Alle inzendingen over moraal

Hij heeft toch een goed verstand ja, dat zou je wel kunnen zeggen zijn opleiding was intensief genoeg jarenlang van leergezwoeg zijn reacties zijn echter niet normaal zijn gedrag gespeend van elke moraal iedere keer ontstaat er een misverstand beter te spreken van een mis(t)verstand…

ik zaai voel groen en ruik al bloemen ik proef geloof het gaat gebeuren zaaien is beginnen geloven in een wonder ik zoek de grond voor mijn ideeen ik zie ze groeien voor wie passeert en denkt "wat mooi"…

het komt in blokken en maken mogelijk ze jokken met brokken en geef mij eens ongelijk dat ik daartegen reklameer…

Water kende er geen naam dan slechts de naam die wij het gaven en zo rolde het de berg af onstuimig als het was met witte koppen langs rivieren wispelturig door het land en heilig als het maar kon zijn om iets van dorst er mee te laven Tot in zeeën die wij samen zwommen in ons heerlijkheid met witte parels van geluk waarin wij eeuwig konden…

het zij voor altijd vastgesteld niemand is te vertrouwen nillens willens zal iemand ergens ooit iemand anders bedriegen beliegen diep gedacht afstandelijk ook laten we wel wezen maar je zal toch maar een keer de klos of lul geweest zijn…

Vandaag groet ik hen, die niet gaven wat ze beloofden En ik groet haar, die niet was wat zij nooit zal kunnen zijn En hem, die maar niet wil snappen, dat hij het nooit begrijpen zal. Dus, bij deze, gegroet.…

Het leven is je gegeven waarin veel is te beleven waarin je alles kunt geven waarin je kunt streven. Maar, soms wordt het je gegeven zonder er naar te streven waardoor je het leven anders gaat beleven.…

Ooit had ik dromen Ik sprak ze uit Schreef ze op Mijn woorden verdampten Het papier is verbrand Het vuur gestopt Een hoopje as Is al wat rest Ik neem het in mijn hand Ik blaas En weg is mijn droom Minuscuul als een korreltje zand Ik kijk mijn droom na Zie hem vervliegen En één worden met de lucht Totdat mijn droom Neerdwarrelt…

Een vingerhoedje voorbeeld is meer waard dan een vat vol goede raad…

Metaalwerk Beerta levert voor en in de oorlog aan de Duitsers, het gezin kruipt met de zon mee om hun villa, zoete wraak van ‘t dorp blijft niet uit, na de grote oorlog komt onze oorlog pas in het dorp, we lopen wat achter. Dorpelingen komen achter het raam vandaan, staan in ‘t heldere daglicht wat onwennig, ze zijn wel heel erg zichtbaar…

mag ik in jouw vleugel tussen zacht beroerde toetsen voor even onzichtbaar luisteren naar oranje rode ronde fluisterklanken waarin ik mij verliezen kan en schuilen even maar voor hard gespeerde spitse vondigheden in jouw muziek van nu hoor ik geen valse tonen…

er is iets voor te zeggen eerlijk te zijn en oprecht al was het maar om het geheugen van kwade zaken niet te overbelasten niets is immers lastiger dan gewezen te worden op niet nagekomen toezeggingen ook in ethisch opzicht hoewel mij dat om geheel oprecht te zijn een zorg zal zijn…

het is niet aan te bevelen in de avondstond bij dronkenschap een nieuw lief te beminnen het oog is minder scherp de finesse wordt geweld aangedaan het beslisproces verruwt beloften regenen onbeperkt de dageraad slaat schril en ongenadig toe met ongewassen tanden onbeschadigde terugkeer naar het dagelijks leven wordt ernstig bemoeilijkt…

Daar zaten ze - de sprookjes korte jakjes uitgedaan de Blauwbaard sprak er likkebaardend onaanraakbaar toverwoorden van zijn platgeslagen aarde heksen laaiend op de stapel en nog van de Zeven Plagen die de sprookjes wilden horen Doornroosje was er niet sliep uit haar spinnewielverdriet met Eenoog dromend aan haar zij die er zijn lodder…

Blonde hoofden, bleek gelaat op ziel en hart gericht, waaraan de dromen kleven, ver uitzicht, waadt ze door de tranen heen, benen getooid in zwart brokaat, handen in afzwerend gebaar, met madelieven in het natte haar, kleur op wang en lippen waaraan geen regenboog kan tippen, ogend vurig in gestolen blikken, om zich in de dubbele…

Wie goed doet, goed ontmoet. En de mensen dan die dat willen maar niet kunnen uit angst voor falen? Ze botsen tegen kwaad en zitten thuis te balen.…

‘Wie zonder zonden is, werpe de eerste steen,’ zei hij, doelend op de in zijn ogen onterechte veroordeling van priesters die zich vergrepen aan afhankelijke kinderen die aan hun zorgen waren toevertrouwd. Wat zit hij fout, die oude paus, om ouderwetse lynchpartijen te verwarren met rechtzetten en boetedoening van schulden begaan door…

this is a dead-end street zoals klip zowel als klaar vermeld op deze woning daar u ziet dat eveneens aan gindse stapel lijken van hen die dachten niet te hoeven wachten…

Wie bepaalt oh wie bepaalt Dat dingen mogen en of moeten Dat het gras groen is en mensen dom Wie bepaalt Dat er verbod is of geboden Dat groot, groot is en klein, klein Wie bepaalt Wanneer er sprake is van droefheid Wanneer je huilen mag of niet Wie bepaalt De lengte van de dagen De kortheid van de nacht Wie bepaalt Hoe je leeft…

'Toesies' In de trein. Twee meisjes smoezen over het vriendje van de een een bekende van de ander. Een zwart/wit foto kan ik hiervandaan nét zien. Was dat mijn vriendje zou ik ook fluisteren. Ik herken ze, de dorpse trutjes. 'Toesies' genoemd naar een dominee die ooit het Damdorp op z'n grond­vesten deed trillen. Jurkje, tasje, hoedje…

Het bos- of weidebeekje drenkt en laaft zijn omgeving behoedt het leven in hem is niet te vergelijken met rivieren als Rijn en Maas doch door oertijd gewrochten mag het evenzeer bestaan.…

Voorgelogen en bedrogen, ge- en misbruikt, uitgelachen en bespogen, weggegooid, kapotgescheurd, als minderwaardig weggepleurd, weggesmeten en verkreukt, neergeslagen en gedeukt, stukgestompt, geestelijk mishandeld en verneukt, verscheurd, vertrapt, tijdelijk en niet meer nodig, nagetrapt en overbodig, beroddeld zonder mededogen…

homo imperfectus wat we leerden zijn we deels vergeten en we hadden al niet genoeg geleerd wat we dachten heel zeker te weten bleek later soms finaal verkeerd steeds in de weer ondernemen we veel maar laten lastige taken graag staan en van wat we deden was ’n goed deel beter nooit of anders gedaan felle emoties en stiekem venijn zijn…

Een goede baan een vette knip dan denk je toch al snel… verhip ik heb een heel rijk leven Een redelijke vriendenschaar ze wisselen wel met het jaar niet een is echt ‘gebleven’ Vergeten om te investeren gevoelens weten te blokkeren Een goede baan en vette knip gemengd met een vleugje egotrip zo ben jij alleen gebleven Is dit een rijk…

Wat heb ik met dat hout gesmakt en punten aangeslepen En immer naar de lof gesmacht en hippe vreugdekreten Het is mezelf echt niet ontgaan laat staan het zelf beschreven Hoe vreemd en bijna lichteloos mijn pennevruchten leefden Ik las wel hoe er nu en dan es iemand kwam vertellen Hoe hij of zij het eigenlijk zag en hoe mijn bron moest wellen…

deze vrouw boezemt mij vrees in lijf en geest torenen boven mij uit slaafs dien ik betaal ik al haar ideosyncrasieën op goed geluk…

Links bij mijn oor is het warm en nat mijn oog dwaalt af valt bij mij weg het asfalt glimt mij tegen storm en regen zijn tot zegen ik ben op weg rondkijkend zie ik boeken kaften op een rij gelezen en vergeten was het heg noch steg luisterend eerst links dan rechts hoorde ik weer stemmen doof zijn, niet begrepen weer iets weg…

kiespijn wacht niet. afzien baat niet. buikligging misschien en achterom kijken? buitengewone knuffels bestaan wijselijk; ze zijn in de huid geschreven door die ene wijze uil die zijn blik op mijn schouders tikt en in zijn hoop mij in een potje yoghurt legt waarin ik kan drenken, mijn mond bijt minder; verdoezeld dat…

De gruwel die mensen van oudsher begingen, de duizenden huiveringwekkende dingen, die zouden we liever met wortel en al uit onze herinnering willen verdringen. Geweld overwoekert dit treurige dal en lokt ons (ook ons!) nog zo vaak in zijn val: instincten zijn nagenoeg niet te bedwingen, de weg naar volmaaktheid zo steil en zo smal.…

Een goede raad van harte gemeend wil ik wel ter harte nemen Het is mij om het even zo wordt er gezegd, maar... als ik jou was zou ik er even bij stilstaan De wijze zegsmannen knikken en...lopen door!…