35704 resultaten.
Weggevaagd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.113 Tijden zijn al vervlogen
Maar herinneringen blijven
Heb op je gewacht, maar
Kan geen nieuwe geschiedenis schrijven
Na zo’n lange tijd
Eindelijk wat gehoord
Maar niet wat ik verwachtte
Je bleek bruut ver.....…
eeuwigheid
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.813 na zo lang wachten
op dit moment
van het weer samen zijn
met mijn vent
zeg ik nu eerlijk
het valt mij tegen
te ver verwijderd
zijn onze wegen
voor `n gezamelijk leven
besef ik pijnlijk
maar heel oprecht
dat het beter
is voor beiden
als hier nu
onze wegen scheiden
na zoveel pogingen
ten spijt
verloor ik met deze
strijd kostbaar bezit…
Gevangen
netgedicht
2.6 met 34 stemmen
2.750 Jij vertelde van zegels en post
van ijzer op wielen door het polderland
en bussen waar je armoekoffie kreeg
van paarden en geen rijbewijs
van zakken met ijzeren ringen
en dat het jute, zwaar, zo stonk
en een schouder die droevig droeg
waardoor jaren moeilijk leken
ook vertelde je van elke ochtend
vroeg uit de veren en duiven
opgedoft…
Geen lekkage
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
477 liefste sprak
na jouw doodgaan
overtuigd dat het waar zou zijn
bezien van uit zijn religie
lach haar toe, huil niet
sprak hij
dan wordt haar hemel blauw
haar sterren zullen stralen
dan wordt haar huis
het mooiste plekje
waar ze op mij zal wachten
me welkom zal heten
als ik ook zal gaan
gisteren hoorde ik
van zijn verscheiden
daar zo ver…
Het falen van de kunstenaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 De aarde die hij ooit schiep
Is veranderd in een chaos
Van Amerika, tot China
En van Chili tot aan Laos
Als eerste kunstenaar ooit bestaan
Boetseerde hij mens, dier en natuur
Maar bij alles wat zich op aarde afspeelt
Staat hij niet meer aan het stuur
En kijkend naar het aardse leven
Dat in niveau zeer ver is gedaald
Vraagt de oude man…
Gespot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
947 lang vermoeid
buigt voor een kille wintervlaag
vanuit de zoom staart star een reiger
met zwoele zomers in gedachten
waarin het kwaakconcert zacht klonk
dat hem zoveel voldoening schonk
zonder het eindeloze wachten
en midden op het ijsvlak daalt
een zwanenpaar uit grauwe lucht
luid snaterend in protesteren
voor het met opgestoken veren…
Jesus Camp
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
900 Maar die met fragmenten uit Jesus Camp, met daarin keihard huilende kinderen die om Jezus riepen, ging de Ster uiteindelijk toch net iets te ver."
Bron: Varagids, 3-9 januari 2009…
Dichtbij
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.287 O, God, wij zijn zo vaak ver van U weg
Wij voelen Uw nabijheid soms niet meer
En verliezen U uit het oog, keer op keer
Kunnen met onszelf niet meer overweg.
Heer U kent ons, U weet wie we zijn
U kent onze gevoelens van eenzaamheid
U ziet onze zorgen en onze onzekerheid
Daarom vragen wij, wil dichtbij ons zijn.…
Doop
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.425 (Ps. 105 vers 3)…
sanfte ruh
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
731 vrijdag is eindelijk voorbij
eerste sterren fonkelen ver
de duisternis weet van niets
nu kun je knielen en huilen
de tranen vrij laten stromen
bij het donkere open graf
deze goede avond verdwijnt de haat
zwijgen we de verloochening dood
verdringen bespotting en geseling
denk alleen aan de liefdevolle vergeving
van onze man uit nazareth…
Zee der liefde
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.194 Op een vreemd strand aangespoeld
Uitgekotst door het woeste water
Lichaam en geest totaal doorwoeld
Word ik wakker met een kater
Op een ver strand vol schelpen
Uit balans door de koude kermis
Lijkt niemand me te kunnen helpen
Voel ik alleen maar droefenis
Op zilt zand en in het duister
Krabbel ik met moeite overeind
Hou even stil…
Tempelkinderen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 slingert het hardstenen amulet van de albatros
de vrouwen zijn er rondborstig en aanbidden aqua
hun watergodin die opstijgt uit een mosgroene wolk
boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen
van het stormgebergte waar westenwind nog immer zingt
over vogels die kinderen droegen naar hun nesten
in het kreupelgebied waar vrouwenharen en veren…
“Inner child“
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
823 schrijft
cirkels in de hemelboog, ze kust
in tegenwind de dieren, drijft
ze aan tot goede daden, in relatie
tot de schoonheid van haar wezen,
in haar zelf gevonden, zich niet
bewust van een beklemmend voorgevoel,
past haar het kleed van een volwassen
zwaan, waarmee ze over ziel en horizon
kan kijken, laat zich gaan op eigen
vrije veren…
Dansende Grootmoeders
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
618 Het hout is niet ver weg
daar wachten zeven wachters
om moeder op te halen,
de draagster van het woud.
De dansers rond het vuur
zij hoorden oude woorden
die hen de kern doorboorden
ze wisten wie zij was.
De moeder van het woud
omringt door zeven dochters
met rechte sterke stammen
het beste timmerhout…
als hij kon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 en heet
een rozen doorn die prikt
in vuur en vlam
zo heet
maar in het midden
en begin
is ie blauw
koel en vind
geheimen verborgen
in `n eiken kist
wij zijn geboren
of hebt gij u vergist
na sissen in verborgen symboliek
u prins zegt allen u dit
wij zijn broeders en zusters
waar het licht ons allen verlicht
laat de haat niet zo ver…
Dag en Nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 De dag verscheidt nu heel teder
de avond lijkt nog erg ver,
heel langzaam daalt zij echter neder
hier en daar verschijnt een ster.
De maan is nu ook verschenen
't is of zij zachtjes lacht,
immers de dag is nu verdwenen
en meester is even, weer de nacht.…
stil gedroomd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
824 Dáár, achter de bergen daar weet ik de warmte
En ver weg , nog voorbij de horizon
Daar ligt de vrijheid die ik zó liefhad.
Mijn droom sluimert in mijn hart, goed verstopt.
Jij vertelde me uiteindelijk wat ik
en wáár ik het waarschijnlijk vinden zal.
Oh, mijn liefste ook jij hebt me niet begrepen.…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 Zijn witte bloed
stroomde ongezien de aarde in, een verschrikte
duif draaide zijn nek als vanzelf te ver door,
viel als een rijpe appel op zijn aangehaalde
hartstilstand.…
stilstand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
581 Buiten is het grijs in de lucht
en grijs op straat, het dreigt
te gaan regenen maar dat doet
het toch net niet. ik zou kunnen
Sterven, want melancholie wordt
me teveel haast, de bladeren
draaien dol, tollen over de ver-
laten straten. Nog één regel
Dan, en ik wacht gelaten op
een zin, op een donderslag
die me wakker schudt.…
Stilte en eenvoud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.138 Die wordt men pas later, veel later, gewaar,
daarvoor moet men wachten tot ver na nieuwjaar.
Dan ligt het diner niet meer zwaar op de maag,
nog wel in ’t geheugen, doch tamelijk vaag.
Een enkele oliebol blijft in de schaal,
want wat men verkiest is een doodsimpel maal.…
- Achter tralies -
netgedicht
4.3 met 49 stemmen
660 Vermomd als undercoveragent
reizen blauwe emoties onzichtbaar,
mijlen ver de blues,
bereid om voor zijn eigen vrijheid te sterven,
straalt de paarsblauwe schijn over alle negatieve publiciteit.
Steeds in het ongewisse,
'ontoerekeningsvatbaar', ondanks ijzeren tralies.…
TURINGWEDSTRIJD (1)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
495 Mijn terriër zet grommende zijn tanden
In rijm dat door een schrijver is gemaakt
Het heeft tienduizend euro buitgemaakt
En maakt furore in de Lage Landen
De haarbal door de maker uitgebraakt
-De eerste kat ontsnapt al aan mijn handen-
Laat mij bepaald niet snakkend watertanden
Naar nog meer over pik en poedelnaakt
Het vers kan dan wel lopen…
- Delirium -
netgedicht
3.9 met 49 stemmen
608 ‘reflection’, onbeschikbaar in hun vorm
delirium, een of andere illusienorm
elektronica naast stilte, ver van het grove spoor
traint en coacht het acute hallucinatoire oor
delirium, alcoholverslaving, een delicaat terrein
verwardheid in trance, als prachtige remix,
het ontwenningsverschijnsel van het leven
waar en wie ben ik alom, hier en…
Ware passie?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
617 Bezongen op de lippen van de
eeuwigheid, zovele dichters
beschreven een oneindige
smart, ontvloot zelfbeklag,
uitgestort in reine licht
van ochtenddauw, weebeklag
uit mond en luit,oprechte
noot uit Orpheus hart,
smeekt de veerman zich
eenmaal te hullen in de
mantel van barmhartigheid,
z’n veer over de Stix en
mededogen te strijken…
´Dicht z´n dicht´
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
502 Uit: ¨De gans verliest z´n veren
maar niet de pennen.¨
http://www.pamapoems.nl…
wilders op een zwak moment
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 Als het aan mij
ligt, haal me van die baan
want ik ben niet gekwalifi-
ceerd, haal me van die baan,
ik neem de afslag vast ver-
keerd, lijdend onderwerp
ben ik van veel discussie,
'zagen we het nou goed,
ging ie nou echt die kant
op?…
De kijkers thuis
gedicht
3.5 met 15 stemmen
5.011 de dagen
wandelen moest en niets mocht hij laten liggen
niets ontsnapte aan hun taaie aandacht op afstand
geen meisje is geknakt blijven liggen, geen moeder
kinderloos gebleven, geen moederziel alleen zonder
dat hij het zag, hij hamsterde warmte voor de winter
hij grossiert in genade, ordent en telt de momenten
streelt de uitgetrokken veren…
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Zie het zoetere zonnige van je hart en ziel
ruik aan de geur van vers hout, geloof me tel de wolken
morgen begint de wereld .
Toelichting:
uit de serie : Het is zo stil vandaag, verlangend je te troosten
Illustratie:Chrisl Vogl…
SANCTE MARIA TER SNEEUW
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.474 En vromen vonde' in verse sneeuw geschreven
Een reuzig kruis, de top naar 't Oosten richtend...
Spraken dan zacht van dit geheimenis,-
En zij verstonden 't hemels teken, stichtend
Een heerlijk huis, tot ere der verheven
Vrouwe Maria, die Gods Moeder is.…
Moeder zonder kinderen..
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.790 Juist dan,
zo ver mogelijk bij hun moeder vandaan.
Weer een zoveelste streek,
weer een zoveelste steek.
Maar....
in ons hart, zijn wij altijd samen
hoeveel listen je ook zal beramen.
Niets zal onze band kunnen verstoren
omdat wij simpelweg, bij elkaar horen.…