7279 resultaten.
zijn groen wordt bruin
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 de wind neemt ze mee
heel hoog in de lucht
een reisje naar zee
met een tolvrije vlucht.
de eik die blijft thuis
alleen met zijn droom
enkel nog een muis
die schuilt in zijn boom.
de lente lacht breed
de eik straalt verlangen
een frisgroen nieuw kleed
die zijn oud wil vervangen.…
En de stromen kwamen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 Wij strooiden lente bloemen
Tussen rook en vuur en hielden
Onze tranen vast tot in de binnenkamer
Een stortvloed vanwege een zee vol met
Demonen; en wij, die alleen in het bootje
Met de bootsman konden blijven drijven
Het leven wordt getart en hoont dat de
Sociale status van de hyena wordt beloond en
De stromen kwamen en de winden waaiden…
Van streek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Met zee in de vleugels
Scheren meeuwen opwaarts,
Krijsende hellingen
Tegen de gletsjer.
Het wrikt neerwaarts,
Een zeevaarder die opwarmt,
Bij elke slag
Vleugelt het fjord.
De spanwijdte lekt
IJzig van stapel, het tast
Kruiend het verenkleed
Klam aan en scherp.…
Van huis tot thuis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
620 lief feeëriek
een droom waarvan
de eerste steen met liefde
is gelegd maar die in
fundering en ontwikkeling
alle registers heeft opengezet
duurzame snufjes als
zonnepaneel en warmtepomp
zijn terstond geïnnoveerd
het selfsupporting zijn hebben jullie
in vele omzwervingen wel geleerd
ook de locatie is niet verkeerd
het vorndaal nabij zee…
LENTEKUS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.119 ' zingt
Heel de aarde, zwemmend in een zee van liefde.
'k Weet niet waarom een traan mijn oog ontspringt.
Met éne kus der Lente is wat mij griefde
Verdwenen - en, gelovig als een kind,
Omhels ik lucht en licht en geur en wind.…
De liefde van de Heer is groot
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
528 Zijn goedheid is hoger dan alle bergen
En dieper dan de aller diepste zee
Hij kent ons en gaat met ons mee
Voor Hem hoeven we niets te verbergen.
Gods liefde is een kostbaar gegeven
Hij geeft veiligheid aan alle mensen
Wat mogen we meer van Hem wensen?
Van God de Heer komt al het leven.…
als woestijnregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
800 Later lazen we samen Paustovski ,
je vlijde je bijbels tegen me aan
en zuchtte "Odessa aan de Zwarte Zee,
daar heb ik liefgehad."
Toen de meeuwen het krijsen staakten
en jij niet langer in mijn schoot bewoog,
zagen we in de late najaarszon
de elzen teder wiegen.…
Energie, groene!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
446 in het duin
op het Wassenaarse naaktstrand
raak ik in de ban van mijn nietigheid
M'n blote billen voelen de miljoenen
zandkorrels, waarvan 1 exemplaar meer verbeeld
dan ik me kan voorstellen, aldus de Bijbel
Dan kijk ik met wijdgeopende ogen
naar de effen blauwe fletse lucht
en loer, tuur naar de horizon
van een zo rustig kalme zachte zee…
Donkere wolken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
489 Blaast hem langzaam over zee,
met geduld en heel veel kracht
neemt hij al mijn verdriet mee.
Het lukt me, nooit gedacht!
Mijn leven is weer wat waard,
die wens is zo ontzettend groot.
Ik wil weer een behouden vaart,
een mooi leven en nog lang niet dood.…
De stille nacht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.199 Ik, die de Stad ziek ontweek, hoor uw Zang
Eindloze Zee, de stille vóórnacht lang
En ‘k ben gelukkig. Mijn lied herleeft schoner.…
Liefde is II.......er niet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
636 Mijn hersens zijn in de puree
en lijkt wel op een ruwe zee.
Ik zie een paartje lopen
ik loop hun voorbij gebogen.
Geen hoop meer geen liefde meer
gaat door mijn gedachten keer op keer.
Liefde kan je maken en breken
liefde kan je van binnen en buiten leven.…
Naast honderdvijftigduizend kelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
669 Stormen van gebrul steken op
en de zee wordt overvaren.
Meer dan je inhaler, blijft het ideaal
je kompas voor een zoveelste benauwde overtocht.
Hoe te spreken met honderdvijftig kelen,
en het gehuil van Sirenen achter rotsen verscholen?
De kamerbode in jacquet, de glimlachende beveiliger;
ankers van ridderlijke mildheid.…
Geheim
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 gevangen ook proberen
door te geven
Zodoende hun voortleven voor altijd
Dus lieve lieve lezer ga dichten
en nooit nooit hoef je voor iets of iemand of
wat dan ook te zwichten
Mocht je toch verdwijnen in het niets
dan is het jouw geschreven woord
het meest wezenlijke iets
dat zich blijvend tot de medemens zal richten
Weet dat jij bent als de zee…
Kerstgedachten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
890 Er zijn dagen die stilte dragen
zoals heden bij de geboorte
van een bijzonder Kind
dan staan wij even stil en denken
aan de vluchtende kinderen over zee
Eens in een lang verleden was ook
het Jezuskind een vluchteling
weliswaar niet op een gammele boot
maar met zijn ouders op een ezeltje
liggend op Zijn Moeders schoot
Wij willen Hem…
Verliefd zijn, elkaar beminnen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
852 Verliefd zijn, elkaar beminnen
steeds denken aan hem of haar
een vlindergevoel van binnen
innig verbonden aan elkaar
verlangen naar lentetover,
naar frisse ochtenddauw
naar d’ eerste lenteanemonen
en de dag van echte trouw
samen buigen over het groene lover
en denken welke’ n zee van tijd
in alle hoeken hangen dromen
als een nieuw leven…
Zeeroep
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.291 Ik woon zo ver van zee, zo dicht bij haar;
't Storten der branding kan mij hier niet treffen.
Hoe kan ik zo wanhopig klaar beseffen
Dat ik weer scheep zal gaan, voor 't eind van 't jaar.…
De Dageraad
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 geboren wordt in de nacht
ontwaakt helder de Dageraad
sijpelt uit de rotssteen, een bron van Levend Water
die als een warme bruisende stroom
de wintergrond open woelt
en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut
dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard baadt in een zee…
Nausikaa.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
785 Bij ’t balspel toondet gij vorstin te zijn,
En groot te wezen als u dreigt gevaar,
Gij werd de zwerver van de zee gewaar
En zag zijn wezen, ondanks armoe-schijn.…
Zusters en witte jassen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
758 opgelost te zijn
ik was niet met de auto
of per trein maar met
de lift naar de 12e etage
natuurlijk was ik
in de war ook chaos
volgde de sporen die ik
kruiste maar verhuizen was
zelfs voor mij een brug te ver
ik wilde van het strand
genieten zonder drukte
om me heen en kende
van vroeger het gebouw
met fantastisch uitzicht op zee…
Bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Hengel me binnen
Want als een gedreven vis
Zet ik je op je zinnen
Op jou vredige lege stranden van liefde
Zonder vooroordelen
Zal ik rust vinden
Haal me eruit
Laat me spartelen op het droge
De woeste zee
Mag dan wel mijn haven zijn
Het is nu tijd
Iets in mij verlangt naar iets anders
Bevrijd me
Al doet het pijn
Al betekent het mijn eind
Niet langer…
GRAFIET
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 echt fijnstof en grafiet
inademen doe je dat liever niet
en het is zeker niet om op te vreten
maar de oude garde van Wijk aan Zee
werkelijk die zitten er niet mee
want al jaren voorziet Tata Steel
hele families van hun dagelijks eten
en een fijn toernooi met bekende schakers
dat is toch al met al heel wat
helaas de echte verliezers zijn…
Op gelijke rede?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Als wrakhout van
de onmacht drijft mee
naar open zee, de
ervaring leert dat het
doel en weg van wijsheid
zich niet onder een
noemer laten scharen,
te veel mazen betekent
geen visie in een debat
dat tolerantie niet
meer bestaat?…
Welkom vierde maand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Als een kleine golf op een rustige zee
telt en neemt juist deze maand je mee
heel gedwee op weg naar de zomer,
klinkt de dageraad als stem uit de natuur
puur als glimlach die het gemoed goed doet.
Schijnt nu april dat gewoon kan en kon de zon.
De kleine brokaten kelkjes van voorjaarsboden
lachen ons ook meer en meer naast bloesem toe.…
Getroffen herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Koud in de zomer
sneeuw aan Middellandse Zee
leeft gevoelens op
met een geopende hart
nu dwarrelend blad stil ligt.
Liefdevol op schoot
met dat vakantiekiekje
alleen op die plek
waar kleuren theater straalt
weer samen in het zonlicht.…
Dagobert duikt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
438 Vandaag doet Dagobert een duik in zee
en slaakt, zichzelve ziend, een vrome wens
"Een koninkrijk voor wie mijn volle pens
weer acceptabel maakt - doe ik weer mee!...…
Happinez
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 De zee is weids, diep en onpeilbaar,
luister naar je eigen zeegeluid.
Dat kan met de ujjagy-ademhaling,
je voelt de keel iets dichtknijpen.
Het is soms best lastig
om je op een natuurlijke manier
tot je borsten te verhouden.
Ben je bereid
naakt en kwetsbaar te reizen?
Zet je wonden om in wijsheid,
vluchtelingen laten alles achter!…
Mijn pen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Wellicht mist enkel een rivier of golven zee
uit de mond van een kind nog onbevangen
om op te vangen en te bewaren en bewaken.
Iets net zo waardevol als brood dat ontstaat
uit puur de rijkdom van goudgele aren.
Wellicht ontbreekt het mensen soms aan liefde
die als vlinder net weer te vlug wegvliegt.…
boegbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 woordenbrij die zich tracht
te uiten met tekens die ondefinieerbaar delen
met de nacht die nog in mijn ogen hangt
de nazorg wraakt het oedeem dat zich
verrijkt aan kunst met aangelengde waterwegen
die in kleur het verlangen behagen met gradaties
waar wonderen teniet gaan in de voorspellingen
van een vrije geest of een te water gelaten
zee…
Een twee -zonder mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 van eigen maaksel
en trek de
woestijn
in lief
zonder mij
met je ogen
vol zand
in ‘t dorre
land
en laat
het schone
argeloze
bloeien groeien
tussen de koeien
van het lage land
in het
met dauw bedekte
gras vredig
dwalen
op ongerepte plekken
van zuiverheid
en lieflijke onsterfelijkheid
wij trekken
niet met je mee
op wilde zee…
Kolk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
439 een dijkdoorbraak was dat
de zee slijpt een diep gat.
Die kolk is diep, erin
bleef achter een zeemeermin
ze lokt jonge mannen
en sleurt ze de diepte in.
Op de bodem van dat
zo peilloos diepe gat
staat een koperen ketel
met daar onder een schat.…