7279 resultaten.
Verre geliefden
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.502 Dat ons weerhoudt lief te hebben,
is een zee van tijd.
Je gevoelens liggen zo duidelijk,
verstopt achter je ogen.
En mijn hart is eerlijk,
deze liefde is niet gelogen.
Dus verre geliefden moeten we zijn,
en niemand zal het weten.
Meer dan dat mag het niet worden,
maar ik zal je nooit vergeten.…
'K hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
poëzie
3.8 met 14 stemmen
2.106 'K hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
Onhoorbaar zegt, terwijl ik sta te kijken:
Ik hang in 't niets, zelf niets dan schijn van eiken,
Van weiden en van wolken, zee en hei;
Brahman's gedachte heeft bereikt in mij,
Wat in uw werklijkheid hij wou bereiken.…
er vallen gaten in de horizon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
992 met hier en daar projectie
in rood door de reflectie
van een prille morgenstond
je voeten konden mij in
afdruk zo intens bekoren
ik zie de dubbele sporen
nu vervagen in de wind
je speelde als een kind
boven de branding uit
kon ik je lach nog horen
meeuwen droegen je geluid
we hadden aan het zand
genoeg, maar voelden hoe
de zee…
Europa
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.290 Europa wier schoonheid gelijk' niet kende
zakt nu weer bevend op haar knieën
Want waar zij eens haar land herkende
ziet zij nu louter rotting schieden
Maar helaas, Aphrodite zal haar niet meer komen redden
Zij ligt verkracht op de bodem van de zee te grienen
En waar Zeus was om haar liefd'vol te beminnen,
is hij nu in heel de wereld niet…
Weemoed
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.154 om een vis
Luie wolken drijven over
Wit als zand tussen blote voeten
Palmen in hun eeuwenoude dans
Omringd door een overmaat aan blauw
Dichtbij doch onbereikbaar
Ligt een eiland groen te wezen
Aan de rand een zweem van geel
Vissersbootjes glijden voorbij
Geruisloos als een droom
Een jongen wandelt langzaam
Op de scheiding van land en zee…
Onder de Douche...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
891 Dan weer onder de bijna
hete kraan, met ellebogen
en hoofd tegen de muur
Ik merk niet dat een traan
meerolt met het water
uit de kraan
Al mijn zorgen lopen
mee in die zee van water
en ik blijf staan
zoals ik stond
tot het bonzen van mijn hart
langzaam is verstomd.
Ik voel me als herboren...…
de bloemen zijn herinnering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.479 ik ben nog ongebroken
je hart was kleiner
dan ik dacht, de haat
kijkt vurig uit je ogen
sla mijn vleugels lam
breek mijn veren met de
laagste woorden uit je gram
je kunt me niet kleineren
we golfden in de zee
kruisten in de branding
ik rustte op het zand
en jij nam diepte mee
de wind joeg schuim toen
onze toppen oversloegen
we…
Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.800 Sidderingen, die tot zijn diepte dalen,
Hij voelt ze niet, verdiept in pijn van wond:
Zijn teerheid bloedt parels, die, klein en rond,
De ronde zee, immense paarl, herhalen.…
Longe Exul
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.665 -De bergen over, naar de zee!
-Gij zijt alléen,
De nacht begint,
Er dreigt gevaar, dat gij niet weet!
-Maar o mijn land...
Eer dat ik ú vergeet'!
-O vreemdling met uw droef gelaat,
Waarheen?
-Een sterk verlangen... vraag mij niet!
-Gij zijt zo moe!
Blíjf dezen nacht,
Reeds is u peul en maal gereed...…
Cruiseschip
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.495 Met mijn handen leun ik op de railing
Kijk naar de zee.. oneindig groot
Kan zo uren blijven staan en staren
In de verte zie ik een rubberboot.
Neem de trap af naar beneden
Kom in een eetzaal prachtig, mooi
Zilveren kandelaars op gedekte tafels
En de ober die wacht op een fooi.…
Hemel
poëzie
3.5 met 30 stemmen
5.097 Een zee vol stormen is het leven;
Het einde is somber als 't begin.
De mens, aan zorgen prijs gegeven,
Gelijkt een schip, door wind gedreven -
Het Hemelrijk heeft zielsrust in.…
Spiegel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.062 Verzwolgen
Door een zwarte zee van louter nat
In jouw lichaam keerde de warmte terug
Sinds dat moment niet meer 'vergeet', maar 'vergat'…
roze kleurt van paars naar zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.455 kleuren van het leven
penseel in grove schets wat
door seizoenen is gegeven
ik mes emoties in een
woest begin waarin het roze
kleurt van paars naar zwart
omdat de werkelijkheid verwart
dan sprankelt lente in het groen
bloeien knoppen uit hun doen
openen in geur magie door
zachte handen op mijn knie
de zomer kwam naar
strand en zee…
HOLLAND
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.787 Al wat gij zijt, is der Vaderen werk;
Uit een moeras wrocht de vlijt van die helden,
Beide de zee en de dwing’land te sterk
Vrijheid een tempel en Godsvrucht een kerk.…
koppen en zo (12.07.2007)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
633 verban de twijfel uit het hoofd
zoek liever de metalen spin
in de deining van de zee
zinder niet zo
loop niet voor de voeten
maar vertrek
vanuit het optimisme
zonder glamour en glitter
naar het oerwoud van de angst
of ga naar Liverpool
bezoek de toren van Babel
en gebouwen van eens, die zich weer laten bezielen
zonder glamour en glitter…
Socrates en de mus
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.268 Socrates, in zijn witlinnen gewaad,
wandelt langs de Stoa Poikile,
en ziet hoe de mussen ijverig pikken
van pas gestrooide broodkruimels
onder de olijven
Zilvergroen ritselen de blaadjes
van de oude, gerimpelde bomen
langs het pad naar de Akropolis
Socrates hoort hoe Euros fluistert
en hoe hij verhaalt van de onstuimige zee
Op de markt…
Juli
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
707 de brandende liefdes
gezongen op een terras aan zee ?
de vlucht van de vleermuizen in een
zwartblauwe hemel tegen het donker van het heelal ?
Ja , ergens wel natuurlijk.
Maar als het onweer losbarst en
over de stad trekt , schuil ik gewoon
in een portiek naast de ingang
van de Albert Heijn.…
Transit
gedicht
2.4 met 153 stemmen
36.000 .
-------------------------------
uit: 'Zo is de zee', 2001…
Orkaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.172 Hij klemt zijn vuist boven de tropen
de knokkels zien wit van woede
ingesloten door denkbeeldige cirkels
tussen steenbok en kreeft
hij zet warm en koud listig tegen elkaar op
in een vlaag die aanzwelt tot windkracht twaalf
ik hoor de dreun in mijn krop
de zee zet een hoge borst op
regen stort kletterend neer
druppels als kogels in mijn…
je keek me licht bewolkt aan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
736 gloed van passie
gleed langs mijn gezicht
verschrikt zei ik je naam
je keek me licht bewolkt aan
we zijn gaan lopen
omdat zitten onrust had
je stappen veerden jeugd
de onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad
ik keek naar je gezicht
zag hoe jij de tijd vergat
je ogen stralend in verhalen
we zochten rust, een uitkijkpunt
de zee…
blauwe vinvis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.505 deze kolos lijkt slank op volle zee
zij drijft onder spiegelscherven
die vreemd opbollen rond haar kop
waar één neusgat gaapt
zij niest een stoompluim op
haar longen nemen een verse hap
voeden het lauwe bloed
rondgepompt door die homp
een hart van een halve ton
dan duikt zij lang en diep
want boven vindt zij niets
de rugvin - even…
gevoel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.639 lopend langs het strand
de wind in de haren
de golven die gebaren
komt niet te dichtbij
de zon is al jaren verdwenen
de nevel komt op en zegt ga naar huis
de wind houdt mijn oren gevangen
ik hoor niks en loop door
richting kustlijn, mijn voeten in 't water
de zee is niet kouder dan mijn voeten al waren
weer voel ik niks en ga niet naar…
Waarderend vermogen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
906 ochtendzon
het wolkendek te doorbreken
deze zon overwint regelmatig
dat is deze maand wel gebleken
soms wilde ik dat ik haar helpen kon
Zodra de eerste stralen verschijnen
verschijnt ook mijn humeur
en als een ware regenboog
verandert deze van zijn kleur
en opent zijn vrolijke gordijnen
Genietend van de dag zoals deze
bevoorraad door de zee…
Kerstrecept
gedicht
4.0 met 224 stemmen
39.381 Drijf dan weg op de zee
hoor hoe eb en vloed gaan,
en de golven maar eindeloos spoelen
als de kinderen die, gewond of verdrukt,
levenslang doodsangst zullen voelen.
Is dit alles gebeurd, kom dan mee in de nacht
om samen het kerstfeest te vieren.…
Begonnen aan onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Behulpzame bries,
uitdagende zee?
Maar de horizon
blijft altijd
uitzicht bieden op later.
Een duin beklommen,
het lef gehad
onzekerheid te ontmoeten.
De kunst verstaan
met zand, wind en water
nieuwe uitdagingen
steeds
positief te begroeten.…
ik noem je naam
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.291 weet jij weer wie ik ben
en was en wie jij wilde zijn
en ik met jou
lang voordat
toen wisten we allebei weer
van weinig woorden
wat muziek
gewoon we wisten het
en hadden we handen
om elkaar vast te houden
door de tijden heen
als ik je bij je naam noem
je ogen vertelden van toen
van nu en wat verder komt
met kleuren van zon en zee…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 In de verte: de fonkelende zee.
Het oude Fort waar Hollands
Glorie werd herdacht en hoog
daarboven al die sterrenpracht.
Nog steeds ervaart men in 't grote
magazijn, en in die oude huizen
de heimwee van weleer, de verre
echo van zovele voorbije levens
met daarbuiten de oude palmen
die altijd rustloos zullen ruisen.…
animal planet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
642 taferelen
van het toch nog onverwachte einde
zoals laatst die wreedlachende haai
met een blikontdane tengere pinguin
slingerend tussen lange rijen
van blinkende hennie huismantanden
tot elkaar veroordeeld, getweeën een
functioneel gebroederlijke onderzeeër
ja, het blijft een wonderlijke vorm
van maritieme dienstverlening
uit "De Zee…
een dag met de wind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
776 opgestoken, voortgaand in vlagen
zuigt zij mij mee vandaag, doorheen
de witte abelen, de ratelpopulieren
langs kerktorens en haantjes
grijpbaar boven het malse koren
zij rust even uit in een oude eik
zuigt zich vol en waait verwoestend
door de hagen, waar slierende mussen
mij kwetterend belagen, schelden
we naderen de zee waar westenwind…
Ribbels in het zand
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
798 Natte ribbels in het zand verraden dat de zee
Zich haastig teruggetrokken heeft
Krabbetjes vluchten verrast
Bubbelend de diepte in
Een schuimende branding hapt
En breekt kletterend op het zand
Wolken jagend komt een luchtkasteel voorbijgeraasd
Bakken met rommel hozend
De hemel vol met herrie
Een donderende stilte achterlatend
Versuft…