35278 resultaten.
Liefde sterft twee keer (tanka suite)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.744 Echo van je geest
Door mij in stand gehouden
Sterft met mijn dood;
Met vervagen van m'n bewustzijn
Sterf jij voor de tweede keer
In m'n sterven
Zal ik mij bij je voegen
Zijn we gelijken;
Tijdloze dood kent geen standen
Er is geen dood, doder, doodst…
Het hoge woord
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.305 de spanwijdte van mijn vleugels
is niet groot genoeg om het gevallen
woord te dragen
hemelhoog dondert de echo door
ik vlucht
om wat ik hoor en hoor en hoor
klapwiekend ankert naklank
koortsig en rauw
klampt zich vast, hecht aan vergroeiing
in mijn gekraakt karkas…
Ons applaus is stilte
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
645 in samen klinken
gaat ons
geen toon te hoog
wij componeren
dirigeren in
een lieve lust
stemmen steeds
beter af na
klein improviseren
ons applaus
is stilte als de
echo is geweest
een feest
dat wij in rust
en a capello vieren…
Het zwijgen van de landtong
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 Als de landtong zou kunnen praten
over het water waar jij in verdronk
dan zou de heimwee mij verlaten
daar waar ooit de echo klonk
maar de moed zinkt in mijn schoenen
hier aan de waterkant bij het bos
moet ik het rouwproces ontgroenen
herinneringen laten mij niet los
ze blijven spelen in mijn gedachten.…
verre echo's (1)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 de mensheid
moet boven
de aarde
uitstijgen
zo sprak Socrates
voorbij de top
van de atmosfeer
en verder nog
alleen dan
kunnen we de
wereld begrijpen
ik weet dat ik niets
weet zei hij
het zijn de verre
echo's van wijze
oude doch nooit
vervlogen woorden…
Schaduwlief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 ik heb de nacht gestolen
toen het duister mij
wou verbergen in de stilte
mijn ogen wijd opengesperd
heb ik gekeken
naar jou, mijn achtergebleven
vertwijfeld schaduwlief
de echo van je roep vervalst
in beweging van afstand
ik kan niet terugstappen
naar waar jij dwaalt
mijn hand vasthouden wil je niet -…
Kameelwoestijnen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 Echo's uit kameelwoestijnen
Zandgeslepen woestenij
Onafzienbaar ver en droog
Gehard in prehistorisch verre
Hemelsbrede zondoorwade
Dodelijke lege droogte
Uit de tijd gegleden niets
Dan wind die aldoor eeuwig
Schroeit op bedoeïnenkelen
Drijvers van woestijnkamelen...…
weerklank
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 is een gedachte lijfelijk
aanwezig in het lichaam
zoals een boom in de wei?
betreden we onbekend
terrein bij elke verbazing
dansen voorspelbare wolken
op onbeschreven hoogte
ligt er adem op daken
dichter dan mist
ijlen woorden na
achter omzoomde muren
wachten en vergeten we
met de wijzers mee
bewaren we onszelf en alle
dingen…
Gehoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Mensen roepen hun taboes
vanaf hoge torens
luisteren naar de echo
die vanaf beneden klinkt.
En vanuit verre oorden
wordt geen geluid gehoord
dat is veel te ver
voor begripvolle woorden.…
De hond past op
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 Hij kent mijn adem
Beter dan ik hem zelf
Ooit ken
Elke onbedoelde
Vingerwijzing
Pikt hij op -
Hij kent mij
Zoals hij er is,
Zoals ik er ben,
Zoals wij er zijn…
Muziek aan Bed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 twee dames
twee cello's
hun geluid kruipt
steeds dichterbij
bij elke stap die zij
mijn bed naderen
weet de klank van hoop zich
steeds duidelijker te kaderen
de dramatische echo's
van het hier meest passende instrument
dat als geen ander immers
de klankkleur van het leven kent…
Hot in Holland
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
887 Wie krijgt haar boer en vindt de boer zijn vrouw
Zal Linda ooit nog in maat 40 passen
Gaat Paay nu zelf ook iemand onder plassen
En wat moet Jinek verder zonder Pauw
Is Rokjesdag al officieel begonnen
En heeft Humberto echt iets met Dionne?…
DIE ZEE MAN DIE ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
392 kan binden
die hem wordt gewezen door
wie weet dan ook maar welke ster
hij weet ook echt
niet wat hij zoekt
waarop hij eigenlijk jaagt
en dus wordt hij
steeds weer voor een
nieuwe reis geboekt
steeds weer opnieuw uitgedaagd
nu heeft hij vrouw en kind
en het wordt tijd dat hij
aan wal een rustplaats vindt
oude mannen zeggen als de zee…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 Lint van helder blauw
versiert het groene landschap
vloeit zacht naar de zee
Langs de rivier fluistert
het glinsterende water zacht, een echo
van gedachten die ik niet kan vangen. De wind streelt
mijn huid als herinneringen, en alles lijkt tegelijk dichtbij en ver weg.…
Uitzicht (Palavas-les-Flots)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 kast
met een immer melodieuze radiozender
tegenover een belegen bank
waarnaast een slaapkamer in licht gehuld
alwaar een strak opgemaakt bed
samen 30 vierkante meter geluk
als uitzicht binnen
Een hek in een heg
langs een rommelige parkeerplaats
waar achter een versteende boulevard
tegen een gouden zandstrand geplakt
voor een immer blauwe zee…
Nu het op je wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Waarom uit het vormloze
Dat nu op je wacht
Naar buiten treden
Vanuit de aarde
Met de leem aan je handen
Vormgeven aan wat mens
Of dier kan zijn, maar
In ieder geval
Schepping is die
Zonder gedachte,
Zonder idee,
Onder het gevoel van
Je handen ontstaat…
Binnenmond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 De binnenmond ratelt
En spatelt, tatelt
En watelt, laat de bewoner
Geen seconde met rust
Binnenlippen bewegen
Koortsachtig om het
Onzegbare te zeggen
De buitenmond zegt niets
Hij vertrekt geen spier…
Donkerrood
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
1.125 Vragend in het naakte licht
fluister ik
naar haar vreemde gezicht
wat de tijd niet antwoordt
en
breekbare woorden
machteloos herhalen
met een stem die
bang
de tijd
vraagt
wat
achterblijft
als de stilte
weer
terugkeert
waar onze liefde
slecht
een eenzame echo
is…
Schreeuw in de knop
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.588 Weet dat ik je zal beminnen
tot in de eeuwigheid der zinnen
dat ik naar je taal met de echo
als klankensmale blijf
herhalen.
Ik schrijf water tot het trilt
in het diepste wezen
van het woord: melodie.…
Verwonderlijk
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
621 de geur van artsen en van angst
hangt nog lang na
zelfs bij het diep dóórzuchten
de echo van de narigheid
klinkt nog lang na
behoeft ook meer dan tijd
de toon en lichaamstaal
die doen vermoeden dat
het vluchten niet meer gaat
dat alles zoekt zijn weg
en vindt uiteindelijk toch
de grond om stevig op te staan…
Digitaal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
531 Wereldvrede is
je geprogrammeerde tekstverwerker
de trap afsodemieteren
uit het dakraam
je eigen programma schreeuwen
geluiden uit je ziel geboren
door de wind gedragen
naar alle uithoeken van het bestaan
geesten zich laven aan je echo
ver van het weten
vreet je de honger aan
van je eigen stemgeluid.…
Gehouwen in steen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
532 koud is de muziek
die in wind sneeuw
door de herfst jaagt
mijn composities
laten dansen
op ijzige voeten
gehouwen in steen
waaruit eonen geleden
het vuur verdween
de zijkant gewit
door koude muziek
kaal de kant die echo geniet…
kenbaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
463 bij het vale licht van een besluiteloos zwerk
deelgenoot te zijn van ondeelbaar verwijlen
een afstand te overbruggen, wetende dat
wat achterblijft als echo blijft naijlen
er is nog zalvende tijd om mee te drijven op
het ruisen van zilveromrande zomereiken
te wissen wat ik weet, te weten wat ik
niet wist en dan moet alles nog blijken…
stilte beleven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
586 met de trein "fullspeed door Nunspeet"
je verwonderen over het beleven
van een innerlijke stilte
het kan je zomaar gebeuren
in een lawaaiig bestaan
aan de andere kant van het raam
walst het landschap aan je voorbij
terwijl jij de stilte beleeft
als een echo van weleer die je
te lang geleden bent kwijtgeraakt…
terugkeer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
605 poëet bied met een
lint van lettergrepen
de herinnering
aan een veilige haven
dicht een plek waar
het verdriet kan rusten
al vindt de striemende echo
steeds de weg terug
schrijf met trommelstokken
roer je
ben erbij sta ernaast
vertel zonder te breken…
Een stem
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
240 Een stem klinkt door de straat,
de echo van vertrouwde voetstappen.
En ik,
in de nacht van stilte,
verdwaal in jouw stem,
in jouw verbeelding.
Want mijn droom reist met je mee,
en jij met mijn dromen.
Nu
sta ik op,
doe het licht aan
om te schrijven:
oh,
een stem klinkt door de straat.
**…
Jij bent (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 Jij bent de zee, zo weids, zo mooi, zo eindeloos vol van leven
De zee, die omarmt, aan mij trekt, mij over haar golven laat scheren
De zee, soms grillig en onwillig, als het bliksemt en dondert
De zee, babbelend en kabbelend, als de wind weer is gaan liggen
Jij bent de zee, met zandbanken gevormd door je twijfels
De zee, waarin duizenden…
Dualisme
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.440 Geen knop
voor tijdelijke onderbreking
geen echo op mijn smeking.
Ik ben het oerbos en de woestijn
met onverwachte mijnenvelden
het strijdtoneel zonder helden
een slachtblok voor de kastelein
die slechts tapt en nu ook leert
als het vloeit, valt het verkeerd.…
achter de spiegel
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.202 achter de veilige spiegel
ligt het schrikbeeld
van de andere wereld
vertel me spiegel
het meest vreselijke
van de andere kant
de spiegel omdraaiend
gaapt het zwarte gat
je groot grijnzend aan
fluisterende echo
angst voor de angst
van je angst
je bent maar alleen
ook al zijn er altijd
mensen om je heen…
spelevaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
774 achter de volgende stroomversnellling
ligt het misschien al een hele tijd zoek
serpenten zijn als was onder mijn voeten
vissen bijten verdronken in het zand
ik roei langs kadavers vol verwondering
voor het ongerepte stukje muziek
een adelaar speelt banjo
de echo antwoordt niet…