Alle inzendingen over dauw

825 resultaten.

Sorteren op:

Onsterfelijk?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
in de levens oceaan, een ode aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur , schimmen die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen de oude magiër tekent de toekomst in de dauw…
Pama26 april 2020Lees meer >

Christus stervende.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 905
Een doodse donkerheid komt voor zijne ogen strijken Die kwijnen als een roos die dauw en warmte derft. Ach wereld, die nu al van zijne volheid erft: Gestarnten, Engelen, met uwe Hemelrijken, Bewoonderen der aarde, ey! toeft gij te bezwijken, Nu Jezus vast bezwijkt, nu uwe Koning sterft?…

Sint Jan

poëzie
1.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.544
Nu is de nacht alleen een waas van dauw Dat strelend op de warme weiden daalt En vóór ’t opaal vervloeit in donkerblauw Teerrood alrêe de morgenschemer straalt, Het zijn de lichte nachten van Sint Jan. Zwaar wolkt een geur van rozen door het woud, Daar is geen vogel, die nu slapen kan, Geen bloem, die niet haar kelke openvouwt.…

Webhof

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
vriendschap en bedden ondeugd staken boosheid, vijvers verdriet en een stinkende composthoop van mislukkingen en verlepte idealen het klinkt ordelijker dan de doolhof die het is, het web waarin ik de weg ben kwijtgeraakt, waarvan de draden dun en dof geworden zijn en gemakkelijk breken in de genadeloze zon die de blinkende druppels dauw…
Zywa19 september 2019Lees meer >

DE VLIEREN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
Hierbinnen daalt stemming als milde dauw neer op gezelschappen en eenlingen. In de ruimte galmt soms welluidend zingen; stemmen luiden plooibaar: wijd, dan weer nauw. De toog noodt met glanzende lach tot drinken, warm dampend, opwekkend: één in genot. Letterkunde mag in de kast blinken.…
Han Messie21 december 2023Lees meer >

Geboren in licht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 303
vuur van de zon het wiel van schoonheid: de seizoenen bamboespruiten en bloesems die allemaal sterven de fladderende vlucht van de veldleeuwerik de wonderen van het bos bevers die de beek verbouwen een meikever op reis over mijn been en vliegend in mijn hand die ik sluit en weer open de geuren van garende groente mos en dampende dauw…
Zywa7 augustus 2025Lees meer >

Kinderland

poëzie
3.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 4.125
Doch soms, bij een simpel gebeuren – In d’ochtend een haan die kraait, Of even een vleugje van geuren Dat over een bloemperk waait, - Wordt plots mij de wereld als rozen, Ikzelf tot een droppel dauw, Die niets is dan spiegel voor het blozen Van bloeikleur, zonlicht en blauw.…

BOUTADE

poëzie
4.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 4.419
O land van mest en mist, van vuile, koude regen, Doorsijperd stukske grond, vol kille dauw en damp, Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen, Vol jicht en paraplu's, vol kiespijn en vol kramp!…

Zwarte nacht

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 766
Deze nacht verdonkert en kleurt mijn gevoel als gedachten vertranen in nachtelijk dauw en staar wezenloos, verlamt voor me uit bevangen door sterke innerlijke kou Een eenzame traan zoekt langzaam haar weg schurend door een ijzig landschap van bitter verdriet Mijn gelaat verkrampt, gehard als kristal en toont versleten trekken die niemand…

Morgenregen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 16
Het teergroene blad draagt hem zonder vragen te stellen, zoals de aarde gras draagt en gras de dauw. In die verbondenheid ligt iets besloten dat woorden niet kunnen vangen.…
CB13 november 2026Lees meer >

Ik banjer door het leven

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 954
doppen nu hun eigen bonen Ik banjer door het leven, fluitje in mijn hand waarmee ik treinen blies, tot veilige bestemming Ik banjer door het leven, banjo en harmonika liggen op de achterbank, zo hebben wij toch altijd klank Ik banjer door het leven, lente is in zicht ‘K geniet van elke moment met jou, jij bent zo nuchter als de dauw…

gedichten gerieven tijdelijk

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.465
vult mijn dag met hoon dan wel gelach maar voor den dag van morgen verlicht u nooit echt zorgen niets van uw schrijfsel beklijft straks bent u gewoon vergeten alleen kunst mag blijvend heten alles van u is zo genaamd niet wat ware poëzie betaamt de poëet schraapte zijn droge keel sprak kerel denk aan het bordeel daar daag ik met den dauw…

ZONDER

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.475
- Een lente zonder nachtegaal, Een bloemknop, waar geen dauw op druppelt, Een beek, waar geen koeltje* huppelt, Hoe doods en kwijnend allemaal! Maar o!…
J.P. Heije4 augustus 2006Lees meer >

Dorps-idylle

gedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 10.069
Oranje wortels, druiven als violen Fluweelpaars, in blauwe dauw gedoopt, Roodwangige appels, welig opgehoopt En bronzen peren heeft hij aanbevolen. De wingerd, rood op witgekalkten muur, Laat op het fruit scharlaken blaadjes vallen. Verlegen blozend, staat de boer te mallen, knipoogt, verblind door meisjes oogazuur. - "Roodkapje, zeg!…
Helene Swarth28 februari 2021Lees meer >

Zonder je

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.604
Ik weet niet waar ik heen moet gaan Elke dag voel ik dat je naast me bent Elke dag wordt je gezicht een deel van mijn lichaam En wordt mijn leeftijd meer vruchtbaar En de wijzen krijgen een nieuwe vorm En ze sluipt als een druppel van de dauw in mijn huid weg Het geduld om op je te wachten, wordt steeds moeilijker En je aanwezigheid is…

Lisa

netgedicht
4.1 met 46 stemmen aantal keer bekeken 2.002
mijn muze ik dicht een beminning tot mijn schaamte en verlangen verlangen door dromen gedreven bedwelmend, de spanning gonst onze lichamen die bevend liefhebben druppels vormen op jouw huid parels, als dauw op blad fonkelend je ogen, ze schreeuwen passie vingertoppen glijden verkennen naakte huid maken kleiner wordende contouren…
Mav13 juli 2007Lees meer >

Christus stervende

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.019
Een doodse donkerheid komt voor zijne ogen strijken Die kwijnen, als een roos die dauw en warmte derft. Ach wereld, die nu al van zijne volheid erft; Gestarnten, Engelen, met uwe Hemelrijken; Bewoonderen der Aarde, ei! toeft gij te bezwijken, Nu Jesus vast bezwijkt, nu uwe Koning sterft?…

Vergeten helden (1914-1918)

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 737
Loopgraven ploegen zich door het gras, rood van het bloed, glinsterend dauw. De vlag, sobertjes half stok gehesen, en nu wapperend in de kille wind, weerspiegeld in de ogen van een kind die ook nú nog de oorlog moet vrezen. Waarin het leven nauwelijks nog telt, en bedacht worden door mannen in 't pak.…
Jos Witteman11 november 2008Lees meer >

VERTELLEN

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 731
Het schilderij vertelt op een ochtend tijdens een koude bries beroerde een penseel mij het groene gras en de blauwe lucht schakeringen in kleur gevoel en techniek fascinerende fantasie landschap in wording de zon breekt door de dauw glinstert druppel in een bloemkelk gedachten weerkaatsen op het doek vormen ontstaan en vullen sprekende…

Dageraad / Eos

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 849
Zacht rosewit gloort de ochtend, kust de vroege morgen wakker, druppels dauw, als fijn geslepen glas glinsteren tussen grassen groen en gele boterbloem.…
lijda11 juni 2010Lees meer >

Psychopathia sexuales sado masochisme

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
zee, de kracht van Zoete aarde, het milde ochtendlicht dat beschijnt De marmeren gedenkstenen met regels uit gedichten Weerspiegelt in grafmonumenten; innige bloemen Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen Doet herleven door een zee van schaduwen reiken zij mij De hand, druppels dauw…

Tlaloc

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
zere been van wie dan ook… Gelukkig maar is dit type mens antidotum tegen de groeipijnen der zuurpruimerij een beetje zaad op de tieten van de altijd maar correct mentaliteit We dronken en aten de camping een doodstrompet in zijn bloei verlaten droop het aftreksel van een miezer door het bladerdak en had alles in koude dauw…
Peau Pilosa7 november 2020Lees meer >

Dropsteen

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 951
Het dropt, het dropt, van spits tot spits; aanschouw, Hoe langzaam droppen door de droppen zijgen, En, vallend, leven geven aan het zwijgen, En worden tot een zuil bevrozen dauw. Wat daalt, zoekt wat daar rijst, en welhaast zullen Zij, samengroeiend tot één eeuw'ge zuil, Elkaar omhelzen, en met schors omhullen.…
Jacques Perk19 november 2015Lees meer >

Het novembermeisje

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 514
Als de zon moeite krijgt met klimmen en het licht geheimzinnig wordt als elfen druppels dauw gaan gooien naar elkaar als kabouters hun paddestoelen bestijgen als wind zich even rustig houdt als vogels vergeefs proberen de stilte stuk te zingen als verwachting hangt tussen de stammen dan, ja dan zou het kunnen zijn dat het novembermeisje…
KeesJan Plomp25 november 2015Lees meer >

Voorjaar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Er druppelt warmte uit de dauw.. - Het water deint van al het onderhuids beleven. Een kikker kwaakt, libelles scheren af en aan. Een schrijver schaatst, met veel vervoering, met al mijn geestdrift simultaan. Ik laat de warmte, verder gaan.. - Traag wentelt zo de dag, het keert zich in beginsel altijd vrij.…

Beschenen stadje.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
- De stille paarlemoeren stad, die dof de dauw beslagen had, verglanst zacht in het diepe bad van zondoorwaasde vochtigheden. De vreugde, die het hart ontwelt, zoekt samenzang van zachte koren, vangt klanken door de wind verloren die zij tot zangen samensmelt.…

EEN BLOEMPJE KLEIN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.584
Ik droomde van een bloempje klein dat ‘s morgens leefde onder ‘t dauw Het huilde want daar staan, gaf pijn en ja, haar blaadjes kleurden blauw Ik treurde om dit bloempje schoon ze was heel stil en eiste een gebaar; Ik dacht, ik steel haar toch gewoon en jawel in die nacht plukte ik haar Ik genoot van haar schone pracht vele ranken groeiden…
Ton Rijkers24 oktober 2021Lees meer >

Een verjaardag

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.016
Nooit hebben de rozen zo schoon gebloeid, Nooit zag ik de hemel zó blauw, Nooit was het gras zó blij getooid Met diamanten van dauw. Ik had een rose kleedje aan, En stond bij 't struikgewas. Een vogel zong een lied. Hij dacht, Dat ik een roosje was! Nooit heb ik het veld zó onrustig gezien.…

Maria

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
Op de dag dat ik me alles afvroeg Kwam zij met de rijzende zon Teerder dan rood van de rozen Neerdalende dauw over planten Vrede lag als schelpen op haar ogen te rusten Haar blik sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht In de hagen, de vogels de wolken vermoedde Langs de top van nog komende heuvels vermoedde Ik zag dat ze wijs was…