8894 resultaten.
l'espoir de vivre
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
697 we begaan nieuwe paden
als goede vreemden
zo is het althans te benoemen
als emotioneel ontheemde
hoor ik jouw gedachten enkel zoemen
in wolken van ont-moeten
of die blikken van verstilde diepte
op de vlucht voor aards boeten
iedere dag
is gebouwd op verleden
van ver terug
soms als restant van heden
morgen wordt gebouwd
op…
Vergulde wijsheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
570 de
wieken van de wind en wereld
zoals wij hem altijd hebben
gekend, om zelf nimmer aan het
firmament te verrijzen, scharniert
een stilte van victorie luid over
daken,loyaliteit in de windroos
van geduld, staat hij fier aan top,
weigert klachten uit de krop
te slaken, arrogantie straalt uit
z'n virtuele vrijheid en blikken
veren…
en zo wil ik zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ik wil vuurrood
en een beetje paars
vliegen hoog boven alle dingen
die groot van moeten branden
zo hoog tot ze klein worden
als zeepbelletjes
die ik weg kan blazen
ver weg naar verdwijnen
en zo wil ik zijn
oplossen in zand en in zee
tot pure kolkende extase
voelbaar en raakbaar
mij wentelen en draaien
me over geven aan zon en maan…
Tweeslachtig?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 Vervloekt onomwonden onrust in de
baarmoeder van de morgenstonden of bij
de schater van een ironische maan, als
geen vorm of toon kon vinden, een ander
pad moest zoeken, ver bij zichzelf
vandaan, dan komen beide seksen dichter
bij hem staan,wordt geluk hem niet
ontnomen, dat is poëzie uit één stuk.…
ONBESCHAAFD CULTUURLEVEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
611 ERGENS
ver op die doffe watervlakte
wiegen verkruimelde eierschaaltjes
dringen trillend samen
blank marmergruis schittert daartussen
al dolend zien: fluitketelstoom suist
het woeste ruige zwervershoofd binnen
geeft zijn denken meer reikwijdte dan
kunst- en schoonheidskenners weten
BARBAARSHEID kent FIJNST BEELDEND BREIN.…
Een dichter vol zelfbeklag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 leven als een onopvallende spijker
in een kast geslagen, of als een kleerhanger
die jaren leeg hangt in die kast, zo ver-
loopt tot nu toe mijn leven, het is een flop
kan ik rustig zeggen en altijd stoot ik
m'n kop.…
Le village abandonné
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
971 De hitte kruipt over het enge pad
Het alpine dorp ligt in ruïne
Hier hebben mannen, vrouwen liefgehad
Maar konden er de kost niet meer verdienen
De wilde tijm kan je van ver al ruiken
De hop hoept schril en onverstoord
Geen leven meer achter vervallen luiken
De krekels hebben hier het laatste woord
De bron, die leven gaf, is opgedroogd…
Vervloekte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Zijn cocaïnebloed stroomde ongezien
de aarde in, een verschrikte duif draaide zijn
nek als vanzelf te ver door, viel als een rijpe
appel op zijn aangehaalde hartstilstand.…
Eindeloos lijnen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
860 EINDELOOS LIJNEN
Tranen stroomden allang niet meer
enkel pijn hing om het droevig hart
Lichter was ze dan een donzen veer
haar wereld zag zwarter..dan zwart
Afslanken, mocht allang niet meer
de artsen vreesden voor haar leven
Haar bestaan deed haar echter zeer
leed en pijn bleven aan haar kleven
Vermageren mocht lang niet meer…
De stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
655 In de stilte vind ik mijzelf terug,
al ben ik zo ver van huis.
Hier vind ik mijn ware zijn,
zonder harnas van ruis.
De stilte spreekt tot mij en laat mij alziend,
daarom is de stilte mijn beste vriend.
Soms raak ik verdwaald in de jungle, de stad,
verleiding naar vluchten maakt mij dan verward.…
requiem voor een eeuwige zucht
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
689 waaraan denk je
met de ogen dicht
wanneer ik zeg dat de tijd zal komen
dat de dood me zal bergen
in zeeën van tijd
en, voor daarbuiten tot stilte gesloten,
het onzichtbare mijn toekomst zal erven
in stil zo stil
zo onnoemlijk stil
het glanzen van golven
misschien dringt
niets meer tot me door
werpt het sterven de beelden ver…
Onvindbaar, dichtbij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
712 zomer
woorden,
ontstaan langs het bramenpad
waar een witte dwarrelvlinder
in zwoelheid, en nectarminnend
geen weet van sapvlekjes op haar wiekjes had
woorden,
als de dauw, een deken van mist
rond de laatste zwaluw
die door ingebeelde warmte
de komst van de herfst heeft gemist
woorden,
aanrakend, gevoelig dichtbij
soms onvindbaar ver…
Boven de regenboog
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
748 BOVEN DE REGENBOOG
Ik zweefde boven wolken hoog
boven een dode wereld, ver weg
Voorbij een pastellen regenboog
en wist nogmaals heg noch steg
Ik zweefde met de wolken mee
dwars door een frêle regenboog
En toen, je gelooft ‘t amper, zeg
trok jij voorbij mijn geestesoog
Ik zweefde achter wolken aan
evenwijdig aan mijn regenboog
Ik ontdekte…
Keerkringen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 mussen, kwikstaarten
de struisvogel en schapen de hand het eten
als duif zo schuchter in het believen
de paarden stalden we onder de maan in
het hek van herinnering straks en later
staande tegen de keerkringen in te weten
wie we waren achter onze stilte wegend
dat het behoedende altijd en eeuwig
verlaten achter donker glas onbereikbaar
ver…
Elfen dansen om de navel van de Aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
599 goud delven
dansen onzichtbare elfen om de navel
van de aarde en om alles wat
van onschatbare waarde blijkt
mag je opnieuw de hemelen bewonen
de ongekroonde koning kronen, in het hart bewaren
In het licht van een nieuw begin rijst
een volle hoop als koraalrode maan
als vruchtbaar dichterlijk manifest
je donkere krullen lokken van ver…
Eenzame vrouwen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
823 Ik sla mijn
arme armen om jullie heen
als bibberende engelenvleugels,
waarvan de veren uitvallen, zie,
ik ben een naakte kip en kan
jullie ook niet helpen!
Wij mannen zijn net zo eenzaam.
Jullie kunnen ons ook niet helpen.
We gaan allen kapot door onvermogen
en onmacht. God is een rotzak!…
Niets kan ons scheiden
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
765 Uit Romeinen 8, vers 38 en 39.…
Worsten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
785 Zie ze bengelen bij de slagerij
in de bek van mijn hond
derde been van mijn buurman
in de handen van zijn schat
op de boerenkool en zuurkool
Ido wordt er laat van bewust
broodbelegging wordt een lust
zijn Duitse vrouw eet ze rauw
Gait Jan de Boer gaat het te ver
hij lust geen worst, daar komt bij
wat een boer niet kent eet 'ie niet
tot…
Ziekelijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
666 Dat is een struikelblok gebleven
De ware reden
Waarom ik mijn huis zo vaak verliet
Niet ongelukkig
Doch verre van tevreden
Zwervend op een middenweg
Vol open eindes
En onvervulde dromen
Mijn eigen wrede vorm van pech
Altijd verder gekeken
Altijd weer dat dwalen
Altijd peper in de kont
Steeds weer wensen
Meer willen halen
Teveel, te ver…
Kwetsbaar?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
859 Stil verschijnt licht in haar
verhaal uit een versje op
een kaartje, uit het hart
verzonden, een ongeschreven
taal, opent het inzicht dat
een vers iets levends raakt in
de schoot van het ongewisse.…
Naar de overkant
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
549 Mirjam brengt me naar het veer. ‘Dat was het dan’ zegt ze
en ze draait zich om. Ze zwaait niet meer. De veerman laat
de riemen rusten. Eerst wil hij geld zien, een kwadrantpenning.
Zo’n penningske heb ik niet, wel altijd op zak een zilveren kwartje.
Wilhelmina met hangend haar laat ik in het maanlicht glinsteren.…
TOVEREN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
637 Heel eventjes met je vingers knippen
wanneer het traan je uit de ogen glijdt
Of korte tijd knijpen in je onderlip en
weg zijn je verdriet en je eenzaamheid
Heel eventjes over je wangen wrijven
wanneer de tranen weg zijn geschreid
Of eventjes ver van je huis verblijven
en weg zijn smart en neerslachtigheid
Heel eventjes met je handen gebaren…
shinings
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
439 stonden
stammen rond hun einde, koud nog
in hun zelfgesponnen licht
slechts een zwakke gloed tekende wat goud
op elk tot rust geplooid gezicht
vol liefde speelden
twaalf snaren
duizend sterren zongen in de nacht
bijeengebracht door slechts één stem
die zacht hun vlam vertaalde
het vuur boog diep en straalde, binnen zeldzaam blauw
tot ver…
tears from the sun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 (ik zag hoe een moeder haar kind
in de armen sloot
het kind was warm, de moeder straalde)
buiten lag de dood op grote schalen
hij telde ogen, groot en ver, de afstand
gaf ze blauwe dieptes
over bomen hing de lucht in witte leegte
een thuisland aan de buitenkant
van niets
waar vruchtbaar leven sporen had
vergat een groot verweer
dat…
JE LIET MIJ STIKKEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
930 Donker en stil regeerde deze nacht
gans verloren staarden mijn blikken
Jouw beeld trok met magneetkracht
ik hoorde enkel maar mijn snikken
Wenend omdat je mij verlaten had
en misschien al lang een ander vond
Je liet mij vallen gelijk het herfstblad
in het najaar op doordrenkte grond
Starend in deze stille duistere nacht
leek het of ik van ver…
MIJN GOD
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
647 Mijn god is ver weg,
een onvoorstelbaar wezen
met twee gezichten.
Het lieve gezicht
en het boze gezicht, dat
het kwade niet wil.
Het boze gezicht
kijkt naar verleden pijnen,
naar al het kwade.
Het lieve gezicht
kijkt naar toekomstig geluk
en het fijne nu.
Het lieve gezicht
zie ik achter de maskers
van lijden en dood.…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen…
"Aureooltjes"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
677 Ver van de moraal van schaamte
in een boetelicht over werelds
arsenaal, steeds gelijk maar dan
wel in een andere taal, kleeft
verontwaardiging als stroop aan
een langdradige verhaal,de prijs
is vaak te hoog, het nieuwe
hoofdstuk van hun waarheid is
voor later tijd, maar is minder
zwaar in een nieuw gedicht.…
Ik mis mezelf
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
930 Ver non sem`per vi`ret
niet steeds is de lente groen,
langzaam werd gisteren vandaag.…
Lago di garda
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
667 Vanaf dit balkon zwevend
een halve kilometer boven de grond
aanschouw ik jouw blauwgroene diepte
in ongekend breedbeeld formaat
Miniatuurbootjes trekken geluidloos
groeven en poppensteden vleien
zich op een stenige deken
aan de overkant
Kijkt mont pizzocolo van ver naar onze natte handdoeken die hangend over het balkon boodschappen seinen…