8236 resultaten.
Licht
poëzie
3.0 met 4 stemmen
4.609 Ik hoor demonen uit de diepten schateren,
Schel door der serafijnen rein koraal,
En hel-geloei dooreen met hemel-taal
Mengt zich in 't ziedende geklots der wateren.
O, lust!…
oergrond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.238 door de malse, verse grond
verdord eikenblad ontmoet
nu een vroege kastanje,
de gazige libelle tekent silhouetten,
gevleugeld als papier is zij,
ze fluistert de wind
blauwglanzend ijs versmelt de pool,
gletsjers breken het spectrum
van bruisende stromen,
de zon kust veel te vroeg
de koele ijstong van de winter
ik speur de blauwe hemel…
sarah, mijn vuur en rook
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.667 ze is reeds verstijfd ,
ontdaan van uiterlijke schijn
toch is zij zo, de schone
stille dood
die opgaat in vuur
en rook:
de walm, die hemel en aarde
met elk ander verbindt,
een lint van eeuwige pijn…
Langzaam
poëzie
3.3 met 42 stemmen
23.153 winter jij bent
een slechte meester
een klein beetje vuurwerk daarmee
ben ik tevreden o winter geef mij
wat vrolijkheid knip een stuk
van deze middag af gooi een sprookje
in het water van de nacht
o slechte meester
dag slechte winter, scharenslijper,
met geschramde knieën hol je
over de speelplaats als knikkers
uit de wolken van een hemel…
het schone lot
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
848 het mooie is slechts gevoel
soms vaag en dun omschreven
het schone kent slechts één doel
het ware na te streven
ervaren van zulk een geluk
is waarnemen in de mist
soms als een plotse ruk
in het edele hart geritst
alwaar men, zo de mens is
het tracht vast te klinken;
men zoekt immers niet het gemis
doch wil het liefst in het hemelse…
Verhoogd oord
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.256 Spaarzaam kruipt het licht voor mij uit
een armlengte verder daagt de horizon
dichtbij en onraakbaar sluit
zich de hemel als een nachtjapon
alle schoonheid is gehuld
in aftasten en geduld
Ik blijf de hoogte zoeken
langs de flanken van verdriet
in de verte wapperen doeken
onzichtbaar achter wuivend riet
de vloer kraakt maar ik schuif…
Op Amstelredam
poëzie
4.0 met 9 stemmen
5.908 Het IJ en d'Amstel voeren de hoofdstad van Europe,
Gekroond tot Keizerin, des nabuurs steun en hope,
Amstelredam, die 't hoofd verheft aan 's hemels as,
En schiet, op Pluto's borst, haar wortels door 't moeras.
Wat waatren worden niet beschaduwd van haar zeilen?
Op welke markten gaat zij niet haar waren weilen?…
DE AREND
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.891 De koninklike Vogel op
der rotsen top gezeten
heeft groots en kalm de zon bezien
en d'hemelen gemeten.
Maar sluikend en venijnig komt
de onedele Slang gekropen
en spiedt.…
een driehoekje wil wat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
739 het is maar goed
dat de aarde rond is
stel de bol was plat
kaptein karel kortintwant
van ontspanning in het spant
gevoelig voor vagijn en rok
boven dat al voor aanlok
in hemels verre vergezichten
hij voer door zeeën grif
recht toe recht aan
op die ene bodemloze af
om één tel er vanaf te zien
klaar onder te gaan
in een ruimtelijk…
nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.136 Het woud was koud en
sneeuwwit in mijn droom de stammen
star als uit puur marmer;
als zacht steunen
liep het water uit de poriën
van een zwarte hemel
en verdween in alle bekkens
steeg de waterstand en ‘k wist
dat ik nog sneller lopen moest
tussen de tenen
voelde ik het spartelen
van weke vissen
De waterdruppels troffen
mijn huid…
Reis om mijn schrijftafel
gedicht
2.6 met 150 stemmen
31.709 De hemel was een valkuil in de wolken.
Overleven? Een werk van lange adem. Nood
brak wet en lente vorst, de dronken boot
de klip. De rekening volgde op het bordje
dat ik zelf te berde had gebracht. Van één
kwamen er andere gedichten: het onpare paar
ten dans, ten baltsdans in een zwermcel.…
De cirkel is rond
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.173 De gifkampen waarin zij schuldloos verbleven
verenigden tenslotte menig Joods gezin,
dat als roetdeel van de walmende wolk
rechtstreeks naar de onvoorbereide hemel steeg
als laatste restant van het uitverkoren volk,
nu rugbuigt onder het toen opgelegde juk
en moeizaam een plek in de historie kreeg,
want het maakt zelf vandaag zoveel stuk.…
zuigend slib
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
1.713 ,
een totaal leeggeroofd huis
dat negatief doordrenkt mijn gedachten
gepaard aan een duistere dodenzang
jij raakte in toenemende mate,
beklonken met een stalen gezicht,
de loodzware deuren van een sluis
waar wij eerst nog kolkten van genot
en naar elkaar werden toe gezogen,
zakkend in de diepte van
onwaarschijnlijk geluk
zo hemels…
als zou ik het niet weten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.185 voorop in ‘t land dat helemaal jou was
ik als verzamelaar van al jouw stappen
elk afzonderlijk uit afgevallen lover oprapend
en jaloers de vogels wegjagend
die in jouw schreden pikten
niet altijd was het herfst
maar altijd wel een stroom
waarlangs wij met of tegen ’t water spraken
en als wij zaten en ik mijn blik geketend
had aan hemel…
Leven is goed
poëzie
3.0 met 5 stemmen
3.403 Dan juist zij onze hemel glad en klaar,
een schoongewreven spiegel van dit heden,
lachend bij onze ruggelingse schreden,
naar welke zuidpool of welke evenaar?
Wij gaan, wij gaan - maar met de minste spoed;
profetendromen, stelsels en gebeden
waaiend om ons als wind om zuilen doet.…
De donkere geneugten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
744 je borsten voel ik
waar ze tepels dragen
ze spannen zich
om harder te behagen
de lijn in taille en
langs heupen voert
vingers langs de
donkere geneugten
lippen openen en baden
in een vochtig spel
ik zie je komen
op de golven van
mijn dromen met
ogen dicht de snik
als alle spanning
weer is afgenomen
samen kijken naar
een hemel…
Fietsvakantie in Gigondas!
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
971 D'horizont ziet scheel van de lavendel,
de Mont Ventoux,
een hoopje hel tot aan de hemel
Grijns werd hier vlugjes weer tot lach,
de stress verdween
Onz' bleke huid pocht nu weer brons,
Rosé à volonté!
Ons hoofd staat bol van velo-dromen,
zouden we volgend jaar nog komen?…
Sonnet
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.347 Geen roem of geen rijkdom gold ooit mij een hemel;
Veel heb ik, helaas, op de vriendschap betrouwd,
‘t Paleis mijner toekomst op liefde gebouwd,
En ‘k wandel allenig door ‘t aardse gewemel…
Ach! baat er geen balsem ‘t verouderd gezicht,
‘t Gerimpelde hartje blanket men zo licht!…
de Mythe van Fatuma
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.143 zij, Fatuma, daagt de goden uit
van achter haar gazen voile
om gelijk een dolende pagode
steunend op haar houten fluit
als bevallige dienende bruid
over haar duistere ultieme
verlangens te verhalen
teneinde de hemelse heerscharen
in een aardse verleiding te noden
zodat zij, Fatuma, hun zaad
in sprekend stof zou baren
waar elke willekeurige…
Hij zag haar
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
2.884 Een ruw wakker worden uit hemelse dromen.
Wat van achter zo jong leek, was van voren zo oud.
Ze lachte heel lief, dwars door rouge en poeder.
Hij schaamde zich diep en boog schuldbewust.
Zij stelde hem nog met een glimlach gerust.
En tripte toen weg, gelijk een koningin-moeder.
Oeiii, daar was-ie toch wel van geschrokken.…
Luchtkasteel
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
2.089 Met het drijven van de jaren
bouwden zij mijn luchtkasteel
waar ik dromen kon de dagen
op de allerhoogste deel
met mijn vlindernet vol vragen
en mijn hemels gekrakeel
konden zij mijn zucht verdragen
was geen wervelwind teveel
Speels verdroomde ik verhalen
die ik speelde -één voor één
hoog daarboven voor de sterren
en de wolken om mij heen…
Eenrichtingsverkeer
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.614 ‘Hemel’, ‘Hel’?
Zijn we misschien net als blaadjes?
Vallen van de boom
Verteren
En komen nooit meer terug...
Uiteindelijk komt iedereen het te weten
Maar omdat er via de brug geen weg terug is
Kan niemand je komen vertellen
Over die brug
Of wat er verder is.
Misschien wil ik het wel helemaal niet weten.…
Gebed
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.774 De moeder sust, slaap nu maar gauw
Ik leg een briefje op de schouw
En morgen is jouw wens verhoord
Als de zon weer aan de hemel gloort…
Het lijsternest
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.210 Maar toen de morgen was gekomen,
Dat hun de ruimte daar te nauw
Werd, en zij naar het verre blauw
Des hemels hebben koers genomen,
Vond elk zijn richting, vliegensvlug,
En geen kwam er onder mijn dak terug.
Alleen het nest bleef ledig hangen.…
Papillion
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
2.264 ingesmeerd
ze brengen me flarden zoet
van een hoger leven omgeven
van liefde kleur en romantiek
die mijn bloed blozen doet
zacht bied ik mijn glanzend oog
bewonderend lees ik hun groet
die mij voluit genot beseffen doet
wacht op de bron die mij bewoog
ik tuit weer mijn lippen vol
en sprankel mijn zachte zoen
op wie mij maakt zo dol
en hemels…
Sporen (Engels sonnet)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.593 opnieuw zal ik mijn sporen drukken
in jouw doorluchtig vers en zuigend zand
ja steeds opnieuw wil ik je weer verrukken
op jouw vereerd en begenadigd strand
och kom, vergeet voorgoed die helse pijnen
die onze zielen ooit hebben ontwricht
laat weer de zon in onze harten schijnen
in zoele warmte en gekoesterd licht
het wolkengrauw dat onze hemel…
De Dood in Mijn Schoot
hartenkreet
4.4 met 52 stemmen
4.605 Vervuld van jouw leven
Tere handjes kriebelen
vlindertjes die zweven
Ik praat zacht tegen jou
Lief mannetje diep in mij
Je broertjes zingen liedjes
Jij spartelt speels en vrij
Opeens lijk je wel te moe
Mijn liefste derde kindje
Nul reacties op de liedjes
Geen enkel kriebel hintje
Mijn vlindertje bleek ziek
Te zwak om verder te gaan
Hemel…
Babylonisch beroep
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
724 "Niet de hemel in", zo was Zijn verwijt;
(vreemd, want daar te komen was toch de norm?)
Sem kon als eerste fijn profiteren
van de verwoestingen van Babylon,
omdat hij heel graag wilde leren
en daardoor veel talen spreken kon.…
Gember en graan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
507 Vlieg met rebellen door de lucht
zwarte blikken braken doden
boven groen, boven moeders
wolken jagen de wereld weg
alles klein, alles zon
is er - godzijdank - een boom
met frisdrank flesjes
en veertien buurtoudsten
maisgele dotten drooggebarsten aarde
bevechten heiligen op borsthoogte
met graanvelden en avondrust in zicht
is de hemel…
Afgeschoten inktpatroon
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
2.868 re keer denk ik dan een moment heel even
dat `k het beste van ons voortaan heb gehad
Maar dan leef ik op, begin een nieuwe zin
waarin je zijn zich net iets beter laat klinken
ook al is`t een wankel woorden hinken
een aarzelend bewegen van mijn onderkin
Tot ik sterf mijn liefste, tot ik was mijn schat
zullen mijn kreten naar jouw hemel…