5051 resultaten.
in de taal van de nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
294 ’s nachts wanneer de wereld oplost
opent de geest verborgen deuren
beelden verschijnen zonder oorsprong
tijd vouwt zich terug in zichzelf
een sleutel is geen sleutel
een angst geen angst
alles spreekt in tekens
die niet begrepen willen worden
en wie durft te blijven
in dit woordeloze weten
vindt de stille weg
waar het onbewuste zichzelf herkent…
Alleen maar bomen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
373 uitgestrekt
de bomen waren heel ver weg
ze zag de zon, het licht
de lucht, de wolken
voelde zich bevrijd
ze kreeg weer lucht
keek om zich heen
de bomen waren heel ver weg
opeens weet ze
die vele, vele bomen
zijn de vele angsten
die in haar gedachten wonen
ze heeft met ze gevochten
haar leven lang
gevochten met haar angsten…
De moderateur
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
942 de nacht valt als
doeken
over het hoofd
alsof jij in bescherming
rust maar
de angst is donkerder
dan het geloof…
Hou me vast.......
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
2.670 Tastend
in het
duister
wankelend
onder
zware last
Uit angst
om
je niet
te bereiken
smeek ik
in wanhoop
……hou me vast………
bang
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
918 een volk
dat in angst
wil leven
verdient meer
dan schaamte
en pijnen
een volk dat
de moed verliest
zal uit
zijn land verdwijnen…
Nachtangst
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
726 Je bent een
ander persoon
in de wereld
van je angst
werkelijkheid
duizelt
stuiterend
om je heen
vertekend
door de
nacht…
vraag bij overlijdenstoespraken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.593 Wat dat betreft boezemt
mijn doodgaan mij niet zozeer angst in
als wel wat men over mij gaat zeggen.…
nooit meer bang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
718 en nu is ze
dood
bevrijd uit de
klauwen van
angst en kamp
niemand weet
hoe vaak ze
is gestorven
nooit meer bang…
Weigering
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
614 Wij weigeren te buigen
Voor gevoel van angst en haat
Zodat liefde kan groeien
Tot ongekend formaat…
Depressief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Met veel
esoterische gedachten alom,
sidderend van angst; het is
effenaf hopeloos.…
Voor Jan Arends
gedicht
3.1 met 8 stemmen
4.140 Voor mij
is angst
een
ziekte
daardoor
ben ik
nergens
bang voor
maar wel
bijna
overal
ziek van
-----------
Uit: 'De Allesvrezer', 1997.…
Tante T
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
620 ze was berooid
ze is verstrooid
ze was zo mooi
zo is ze ook
ze had angsten
ze zijn er nog
zoals velen
en haarzelf
samen skydiven
het was gezellig
zonder parachute…
De wil om te leven
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.408 zit je van top tot teen te beven
Angst om pijn te lijden
Angst om dood te gaan
Want ik ken geen mens
Die zijn leven zomaar zou afstaan
bedankt voor het lezen.…
verbazingwekkend gemakkelijk, uit "Hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
737 als heftig indigo
in eindelijk gevonden
de mooiste blauwe kleur
die nu mijn leven liefde geeft
lossen de witte wieven zichzelf niet meer op
zonder angst voor een angst als angst
om me door die velden te begeven
weer hoog die berg op naar de top van ijs
dat ik dan laat ontdooien?…
Vrijheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
624 De vrijheid van het leven
Is als een vlinder vrij in de lucht
Vrijheid is een keuze
Die zich laat beperken door de angst
Maar echte liefde is een breekijzer
Die breek alle harten open
Vrijheid in het hart
Doet liefde groeien
Vrijheid in gedachten heeft geen grenzen
Liefde kent geen grens of muren
Liefde overwint de angst
Teer als een vlinder…
De tijd in haar ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
664 In de wachtkamer
zit ze van angst te beven,
ineengekrompen tot
minder dan niets -
Nog maar vijftien minuten
sinds haar lief achter
de mintgroene klapdeuren
verdween -
Zij heeft de tijd
in haar ogen,
Zijn leven komt
in wolken voorbij,
zijn jaren zijn
minuten geworden,
zijn minuten worden jaren -
De angst groeit uit haar ogen,…
Pijn en angst ervaren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
461 Je diepste pijn te doorvoelen
Kan een levens bevrijdende
Ervaring zijn
Het maakt verkrampte energie
En verlamde creativiteit vrij
En geeft ruimte om plezier te voelen
En wel in die mate
Waarin je bereid bent
Je pijn te voelen
Hetzelfde geldt voor angst
Angst is een ontkenning
Van andere gevoelens
Wanneer het oorspronkelijke
Gevoel…
onrust
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
510 Angst is onze erfenis
angst dat ook wij gekruisigd worden
angst dat we tevergeefs leven
de angst om opgesloten te zijn
in onszelf.
Maar ook de angst
om te verlangen naar een land
dat er niet is
een fictie.
De roep van: 'God waar ben je nu?'
Is dat een te zwaar geloof
dat verdund moet worden
met water
dat brandt als de hel?…
's Avonds laat
gedicht
3.4 met 107 stemmen
42.318 Moeder je kwam om elf uur thuis.
Niet later zei je zelf.
Ik zit nog steeds alleen in huis.
Het is kwart over elf.
Ik kwam uit bed om negen uur,
ik hield het niet meer uit:
geroezemoes achter de muur,
figuren langs de ruit.
Straks komen dieven om de hoek
en klimmen door het raam.
Naar geld en klokken zijn ze op zoek,
ze fluisteren mijn…
Droom
gedicht
2.6 met 34 stemmen
14.639 Met werk en pek
een boot gebreeuwd.
Genaderd het land
waar niemand landt.
De naden werken.
Zinken. Geschreeuw.
-------------------------------------------
uit: 'Gedichten 1962-1996', 1997.…
Verdwaald liedje
gedicht
3.2 met 31 stemmen
26.067 De mens dat arme beest
hij is er en hij is er geweest
Hij rent door alle landen
tot hij geen asem heeft
En als hij neervalt is hij bang
en bidt en blaft en beeft
Daarom heeft hij de goden uitgevonden
daarom heeft hij torens opgericht
waar de goden mogen wonen
in een eeuwig licht
De mens dat arme beest
dat vraagt en vrijt en vreest
in…
Angstig verlangen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
885 hebt een schip
In mijn leven
Je hebt een schuilplek
In mijn allerdiepste
Je bent een afdruk
Op mijn ziel
Jouw zijn
Een heersend deel van mijn bestaan
Jouw bewustzijn
Vertrouwt zijn eigen oordeel niet
Jouw ogen
Zien de krochten van mijn ziel
In het zijn naar jou
Blijf ik maar denken
In mijn verlangen naar jou
Huil ik om ons
In angst…
Vooruitgang
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.079 Van alle auto's in de regen
die suizen langs mijn raam,
koplampen aan,
en die passeren door de bocht van de weg,
hoop ik maar dat ze ergens heengaan
en dat het telkens andere auto's zijn
en niet een reeks
die zonder reden telkens opnieuw
wordt rondgezonden
door steeds dezelfde onzichtbare gek
----------------------------------
uit: '…
Limes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Mijn leven lang woonde ik
aan een rivier, een grens
die ik niet passeren kon,
voor geen geld
passeren wilde,
en toch,
verlangde ik naar
de landen aan de overkant.
Ik vreesde hen vervuld
van duisternis, ravijnen die
woedend mijn voeten openscheurden,
maar de laatste jaren werden
de fluisteringen steeds sterker,
woorden die vreemd zinnig…
De vloer die stijgt
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.167 Gejoel uit mijn schoenen
Daaronder luid geknik
Een zaadloze appel
Met een klap
Na een tik
Wat een aandacht
Wat een aandacht
God die mij bekijkt
Een zachte aanloop
Mijn veters los
En de vloer die stijgt…
Niemand thuis
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
370 de straat
was leeg
ik liep langs
de huizen veegde
langs muren
om mensen
te voelen als buren
keek door hun ruiten
naar wat zij zagen
als buiten
verstoorde
hun stilte en
rook angst als
vergiftigende
aanwezigheid
ik wilde
schreeuwen
en zwaaien naar
de intense pijn
van het alleen zijn
maar er was
niemand thuis
in…
Angstig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Angst zit niet tegenover me.
Het woont hier.
In mijn adem,
in de ruimte tussen twee gedachten
waar niets durft te spreken.
Het noemt zich voorzichtigheid,
legt zijn hand op mijn schouder
en duwt me langzaam
uit elk verlangen.
Angst leert je buigen
voor er iets breekt.
Het noemt zichzelf wijsheid.…
dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
112 leeg te laten druppelen
boven het witte tijdvak dat
verzot geraakt is aan de vele
nachtelijke spoelbeurten
staande in het geëtaleerde duister
begeeft een schemerpas zich
weer naar het geschapen front
waar strijd zich geharmoniseerd
voelt met alle kwade uitingen
die als gevreesde opperlieden
dromen galvaniseren tot een
tweede huid van angst…
zoektocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
145 nu mijn stem de ochtend verdroten
begroet lijkt de nacht zich
diep en genoegzaam genesteld
te hebben in al wat ik draag
in tegendeel van wat me behept
zing jij je lach uit over mij, iets
van zonneschijn door mijn
gedrogeerde dauw,
maakt plaats voor alles wat je bent
en schoont mijn hart van
het deelbare dat alle smart voor
deze opklimmende…
zo teder als jij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
125 mijn heimwee onthult de dagen
dat jij niet bent, gewoon even
afwezig uit mijn trein die
door de donkerte
van alle innerlijke
gevaarten raast
om in het gedwee te geraken
verpersoonlijk ik me in het nog
warme afdruk van je silhouet
op het nachtelijk gelegen laken
om mijn twijfel te laten zwijgen
die me laat berusten in het violette
weten…