Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

l'espoir de vivre

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 697
we begaan nieuwe paden als goede vreemden zo is het althans te benoemen als emotioneel ontheemde hoor ik jouw gedachten enkel zoemen in wolken van ont-moeten of die blikken van verstilde diepte op de vlucht voor aards boeten iedere dag is gebouwd op verleden van ver terug soms als restant van heden morgen wordt gebouwd op…

Vergulde wijsheid

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 570
de wieken van de wind en wereld zoals wij hem altijd hebben gekend, om zelf nimmer aan het firmament te verrijzen, scharniert een stilte van victorie luid over daken,loyaliteit in de windroos van geduld, staat hij fier aan top, weigert klachten uit de krop te slaken, arrogantie straalt uit z'n virtuele vrijheid en blikken veren…
pama16 mei 2010Lees meer >

en zo wil ik zijn

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 739
Ik wil vuurrood en een beetje paars vliegen hoog boven alle dingen die groot van moeten branden zo hoog tot ze klein worden  als zeepbelletjes die ik weg kan blazen ver weg naar verdwijnen en zo wil ik zijn oplossen in zand en in zee tot pure kolkende extase voelbaar en raakbaar mij wentelen en draaien me over geven aan zon en maan…

Tweeslachtig?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
Vervloekt onomwonden onrust in de baarmoeder van de morgenstonden of bij de schater van een ironische maan, als geen vorm of toon kon vinden, een ander pad moest zoeken, ver bij zichzelf vandaan, dan komen beide seksen dichter bij hem staan,wordt geluk hem niet ontnomen, dat is poëzie uit één stuk.…
pama5 juni 2010Lees meer >

ONBESCHAAFD CULTUURLEVEN

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
ERGENS ver op die doffe watervlakte wiegen verkruimelde eierschaaltjes dringen trillend samen blank marmergruis schittert daartussen al dolend zien: fluitketelstoom suist het woeste ruige zwervershoofd binnen geeft zijn denken meer reikwijdte dan kunst- en schoonheidskenners weten BARBAARSHEID kent FIJNST BEELDEND BREIN.…

Een dichter vol zelfbeklag

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
leven als een onopvallende spijker in een kast geslagen, of als een kleerhanger die jaren leeg hangt in die kast, zo ver- loopt tot nu toe mijn leven, het is een flop kan ik rustig zeggen en altijd stoot ik m'n kop.…

Le village abandonné

netgedicht
4.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 971
De hitte kruipt over het enge pad Het alpine dorp ligt in ruïne Hier hebben mannen, vrouwen liefgehad Maar konden er de kost niet meer verdienen De wilde tijm kan je van ver al ruiken De hop hoept schril en onverstoord Geen leven meer achter vervallen luiken De krekels hebben hier het laatste woord De bron, die leven gaf, is opgedroogd…

Vervloekte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
Zijn cocaïnebloed stroomde ongezien de aarde in, een verschrikte duif draaide zijn nek als vanzelf te ver door, viel als een rijpe appel op zijn aangehaalde hartstilstand.…

Eindeloos lijnen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
EINDELOOS LIJNEN Tranen stroomden allang niet meer enkel pijn hing om het droevig hart Lichter was ze dan een donzen veer haar wereld zag zwarter..dan zwart Afslanken, mocht allang niet meer de artsen vreesden voor haar leven Haar bestaan deed haar echter zeer leed en pijn bleven aan haar kleven Vermageren mocht lang niet meer…
Ton Rijkers16 augustus 2010Lees meer >

De stilte

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
In de stilte vind ik mijzelf terug, al ben ik zo ver van huis. Hier vind ik mijn ware zijn, zonder harnas van ruis. De stilte spreekt tot mij en laat mij alziend, daarom is de stilte mijn beste vriend. Soms raak ik verdwaald in de jungle, de stad, verleiding naar vluchten maakt mij dan verward.…

requiem voor een eeuwige zucht

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 689
waaraan denk je met de ogen dicht wanneer ik zeg dat de tijd zal komen dat de dood me zal bergen in zeeën van tijd en, voor daarbuiten tot stilte gesloten, het onzichtbare mijn toekomst zal erven in stil zo stil zo onnoemlijk stil het glanzen van golven misschien dringt niets meer tot me door werpt het sterven de beelden ver…

Onvindbaar, dichtbij

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 712
zomer woorden, ontstaan langs het bramenpad waar een witte dwarrelvlinder in zwoelheid, en nectarminnend geen weet van sapvlekjes op haar wiekjes had woorden, als de dauw, een deken van mist rond de laatste zwaluw die door ingebeelde warmte de komst van de herfst heeft gemist woorden, aanrakend, gevoelig dichtbij soms onvindbaar ver…
Hilly Nicolay27 september 2010Lees meer >

Boven de regenboog

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
BOVEN DE REGENBOOG Ik zweefde boven wolken hoog boven een dode wereld, ver weg Voorbij een pastellen regenboog en wist nogmaals heg noch steg Ik zweefde met de wolken mee dwars door een frêle regenboog En toen, je gelooft ‘t amper, zeg trok jij voorbij mijn geestesoog Ik zweefde achter wolken aan evenwijdig aan mijn regenboog Ik ontdekte…
Ton Rijkers30 oktober 2010Lees meer >

Keerkringen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
mussen, kwikstaarten de struisvogel en schapen de hand het eten als duif zo schuchter in het believen de paarden stalden we onder de maan in het hek van herinnering straks en later staande tegen de keerkringen in te weten wie we waren achter onze stilte wegend dat het behoedende altijd en eeuwig verlaten achter donker glas onbereikbaar ver…

Elfen dansen om de navel van de Aarde

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
goud delven dansen onzichtbare elfen om de navel van de aarde en om alles wat van onschatbare waarde blijkt mag je opnieuw de hemelen bewonen de ongekroonde koning kronen, in het hart bewaren In het licht van een nieuw begin rijst een volle hoop als koraalrode maan als vruchtbaar dichterlijk manifest je donkere krullen lokken van ver…

Eenzame vrouwen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 823
Ik sla mijn arme armen om jullie heen als bibberende engelenvleugels, waarvan de veren uitvallen, zie, ik ben een naakte kip en kan jullie ook niet helpen! Wij mannen zijn net zo eenzaam. Jullie kunnen ons ook niet helpen. We gaan allen kapot door onvermogen en onmacht. God is een rotzak!…

Worsten

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
Zie ze bengelen bij de slagerij in de bek van mijn hond derde been van mijn buurman in de handen van zijn schat op de boerenkool en zuurkool Ido wordt er laat van bewust broodbelegging wordt een lust zijn Duitse vrouw eet ze rauw Gait Jan de Boer gaat het te ver hij lust geen worst, daar komt bij wat een boer niet kent eet 'ie niet tot…

Ziekelijk

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
Dat is een struikelblok gebleven De ware reden Waarom ik mijn huis zo vaak verliet Niet ongelukkig Doch verre van tevreden Zwervend op een middenweg Vol open eindes En onvervulde dromen Mijn eigen wrede vorm van pech Altijd verder gekeken Altijd weer dat dwalen Altijd peper in de kont Steeds weer wensen Meer willen halen Teveel, te ver…
Hookie25 februari 2011Lees meer >

Kwetsbaar?

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 859
Stil verschijnt licht in haar verhaal uit een versje op een kaartje, uit het hart verzonden, een ongeschreven taal, opent het inzicht dat een vers iets levends raakt in de schoot van het ongewisse.…
pama8 maart 2011Lees meer >

Naar de overkant

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
Mirjam brengt me naar het veer. ‘Dat was het dan’ zegt ze en ze draait zich om. Ze zwaait niet meer. De veerman laat de riemen rusten. Eerst wil hij geld zien, een kwadrantpenning. Zo’n penningske heb ik niet, wel altijd op zak een zilveren kwartje. Wilhelmina met hangend haar laat ik in het maanlicht glinsteren.…

TOVEREN

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 637
Heel eventjes met je vingers knippen wanneer het traan je uit de ogen glijdt Of korte tijd knijpen in je onderlip en weg zijn je verdriet en je eenzaamheid Heel eventjes over je wangen wrijven wanneer de tranen weg zijn geschreid Of eventjes ver van je huis verblijven en weg zijn smart en neerslachtigheid Heel eventjes met je handen gebaren…

shinings

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 439
stonden stammen rond hun einde, koud nog in hun zelfgesponnen licht slechts een zwakke gloed tekende wat goud op elk tot rust geplooid gezicht vol liefde speelden twaalf snaren duizend sterren zongen in de nacht bijeengebracht door slechts één stem die zacht hun vlam vertaalde het vuur boog diep en straalde, binnen zeldzaam blauw tot ver…

tears from the sun

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
(ik zag hoe een moeder haar kind in de armen sloot het kind was warm, de moeder straalde) buiten lag de dood op grote schalen hij telde ogen, groot en ver, de afstand gaf ze blauwe dieptes over bomen hing de lucht in witte leegte een thuisland aan de buitenkant van niets waar vruchtbaar leven sporen had vergat een groot verweer dat…

JE LIET MIJ STIKKEN

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 930
Donker en stil regeerde deze nacht gans verloren staarden mijn blikken Jouw beeld trok met magneetkracht ik hoorde enkel maar mijn snikken Wenend omdat je mij verlaten had en misschien al lang een ander vond Je liet mij vallen gelijk het herfstblad in het najaar op doordrenkte grond Starend in deze stille duistere nacht leek het of ik van ver…

MIJN GOD

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
Mijn god is ver weg, een onvoorstelbaar wezen met twee gezichten. Het lieve gezicht en het boze gezicht, dat het kwade niet wil. Het boze gezicht kijkt naar verleden pijnen, naar al het kwade. Het lieve gezicht kijkt naar toekomstig geluk en het fijne nu. Het lieve gezicht zie ik achter de maskers van lijden en dood.…

Onder de regenboog

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 695
het ontgaat mij immer minder dat de horizon vertraagt en het land van morgen verse bloemen draagt maar ook van de tafel waaraan ik eet telkens een stoel wordt verborgen het is een berg beklimmen die weliswaar het uitzicht vergroot maar waar ik aan de top, geheel alleen, mijn laatste liefde ontmoet; ik noem haar de dood hoe het ademen…

"Aureooltjes"

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 677
Ver van de moraal van schaamte in een boetelicht over werelds arsenaal, steeds gelijk maar dan wel in een andere taal, kleeft verontwaardiging als stroop aan een langdradige verhaal,de prijs is vaak te hoog, het nieuwe hoofdstuk van hun waarheid is voor later tijd, maar is minder zwaar in een nieuw gedicht.…
pama23 juli 2011Lees meer >

Ik mis mezelf

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 930
Ver non sem`per vi`ret niet steeds is de lente groen, langzaam werd gisteren vandaag.…
Regenboog7 augustus 2011Lees meer >

Lago di garda

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
Vanaf dit balkon zwevend een halve kilometer boven de grond aanschouw ik jouw blauwgroene diepte in ongekend breedbeeld formaat Miniatuurbootjes trekken geluidloos groeven en poppensteden vleien zich op een stenige deken aan de overkant Kijkt mont pizzocolo van ver naar onze natte handdoeken die hangend over het balkon boodschappen seinen…
bob elias20 augustus 2011Lees meer >