind
en knechten nog steeds, alsof zij de
ware keizers zijn, mijn oeroude volk
dat aan kleur en schoonheid…
Stoffig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.078 bitter
een fel gekleurd kleed verborg
de vele valkuilen die er wel
waren maar die ze beiden niet
wilden zien want de dag en soms
ook de nacht was van hen samen
was het enkel en alleen omdat zij
toen iets milder was en begreep
dat dromen altijd groener zijn
dan de gebroken werkelijkheid
waar de lijster nog wel zingt
maar haar schoonheid…
zoveel moois
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.226 zoveel moois op deze wereld
ik verbaas me erover
als ik die beelden zie op tv
luxe schepen doorklieven golven
dieprode kleuren van zeilen
het prachtig blauw van de zee
de snelheid van het leven
een vliegtuig komt los van de grond
verdwijnt achter wolkenmassa's
het blauwe heelal verblindt
haar schoonheid stilt mijn stem
een vrouw rekent…
De rozen
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.438 Zo zag ik geslachten,
Zo schoonheid en krachten
Ontluiken en bloeien, maar luttel bestaan,
Zo lach en verblijden
In jammer en lijden
Voor ’t schemerend Westen des levens vergaan.…