Alle inzendingen over natuur

12648 resultaten.

Sorteren op:

Avond aan ‘t strand

poëzie
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 7.478
Nu is ’t of alles rusten wil, De hemel wijd en de duinen stil, En ’t dorpje in ‘t duin gezeten, Wat nestjes bruin, ‘t kerkje in hun schoot, En wat venstertjes blozend nog van rood, Door zonne in ‘t west vergeten. En naast de duinen de grote zee, Zo droomrig loom of zij zachtjes mee Wil slapen en niet meer zingen; Haar scheepjes, gevlijd op…

Herfst en Hoop

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 831
De dagen van de herfst worden steeds langzamer en langzamer. Mistroostige uren glijden traag in minuten over, minuten worden weer lange uren. Zelfs de zon vertoont vlagen van neerslag en weent om de duisternis van de dag. De herfst verliest haar bladeren aan de winter, vergeefs hunkeren ze nog naar een laatste geborgenheid.…

Golfstroom

poëzie
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.656
I Waar zonnedagen tot koralen stollen, En vlijt van vroom-geduld'ge madreporen* Bouwt, rood in 't blauw, toren naast holle toren, De ontzaggelijke bekers van de atollen*, En, eb en vloed van steeds nieuwe trezoren*, Door 't licht vloeibare paarls*, de golven rollen, En spieg'ling van nachtlijke wereldbollen In 't groene vuur van de…

Golfstroom

poëzie
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.609
II Er is een poort - Twee kapen van koraal Zuilen omhoog: welvende bliksem spant Van top naar top zijn roodgetakte brand, Plots'ling koraal zelf, groeiend, straal na straal: Dat is de Lichtpoort Equatoriaal; Vlammende wonderboom aan elke kant En tovergroei van bliksem-slingerplant Strepen met rood het zeevlak, blauw als staal. Door die…

Golfstroom

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.678
III In grandioos gracelijk evenwicht Zwenkt de aarde om 't eindpunt van haar winterbaan; En, blauwgroen-fosferende karavaan, Trekt voort de Golfstroom, naar de pool gericht; En de optocht van zijn golven zie ik gaan Diep onder vlaggen van koralig licht; 'K zie hoe, rechtlijn'ge zomerdag, hij ligt Op grensloos vlak van nachtlijke oceaan.…

Donker bos

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.157
waar voeten langzaam voortbewegen krakende takjes vermijden haast sluipend met schaduwgevoel achtervolgd de ril over rug en hart dat onbedoeld een keer teveel over- slaat scheelkijkend alle richtingen hand als spoorzoeker verdwijnt steeds even af en toe mag de misthoorn even blazen wanneer tot grote schrik geantwoord bijna…

De Bron

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 893
Wij hebben ons stilzwijgend, in de loop der jaren de luchten toegeëigend, die van de vogels waren eens in het begin, was het water van de vissen ook daar grepen we in, en zonder compromissen de bomen in het bos, we hebben ze vermoord het evenwicht van groen en blauw, gaandeweg verstoord op alles wat ons te pas komt, leggen we beslag en niemand…

Slaaplied

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Een teder zachte windvlaag Bespeeld met eeuwenoude kunde Een fluister lied voor het slapen gaan Op de stralen, die als snaren Zacht ontspringen aan de maan…
Rose Woods9 december 2003Lees meer >

Duiken in de diepte, duiken in de dampkring

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 864
Kustslag: water dringt de branding binnen. Asfalt, betonnen kering, weert de wolken die regen wel beloven maar niet geven. Flarden grootspraak storten neer in de zeeketel die sist en slurpt. Wie baant zich een weg door de sporaden?…
Gouddelver10 december 2003Lees meer >

Vurige Sisyphus

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 912
Vurige Sisyphus, mocht je ooit vrijkomen, ga dan zuidwaarts de kilte in. Zon, sta op, vergeet het vonnis en sla de luiken open. Het is dag. Dag, hoor.…
Gouddelver11 december 2003Lees meer >

Ik zat aan 't roer

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.360
Ik zat aan 't roer; jouw half blote armen roeiden; Door verre rietkrans zwierf karkietgeroep.- De plantjes zag 'k door 't meer - reusacht'ge loup - Die ginds in licht als van Davinci groeiden. 'K zag, hoe diep onder mij, boven een groep Van avondwolken, die roodvlokkig gloeiden, Blauw op oranje, twee libellen stoeiden, Aëroplanen, scheen…

oktoberstilte

netgedicht
3.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.959
Cabanes eind oktober – grijs bruin oker groen Een door nevels van vuurtjes versluierd seizoen Waar de roofvogel langzaam haar spied-rondjes draait De barmhartige zon alle herfsttinten aait De winterslaap nadert de kou is op til De natuur komt tot rust - een merkbaar verschil Met de brandende zon van de bloedhete zomer Het tempo de kleuren zijn…

Chrysanten

gedicht
3.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 13.370
De chrysanten, die in de vaas op de tafel bij het raam staan: dat zijn niet de chrysanten die bij het raam op de tafel in de vaas staan De wind die je zo hindert en je haar door de war maakt, dat is de wind die je haar verwart; het is de wind waardoor je niet meer gehinderd wilt worden als je haar in de war is. ----------------…
Hans Faverey19 november 2022Lees meer >

Februari,

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 914
door weer en wind geen zondagskind vier weken in de schaduw tussen maretak en bladerdak, geen droomhuis voor de zwaluw maar noch door zwart of groen of grijs laat jij je camoufleren, fier tussen ijs en ereprijs staan je klokjes te flaneren…

sporen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Als de maan het hoogste punt bereikt valt weerschijn in twee felle ogen worden blikken omhoog gezogen naar de hemel waar zij lichtend prijkt. Het snel kloppend wolvenhart versmelt met de diffuse gloed van boven huilend kan hij enkel vleiend loven als hij zijn liefde aan haar vertelt. Gevangen in de manestralen roerloos bezinnend zijn aards…
sacrajewa26 februari 2003Lees meer >

Lokroep van een gifkikker

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 703
Jij zat met gespreide armen in mijn nek proevend van het uitzicht gierend om het melkzuur dat zich nestelt in mijn schouders Als ik nu eens een bosuil wordt en wacht op de nacht Dan geruisloos fladder boven de woelmuis. Gedachtensprongen… Wauw! Moeras waaruit gekwaak opsteeg. Jij noemde dit de lokroep van de gifkikker Ik noemde jou…
Wimper1 maart 2003Lees meer >

gespaard van wat wind

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 697
gedachten geven me vleugels gespaard van wat wind hoop zal me dragen naar waar ik je vind ik reis door de dagen door morgen geboekt graai naar beloften die de tijd me vergoedt met jou wil ik zweven me helemaal geven jij bent de lucht waarin ik eindelijk vlucht met een lachend gebaar blaas je mijn storm uit elkaar…

Neptunus' kind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 793
Het rompje stil schiet het schielijk door rimpelend water. Soepele schepjes glijden glad langs het hoofdje door spiegelend nat. Vlugge voetjes stuwen als een vissenstaart het kind nu in volle vaart naar open zee. Vaarwel mijn kind, Neptunus neemt je mee.…

Oogsttijd

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.029
de warme oogst, de snelle hap uit de appelboom met discjockeyachtig kabaal gegrepen door de verzamelde eksters nog voor de eerste vleugelslag. De prachtvol groenglanzende muggen direct aanwezig via hun alarmnummer samen een bewegend lijkkleed stellen het schoonheidsbegrip op de proef. Vanzelf doe je een stap achteruit. En voelt toch even…

Iris (fragment)

poëzie
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 7.306
Ik ben geboren uit zonnegloren En een zucht van de ziedende zee, Die omhoog is gestegen, op wieken van regen, Gezwollen van wanhoop en wee. Mijn gewaad is doorweven met parels, die beven Als dauw aan de roos, die ontlook, Wen de Dagbruid zich baadt en voor 't schuchter gelaat Een waaier van vlammen ontplook. ( --------------------------…

ik hoorde de gebeden

netgedicht
3.2 met 51 stemmen aantal keer bekeken 11.100
de wind droeg stemmen over strand van lang geleden ik hoorde de gebeden in het jachten van het zand in het golvenruisen zag ik ogen huizen jouw spatten groen de branding schuimde licht in je gezicht het wit van toen handen speelden luchtkastelen met wolken in de zon verbrande ruggen keerden zich in eindeloze uren om je bent…

Maitiid

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.187
Hielendal neat mear dwaan driuwe op it skerp fan net witte wêr te hearren it swabberjend kringeljen fan in bletterlamke yn in eineflaach, libje oan de kant fan waan - yn boeken ferswine tusken rigels, tinzen dy’t lûke oan ‘e traaljes fan it fjouwerkant, blierens risselet út it ferline, yn in papieren hoale fluezen fan dysels wer fine…

Ik kom om 't groene hout

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.177
Ik kom om 't groene hout. Daar is de vrede voor me, in malingen de bochtpenseelde lucht en de zon de hoge ongesteelde bloem en der hoogste bladen lucht'ge schreden. Het liggend blauwe met zijn vrouwenzeden strekt zich en lacht met de uitdove weelde verflauwend tot het niet veel meer verscheelde van warmte en wolken die het maken heden.…

Maart,

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 960
schizofreen als geen één schommel je gestaag tussen talloze humeuren: dicht en dicht de kleuren die je ontsloot vandaag doch één karakter domineert dat kriebelt en begeert, is in het charmeren rijk getalenteerd het pronkt en lonkt en weet vanouds hóe te zegevieren:…

strand

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.704
wandelen langs verlaten stranden blote voeten in het zand met de zon hoog aan de hemel samen lopen hand in hand lekker luieren schelpen zoeken uren zwijgen uren praten boeken lezen echt genieten en de boel de boel maar laten…

Maan

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 773
Waar zij de nacht ontdekt zich onder toeziend oog verlegd speels schaduwen langer rekt en zetelt in haar recht zo donker licht vergeelt en jaloerse blikken steelt…

Nevel

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 909
Geruiloos zweeft de nevel Over het koele meer In de koude ochtend Gehuld in mystiek De kleur is niet te lezen In de eerste zonlichtstralen Lost de nevel langzaam op Schaduwen worden zichtbaar Geruisloos zweeft de nevel Terug naar het onaantastbare De avond maakt zich op Om de aarde te laten slapen Geruisloos sluit de nevel De avond…

Voetstappen

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Voetstappen in het zand Aan de zoom van het strand Langzaam vult de zee De afdrukken met water En neemt ze met zich mee Voetstappen in het zand Een raadsel van wie ze zijn Het zijn moment opnames Want de zee neemt elke voetstap Mee terug in de golven Voetstappen in het zand Achter iedere afdruk schuilt een verhaal Elke afdruk kent het…

De zee

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.010
De zee Een plek om even stil te zijn De zee Die rust geeft om jezelf te zijn De zee Het symbool van kracht De zee Die jouw meeneemt in de branding Die boosheid en angst vertaald in de bruisende golven De zee Brengt je weer tot rust en kalmte bij het keren van het tij... De zee Een oase van sereen Het ontsnappen aan deze dwaze wereld…

treurwilgen

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 849
melangolische wilgen, treuren in gratie, onveranderlijk zijn zij.…
merel3 april 2003Lees meer >