Netgedichten

netgedicht (nr. 89.480):

dromen

naargelang de nacht verder
mijn slaap bestrijkt met codes
uit een ver verleden, geeft
de seinmeester om het uur
een “ wake up call “ om de
blaas leeg te laten druppelen
boven het witte tijdvak dat
verzot geraakt is aan de vele
nachtelijke spoelbeurten

staande in het geëtaleerde duister
begeeft een schemerpas zich
weer naar het geschapen front
waar strijd zich geharmoniseerd
voelt met alle kwade uitingen
die als gevreesde opperlieden
dromen galvaniseren tot een
tweede huid van angst
die zelfs na het ontwaken
niet los wil laten