1267 resultaten.
mijn zon
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.148 In de stilte na stormen
Fluistert wind je naam
Spoelt regen weg mijn zorgen
Vond ik reden van bestaan
ontwakende zon
jij lacht in de morgen
laat mijn wereld stralen
elke nieuwe dag
jij werd licht
in mijn donkerste dagen
schonk rust in mijn onrust
bracht storm tot bedaren
verjaag de wolken
die mij omknellen
doorbreek de twijfels…
Nazomer terras
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
828 Nog even en het terras valt in de roer
we kappen de bomen
het einde van de maand
de vrouwen zitten onrustig
BTW nog niet betaald
het strijkijzer ligt aan diggelen
haar zoon eet geen bruin
de zon openbaart de rimpels
zelfs boven botox lippen
nieuwe laarzen en weet je wat hij zei
aan jou wil ik me graag laven
hij bedoelde er weinig mee
humor…
Jij bent waar ik ben
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
994 laat mijn zuchten
je stille handen verdichten
daar waar mijn hartslag
je verlangen bereikt
je geeft mij rust
kalmeert mijn zinnen
teder wiegend door
bevrijding gesust
laat mij begrijpen
jouw onrustig denken
je weerloos beroeren
het vloeien van mijn zijn
je zegt zo weinig
lippen woorden
je schijnt zo veel
in bekorende ogen
je…
la vie comme un train sans destination
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
548 er gingen heel wat treinen voorbij
in mijn hoofd en voor m'n ogen
zoveel dat ik de tel ben kwijtgeraakt
af en toe op windstille dagen
hoor ik ze nog in de verte
het ingetogen bonken
de cadans van wielen die op weg
zijn naar bestemmingen in het duister
en altijd maar met de onrust
van reizigers die niet weten
wat hen te wachten staat…
onzekerheid
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.158 zonder dat het gelukkig is
de liefde
wat een rariteitenkabinet
jij bent weg
achter de wolken of verdwenen
somber, bang en onbegrepen wacht ik hier
ik heb het koud zonder jou
de angst van verschijnen zonder warmte
ze heeft mij in haar macht
ontkenning, bevestiging is zekerheid
in elk geval de oorzaak weten
en verdergaan
zwemmen in onrustig…
Neelie Kroes ingezet tegen wasbeertjes
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.017 Wallonië activeert volgens plan van nu af aan
wegens vermenigvuldiging van wasbeertjes bij de vleet
in bossen bij vijvers als steeds onschuldig en discreet
dus waar komt die onrust dan ineens vandaan
Zorgvraag daar lijkt eerder bij Neelie Kroes te passen
ze vrezen dat bunzingen vals worden weg beconcurreerd
Of is inzake soorten misschien uit…
Stonehenge
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.197 Stonehenge, dobbelstenen die
door de tijd hun ogen verloren
nadat ze kunstig neergezet
door een reuzenkind vergeten
in de toekomst kunnen kijken
Stonehenge, het eiland
waarrond de politie een cordon
tussen de gelovers en zij
die het niet willen weten
de hippie en de man met das
snij mij een maretak, druïde
en lauwer mij als kind
van deze onrustige…
de profundis nagelaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.133 vinden achter de kinderwagen
in een ver vreemd park
en dan iets geweldig indrukwekkends
willen zeggen zoals meisje
nog fris van huid weliswaar
moet ik nu zo langzamerhand afzakken
naar een minder droeve wereld
zoals dieren bescheiden sterven
als hun tijd gekomen is
in een vreemd ver park
waar de bomen nooit aan mode deden
en geen onrust…
Fluweelde zacht
netgedicht
4.9 met 29 stemmen
461 je lach
fluweelde zacht in
tegendraadse vleug
zij lichtte op uit
het nog donkere
van aangeleerde deugd
liet sporen na in
het ooit onbetreden
nog egale vlak
wiegend kwamen
woorden in de
koude buitenlucht
zij wolkten naar
behoren maar brachten
onrust al snel terug
ondanks het fluwelen
vergeet jij nooit de
tegendraadse rituelen…
De luiken
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.955 Om hitte en onrust uit te sluiten,
Doen wij de zware luiken dicht.
Nu dringt uit het rumoerig buiten
Alleen de klaarheid van het licht,
Want zie, de harten zijn nog open,
En zon komt helder ingezeefd
En toont, van blanke glans omdropen,
Al wat er binnen staat en leeft.
Heer, doe de luiken van ons wezen
Voor werelds ijdelheden dicht.…
Schraal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
580 De zomer is rijp
klaar om te oogsten
vruchten hangen zwaar
aan de knoestige tak
het zonlicht komt later
gefilterd naar binnen
en buiten geurt de lelie
onder 't warme rieten dak
mijn hart wordt onrustig
alsof je zult komen
brood en wijn, de tafel gedekt
maar je stap zal niet klinken
achterom tussen de rozen
je glas voor vanavond
maar…
Faillissement
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
633 Faillissement
In dit huis voel ik mij gevangen;
heb het tot een bouwval laten
verworden,levend van de wind;
wind is gratis,weggestuurd door
eindeloze velden,doods en desolaat:
wat wil ik nog meer;de garantie voor
geluk,is bevrijding uit de ijzeren greep
van een onrustig leven;een stap verder
dan zelfdestructie.Er komt altijd wel
iemand…
Stadsmens
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
659 ruisen van het helmgras
in de duinen
de duinen die ons land moeten beschermen
op blote voeten loop ik voort
het zand kriebelt tussen mijn tenen
met de krijsende meeuwen om me heen
voel ik me vrij als een vogel
als stadsmens kom ik graag aan zee
de rust en de natuur doen mij goed
ik voel hier een geborgenheid
en raak hier ook mijn onrust…
Broertjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
949 Het fijne kopje met de bruine krullen
een stiekem lachje; het is decadent
als je van binnen zo onrustig bent
dat je je broertje graag laat brullen.
Die zet een keel op, zwaait wild met zijn armen
terwijl zijn ogen zich met tranen vullen.
Hij wint de aandacht. Hij heeft charme.…
onweer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
876 de bliksem sloeg
de wind uit je benen
de kracht uit je arm
de zin uit het leven
je was pas vier
groeien was pijn
kijken naar
afzien van
maar binnenin
onrust en honger
innerlijk ongeschonden
verbeten streven
surrogaat leven
maar iedere avond
toch weer naar huis
met je krachteloze benen
je kromgegroeide arm
geen zin meer in leven…
De zon ...voor Anna Rutgers.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
901 De zon zal nu ook voor mij
gaan schijnen mijn onrust
voorgoed laten verdwijnen
zodat ik rust in mezelf vind…
Mijn gedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
752 Dikwijls kan ik de gedachten
in mijn woorden niet kwijt
kan ik nog slechts wachten
op iedere zin die om voorrang strijdt
wachten op verlossende woorden
die mijn onrust op doen klaren
in talrijke klankvolle akkoorden
mijn brein voor rampspoed bewaren
dan spreek ik als volleerd redenaar
de bühne vol gloed betredend
iedere tegenspraak overredend…
harteloos hart
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.049 Mijn hart, onrustig en vermoeid
en door de tijd steeds meer bezeerd,
van jou opnieuw de liefde geleerd
en in vrijheid geketend en geboeid.
Mijn hart, zo arm en nooit ontloken
en in de tijd zo zeer verhard
verworden tot een harteloos hart
jij hebt het pantser doorbroken.…
Nachtwacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 Als je onrustig ligt te slapen
Gevangen in een nare droom
Machteloosheid zonder wapen
Angst je overheerst in bed
Lig ik naast je
Houd je duisternis in toom
Dan ben ik daar
Het is goed schatje
Ik ben bij je
Het komt heus goed
Ik ben er voor je
En hou je vast
Als je geen uitkomst ziet
Hoe je nu verder moet
Laat mij degene zijn
Die op…
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Het gebouw
zo puur van vorm
ligt
onrustig gespiegeld
in het wiel.…
Kyrie eleison ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Wanneer paniek en onrust
op mijn pad kwamen,
als verdriet en pijn
telkens weer aantraden;
altijd was jij er dan
helemaal voor mij.…
Hier, in onze tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 In mijn centrum van onrust.
Onaangekondigd.
Alledaagse geluiden verstillen.
Stemmen van de straat.
Gekras van torenkraaien.
Gezoem van bijen.
Fluisteren van bladeren.
Mijn hart luistert.
Het duurt zolang het duurt.
Deze heilige vorm van leven.
Hier, in onze tuin.…
Narcissus
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
461 De diagnose is gesteld
Het vonnis gesproken
Zo ben ik onderweg
Leef ik onrustig en onzeker
Wil ik alleen zijn
Maar ook altijd bij jou
Mijn ankerpunt
Mijn veilige haven
In mijn illusies
De liefde nooit gevonden
Onderweg
Tussen de liefde en de leegte
Het teken getatoeëerd
op mijn arm
Steeds degene
die ik moest zijn…
Afzien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
506 Jamaar afzien is voor mensen
die de wereld in hun handen
willen dragen, tot de wereld
in den ruste wordt verteerd
tot wat wij waren
Waren wij een hoop van zegen, onze
hoofden draaiden door tot iets dat
adem kon benemen en de oorlog tussen geesten
in bloedstollend onrust smoorde
En onverwoekerd raast men door
tot ooit het afzien wordt…
Depressie
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
618 negativiteit
met zuurstof te filteren
de boom zei niets terug
ik had geen vragen
waarvan ik het antwoord
al wist, ik somberde
uit de diepte van mijn ziel
borrelde een wanhoop
niet te beschrijven
ik probeerde de zomer
in te lijven, maar
mijn lichaam sputterde
tegen de boom
die onveranderlijk bleef
er klonk een stem
in de onrust…
De Beweging
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
919 Allen bewegen onrustig...
Eekhoorn verstart:
Muisrat kan zich niet bewegen!
Rat kijkt onbewogen.
De Beweging heeft zich opgeheven.
Ergens rest nog een gestolde rots.
Een fabeldier dat zich opricht.
Eekhoorn heeft een monument gekregen.
'Niemand mag iemand dwingen niet te leven.'…
Ons hout
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Ons houden van is hout geworden
verschoten door het leven
vervolgens is het koppig en ruw
met onrust ingewreven
Ons houden van is hout geworden
zilt van de oneindige traan
het haalde het zoete uit datgene
wat eenmaal was ontstaan
Ons houden van is hout geworden
verweerd door het verleden
geblakerde nerven relateren aan
hoe vurig het…
Gefluctueerd tot fiasco
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 Die tijd
fluctueert tot fiasco
Tijd doorgaans niet te stoppen
hoewel een stopwatch zelfs
de snelste negeert
na deze eerst punctueel
subliem te hebben vastgelegd
Daarentegen niet af
Tijd, ontegenzeggelijk
een enorm gevaar in deze tijd
Vooral een gebrek aan tijd
registreert
onze onrust bij het zien
het registreren van een over
ons gekomen…
Het wit papier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
924 je bent
de woorden kwijt
maar stilte blijft
haar letters
steeds dicteren
je kunt je niet
meer concentreren
op de tekens
die verschijnen
op het wit papier
het scherm hier
staat vol met
vreemde talen waarvan
je de betekenissen
niet kan binnenhalen
geef mij je hand
laat ons samen schrijven
zo kunnen we
de onrust uit de…
Geloken pauwenogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 zag de onrust
in je slag
je wiekte traag
op warme winden
fladdert om de
nieuwe stroming te
hervinden die je lift
vleugelt zacht
geloken pauwenogen
op een witte ondergrond
de poten zwart al
uitgestoken voordat
je op de kroon
van bloemen landt
nectart gulzig
lentes eerste vocht
vouwt je vleugels
als de wind weer
aan je sjort en…