8637 resultaten.
Natuur is in gebed,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
696 sneeuw gehaakt over
de tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen over
glibberige paden heeft ook
zijn stil verlies gekend tussen
vervallen muren, strijdt de dag
in de hengsels van de tijd,
gefixeerd in bevroren regen
want als de vorst z’n kroon afzet,
bevriest de dood slechts een
ogenblik, verkiest alleen zijn
duistere wegen, natuur…
Hart voor de natuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 Tussen alle mensen is een stille man
hij wandelt mee in zijn ogen
zie ik een verandering van tijd
bomen die vielen na storm en ontij
bleven destijds echt niet liggen
als bewijs dat de kringloop zijn
oude glans weer wilde hebben
we hoeven nu niets meer te doen
behalve samenkomen met
als prijs dat de wildernis
daar vanzelf wel zal komen.…
MOEDER NATUUR
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
611 tussen flora
fauna
graf en zerk
is zij vrij van stoffelijkheid
maar constant aan het werk…
Natuur- lijk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
485 Na de zon, komt altijd weer regen,
na de regen komt meestal de zon,
maar het lijkt als of met zijn allen
alleen de regen maar zien vallen!
Want geen mens zul je vandaag horen
dat de zon schijnt.…
Lied van de natuur
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
532 hart bij de vijver
en lispellende libellen
raakten rivieren golvend
bogen bomen eerbied
streelde wind onze haren
onze lijven wit en wild
die avond nam zij
mijn ziel bij de rivier
begeerte van forellen
aan oever van het water
vlogen vreemde insecten
die lonkten met honing
en we liefden ons lustig
met het lied van de natuur…
De natuur en de tijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
558 De dag kruipt de kamer binnen
de regen tikt met de regelmaat van een klok
tegen de ramen
hier in de kamer is het kermen van de wind
te horen
hij huilt als was het een kind
de zon heeft zich verscholen
achter zwarte wolken
maar dit alles is slechts tijdelijk
natuur en tijd zijn onafscheidelijk
gaan door en volgen hun eigen spoor.…
Geschonken natuur
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
498 Wat is een wereld
zonder vogelzang
waar geen vlinders vliegen
geen bloemen geuren
geen zonnestralen warmen
bomen geen schaduw bieden
waterstroom geen rust
zonsopkomsten de kim kleuren.
Wie leeft zonder dankbaarheid
en ziet dit allemaal niet
gaat voorbij aan die grote Liefde
Die dit alles schenkt om niet
dank zij Hem zingen de vogels…
één met de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 voor waargenomen onheil
ik kijk hem na
verrast en ook nog gissend
naar de reden van zijn angst
en van zijn bliksemsnelle sprong voorruit
en van de dreiging in zijn blik
die worstelt met een koele denk
alsof zijn weg gepland
zijn loop versmelt tegelijk mijn blik
blijf staan en kijk verwonderd
ik tuur
ver voor me uit
en voel me één met de natuur…
Levensdans in de natuur
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.754 Onstuimig gaat het soms te keer
Waar golven het strand beminnen
In een zee met duizenden zinnen
Hij strekt zich uit in schuimend nat
Over haar zanderige gladde huid
Reikt naar glooiend duinlandschap
Waarop hij flink beukende stuit
Zij biedt weerstand aan zijn storm
Natuurlijk met haar bekken
Hij begint zich na zijn heftige daad
Langzaamaan…
een brok natuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Zoverre men ziet
boterbloemen bij de vleet
een zilverreiger
knobbelganzen bij een plas
irissen uitdagend geel
een bank in de zon
een wandelpad afgezoomd
met lijsterbessen
vogelwikke grote muur
smalle weegbree pluizenbol…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 waternimf werpt zich op uit de kust
met een zeer sterke natuurlijke levenslust
men ziet haar verschijnen in vele vormen
voorspellende vlinders, vogels en kans op stormen
terwijl in haar palm een bollige energie rust
ze wil meer van zichzelf zien en chocolade
als de teerling speelt ze met grote maten
kleinere hangt ze aan enkels voor de bron…
AARDIG & NATUURLIJK !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.172 Begraaf mij maar onder een oude boom
het allerliefst een eeuwenoude eik
Maak een precies passend diep gat
wentel mijn dode lichaam in doeken
gemaakt van vers geschoren schapenwol
en vertrouw me zo toe aan de aarde
Zo natuurlijk mogelijk wil ik
mijn lijk in de natuur laten begraven
Dan zal mijn geest natuurlijk aardig en
vol hemels vertrouwen…
Eerbied voor de natuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 Ik zag een boom vol bladeren
zijn takken trots omkaderen,
en bijen door te zoemen
hun voorkeur niet verbloemen.
In water zag ik vissen
hun eigen koers beslissen.
Van al die mooie dingen
moest ik spontaan gaan zingen.
Dat deed een vogel besluiten
mijn liedje uit te fluiten.
Waar haalde ik het lef vandaan
om hier mijn eigen gang te gaan…
Afscheid van de natuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
967 Je voelt hier de heimwee
teruggekeerd als droom
tussen wildernis van bomen
je blijft staan aan oevers
in gedachten, het onbevangen kind
loopt met je mee in het vergeten
en het proberen in toekomstgebaren
heeft letters uit het alfabet verloren
blijft alleen nog voelbaar
in de zinnen van de wind
die onvoorspelbaar waait
uit boze dromen…
Oplevende natuur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Lucht bezwangerd van licht
in stralende ochtendkleuren
waar duister der nacht zwicht
tussen droom en dagelijks gebeuren.
Nevel over vergezicht tot wouden
parelen over velden van smaragd
landerijen die daglicht trouwden
zon als bruid die vriendelijk lacht.
Langzaam tooit zij in bloemgewaad
haar bruidsboeket geurige rozen
terwijl haar bruidegom…
NATUUR SPREEKT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 De ochtend rekt zich uit
haar bed licht omwoeld
tussen de lakens is het nat
zij zucht
vol verwachting
door stromende spanning
weer een plas gedaan
te laat
door inrollen en klagen
volgt er geen warmte
even knikt de zon
wacht af
wolken drijven door
lente heeft geen zin
de zomer popelt samen
naar de herfst
het groen verzuipt…
NATUUR ZONDER DREMPELS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 In de tuin is onze verhouding begonnen
aarzelend zat hij naast mijn voet
zijn vertrouwen had ik snel gewonnen
iedere dag kijkt hij wat ik doe
Hij huppelt zo naar binnen
kijkt even om de hoek
dit heet toch beminnen
als je elkaar steeds opzoekt?
Op frêle pootjes tippelt hij rond
het roodborstje kwiek en teer
hij maakt het nu wel erg bont…
Kind van de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het vertrekpunt,
Ontwikkeling die eindeloos
Doorging en nooit stil mocht
Staan - tot de tijd mij inhaalde,
En het moment aanbrak
Om mijn ontwikkeling terug
Te draaien, de verwarde
Knoop die mijn leven geworden
Was terug te wikkelen,
Mezelf in te wikkelen
In de wortels van de
Geborgenheid - terug
Naar de kern,
Kind van de natuur…
Respect voor de natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 Voor de de natuur. Voor ons milieu.…
Natuur in beweging
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Passie en liefde
Bitterheid en tranen
Milde geuren achter de wind
Zonneschijn versus regen
Een bewogen hemeldek
Gevormd door wolkenpartijen
Gelijkend op een olievlek
Een warm gevoel
Ontwaakt in mij
In de schaduw van de nacht
Wachtend op een ander getij.…
Natuurlijk schilderij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 Op weg naar huis
rijd ik soms zomaar
door een pracht museum heen.
Een zachte rode avond streep
boven de wazig blauwe bergen
is ‘t eerste wat je ziet
wanneer je binnen komt.
Iets verderop een groot en zwaarder beeld:
De somber zwarte bomen steken
als verticalen recht omhoog.
Diezelfde zachte rode avond streep
fluistert er nog net door…
Natuurlijke dood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
494 niets herinnert nog
of vergeet sindsdien
handen op huid
tot knoop gevouwen
vogel, een dwaalgast
terug van heen
luchten rusten
in roerloze wolken
de onderste steen
verankerd in aarde
het land is af
niets meer aan doen
de knopen geteld
de sloten gegraven
klaar voor halvering
naar eeuwigheid
het laatste woord
gesproken…
Nieuws uit de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 ik sprak een boom over mijn zorgen
het ritselen van bladeren zei me niets
ik omarmde een eenzame rozenstruik
haar doornen voegden pijn bij boze bergen
en watervallen van verdriet
ik kuste de grond waar jij ooit liep
onder het gras, pissig groen
van jaloezie, siste de slang:
deze appel is nooit gegeten
door een eva, een helena van…
Natuurlijk geluk
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
668 een meisje van weinig woorden
ziet een bleke zon in de herfst
zet wat stappen, staat stil bij
hoe een blad glanst of sterft
de waaierwind blaast
en raast zo zijn eigen taal
een duif koert zijn verhaal
in kruinen van de bomen
het gedachterijke kind
leeft haar kijkdoosdromen
knuistjesstevig sprokkelt ze
cadeautjes van het jaargetij…
Natuur, zo zacht
poëzie
5.0 met 2 stemmen
965 Natuur, zo zacht, zo wars van schijn,
laat in uw spoor mijn voetstap zijn,
gelei mij door 't oneffen land
gelijk een kind aan 's moeders hand.
Als ik vermoeid van struiklen keer,
dan zink ik aan uw boezen weer;
dan lest aan uwe moederborst
uw hemelnekter mijne dorst.
Hoe rust ik dan in uwe arm!
gij dekt mij in de koude warm.
O!…
De draaideur der natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 Golven zo hoog als huizen
die alles deden vergruizen
die golven bedolven met grote kracht
de witte stranden van smaragd
Geen mens was tegen hen bestand
wie, oh wie had hierin toch de hand
is dit de draaideur der natuur
wars van enige menselijke dressuur
Moeten wij mensen steeds weer leren
de natuur als grootmacht te accepteren
geen…
natuurlijk geschenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 oh, jonkvrouwe van plezier
verlos me van m 'n onwetendheid
wijd me in, wijd me in
en breng lichaam, ziel en verstand
op hetzelfde niveau als 't jouwe
en laten we groeien en bloeien
maar er per keer niet meer van maken
dan dat wat 't daadwerkelijk is
ik zal tussen ons houden, 't genot
en het intieme, de gedeelde passie
waarvan alleen wij…
Terug naar de natuur
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
929 “Bevolk de aarde…”, - hebben we gedaan.
“En onderwerp haar…” – dat lukt ook al aardig.
Wij zijn die wonderbare bol niet waardig.
Of is er nu een kentering ontstaan?
De Rosszee wordt beschermd natuurgebied.
We geven terug en graaien dit keer niet.…
Natuur ik luister naar uw wil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.089 Natuur ik luister naar uw wil, ik ben
Uw zoon, gij hebt mij samengesteld, gij naamt
Planten en dieren, ijzer, giftig kruid
Het zout der zee, en van der bomen hars
Van Orion de lichtweg en het beeld,
En van de zon het goud en goot het uit
En mong het kostelijk, en maakte bloed
En huid en spieren tot dit opgaand lijf
Waarin de wind jaagt van uw…
Een natuurlijk kado
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.026 Eens vroeg ik speelgoed, speculaas
aan zwarte piet en sinterklaas
letters, marsepein en koek en
zong van 't wild geraas.
Nu ben ik wat ouder en heb opeens
andere wensen die niet bij kinderen
passen maar bij de grote mensen.
Zo vraag ik Vrede op de wereld
geen honger en geen nood
voor ieder een goed leven en
elke dag een brood.
Zo…