7024 resultaten.
windstilte
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.870 het duurde
bijna een leven
voordat zij op
lege dagen
in het dunne
blauwe licht
in de windstilte
van haar hart
de kunst
van het missen
binnen de randen
van het bed
kon verstaan…
Tot de dood ons scheidt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Geen spoor
Geen mens die nog
Iets van je kan vinden
Nu ik je stof laat
Aan de wind
Die waait fel
Boven de autostrade
Nee, dus niet
Boven de Schelde
Je fotoalbums
Die ík vernietigde
Worden niet gemist
Je huis gunde ik
Met grote korting
Aan de buren
Je boeken verkocht per kilo
Nee, geen prijs per stuk
Ja, ook die eerste…
Cool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 West Coast Jazz
Dat is wat ik voel
Dat is wie jij was
Altijd op zoek
Verloren gespeeld
Zaterdagavond
Ik neem een stoel
Jij de leiding
Laat ons weifelen
Over alle opties
Tot je de noot lost
Fluweelzachte toon
Gedempt gebogen
Zondagnamiddag
Een kwartet
In een bar
Zoekend zonder jou
Is het niet te evenaren
Trachten…
De wasmand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
587 Ik lig al in mijn bed, klaar om de slaap te vatten
wanneer je langs komt in `Het Oog'.
Als dame van de wereld ga je op voor je betoog.
't Is vreemd om jouw stem die ik in alle talen van de liefde ken
zo gedistingeerd veraf en tegelijk nabij te horen
woorden sprekend die je op het lijf geschreven zijn,
maar die wij samen zelden bezigden.
Al…
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Een laatste stap
Een laatste stop
Een laatste groet
Kan het leven verder
Met het gemis te erkennen
Dat onze dankbaarheid voedt…
De chronograaf
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
457 van ons leven
is de hele dag
bezig om met
muziek ons bestaan
klank te geven
daar worden wij
blij en uitgelaten van
zoals geboorten en
huwelijken ook
in andersoortige
feesten en vieringen
in lichaamstaal te
beluisteren bij
de feestgangers
een leven lang
vertraagt de tijd het
gaan tot schuifelgang
in de slepende tred
van…
Zwijgende verbintenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 Hij pakte haar hand
ze wilde iets zeggen
maar woorden kwamen niet
wist ze nog, kon ze nog?
ze hoefde niets uit te leggen
Ze voelden, en dat was genoeg
ze pakte zijn hand
zielsverbonden keek ze hem aan
weet je nog, kun je nog? Is wat ze vroeg
ze wisten
twee zielen in volle betekenis
van lijfelijke eindigheid
door warme handen verstrengeld…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 In onze adem, zwaar en stil,
verstikkend als een klamme nacht,
stapelen wolken zich dicht opeen,
de lucht zwelt loom en zwanger
van het onweer dat nog wacht.
Daar, in dat door God verlaten dorp,
schuurt de wind de schrale muren,
waait hij over lege flessen heen,
en met één geruisloze donderslag
splijt Hij mijn hemel aan de einder.
Als…
Wolkenrafels
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
479 wind loeide
stoeide met
wolkenrafels voor
een open plek
om de zon warmte
te laten schijnen
op de bijna
al geknakte ruggen
door energie gebrek
in een liefdevolle
koestering met
vaardige handen
zij die altijd
geklaagd hebben
over de hitte
van hun schaduw
lopen nu voorover te
zoeken naar hun beeld
in het veranderlijke
weer lijken…
Een hartelijk ‘tot ziens’
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 altijd warm en welgemeend
jouw bassende stem, jouw aanstekelijk lach
zij blijven in ons geheugen klinken
je stond altijd voor anderen klaar
met woord en daad, met raad en kracht
in elk gebaar klonk er warmte
als licht dat straalt in de nacht
je blijft in beeld en geluid een instituut
in vriendschap, werk en samenzijn
dus nemen wij geen afscheid…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 Misschien, ergens waar licht geen einde kent, wacht ze al op mij,
een plek waar geen afscheid bestaat, alleen weerzien, alleen thuis.
Dus keer ik mij om, met de dag in mijn rug en haar naam in mijn hart,
de pijn verzacht niet, maar draagt zich anders, zoals eb na vloed.…
Koster Westerkerk John Faasse nam afscheid, ik speechte en speelde met zijn naam!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Als John ergens zijn FAMILIENAAM FAASSE
eer heeft aangedaan
dan is dat als Koster van de Westerkerk te Amsterdam
Wat heeft hij daar GEFAASSEERD moeten/mogen werken
'In FAASSEN FAN FEITEN, FIJNE EN FERFELENDE':::
Trouw, rouw, grauw, gauw, kou, warm, arm, rijk, jong, oud, groot, klein, naar, FIJN
Dank John FAASSE voor FEEL en VANAF FANDAAG…
Voedzame grond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 uit haar as haal ik mijn innige wens
zoals ze is verstrooid het gazon begroet
de herinneringen drapeert doet mij goed
en is wonderschoon maar tevens ook intens
dat ze is ontsnapt uit het vluchtige bestaan
die haar niet met fijne strelingen voeden
maar haar voorzag van barre tegoeden
was mij overduidelijk niet ontgaan
vroeger kleedde ze zoals…
De laatste wals
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
640 Voorbij hier en nu
heeft waarheid tijd
onderzoek en vertraging nodig
Zij ontsteekt de lichten
haar lichaam is hier
haar stem blijft achter
De verbeeldingskracht
krijgt vleugels
zij zingt met hart en ziel
In vertraagde tijd
danst zij de laatste wals
het hier en nu voorbij…
Om wat niet gekomen is
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
735 Zonlicht zeeft door de ramen
een zachte bries strijkt
langs je slapen
Zo wonderlijk helder
deze stilte
in de diepte van de dood
Een naamloos verlangen
vloeit samen met bittere
tederheid
Om wat niet gekomen is…
Vaarwel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
680 Ik zal je missen
Maar wat er ook gebeurt
Ik red het wel
Vaarwel
Ik zal tranen om je laten
Hopelijk heb je dat in de gaten
Ik wilde nog zoveel met je bepraten
Vaarwel
Je moest eens weten
Dat ik je niet kan en zal vergeten…
Jouw Vlaamse tongval
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
568 doet anemonen blozen in het jonge lentelicht
waar staartmeesjes juffers vangen voor ontbijt
is de bonte specht niet voor één gat te vangen
lacht een groene je vierkant uit
met bloemen beschilderde hemel reikt een hand
niet te lang, thuis huist zij allerminst
maar kabbelt voort op herboren wolken
waar zij in besloten mijmeringen rust…
Kom nog eens langs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
509 Een rode ballon die zacht meedeint op de wind.
In de vorm van een hart dat nog niet los wil laten.
Bloemen hebben hun kopjes laten hangen
Veelkleurig rozen koesteren dakpansgewijs het zand.
Een zacht parfum komt me tegemoet
Een pas gedolven graf.…
' letzten winter '
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
763 ' wij begrijpen ruïnes pas op de dag
dat we er zelf één zijn'...
Heinrich Heine
soms merk ik tot mijn grote
schrik dat de late herfst
nu toch echt voorbij is
en ik bevind mij in de koudste
winter van het menselijk bestaan
wanneer ik m'n rillingen zou meten
dan zeg ik 5 op de schaal van Richter
de verschrompelde…
eeuwig verbonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Door de kieren der vergetelheid
Sijpelt langzaam en gestaag
De warmte van je hart
Tot in de poriën van mijn bestaan…
Hodie mihi, cras tibi
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
746 Toch vreemd hoe pestvogels ons hier neerhalen
en spotvogels soms ons humeur verpesten
met manisch-depressieve dorst naar kwetsen
zij horen niet de roep der wielewalen
Zij kennen niet zichzelf, laat staan de waarde
van de natuur, natura docet, toch
zij leert ons van recycling - zonder blog
Noch kennen zij het leven op de maan
al heeft…
Pontifex
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
464 Het onverhoedse
heeft toegeslagen
eenmalige donderslag
bij heldere hemel
buenos aires
voor miljoenen sorelli
et fratelli
in ecclesia
Ziedaar, herrezen
vanonder een wijze steen
diepbewogen
zijn urbi et orbi
in zijn vermoeide ogen
anima mundi
Ecce homo
Buona Pasqua
non plus ultra
ten leste
requiescat
pontifex summus…
Nemo
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
468 Zijn intro was onwennig eerst en vreemd
naar buiten tredend uit het onbekende
eerlang gesloten klankrijk zijner ziel
hij wist dat niemand zo zijn naam herkende
toch voelde 'niemand' zich langer ontheemd
Gedroeg het onderhavig personage
zich in de pels als eloquente luis
en waande het zich zonder patronage
als spreker in de grot, die Odysseus…
HET ENGELTJE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.161 maar ik kan niet vliegen zei het kind
jawel zei de engel dat gaat vanzelf
als je er maar gewoon aan begint
schok je schouders
en je vliegt zomaar naar het hemelgewelf
dat kan ieder kind dat de aarde
te vroeg achter zich liet
het kind begreep
een engel zal nooit liegen
het kind dacht nog even
aan z’n ouders’ groot verdriet
en kon toen…
Hepta
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
749 In zeven jaren droeg ik zeven namen
hoe ik dat deed hoeft hier toch geen vertoog
of wel? goed, luister dan naar dit betoog
waarvoor ik mij niet langer hoef
te schamen
in elk geval begon het niet
in babel
want daaromheen ligt het tweestromenland
mesopotamië, moeras en zand
daar heb je geen Gedichten
punt en el
ook al genieten dichters…
Als ik doodga
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 Als ik doodga, wat op zich best mogelijk is,
hoop ik dat jij erbij bent.
Niet dat jij daar zoveel aan hebt,
maar ik zou het wel schoon vinden.
Dat jij mij aankijkt.
Dat ik jou aankijk.
En dat ik nog net uw hand voel,
voor ik eruit ga zoals een televisie uit de jaren tachtig
die je met een ferme tik op z’n zij moest doen zwijgen.
Dan ga ik…
Toen leerde ik stilte
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
563 toen mijn handen
stilte raakten
huilde ze
ik hield je niet tegen
je hoofd verborgen
op mijn borst
de jaren
telden achteruit
wees voorzichtig —
alles breekt
in die dood
het brak je hart
toen de mijne
huilde —
wij samen
toen het buiten kil werd
en donker
zaten we samen
in een bed vol bitter
luisterend
naar het krassen van…
Blue Navy Blues
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
428 De jongens fietsen samen door de stad,
kriskras door elkaar gaan ze op pad.
Ze spelen meesterlijk op de pedalen,
dartele matrozen uit oude verhalen.
Ze trappen op en neer in navy blue
en malen traag en sterk op hun pedalen
en de cilinders van de scheepsmotoren.
En boven alles duidelijk te horen:
Het vrolijk gefluit van die zomerjongen
die…
woorddanser
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
733 in het vangnet
van de taal
laten vlinders
zich lichter vangen
dan de donkere vogels
van het verdriet
in vrije val
danst
de woordendanser
vlinderend
het ochtendlicht
tegemoet…
Weg
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.643 Wat een naam heeft, bestaat
ook als zij dood is of weg
naar een vreemd land.
Of helemaal niet weg
maar onzichtbaar
in een eigen gesloten ruimte.…