ode aan de waterjuffer

Ode aan de Waterjuffer

In het riet langs stille meren,
waar de zachte bries kan keren,
Vliegt een sierlijk wezen klein,
de waterjuffer, zo fijn’.

Met vleugels als glas in zonneschijn,
Glanzend in kleuren, zo fijn,
Blauw en groen in harmonie,
dansend in een luchtige symfonie.

Langs het water, o zo snel,
zweeft ze als een dartel spel,
Met een vlucht, sierlijk en licht,
als een droom in het daglicht.

Ze rust op riet, even stil,
als een schilderij, als je wil,
Prachtig wezen, o zo teer,
eens gezien, vergeet je haar niet meer.

In de zomer, als de dagen lang zijn,
zingt ze zacht haar eigen zang,
Een fluistering van de natuur,
een verhaal dat blijft in duur.

Laten we de waterjuffer eren,
haar schoonheid nooit verleren,
In haar vlucht brengt ze vreugd’,
een wonder dat ons steeds verheugt.

Dus kijk en bewonder, keer op keer,
de waterjuffer, een natuursfeer,
Een glinsterende dans in de lucht,
vervuld van gratie en levensvlucht.


Claire Vanfleteren ©

... ik vind een waterjuffer heel mooi ...

Schrijver: Claire Vanfleteren
22 september 2026

claire.vanfleterenskynet.be

waterjuffer

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5